Help - Search - Members - Calendar
Full Version: ზვიად გამსახურდიას მოღვაწეობა
მთავარი ქართული ფორუმი პოლიტიკის შესახებ > პოლიტიკის შესახებ > პოლიტიკური არქივი - დოკუმენტური მასალები
Pages: 1, 2
bimo
ეროვნული გმირის-ზვიად გამსახურდიას მოღვაწეობის მთავარი გვირგვინი

9 არილი საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეა

საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა
საქართველოს სახელმწიფოებრიობა, რომელიც საუკუნეთა სიღრმეში იღებს სათავეს, ქართველმა ერმა მე-19 საუკუნეში დაკარგა რუსეთის იმპერიის მიერ საქართველოს დაპყრობისა და სახელმწიფოებრიობის გაუქმების შედეგად. ქართველი ხალხი არასოდეს შეჰგუებია თავისუფლების დაკარგვას. 1918 წლის 26 მაისს დამოუკიდებლობის გამოცხადებით აღდგა საქართველოს გაუქმებული სახელმწიფოებრიობა. შეიქმნა საქართველოს სახელმწიფო მრავალშემადგენლობის საფუძველზე არჩეული ხელისუფლების წარმომადეგენლობითი ორგანოებითა და წესდებით. 1921 წლის თებერვალ-მარტში რუსეთმა უხეშად დაარღვია საქართველო-რუსეთის 1920 წლის 7 მაისის სამშვიდობო ხელშეკრულება და შეიარაღებული თავდასხმის გზით მოახდინა თავის მიერვე ცნობილი საქართველოს სახელმწიფოს დაპყრობა, რასაც შემდგომში მოჰყვა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს გაუქმება. საქართველო რუსეთის იმპერიის (ე.წ. "საბჭოთა კავშირის") შემადგენლობაში ნებაყოფლობით არ შესულა, ხოლო მისი სახელმწიფოებრიობა დღესაც არსებობს, დამოუკიდებლობა და წესდება დღესაც სამართლებრივი ძალის მქონეა, ვინაიდან დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობას დამარცხება არ უღიარებია, ხელი არ მოუწერია და განაგრძობდა მოღვაწეობას დევნილობაში.
რუსეთის იმპერიის ("საბჭოთა კავშირის") შემადგენლობაში საქართველოს იძულებითი ყოფნის მთელი დრო აღინიშნა სისხლიანი ძალადობითა და დასჯებით, რისი უკანასკნელი გამოვლინებაც იყო 1989 წლის 9 აპრილის სისხლიანი კალო. ფარული ომი საქართველოს წინააღმდეგ დღესაც გრძელდება. მისი მიზანია დააბრკოლოს საქართველოს სწრაფვა თავისუფლებისაკენ. 1990 წლის 28 ოქტომბერს მრავალშემადგენლობითი, თავისუფალი გზით არჩეული საქართველოს უზენაესი საბჭო ეყრდნობა რა 1991 წლის 31 მარტის გამოკითხვით გამოხატულ საქართველოს მოსახლეობის ერთსულოვან ნებას, ადგენს და საქვეყნოდ აცხადებს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენას საქართველოს დამოუკიდებლობის 1918 წლის 26 მაისის დადგენილების საფუძველზე. საქართველო დამოუკიდებელი, ერთიანი და განუყოფელია. მის მიწაზე უზენაესია მხოლოდ საქართველოს წესდება და ხელისუფლება. ყოველი მოქმედება, მიმართული საქართველოს ხელისუფლების უზენაესობის შეზღუდვის ან სახელმწიფო მთლიანობის დარღვევისაკენ, ჩაითვლება დამოუკიდებელი სახელმწიფოს საშინაო საქმეებში ჩარევად და თავდასხმად, საერთაშორისო სამართლის წესების უხეშ დარღვევად. საერთაშორისო სამართლის "პრიმატი" საქართველოს წესების მიმართ და მისი მუხლების პირდაპირი მოქმედება საქართველოში ცხადდება საქართველოს ერთ-ერთ ძირითად საწესდებო მიდგომად. საქართველოს ისწრაფვის რა დაიკავოს ღირსეული ადგილი მსოფლიოს სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში, აღიარებს და თანაბრად უზრუნველყოფს საერთაშორისო სამართლით გათვალისწინებულ ადამიანის, ეროვნული, სარწმუნოებრივი და ენობრივი ჯგუფების ყველა უფლებასა და თავისუფლებას, როგორც ამას მოითხოვს გაერთიანებული ერების დაწესებულების წესდება, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო წესდება, საერთაშორისო დადგენილებები და შეთანხმებები. საქართველოს უზენაესი საბჭო აცხადებს, რომ მტკიცედ დაიცავს სხვა სახელმწიფოებთან ურთიერთობას, სამეურნეო-სავაჭრო და სულიერი თანამშრომლობის საყოველთაოდ აღიარებულ წესებს. საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა სრულად შეესაბამება გაერთიანებული ერების დაწესებულების წესდებას, ჰელსინკისა და ვენის შეთანხმებებს, რომლებიც აღიარებენ და განამტკიცებენ ყველა ხალხის უფლებას დამოუკიდებლად განაგოს თავისი ქვეყნის ბედი. საქართველოს უზენაესი საბჭო იმედოვნებს, რომ სახელმწიფოთა საერთაშორისო თანამეგობრობაში არ დარჩება გულგრილი ქართველი ხალხის უფლების და სამართლიანი ნაბიჯისადმი და აღიარებს საქართველოს აღორძინებულ სახელმწიფოებრივ დამოუკიდებლობას, რაც საქართველოს უშიშროების ერთ-ერთი ყველაზე მტკიცე საფუძველი იქნება.

თბილისი, მთავრობის სასახლე
1991 წლის 9 აპრილი, 12 საათი და 30 წუთი

ამოუკიდებელი საქართველოსა და ეროვნული ხელისუფლების ქრონოლოგია
დამოუკიდებელი საქართველოსა და ეროვნული ხელისუფლების ქრონოლოგია - უნიშვნელოვანესი თარიღები

* 1990 წლის 20 ივნისს საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს დადგენილებით დაიგმო საქართველოს ოკუპაცია და სსრ კავშირში ანექსია და იგი გახდა სამართლებრივი და იურიდიული საფუძველი ახალი, კანონიერი მრავალპარტიული არჩევნების ჩასატარებლად.

* 1990 წლის 20 სექტემბერს სამხრეთ ოსეთის სახალხო დეპუტატთა საბჭომ მიიღო დეკლარაცია "სამხრეთ ოსეთის სუვერენიტეტის შესახებ". რითაც იგი ცხადდებოდა "საკავშირო ხელშეკრულებისა და საერთაშორისო სამართლის სუბიექტად", რომელიც "... დამოუკიდებელ კურსს განახორციელებდა ფედერაციასა და სახელმწიფოთა შორის ურთიერთობებში"...

* 1990 წლის 21 სექტემბრის დადგენილებით საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა ოსეთის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს "სამხრეთ ოსეთის სუვერენიტეტის შესახებ" დეკლარაცია, როგორც ანტიკონსტიტუციური, ცნო ბათილად. შემდგომში ასევე გაუქმებული იქნა სამხრეთ ოსეთის ხელისუფლების მიერ მიღებული არაერთი ანტიკონსტიტიციური აქტი, რითაც ოლქი თავს საქართველოს იურიდისქციიდან გასულად აცხადებდა.

* 1990 წლის 28 ოქტომბრის მრავალპარტიულ არჩევნებში დიდი უპირატესობით გაიმარჯვა ზ.გამსახურდიას მიერ შექმნილმა საქართველოს პოლიტიკურ პარტიათა და ორგანიზაციათა პოლიტიკურმა ბლოკმა "მრგვალი მაგიდა - თავისუფალი საქართველო".

* 1990 წლის 14 ნოემბერს მუშაობას შეუდგა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პირველი მოწვევის პირველი სესია
o სესიამ ფარული კენჭისყრით აირჩია ზვიად გამსახურდია საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარედ.
o საქართველოს სრული სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის რეალური საფუძვლების მომზადებისათვის, ახალი კონსტიტუციის შემუშავებამდე ამავე სესიაზე საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ მიიღო კანონი "საქართველოს რესპუბლიკაში გარდამავალი პერიოდის გამოცხადების შესახებ".
o სესიამ ასევე მიიღო კანონები "საქართველოს რესპუბლიკის სახელწოდების შეცვლის შესახებ", "საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო გერბის შესახებ", "საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშის შესახებ", "საქართველოს რესპუბლიკის ჰიმნის შესახებ".
o საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუცია გარდამავალ პერიოდში სათანადო ცვლილებებითა და დამატებებით იმოქმედებდა ახალი კონსტიტუციის შემუშავებამდე, მოქმედ კონსტიტუციაში კი შეტანილი იქნა არაერთი ცვლილება და დამატება, რომლითაც საქართველოს რესპუბლიკა არის სუვერენული საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მემკვიდრე სახელმწიფო, რომელიც ძალადობით იყო შეყვანილი სსრ კავშირის შემადგენლობაში. საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიაზე მოქმედებს საქართველოს რესპუბლიკის და სსრ კავშირის კანონები და კანონქვემდებარე აქტები. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო აჩერებს სსრ კავშირის კანონებისა და კანონქვემდებარე აქტების მოქმედებას საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, თუ ისინი ეწინააღმდეგება საქართველოს რესპუბლიკის კანონებსა და ინტერესებს.

* 1990 წლის 15 ნოემბერს შეიქმნა ახალი კონსტიტუციის პროექტის მოსამზადებელი კომისია. საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიაზე შეჩერებულ იქნა სავალდებულო სამხედრო სამსახურის შესახებ სსრ კავშირის კანონის მოქმედება, მიღებული იქნა დადგენილება "შინაგან ჯარებში - ეროვნულ გვარდიაში გაწვევის დროებითი დებულების შესახებ", ასევე კანონები "გარდამავალ პერიოდში ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების, საკრებულოს არჩევნების შესახებ", "რეფერენდუმის შესახებ" და სხვა.

* 1990 წლის 20 დეკემბერს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ მიიღო კანონი საქართველოს რესპუბლიკის შინაგანი ჯარების - ეროვნული გვარდიის შექმნის შესახებ. კანონის თანახმად, შინაგანი ჯარი - ეროვნული გვარდია ერთიანდებოდა მთავარ სამმართველოში, რომელიც იყო შინაგან საქმეთა სამინისტროს სისტემაში და მას ხელმძღვანელობდა შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილე. ამ კანონის მიხედვით, შინაგანი ჯარის - ეროვნული გვარდიის სარდალს ნიშნავდა უზენაესი საბჭო.

* 1991 წლის 31 მარტს საქართველოში ჩატარდა რეფერენდუმი 1918 წლის 26 მაისის დამოუკიდებლობის აქტის საფუძველზე საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შესახებ.
o რეფერენდუმში მონაწილეთა რაოდენობა შეადგენდა 3.302.572 კაცს (90,3 პროცენტი). რეფერენდუმში მონაწილეობა მიიღო სამხრეთ ოსეთის ყოფილი ოლქისა და აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამაც. რეფერენდუმში მონაწილეთა 98,9 პროცენტმა მხარი დაუჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენას.

* 1991 წლის 9 აპრილს რეფერენდუმის შედეგებზე დაყრდნობით, მიღებული იქნა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი.
o საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ მიმართა მსოფლიოს ხალხებს მხარი დაეჭირათ თავისუფლების, დემოკრატიისა და სამართლიანობის იდეისათვის მებრძოლი ქართველი ხალხის ნებისათვის, არ დაეშვათ მის წინააღმდეგ ძალის გამოყენება და ხელი შეეწყოთ საქართველოს რესპუბლიკის ცნობისა და მსოფლიოს დემოკრატიულ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში მისი დამკვიდრებისათვის.

* 1991 წლის თებერვალში მიღებულ იქნა საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის განახლებული ვარიანტი, სადაც უმაღლეს საბჭოს განესაზღვრა თავისი უფლებამოსილებები და შემოღებულ იქნა საქართველოს პრეზიდენტის ინსტიტუტი.

* 1991 წლის 9 აპრილს საქართველოს უზენაესი საბჭოს მიერ მიღებული იქნა დადგენილება "საქართველოს პრეზიდენტის თანამდებობის შემოღების შესახებ".

* 1991 წლის აპრილში პრეზიდენტის ინსტიტუტის შემოღებასთან დაკავშირებით კონსტიტუციაში შევიდა ცვლილებები, რომლითაც იქმნებოდა ეროვნული გვარდიის, საჯარისო ფორმირებების, უმაღლესი მთავარსარდლის თანამდებობა, რომელიც ყველა ფორმირებებს და მათ შორის გვარდიასაც გულისხმობდა. საჭირო ფორმირებების შექმნის, ცვლილებების შეტანის პრეროგატივა კონსტიტუციით მხოლოდ უზენაეს საბჭოს გააჩნდა.

* 1991 წლის 14 აპრილს, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილებით, ზვიად გამსახურდია არჩეული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტად.

* 1991 წლის 15 აპრილის საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის #275 ბრძანებულების თანახმად: უკანასკნელ ხანებში იმპერიის შემადგენლობაში მყოფმა ხალხებმა გააძლიერეს საპროტესტო პოლიტიკური საგაფიცვო მოძრაობა, რომელიც მიზნად ისახავს იმპერიული ცენტრალური ხელისუფლების გაუქმებას და სუვერენული დემოკრატიული სახელმწიფოების ჩამოყალიბების პროცესისთვის ხელშეწყობას. ამასთან დაკავშირებით, აგრეთვე სამაჩაბლოში შექმნილი ვითარების გათვალისწინებით ე. წ. ცენტრის იმპერიალისტური პოლიტიკის წინააღმდეგ მრგვალი მაგიდის პოლიტიკურმა ორგანიზაციებმა სატრანსპორტო საშუალებებისა და საკავშირო დაქვემდებარების საწარმოების გაფიცვები გამოაცხადეს.
o გამომდინარე იმ მოსაზრებიდან, რომ აღნიშნულ საპროტესტო აქციებს აქვს ერთი მიზანი: საქართველოს სრული, ფაქტობრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა, იმპერიული სტრუქტურებისადმი დაქვემდებარებისა და დიქტატისაგან მისი განთავისუფლება, რაც წარმოადგენს უკანასკნელ წლებში ჩვენს ქვეყანაში მიმდინარე ეროვნული და სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის პროცესის უშუალო გაგრძელებას".

* 1991 წლის 26 მაისს ჩატარდა საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის საერთო-სახალხო არჩევნები. არჩევნებში მონაწილე ამომრჩეველთა 89,59 პროცენტმა ხმა მისცა ზვიად გამსახურდიას და იგი გახდა ხალხის მიერ არჩეული საქართველოს რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტი.
o ამავე პერიოდში დემოკრატიული გარდაქმნების მიზნით მიღებულ იქნა არაერთი კანონი, მათ შორის "საქართველოს რესპუბლიკის მოქალაქეობის შესახებ", "საქართველოს რესპუბლიკაში ეროვნული ბანკის შესახებ", "საქართველოს რესპუბლიკაში სახელმწიფო საწარმოთა პრივატიზაციის შესახებ", "საინვესტიციო
საქმიანობის შესახებ", "მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანების შესახებ", "პრესისა და მასობრივი ინფორმაციის სხვა საშუალებების შესახებ" და სხვა.

* 1991 წლის 19 აგვისტოს მოსკოვის პუტჩთან („გკჩპ“) დაკავშირებით მოსკოვიდან ცენტრის მუქარის განსახორციელებლად ჩამოსული იყვნენ არმიის გენერალი ჟურავლოვი და სხვა სამხედრო პირები. იმავე დღეს საქართველოს პრეზიდენტმა გამოსცა ბრძანებულება, რომლითაც ეროვნული გვარდიის სტრუქტურებში შეტანილ იქნა ცვლილებები.
o 1991 წლის 19 აგვისტოს საქართველოს პრეზიდენტმა ზვიად გამსახურდიამ გამოსცა ბრძანებულება შინაგანი ჯარების - ეროვნული გვარდიის რეორგანიზაციის შესახებ. კერძოდ, ეროვნულ გვარდიას მიენიჭა განსაკუთრებული დანიშნულების მილიციის ქვედანაყოფის სტატუსი, გაუქმდა სარდლის თანამდებობა, ხოლო მისი ხელმძღვანელობა დაეკისრა შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილეს.
o 1991 წლის 23 აგვისტოს საქართველოს პრეზიდენტმა გამოსცა ბრძანებულება თ. კიტოვანის ეროვნული გვარდიის - შინაგანი ჯარების სარდლის თანამდებობიდან განთავისუფლების შესახებ, რის შემდეგ ეს უკანასკნელი საბოლოოდ შეუერთდა ოპოზიციურ ძალებს.

* 1991 წლის 23 აგვისტოს საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის # 535 ბრძანებულებით თენგიზ კიტოვანი განთავისუფლებულ იქნა ეროვნული გვარდიის - შინაგანი ჯარების სარდლის თანამდებობიდან, თვით თანამდებობა კი გაუქმდა. გვარდიის ხელმძღვანელობა კანონის შესაბამისად დაევალა საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილეს.

* 1991 წლის 26 აგვისტოს საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით შეიქმნა საქართველოს რესპუბლიკის თავდაცვის სახელმწიფო დეპარტამენტი. ეროვნულ გვარდიას მოეხსნა შინაგანი ჯარის სტატუსი და დაექვემდებარა რესპუბლიკის თავდაცვის სახელმწიფო დეპარტამენტს.
* 1991 წლის 26 აგვისტოს შეიქმნა საქართველოს რესპუბლიკის მინისტრა კაბინეტი და დაარსდა საქართველს პრემიერ-მინისტრის პოსტი (დაინიშნა ბესარიონ გუგუშვილი) -- რითაც არსებითად გარდაიქმნა აღმასრულებელი ხელისუფლების სისტემა, რომლის შედეგადაც მთავრობის მეთარგახდა საქართველოს პრეზიდენტი.
* 1991 წლის 26 აგვისტოს როგორც კი მოსკოვის პუტჩის ხელმძღვანელები დამარცხდნენ და დაპატიმრებულ იქნენ და საშიშროებამ განვლო - საქართველოს პრეზიდენტის ზ. გამსახურდიას ბრძანებულებით, შეიქმნა საქართველოს რესპუბლიკის თავდაცვის სამინისტროს სახელმწიფო დეპარტამენტი, რომელიც დაექვემდებარა საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტს, ეროვნულ გვარდიას მოეხსნა შინაგანი ჯარის სტატუსი და დაექვემდებარა საქართველოს რესპუბლიკის თავდაცვის სახელმწიფო დეპარტამენტს.

* 1991 წლის 15 სექტემბერს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ მიიღო დადგენილება სსრ კავშირის სახელმწიფო საკუთრებაში საქართველოს რესპუბლიკის წილის შესახებ, რომლის თანახმადაც, საქართველოს უზენაესმა საბჭომ დაავალა მინისტრთა კაბინეტს დაეწყო მოლაპარაკება სსრ კავშირის სახელმწიფო მმართველობის ორგანოებთან, სსრ კავშირის სახელმწიფო საკუთრების არსებულ ქონებაში (ოქროსა და ალმასის ფონდები, სავალუტო რეზერვები, სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსი, თავდაცვის ობიექტები და სხვ.) საქართველოს წილის განსაზღვრისა და მისი მიღების პირობების შესახებ, ასევე, სსრ კავშირის საშინაო და საგარეო ვალებში საქართველოს რესპუბლიკის წილის განსაზღვრისა და აღებული ვალდებულებების შესრულების წესებისა და პირობების შესახებ.

* 1991 წლის 15 სექტემბრის საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილებით საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიაზე განლაგებული სსრ კავშირის შეიარაღებული ძალები გამოცხადდა საოკუპაციო სამხედრო ძალად და დაისვა საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიიდან მისი გაყვანის საკითხი.

* 1991 წლის სექტემბერში შეიქმნა ეროვნული გვარდიის მთავარი სამმართველო, რომლის უფროსად დაინიშნა ვახტანგ ქობალია, ხოლო მის პირველ მოადგილედ და ამავე დროს ეროვნული გვარდიის მთავარი სამმართველოს შტაბის უფროსად - როზლანდ ლაკია.

* 1991 წლის 15 სექტემბრის საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილებით, დაგმობილი იქნა 1991 წლის 2 სექტემბერს ქ. თბილისში რუსთაველის მოედანზე მიტინგის დროს ძალის გამოყენების ფაქტი, აღნიშნული ფაქტის ირგვლივ გარემოებებთა ყოველმხრივი შესწავლისათვის შეიქმნა უზენაესი საბჭოს კომისია, ყველა რეგისტრირებული პარტიის, აგრეთვე საზოგადოებრიობის წარმომადგენლობათა მონაწილეობით. ამასთან, ცნობად იქნა მიღებული, რომ ამ ფაქტის გამო ქ. თბილისის პროკურატურაში აღიძრა სისხლის სამართლის საქმე და მიმდინარეობდა გამოძიება.

* 1991 წლის ოქტომბერში პრეზიდენტმა მიიღო დადგენილება რესპუბლიკაში საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადების შესახებ.

* 1992 წლის 2 იანვრის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, რომელსაც ასევე ხელს აწერს ნ. ბურჭულაძე, უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარეს, აკაკი ასათიანს მიეცა უზენაესი საბჭოს შენობაში 1992 წლის 4 იანვრამდე გამოცხადებისა და თავისი უფლებამოსილების განხორციელების წინადადება, წინააღმდეგ შემთხვევში პრეზიდიუმი მის მიმართ იტოვებდა სადეპუტატო უფლებამოსილების შეჩერების უფლებას. საქართველოს უზენაესი საბჭო მოკლებული იყო ა. ასათიანის მხრიდან ხელმძღვანელობას და უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმი კანონიერად მოითხოვდა მისგან პარლამენტის შენობაში გამოცხადებასა და კონსტიტუციური უფლებამოსილების განხორციელებას.
o უზენაესი საბჭოს 38 წევრზე სადეპუტატო უფლებამოსილების შეჩერების დადგენილება მიღებული იქნა უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანოს - საქართველოს უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის მიერ. აღნიშნულ დადგენილებას ხელს აწერს უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე ნ. ბურჭულაძე. უფლებამოსილების შეჩერების საფუძველი გახდა დეპუტატთა ნაწილის მიერ უზენაესი საბჭოსა და მისი ორგანოების მუშაობაში თავის არიდება.
o კანონიერი ხელისუფლება და საქართველოს პრეზიდენტი აღნიშნულ პერიოდში იმყოფებოდა შეიარაღებული ოპოზიციური ძალების მხრიდან გარშემორტყმულ მდგომარეობაში და თავდასხმებისაგან იცავდა თავს.

დოკუმენტები:

* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3842-01.pdf
* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3842-04.pdf
* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3842-05.pdf
* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3842-06.pdf
* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3842-08.pdf
* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3844-01.pdf
* http://bpg.sytes.net/Simartle/userfiles/fi...ebi/3844-09.pdf
shavlego91
1907წელს ქართველებმა მოკლეს ილია(მაინც ვერ მოკლეს!),მე-20 ს. 7 წელი რომ აკლდა მოკლეს ზვიადი ქართველებმა და რუსებმა. კაენის ცოდვა ქართულ მიწას არ ასვენებს და პატარ-პატარა კაენები კვლავ აგრძელებენ ამ ცოდვას!!!საქართველოს ყველა უბედურება ამ ცოდვიდან მოდის! ვინც გადატრიალებაში აქტივისტი,იარაღიანი დემოკრატი,შევარდნაძის რეჟIმი გაამყარა-აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს გასხვისების მონაწილეა,ასევე დღესაც აგრძელებენ და ჩადიან იგივე ცოდვას-პირველი არხის დიდი ათეულის ანონსში ცდილობდნენ ზვიად გამსახურდია ათეულში არ მოხვედრილიყო (გამოკითხვებში კი-ლიდერობდა!),შევარდნაძის კარის პოეტები,კარის მსახიობები,ედპ-სწევრები-მისი ფსევდოოპოზიცია,რუსეთის მამალი რეზიდენტ-აგენტები ცდილობენ ზვიად გამსახურდია ისევ მოკლან!!!დააგვიანეთ! ბ-ნ ზვიადმა თქვენს მამა და მარჩენალს-- რუსეთს საქართველო გამოსტაცა შემდეგ ეწამა ქრისტესთვის და საქართველოსთვის, თავი შესწირ ა სამშობლოს და ზეციურ საქართველოში, გადასახლდა!!! ღმერთმა აპატიოს ქართველებს, გადარჩინოს და გაამთლიანოს საქართველო!!!

ბნ-ი ზვიადი ეროვნულ მოძრაობის ლიდერად ერმა აღიარა,სოციალურ გამოკითხვებში ლიდერობდა ,დამოუკიდლობაც მოგვიპოვა,აფხაზეთში კრემლს არ მისცა საშუალება კონფლიქტის პროვოცირებისა და არჩევნებით გაანეიტრალა დაძაბულობა,ქართველთა და სხვა ჩვენი მოქალაქეების გენოციდი თავიდან აგვაცილა(შევარდნაძე-არძინბას ტანდემმა რუსეთის დავალებით ეს გენოციდი ჩაატარეს-30000 ადამიანი იმსხვერპლეს და ქართველთა ეთნოწმენდა მოაწყვეს).ელცინს მოსკოვში არ ეახლა,აქ ჩამოიყვანა,ყაზბეგში 1990წ. 11 დეკემბრის კანონი ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმების შესახებ კანონიერად აღიარებინა,ხელი მოაწერინა აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების გაყვანას, აფხაზეთში არჩევნების შემდეგ მთავრობის თავ-რე, პროკურორი,შინაგან და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ,პრეზიდენტი ნებისმიერ ანტიკონსტიტუციურ აქტს აჩერებდა ან აუქმებდა ,გვარდია აფხაზეთში მხოლოდ ქართული იყო,ყველა ბერ..კეტი აფხაზეთის მართვისა პრეზიდენტ გამსახურდიას ხელში იყო.ერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია,არც ვალები არ დაუტოვებია,.ზვიად გამსახურდიამ სამშობლოსათვის თავი გასწირა...იგი მოკლეს რუსეთის სპეცნაზის "ალფას" და ედიკას ძალოვნებმა. ისე ერთი კაცისთვის დამოუკიდებლობის მოპოვება საკმარისი არაა?ა დამოუკიდებლობის მოპოვება ყველას პლიუსში უთვლიიან გამსახურდიამ რა დააშავა? "ოდითგანვე ასე მოგვდგამს ქართველებს...მაგრამ დიდკაცი თუ გამოგვერია,მას ისე დავკორტნით,როგორც დაკოდილ ძერას ყვავები"-კონსტანტინე

1993წლის 20 ივლისის მიმართვაში ზვიად გამსახურდია წერს:"...შევარდნაძის დიპლომატიური თამაში აფხაზეთის პრობლემის გარსემო მიზნად ისახავს კაპიტულაციას აფხაზი სეპარატისტებისა და რუსეთის იმპერიალისტური ძალების წინაშე.მზადდება ე.წ."ცხინვალის ვარიანტი",სამშვიდობო ძალების შემოყვანა კონფლიქტის ზონაში და სოხუმის ჩაბარება! (ეს იცოდა შარტავამ და ამიტომ მოიშორეს-შავლეგო)...ყერ კიდევ ელცინ-შევარდნაძის შეხვედრისას დაიგეგმა სოხუმიდან მძიმე ტექნიკისა და არტილერიის გაყვანა,რაც ნიშნავს სოხუმის ჩაბარებას...სოხუმიდან ქართული ჯარის გაყვანა ნიშნავს ქართველი მოსახლეობის გაყვანას,ვინაიდან შეიარაღებული ძალების 93%-ს ადგილობრივი მოსახლეობა შეადგენს,სოხუმის ჩაბარებას... მოჰყვება-ქართული მოსახლეობის არნახული გენოციდი და დეპორტაცია." სწორედ ამიტომ ჩამობრძანდა პრეზიდენტი და ოჩამჩირეში25 სექტემბერს შეკრიბა ორივე მხარის ჯარის მეთაურების დიდი ნაწილი(ეს ვიდო ვიკიპედიაშია) და ერთად სოხუმის გადარჩენაზე ფიცი დაადებინა! ჯაბა- ედიკას დუეტი ამ თავის ჯარის მეთაურებს თბილისში ოჯახების აწიოკებით დაემუქრა,რის შედეგადაც სოხუმის დაცვის ეს შანსი ხელიდან იქნა გაშვებული!სოხუმში შესვლის ბრძანება გასცა ბ-ნმა ზვიადმა,მაგრამ რუსებმა ამ დროს დაბომბე ისინი და 6 კაცი დაიღუპა.ზვიადის გვარდიის სავარაუდო განადგურების გეგმის შესახებს შარტავამ აცნობა...

სახელმწიფო სამსახურში (1990-1992)
ზვიად გამსახურდია

1990 წლის დამდეგს გამსახურდიას თაოსნობით შეიქმნა პოლიტიკური პარტიებისა და ორგანიზაციების ბლოკი "მრგვალი მაგიდა - თავისუფალი საქართველო", რომელმაც დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა 1990 წლის 28 ოქტომბრის პირველ დემოკრატიულ და მრავალპარტიულ საპარლამენტო არჩევნბში. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პირველ სესიაზე (1990 წლის 14 ნოემბერი) ზვიად გამსახურდია აირჩიეს უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარედ. ამ მოვალეობას ის 1991 წლის აპრილამდე ასრულებდა. აღნიშნული სესიის გადაწყვეტილებით ქვეყანას ეწოდა "საქართველოს რესპუბლიკა"; აღადგინეს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის (1918-1921) სახელმწიფო ატრიბუტიკა (დროშა, გერბი და ჰიმნი). ამასთან, დამოუკიდებლობის აღდგენამდე გამოცხადდა გარდამავალი პერიოდი. 1991 წლის აპრილში უზენაესმა საბჭომ ზვიად გამსახურდია აირჩია საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტად, რაც დადასტურებულ იქნა იმავე წლის 26 მაისის საყოველთაო-სახალხო საპრეზიდენტო არჩევნებზე მისი გამარჯვებით.

1991 წლის 31 მარტის საყოველთაო-სახალხო რეფერენდუმზე შეკითხვას "ხართ თუ არა თანახმა, რომ აღდგეს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობა 1918 წლის 26 მაისის აქტის საფუძველზე?" საქართველოს საარჩევნო ხმის უფლების მქონე მოსახლეობის 98%-მა დადებითი პასუხი გასცა. 1991 წლის 9 აპრილს, რეფერენდუმის შედეგების საფუძველზე, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ გამოაცხადა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა.

აშშ-ის 102-ე მოწვევის კონგრესმა იმავე დღეს, 94-ე საგანგებო რეზოლუციით ლეგიტიმურად ცნო 31 მარტის რეფერენდუმის შედეგები[2]. 1991 წლის აგვისტოდან 6 იანვრამდე საქართველოს რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა დე-იურედ ცნეს 28 სახელმწიფომ რუმინეთმა, უკრაინამ, თურქეთმა, ყაზახეთმა, მონღოლეთმა, ლიტვამ, კანადამ, აშშ-მ,ლიტვამ ლატვიამ,ესტონეთმა, მოლდოვამ, პოლონეთმა,ესპანეთმა აზერბაიჯანმა , სომხეთმა...
bimo
ზვიად გამსახურდია: გაფრთხილება



საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას გამოსვლიდან უზენაესი საბჭოს საგანგებო სესიაზე 1991 წლის 8 ოქტომბერს

”… მე მინდა ძალზე გულწრფელად საუბარი თქვენთან და ქართველ ერთად… ჩემი ეს გამოსვლა არ გეგონოთ ულტიმატუმი, ან რაღაც სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნილი ადამიანის განცხადება. ეს არის რეალობა, რასაც მე თქვენ ახლა მოგახსენებთ… მე მივცემ პირუთვნელ შეფასებას შექნილ სიტუაციას და იმ მოსალოდნელ შედეგებზე გესაუბრბით, რაც შეიძლება მოჰყვეს ყოველივე ამას, ვინაიდან გაცილებით მეტი ინფორმაცია მაქვს ყველაფერზე, ვიდრე ყოველ თქვენგანს…

სრული პასუხისმგებლობით გეუბნებით:

… ჩემი ამ პოსტიდან წასვლა გამოიწვევს საქართველოში სულ მცირე რამდენიმე ათეული პარალელური მთავრობის შექმნას და რამდენიმე ათეული პრეზიდენტის აღმოცენებას. უფრო მეტიც, გამოიწვევს საქართველოს ადგილზე რამდენიმე სახელმწიფოს ჩამოყალიბებას. აბსოლუტური გადაჭარბების გარეშე გეუბნებით, ფრჩხილებს არ ვხსნი, ყველანი მიხვდით, ყველამ დაძაბეთ გონება და განსაკუთრებით გთხოვთ, ბატონო ოპოზიციონერებო, თქვენ, რამეთუ არ იცით, რას ითხოვთ... ეს უახლოეს ხანში გამოიწვევს საქართველოს სახელმწიფო მთლიანობის სრულ დეზინტეგრაციას და დარღვევას, სრულ ანარქიას საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე და კერძოდ თბილისში და მე დაგიხატავთ თბილისს, თუ ეს ამბავი მოხდა. აი, ასეთ შემთხვევაში თბილისი გადაიქცევა რამდენიმე უბნად დანაწევრებულ ქალაქად, სადაც იქნება თითო შეიარაღებული ხელისუფლება-შეიარაღებული ბანდები და მათი ხელმძღვანელები. ყოველი უბანი იქნება თითო შეირაღებული ბანდის ხელში... მათ შორის ბრძოლა ძალაუფლებისათვის და ზეგავლენისათვის და იქნება მოსახლეობის არნახული ძარცვა, არნახული დარბევა. მოიშლება ყველაფერი: ელექტროენერგია, გაზები, კომუნიკაციები... საქართველოსაც გადაედება შემდეგ ეს ტენდენცია და საქართველოშიც დაიწყება ლიბანიზაცია... საქართველო გახდება მსხვერპლი ტოტალური ანარქიისა და საერთოდ, საქართველოს არსებობა დადგება კითხვის ნიშნის ქვეშ. აი, რა მოჰყვება ჩემს შესაძლო გადადგომას...

... ეს არ არის მუქარა... ეს არ არის გადაჭარბება და ეს არ არის ჩემი პიროვნების, ვთქვათ, თავზე მოხვევა თქვენთვის, ანდა სურვილი, რომ მაინც და მაინც მე დავრჩე ამ პოსტზე, ჩემო ბატონებო. ეს არის რეალობა და მე გთხოვთ, გაახილოთ თვალი და გაუმართოთ თვალი აი, ამ რეალობას...”
naau
რძოლა აფხაზეთისათვის (I ნაწილი)

მიუხედავად დევნილობაში ყოფნისა, საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი დიდი ყურადღებით ადევნებდა თვალს მოვლენათა განვითარებას აფხაზეთში. იგი წინასწარ აფრთხილებდა საქართველოს მოსახლეობას, საერთაშორისო საზოგადოებას, რათა არ დაეშვათ აფხაზეთში ძალისმიერი მეთოდების გამოყენება, რაც მიგვიყვანდა სისხლისღვრამდე.

1992 წლის 14 მაისის მიმართვაში აფხაზეთის მოსახლეობისადმი იგი აღნიშნავდა:

”მოგმართავთ როგორც ქართველებს, ასევე აფხაზებს, ვინაიდან საფრთხეშია ჩვენი საუკუნოვანი ძმობა. იმპერიულმა ნეოკომუნისტურმა კრიმინალურმა ხუნტამ ყველაფერი იღონა იმისათვის, რომ აფხაზეთში კვლავ გაღვივდეს ეთნოკონფლიქტი, მან მოსკოვის დავალებით “გააუქმა” საქართველოს მოქმედი კონსტიტუცია, რომელშიც ჩაწერილია აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, როგორც საქართველოს შემადგენელი ნაწილი, რამაც საბაბი მისცა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაეს საბჭოს გაეძლიერებინა სეპარატისტული კურსი და ქართული ეროვნების კადრების დისკრიმინაცია, ვინაიდან მისი აზრით საქართველოს ახალი კონსტიტუცია აღარ არსებობს, ძველში კი საერთოდ არ არის ნახსენები აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა…

პროვოკატორებს სურთ იარაღის ძალით გადაჭრა ამ პრობლემებისა, რაც ყოვლად დაუშვებელია. მოგიწოდებთ მშვიდობისაკენ, გაერთიანებისაკენ, ყველა სადავო პრობლემის მოლაპარაკების გზით გადაწყვეტისაკენ. მე მოვუწოდებ აფხაზ მოსახლეობას იმოქმედოს პარლამენტზე, რათა მან შეწყვიტოს ანტიქართული პოლიტიკა, წინააღმდეგ შემთხვევაში აფხაზეთში გარდაუვალი იქნება სისხლის ღვრა”.

მიუხედავად ამისა, როგორც ხუნტა, ისე აფხაზი სეპარატისტები აგრძელებდნენ თავიანთ ანტისახალხო ქმედებებს. ამასთან დაკავშირებით ბატონი ზვიად გამსახურდია 1992 წლის 24 ივლისს აკეთებს ასეთ განცხადებას:

”ა.წ. 23 ივლისს აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს სესიამ მიიღო რიგი ანტიკონსტიტუციური აქტები, გამოცხადდა აფხაზეთის ასსრ 1978 წლის კონსტიტუციის მოქმედების შეწყვეტა, აღდგენილ იქნა აფხაზეთის სსრ 1925 წლის კონსტიტუცია, რაც საქართველოს შემადგენლობიდან აფხაზეთის გასვლას ნიშნავს.

სესია უფლებამოსილი არ იყო ასეთი აქტების მიღებისა, რადგან დარბაზში არ იყო კვორუმი, ანუ კვალიფიცირებული უმრავლესობა-დეპუტატების ორი მესამედი, რომელიც აუცილებელია კონსტიტუციური შესწორებებისათვის, ან კონსტიტუციის მოქმედების შეჩერებისას.

ამგვარი მოქმედება გამართლებულ იქნა იმით, რომ თითქოს საქართველოს კონსტიტუცია შეჩერებულია, ხოლო ძველ კონსტიტუციაში აფხაზეთი, როგორც სახელმწიფო, საერთოდ არ მოიხსენიება. აუცილებელია გვახსოვდეს, რომ საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუცია მოქმედებს და საქართველოს არაკანონიერი ხელისუფლების გადაწყვეტილება მისი შეჩერების შესახებ უფლებამოსილი არ არის.

აღდგენა 1925 წლის კონსტიტუციისა, სადაც ლაპარაკია პროლეტარიატის დიქტატურაზე, კომუნიზმის იდეალებზე, ნიშნავს საბჭოთა კომუნისტური წყობის აღდგენას აფხაზეთში, რაც, იოლად რომ ვთქვათ, წარმოადგენს ანაქრონიზმს და ეწინააღმდეგება მსოფლიო ისტორიის განვითარებას, რასაც შეიძლება მოჰყვეს უაღრესად უარყოფითი შედეგები, დაპირისპირება და კონფლიქტი ქართველ და აფხაზ ხალხებს შორის.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს მიერ მიღებული ყველა ზემოთნახსენები აქტი მოკლებულია კონსტიტუციურ საფუძველს და არა აქვს იურიდიული ძალა.

საკითხი აფხაზეთის სტატუსის შესახებ უნდა გადაწყდეს საერთაშორისო სამართლის საფუძველზე, საქართველოს კანონიერ ხელისუფლებასთან შეთანხმებით.”

მიუხედავად პრეზიდენტის ამ მცდელობისა, ვერ მოხერხდა აფხაზეთში ომის თავიდან აცილება. ზვიად გამსახურდია იმავე დღეს, 14 აგვისტოს გამოეხმაურა სისხლიანი კონფლიქტის დაწყებას:

”მე მოვუწოდებ ქართველ ხალხს, კავკასიის ხალხებს, მთელ მსოფლიო საზოგადოებრიობას, ყველა კეთილი ნების ადამიანს დაიცვან გენოციდისაგან მცირერიცხოვანი, მრავალტანჯული აფხაზი ხალხი, აფხაზეთის ქართული მოსახლეობა, საკადრისი პასუხი გასცენ შევარდნაძის დამსჯელ ბანდებს და ამხილონ მისი მტაცებლური პოლიტიკა გენოციდისა და ძარცვა-გლეჯისა.”

ამასთან მან 21 აგვისტოს მიმართა აფხაზეთის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარეს, ვლადისლავ არძინბას:

“აფხაზეთში მშვიდობისა და სტაბილურობის აღდგენისათვის, აფხაზი ხალხის გენოციდისაგან გადასარჩენად გთავაზობთ სასწრაფოდ მოიწვიოთ პარლამენტის სესია და გააუქმოთ გადაწყვეტილება კონსტიტუციის აღდგენის შესახებ, აღადგინოთ ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსი და 1978 წლის კონსტიტუცია”.

ბატონ ზვიადს არც მოსკოვში 3 სექტემბერს გამართული სამმხრივი შეხვედრა დარჩენია ყურადღების გარეშე:

”3 სექტემბერს მოსკოვში გაიმართა შეხვედრა ბ. ელცინს, ე. შევარდნაძესა და ვ. არძინბას შორის, რომელმაც, როგორც მოსალოდნელი იყო, არავითარი შედეგი არ მოუტანა არც საქართველოს და არც აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკას.”

თავის განცხადებას პრეზიდენტი ასე ამთავრებს:

”მე დარწმუნებული ვარ, რომ სანამ არსებობს შევარდნაძის სისხლიანი, ფაშისტური რეჟიმი, აფხაზეთში კონფლიქტი უფრო გამწვავდება და მიიღებს უმძაფრეს ფორმებს”.

განსაკუთრებით მწვავე იყო ზვიად გამსახურდიას რეაქცია ე.წ. სამმხრივი ხელშეკრულების მიმართ, რომლის საფუძველზე სოხუმიდან გაყვანილ იქნა ქართული ჯარი და ფაქტობრივად დაუცველი დატოვეს ქართული მოსახლეობა. 1993 წლის 20 ივლისის იმმართვაში ქართველი ერისადმი, აფხაზეთში დისლოცირებული ყველა ქართველი მეომრისადმი პრეზიდენტი აღნიშნავს:

”უკანასკნელ ხანებში სულ უფრო და უფრო ცხადი ხდება, რომ ე. შევარდნაძის დიპლომატიური თამაში აფხაზეთის პრობლემის გარშემო მიზნას ისახავს კაპიტულაციას აფხაზი სეპარატისტებისა და რუსეთის იმპერიალისტური ძალების წინაშე.

მზადდება ე.წ. “ცხინვალის ვარიანტი”, სამშვიდობო ძალების შემოყვანა კონფლიქტის ზონაში და სოხუმის ჩაბარება, რასაც დაჟინებით მოითხოვს შევარდნაძისაგან რუსული და აფხაზური მხარე.

ე. შევარდნაძე ბუნდოვნად საუბრობს აფხაზეთის რაღაც “დემილიტარიზაციაზე”, კონფლიქტის ზონიდან ყველა ჯარების გაყვანაზე, რაც არარეალურია და შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს მტრის მიერ გადამწყვეტი სტრატეგიული უპირატესობის მოპოვებისათვის. ჯერ კიდევ ელცინ-შევარდნაძის შეხვედრისას დაიგეგმა სოხუმიდან მძიმე ტექნიკისა და არტილერიის გაყვანა, რაც ნიშნავს სოხუმის ჩაბარებას. რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის ბ. პასტუხოვის მიერ შემოთავაზებული ე.წ. “სამმხრივი ხელშეკრულების” გეგმაც სწორედ ამას ითვალისწინებს.

სოხუმიდან ქართული ჯარის გაყვანა ნიშნავს ქართველი მოსახლეობის გაყვანას, ვინაიდან შეიარაღებული ძალების 90 პროცენტს ადგილობრივი მოსახლეობა შეადგენს. შოხუმის ჩაბარებას მთელი აფხაზეთის ჩაბარება მოჰყვება, ხოლო ყოველივე ამას-ქართული მოსახლეობის არნახული გენოციდი და დეპორტაცია.

მე მოვუწოდებ აფხაზეთის ტერიტორიაზე დისლოცირებულ ყველა ქართველ მებრძოლსა და მეთაურს, სრულიად საქართველოს მოსახლეობას: არ დაემორჩილოთ ე. შევარდნაძისა და მისი კომუნისტური ხუნტის ბრძანებებს, არ დათმოთ აფხაზეთის ძირძველი ქართული მიწის არც ერთი გოჯი, არ ჩაბააროთ მტერს უკვე მოპოვებული პოზიციები. აღადგინეთ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა, გახსოვდეთ, რომ საქართველოს რესპუბლიკის საზღვარი მდინარე ფსოუზე გადის!

ღმერთი და სამართალი ჩვენთან არის, ჩვენ გავიმარჯვებთ!”

მოვლენათა ასეთმა განვითარებამ განაპირობა ის, რომ, მიუხედავად მის წინაშე მდგარი წინააღმდეგობისა და საშიშროებისა, საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი ჩამოვიდა სამშობლოში, რათა არ დაეშვა აფხაზეთის წინასწარ დაგეგმილი ჩაბარება. ჩამოსვლის მეორე დღეს, 25 სექტემბერს, მან ასე მიმართა ქართველ ერს:

”ძვირფასო თანამემამულენო!

ძმანო და დანო!

მე, საქართველოს კანონიერი პრეზიდენტი, დავუბრუნდი სამშობლოს და განვაგრძობ ერის წინაშე ჩემი მოვალეობის შესრულებას. მე ვხედავ საქართველოს უმძიმეს მდგომარეობას, მე არ შემეძლო ასეთ დროს ვყოფილიყავი საქართველოს გარეთ, მე ჩამოვედი არა მხოლოდ იმიტომ, რომ შევასრულო ჩემი თანამდებობრივი მოვალეობა, არამედ იმისათვის, რომ სათავეში ჩავუდგე ეროვნული ხსნის მოძრაობას.

ძმანო და დანო! ჩვენი ერის ყოფნა-არყოფნის საკითხი დგას და ასეთ დროს დიდი დაფიქრება და პასუხისმგებლობა გვმართებს. მე ჩემოვედი არა იმისათვის, რომ გავაჩაღო სამოქალაქო ომი ან დავსაჯო ვინმე, არამედ ჩემი მიზანია ერის გამთლიანება და ეროვნული შერიგება, და თუ მოწინააღმდეგე მხარე შეიგნებს თავის შეცდომებს, შეინანებს თავის დანაშაულს ერის წინაშე, მე მზად ვარ მათაც გავუწოდო ხელი.

თუ უკანონო ხელისუფლება გამოიჩენს კეთილგონიერებას და გადადგება, მე მზად ვარ უზენაეს საბჭოსთან შეთანხმებით დავნიშნო ახალი არჩევნები, ყველას მიეცემა ხელშეუხებლობის გარანტია სათანადო პირობების გათვალისწინებით.

ალბათ, მრავალ თქვენგანს სურს შეიტყოს, თუ რად დაგვიანდა ჩემი ჩამოსვლა; იმის გამო, მეგობრებო, რომ მქონდა უამრავი დაბრკოლება, რომელთა დაძლევაც ვერ ხერხდებოდა, მაგრამ აი, დადგა ჟამი და ბოლოს მივაღწიე იმას, რომ დღეს თქვენთან ვარ.

დღეს საქართველო უნდა დაირაზმოს ერის ხსნისათვის, ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის დაცვისათვის, ჩვენი ეკონომიკის აღდგენისათვის, ქართული სულის აღორძინებისათვის.

გაუმარჯოს ჩვენს ბრძოლას საქართველოს გადასარჩენად!




ბრძოლა აფხაზეთისათვის (II ნაწილი)


ხედავდა რა, რომ ფრონტზე იყო კატასტროფული მდგომარეობა, რომ ხორციელდებოდა მზაკვრული გეგმა სოხუმის ჩაბარებისა, რომ ე.შევარდნაძის ყოფნა სოხუმში, პირიქით, ხელს უშლიდა სოხუმის დამცველებს, არ იყო სამხედრო ნაწილებს შორის ურთიერთთანხმობა, რაც იწვევდა პანიკას და ჯარისკაცების დემორალიზებას, ზვიად გამსახურდიამ აიღო ინიციატივა გაერთიანებულიყვნენ კანონიერი ხელისუფლებისა და ფაქტობრივი ხელისუფლების ძალები. ამ გზით იგი ?; სექტემბერს მიდის ოჩამჩირის 24-ე ბრიგადის შტაბში. ხუნტის გენერლებს ზვიად გამსახუდრიამ განუცხადა:

„... დაარწმუნეთ თქვენ თქვენი მხარე, ვინც აქა ხართ მათი წარმომადგენლები, რომ ჩვენ მზად ვართ ამისათვის ( ძალების გაერთიანებისთვის. - რედ.) და გავაერთიანოთ ყველაფერი, ტექნიკური რესურსები, ყველაფერი უნდა გაერთიანდეს და წავიდეს ერთად მოქმედება, ბრძოლა...

თქვენ ხომ იცით, ავღანეთის ომი ათი-თერთმეტი წელიწადი რატომ გაგრძელდა? იმიტომ რომ იქ იბრძოდნენ სხვადასხვა დაჯგუფებები, რომლებსაც ერთმანეთში ჰქონდათ ჩხუბი. აი, ეს იყო ძირითადი. არ ჰქონდათ ერთიანი ფრონტი, არ ჰქონდათ ერთიანი ხელმძღვანელობა. იქ ყველა ხელმძღვანელი იყო, ყველას თავისი ჯგუფი ეკუთვნოდა...

ერთიანი ეროვნული არმიის სტრუქტურაში უნდა გაერთიანდეს ყველა. სხვა გამოსავალი ჩვენ არა გვაქვს. აი, სოხუმის წაგება ამის შედეგია... ე.შევარდნაძემ მოაწერა ხელი პირდაპირ სოხუმის ჩაბარებას. მითხარით ვინმემ, არა ვარ ამაში სწორი? მოაწერა ხელი თუ არა მან, რომ ყველა შეიარაღებული ქართული ძალა გამოყვანილი ყოფილიყო სოხუმიდან? მოაწერა თუ არა ხელი რომ მთელი ტექნიკა გაყვანილი ყოფილიყო აფხაზეთიდან? მოაწერა თუ არა ხელი, არძინბა დაბრუნებულიყო სოხუმში?..

ჰოდა, რაზეც მაგან ხელი მოაწერა, ის შესრულდა... იძახის (ე. შევარდნაძე- რედ.), რომ აი, ესენი, ოჩამჩირის ფრონტი, არ მომეხმარაო, არ შემოვიდნენ დროზეო და მოღალატეები არიანო... თვითონ არის მოღალატე, მაგან ჩააბარა სოხუმი და ახლა არ მივცემთ საშუალებას, რომ ჩააბაროს ოჩამჩირის რაიონი. მაგას ამის ნებას არ მივცემთ. სოხუმსაც დავიბრუნებთ, თუ ჩვენ ერთად ვიქნებით... აი, გეუბნებით მე თვენ, არ მოვშორდები აქაურობას, სულ აქ ვიქნებით ახლა დღე და ღამე..

ჩემზე ავრცელებს ე. შევარდნაძე ჭორებს... იძახისო, რომ არ წახვიდეთ, არ იომოთ აფხაზეთშიო, წავიდეთ, თბილისი ავიღოთო (ხმა: აფხაზეთი თუ დავკარგეთ, თბილისი რად გვინდა...). ჰო, რად გვინდა... მთელი ძალები ჰყავს მაგას სამტრედიაში და ფოთში, მთელი ტექნიკა იქა ჰყავს... და დავიცვათ ქუთაისი, დავიცვათ თბილისიო. ვინ ესხმის, რად გვინდა ჩვენ ახლა იქით წასვლა. შავნაბადას ბატალიონი ფოთში უყენია. მე როგორც კი ჩამოვედი ზუგდიდში, პირველ დღესვე მოვიდა იმ შავნაბადას ბატალიონის მეთაური და კომენდანტი და აი, ახლავე წავალთო აფხაზეთში. რატომ არ წამოვიდა? შევარდნაძეს უნდა ჩააბაროს მთელი აფხაზეთი, როგორც სოხუმი. ამას აკეთებს შეგნებულად.

გაგრაში რა გააკეთეს? გაგრაში იგივე არ იყო? გაგრის ჩაბარების დღეს ჩაბარდა სოხუმი, იმიტომ, რომ გახსნილია რუსეთის საზღვარი, ზურგი ღიაა, ე. ი. აფხაზების მთელი ზურგი არის რუსეთი. ამოდენა ზურგი გაუხსნა აფხაზებს ამ გაგრის ჩაბარებით.სოხუმი იმ დღეს იყო ჩაბარებული, გვიკვირს რამე?...

სოხუმში ვიტომ მშვიდობა დამყარდა, ყველა ჩავიდა... ყველა ჩავიდა სოხუმში... ხაფანგში გააბა ხალხი... სანამ ყველას არ გავიყვან არ გავალო, ე. ი. ყველა ქართველი უნდა გაიყვანოს აფხაზეთიდან. ეს არის მაგის მიზანი (ხმა: უკვე თბილისშია). უკვე თბილისშია არა? ხომ ხედავთ. ახლა ზეიმი იქნება თბილისში - დაგვიბრუნდა მეთაური, ეროვნული გმირი, ე. ი. ჩააბარა სოხუმი და გმირი გახდა... შეიძლება ახლა მოვიდა ბრძანება - გაიყვანეთ ტექნიკა და გადიწო არაფერი არ დაუთმოთ, არ დაემორჩილოთ თბილისიდან ბრძანებას. ჩვენ უნდა გავერთიანდეთ და ერთიანი ფრონტით უნდა ვიბრძოლოთ აფხაზეთის დასაცავად.

მოკლედ, ამაზე უნდა შევთანხმდეთ: ერთიანი შტაბი, ერთიანი მოქმედება, ერთიანი გეგმა...„

ოჩამჩირიდან მობრუნებულ პრეზიდენტს გალში დახვდა სახელდახელოდ შეკრებილი მოსახლეობა, რომელსაც მან გააცნო ფაქტობრივი ხელისუფლების გენერლებთან ოჩამჩირის შტაბში მიღწეული შეთანხმების დეტალები, თავისი ჩამოსვლის მიზნები:

„მე მინდა დეტალურად გვესაუბროთ. მე მინდა დავიწყო თავიდან. საქართველოში საქართველოდან ჩემი ჩამოსვლის პირველი დღიდან, მართალია, დაგვიანდა ეს ჩამოსვლა, მეგობრებო, ალბათ თქვენ ყველას გაინტერესებთ, რატომ დაგვიანდა. იმიტომ, რომ მე მქონდა უამრავი დაბრკოლება და ვერ ვახერხებდი გამოღწევას იმ ქვეყნიდან, რომელიც აგრეთვე თვითონ არის ბლოკადაში მოქცეული. მაგრამ ბოლოს მაინც მივაღწიე, მოვახერხე და დღეს თქვენთან ვარ, მოგობრებო. პირველივე დღიდან, პირველივე დღიდან, პირველივე მიტინგიდან, რომელიც ჩავატარე ზუგდიდში, მე მოვუწოდებ ხალხს, მე მოვუწოდებ ქართველ ერს არ დათმონ აფხაზეთის ძირძველი კუთხე, არ დათმონ მამა-პაპათა საფლავები, გაერთიანდნენ კანონიერი ხელისუფლების შეიარაღებული ძალების გარშემო და ერთიანი ძალისხმევით დავიბრუნოთ ის, რასაც გვართმევენ მოღალატენი, ჩვენი სამშობლოს გამყიდველები, ჩვენი სამშობლოს მტრებთან ალიანსში მყოფი მოღალატეები.

მეგობრებო! ხუნტა თესავს პანიკას, იგი ცდილობს ჭპრებით, ათასგვარი ცრუ ხმების გავრცელებით, დაამახინჯოს ჩვენი პოზიცია აფხაზეთის მიმართ, დაამახინჯოს კანონიერი ხელისუფლების პოზიცია. ვაფრთხილებ უკანონო ხელისუფლებას, თუ რაიმე დაბრკოლება იქნება, კატასტროფულ შედეგებს მოგვიტანს ეს. ასე რომ , მეგობრებო, გთხოვთ, ამოგვიდგეთ მხარში, ყველას გთხოვთ, ამოგვიდგეთ მხარში, ყველას, ყველას გთხოვთ, მთელი რაიონის მოსახლეობას, ქალაქის მოსახლეობას; უნდა მოხდეს ერთი რამ: მე ვიცი, რომ აქ გარდა იმისა, რომ არის ჩვენი ბატალიონი, არის სამურზაყანოს ჯგუფი, რომელიც აგრეთვე კარგად იბრძვის დღეს იქ. მოსახლეობას აუცილებლად, თავშემონახულ კარგ ვაჯკაცებს აუცილებლად ექნებათ იარაღი. ამას იმიტომ ვამბობ, რომ იქმნება სახალხო ლაშქარი. ამ ლაშქარში უნდა შემოვიდეს ყველა, ვინც თავის თავს ქართველად თვლის და ვინც კაცად თვლის, ყველა უნდა შემოვიდეს ამ ლაშქარში და სასურველია რომ მოხვიდეთ თქვენივე იარაღით. ჩვენ იარაღს კიდე ვიშოვით, მაგრამ გვჭირდება, თქვენივე იარაღით მოდით, ჩაეწერეთ ლაშქარში, რომელიც დადგება საქართველოს სადარაჯოზე, დადგება ჩვენი ოჯახების სადარაჯოზე, დადგება ჩვენი მშვენიერი კუთხის სადარაჯოზე და ამ ბრძოლას გამარჯვებით მიიყვანს ჩვენი ძლევამოსილი მხედრობის ხელმძღვანელობით„.

ზვიად გამსახურდიამ ყველაფერი გააკეთა იმისათვის, რომ აფხაზეთში მებრძოლი ყველა სამხედრო ძალა გაერთიანებულიყო და ერთიანი ფრონტით ებრძოლა აფხაზეთის გადასარჩენად. სამწუხაროდ და საუბედუროდ, შევარდნაძემ და მისმა დაქვემდებარებულმა სამხედრო ნაწილმა კვლავ ღალატის გზა აირჩიეს და თვითნებურად დატოვეს ფრონტის ხაზი. კანონიერი ეროვნული გვარდიის ნაწილები ვაჟკაცურად იბრძოდნენ, მაგრამ მოწინააღმდეგის რიცხობრივი უპირატესობის გამო იძულებულნი გახდნენ უკან დაეხიათ.

ქართველმა ერმა უკვე აღიარა გმირად!1.საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა 35 წლიანი ბრძოლის შემდეგ;2.საქართველოს ისტორიაში ყველაზე ძლიერი იმპერიის-რუსეთის კლანჭებიდან უსისხლოდ დემოკრატიული არასაბჭოური არჩევნებით,საქარტველოს დახსნა;3.საქართველოს დე იურე ცნობა 1992წლამდე 28 სახელმწიფოს მიერ;4.არც საშინაო და არც საგარეო ვალების აღება;6.უკანონო ე.წ.სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმება :7. 1991წ. 23 მარტს ყაზბეგში გამსახურდია -ელცინის ხელშეკრულებაში ამ ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობის აღიარება რუსეთის მიერ და აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის აუცილებლობა;8..აფხაზეთში 28-26-11 სისტემით არჩევნების ჩატარებით კონფლიქტის პროვოცირების ჩაშლა,რაც ქართულ-აფხაზური დიპლომატიის გამარჯვება იყო კრემლზე, ვინაიდან თავიდან იქნა აცილებული ქართველთა და სხვათა ფიზიკური განადგურება;9.აფხაზეთში სიტუაციის კონტროლი საქართ.ხელისუფლების მიერ(მთავრობის თავ-რე,პროკურორი,შინაგან საქმეთა და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ, გვარდია ქართული იყო,პრეზიდენტს და პარლამენტს უფლება ჰქონდათ გაეუქმებინა ანტიკონსტიტუციური გადაწყვეტილებები);10.არცერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია;11.საქართველოს თავი შესწირა(მას რუსებმა გალში შესთავაზეს აფხაზეთის დამოუკიდებლობის ცნობა და პრეზიდენტად დააბრუნებდნენ?! ) უარით მან ხელი" მოაწერა" სიკვდილზე,რაც რუსებმა და ედიკას ძალოვნებმა განახორციელეს!...წმ.შალვა ახალციხელმაც-შავლეგომ არ ითანამშრომლა დამპყრობელთან ჯალალ-ედინთან და ეწამა სამშობლოსათვის! ეს თუ გმირობა და პოლიტიკოსობა არაა მაშინ ტერიტორიების გაყიდვა სკამის შენარჩუნებისთვის ყოფილა პოლიტიკოსობა(სერგო შევარდნაძე, სერგო ორჯონიკიძე,ვარაზ-ბაკური))?!


"...წარსულის ისტორია მკვიდრი საფუძველია აწმყოსი,აწმყო კი მომავლის!" გმირების ისტორიით გაიგებ რამეს, აბა შენი შემყურე ვერაფერს ვისწავლით! ეს ზვიად გამსახურდიას თემაა ,შენ შენი თემა შეგიძლია გახსნა!!!

"...1991 წლის 15 აგვისტოს კიევში უკრაინის დამოუკიდებლობას მამა ბუშმა „უკრაინული ქათამი - კატლეტი“ უწოდა. როდესაც მოსკოვის პუტჩს ზვიად გამსახურდიამ გორბაჩოვის შოუ უწოდა, ბუში გაცეცხლდა და გამსახურდიას მდინარების საპირისპიროდ მოსიარულე პოლიტიკოსი უწოდა. ეს სიტყვები CNN-ით გადაიცა. მე მაშინვე დავურკე ზვიადს და გავაცანი ამერიკული პოლიტიკური ელიტის განწყობა. გამოირკვა, რომ თურმე ზვიადსაც ჰქონია ჩართული ტელევიზორი და მასაც მოუსმენია ბუშის ეს სიტყვები. მე ვკითხე, როგორ მოვქცეულიყავი ასეთ სიტუაციაში. მან თვალისდაუხამხამებლად მომაყვირა: მაგათ უთხარი, მდინარებას მკვდარი თევზები მიჰყვებიან-თქო. დამისახელეთ შევარდნაძის ეპოქის ერთი რომელიმე პოლიტიკოსი, რომელსაც ამის თქმა შეეძლო. ამ სიტყვებში აკრეფილი და განზოგადებულია ქართველი ხალხის ათასწლეულებში ნალოლიავები თავისუფლების სულისკვეთება.

ყოველივე ამის გამო გამსახურდია არის თავისუფლებისკენ ქართველი ხალხის სწრაფვის სიმბოლური ფიგურა. სიმბოლურობის არსი არის ის, რომ სიმბოლო არ წარმოადგენს ისტორიის რომელიმე მონაკვეთის კუთვნილებას. სიმბოლო არასოდეს ითქვიფება რომელიმე დროის პროფანულ რეალობაში. სიმბოლო კვეთს პროფანული რეალობის შრეებს და ზედროულობით გადადის მომავალში..."გიორგი გაჩეჩილაძე

საით "მიჰყვებიან მდინარებას მკვდარი თევზები?"
ზვიად გამსახურდია - სიმბოლო, რომელიც გადადის მომავალში


მადლენ მაჭარაშვილი

ვინ არიან "ზვიადისტები" ახალი ხელისუფლებისთვის? საარჩევნო მასალა, პოლიტიკური კაპიტალი თუ თანამოაზრეთა და იდეოლოგიურ მხარდამჭერთა ჯგუფი? რევოლუციის შემდგომმა პირველმა პარლამენტმა ბევრ "ზვიადისტს" გაუცრუა მოქმედ პოლიტიკაში "აღდგენის" იმედი. სააკაშვილის პოლიტიკური ტაქტიკა და სტრატეგიაც მხოლოდ ერთი შეხედვით და დეკლარაციების დონეზე წააგავს საქართველოს პირველი პრეზიდენტის პოლიტიკას. რას ფიქრობენ ამ საკითხებზე პოლიტოლოგები და ექსპერტები, რომლებმაც წლების განმავლობაში ატარეს "ზვიადისტების" დამღა და დღეს მოქმედი ხელისუფლების თანამოაზრეებად მიიჩნევიან?

"ახალი 7 დღის" სტუმარია ბატონი გიორგი გაჩეჩილაძე.


- ახალმა ხელისუფლებამ მოახერხა ზვიად გამსახურდიას მომხრეების თავის ირგვლივ შემოკრება. როგორ გგონიათ, ეს არის საქართველოს პირველი პრეზიდენტის და დღეს მოქმედი პრეზიდენტის იდეოლოგიების და მსოფლმხედველობების დამთხვევა, ანუ ბუნებრივი პროცესი - თუ საქართველოს პირველი პრეზიდენტის მომხრეების საარჩევნო ხმების გამოყენება?

- მე ვიტყოდი, რომ ეს იყო ინტერესთა თანხვედრის ის ბედნიერი შემთხვევა, საიდანაც უნდა დაწყებულიყო ეროვნული თანხმობის პროცესი საქართველოში. ზვიად გამსახურდიას არც ტერმინი "ზვიადიზმი" შეუქმნია და არც "ზვიადისტები" უწოდებია თავისი თანამებრძოლებისათვის. ორივე სახელი 1991-1992 წლების შემდეგ მოსული პოლიტიკური ელიტის მოგონილია. "ზვიადიზმის" და "ზვიადისტების" გაჩენამდე მათ ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობას უწოდეს ეროვნულ-დამანგრეველი მოძრაობა. როდესაც ამ ფორმულამ, როგორც იდეოლოგემამ, მიზანს ვერ მიაღწია, ეროვნულ-გამანთავისუფლებელი მოძრაობის გასაბიაბურებლად მოიხმეს "ზვიადიზმი", ხოლო მის მომხრეთა ასევე გასაბიაბურებლად - "ზვიადისტები". ორივე ფორმულა წარმოადგენდა შავ პიარს, რომლის მიზანი იყო მოვლენისთვის სახელის გადარქმევა.

სოციოლოგიის ენაზე მოვლენისთვის სახელის გადარქმევას ნომინაციური ძალმომრეობა ეწოდება. 1991-1992 წლების შემდეგ ერი გაიხლიჩა და ქართველი ერის 97 პროცენტი, რომელმაც ხმა მისცა საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეას, პოლიტიკური უმცირესობის მდგომარეობაში აღმოჩნდა. ქართული სახელმწიფოებრიობის მთავარი საფრთხე ეროვნული თანხმობის უქონლობა აღმოჩნდა. ერი არის თანხმობა ერთობლივ მომავალზე.

1991-1992 წლების შემდეგ ჩვენ დავდექით პარადოქსული ვითარების წინაშე. ერის, მოსახლეობის უმრავლესობის და მმართველი ელიტის ინტერესები ისე საბედისწეროდ დაშორდნენ ერთმანეთს, რომ ლაპარაკი ერთობლივ მომავალზე იქცა ცინიზმად. უმრავლესობის ინტერესების განმასახიერებელმა მცირე ჯგუფმა სამტრო-სასიცოცხლო ომი გამოუცხადა შევარდნაძის რეჟიმს. ასე რომ, იდეა - საქართველო შევარდნაძის გარეშე - ვარდების რევოლუციის დაწყებამდე ჰაერში ტრიალებდა. სააკაშვილის სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ მან სწორად შეაფასა უმცირესობაში ჩაყენებული უმრავლესობის ძალა და ხელიდან არ გაუშვა მათი შესაძლებლობის გამოყენების შანსი. ამით მან ორი კურდღელი დაიჭირა: მოიპოვა უმრავლესობის თანაგრძნობა და ხმები, და გამოიყენა მათი ძალა შევარდნაძის რეჟიმის დასამხობად.

პოლიტიკური გამჭრიახობის თვალსაზრისით, მან გადადგა ფანტასტიკური ნაბიჯი. თუ გახსოვთ, როდესაც დამოუკიდებლობის გამომცხადებელი ხელისუფლების ბედი სასწორზე იდო, გამსახურდიამ მიმართა ხალხს, მოსულიყო მთავრობის სასახლესთან დამოუკიდებლობის დასაცავად. გამსახურდიას მოწოდება დაგვიანებული აღმოჩნდა. ოპოზიციამ შეძლო გზების გადაკეტვა. ამ ვითარების გათვალისწინებით სააკაშვილმა არა მხოლოდ მოუწოდა ხალხს, მოსულიყო მთავრობის სასახლესთან, არამედ თვითონ გავიდა ხალხში და წალენჯიხის ავტობუსებით შემოუძღვა ხალხს დედაქალაქში. ამით ორი დიდი საქმე გაკეთდა: ხალხი იქცა თავისი მომავლის შემოქმედად და გაცხადდა, რომ ეროვნული სახელმწიფო შეიძლება აიგოს მხოლოდ ეროვნული თანხმობის საფუძველზე. ინტერესთა ამგვარმა თანხვედრამ მოუტანა გამარჯვება ვარდების რევოლუციას და განაპირობა სააკაშვილის ტრიუმფი.

- ზვიად გამსახუდიას სახელი ჯერ კიდევ არ არის შეფასებული საქართველოს ისტორიაში. როგორ უნდა შეფასდეს მისი ღვაწლი? როგორ გგონიათ, სააკაშვილის ხელისუფლება როგორ მიუდგება ამ საკითხს?

- არავითარ საიდუმლოებას არ წარმოადგენს, რომ საკაშვილისადმი ქართველი ხალხის ერთსულოვანი მხარდაჭერა მნიშვნელოვნად განაპირობა იმ ფაქტმა, რომ ქართველმა ხალხმა მასში ზვიად გამსახურდიას ორეული დაინახა. ეს ფაქტი იმაზე მეტყველებს, რომ სააკაშვილისთვის გამსახურდიას ფენომენი იქცა იმ ტოტად, რომელზეც ეროვნული ხელისუფლება უნდა იჯდეს. ამ ტოტის მოჭრა ნიშნავს იმ საყრდენის მორალურ დაკარგვას, რომელსაც ხელისუფლება უნდა ეყრდნობოდეს. ასეთია ლოგიკა. ამ ლოგიკის მიხედვით, ახალმა ხელისუფლებამ უნდა მოახდინოს გამსახურდიას არა მხოლოდ რეაბილიტაცია, არამედ გამოიყენოს ის მორალური კაპიტალი, რომელიც მას ზვიად გამსახურდიამ დაუტოვა.

- ზვიად გამსახურდიას მომხრეთა ერთი ნაწილი მოითხოვს შევარდნაძის გასამართლებას საქართველოს პირველი პრეზიდენტის წინაშე ჩადენი დანაშაულის გამო. თქვენ როგორ უყურებთ ამ დანაშაულის შეფასებას?

- მე არ ვიტყოდი, რომ ამგვარი განწყობის მატარებლები არიან გამსახურდიას მომხრეთა "ერთი ნაწილი". არც შევარდნაძის მოქმედება მიმაჩნია დანაშაულად ერთი გამსახურდიას პიროვნების წინაშე. მეტსაც ვიტყვი: არც მხოლოდ შევარდნაძეა პასუხისმგებელი იმ ტრაგედიაზე, რომელიც 1991-1992 წლების შემდეგ ქართველი ხალხის თავზე დატრიალდა. ამ ცოდვაში შევარდნაძესთან ერთად პასუხს აგებს ის პოლიტიკური ელიტა, რომელმაც დამპყრობი ქვეყნის ჯარი გამოიყენა ხელისუფლების დასაუფლებლად. საფასური, რომელიც ქართველმა ხალხმა ამ ელიტის ხელისუფლებაში მოსასვლელად გადაიხადა, აღმოჩნდა აფხაზეთი და სამაჩაბლო, კრიმინალების მოსვლა ხელისუფლებაში, საქართველოს გაძარცვა, ეკონომიკური კოლაფსი, მილიონ-ნახევარი ქართველის სამშობლოდან გაძევება და სამასი ათასი დევნილი.

ახალ ხელისუფლებას არ ექნება არავითარი პერსპექტივა, თუ ყოველივე ამას არ მისცა შეფასება. ამ პროცესების შეფასების გარეშე ქართული სახელმწიფო არ შედგება. ლაპარაკია არა შურისძიებაზე, არამედ სამართლებრივ კრიტერიუმზე. 1991-1992 წლების შემდეგ მოსულმა კრიმინალურმა ხელისუფლებამ ქართველ კაცს წაართვა საზოგადოებაში ადგილის დასაკავებელი კრიტერიუმები. ქართველმა კაცმა უნდა იცოდეს, რომ ქურდობა, სამშობლოს ღალატი, დამპყრობი ქვეყნის ჯარის საშუალებით ხელისუფლების ხელში ჩაგდება, ტერიტორიების გასხვისება არის ისეთი საქციელი, რომელიც ისჯება. შევარდნაძის რეჟიმის დროს ამგვარი საქციელი იქცა ადამიანის მიერ საზოგადოებაში ადგილის დაკავების კრიტერიუმად. ახალმა ხელისუფლებამ პასუხი უნდა გასცეს ამ კითხვას. ამისათვის საჭიროა, შეიქმნას სამართლებრივი ბაზა მომხდარის შესაფასებლად. თუ სიმბოლურად, მორალურად მაინც არ იქნენ განკითხული ზემოაღნიშნულ ქმედებათა შემოქმედნი, საქართველოში მუდმივად იარსებებს ღალატის, ძარცვის, დამპყრობი ქვეყნის ჯარის საშუალებით ხელისუფლების დამხობის ახალი პრეცედენტები.

ასეთია მოთხოვნები, რომლებსაც სახელმწიფოებრიობის არსებობის ლოგიკა მოითხოვს. სახელმწიფო შეიძლება არსებობდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ქვეყნის სასიცოცხლო სივრცეში სახელმწიფოს არსებობა მიაჩნიათ საჭიროდ. შევარდნაძის რეჟიმის მიმართ ქართველი ხალხის გულაცრუების მთავარი მიზეზი იყო ის, რომ მან ხელისუფლებაში მოიყვანა პოლიტიკური კონტინგენტი, რომელსაც საქართველოს სასიცოცხლო სივრცეში სახელმწიფოს არსებობა არ მიაჩნდა საჭიროდ. აბა, საჭიროდ რომ მიეჩნიათ, ასე უმოწყალოდ გაძარცვავდნენ ქვეყანას და გაასხვისებდნენ ტერიტორიებს? რა თქმა უნდა, არა! აი, რისთვის და რატომაა საჭირო მომხდარის და მომხდენელთა სამართლებრივი შეფასება.

- ზვიად გამსახუდიას სახელის ისტორიულ განსაზღვრაში ვინ უნდა მიიღოს მონაწილეობა? პოლიტიკოსებმა? შემოქმედებითმა ინტელიგენციამ? ეკლესიამ? საქართველოს პირველი ხელისუფლების წარმომადგენლებმა? ყველამ ერთად?

- რა თქმა უნდა, - ყველამ ერთად.

- მოქმედი ხელისუფლების საგარეო პოლიტიკის ქმედითი ორიენტირები მკვეთრად განსხვავდება ზვიად გამსახურდიას მიერ საგარეო პოლიტიკაში გადადგმული პირველი ნაბიჯებისგან: ზვიად გამსახურდიას აქცენტი გაკეთებული ჰქონდა კავკასიელ ხალხებთან ურთიერთობაზე, დასავლეთის პროკავკასიულ პოლიტიკას კი ძალზე ეჭვით უცქერდა. სააკაშვილის მიმართება კი სრულიად განსხვავებულია ამ ორივე ასპექტში (სააკაშვილი საკმაოდ ხისტ დამოკიდებულებას ამჟღავნებს თუნდაც მხოლოდ ჩეჩნებთან მიმართებაში) - როგორ კომენტარს გაუკეთებდით ორი პრეზიდენტის ამ ორ განსხვავებულ სახეს?

- მოსკოვში რომ აგვისტოს პუტჩი დაიწყო, მე ამერიკაში ვიყავი მივლინებული, როგორც პრეზიდენტის მრჩეველი. 1887 წელს ილია ჭავჭავაძემ დაწერა ფანტასტიკური წერილი: "ევროპის მილიტარობა და ამერიკის მერმისი". ილიას აზრით, ცივილიზაციის მომავალი მეთაური და მესაჭე გახდებოდა არა მილიტარიზაციის გზაზე შემდგარი ევროპა, არამედ ამერიკა. ასე რომ, ამერიკაზე საქართველოს სწორების იდეის ავტორი არის ილია ჭავჭავაძე. ჩემი ამოცანა იყო, ამერიკული მხარისთვის გამეცნო საქართველოს ხელისუფლების სურვილი მასთან მოკავშირეობის შესახებ.

რადგანაც პოლიტიკური პრობლემები სურვილების დონეზე არ წყდება, მე უნდა დამერწმუნებინა ამერიკის მთავრობა იმ როლის, როგორც კაპიტალის, მნიშვნელობაში, რომელსაც საქართველო ფლობდა ევრაზიულ სივრცეში ამერიკის ინტერესების გასახორციელებლად. სამწუხაროდ, მაშინდელი ამერიკის პოლიტიკური ელიტა არ აღმოჩნდა მზად ამ იდეის მოსაღებად. მათთვის იმდენად მოულოდნელი იყო საბჭოთა კავშირის უცაბედი დაშლა, რომ არავითარი პროგრამა პოსტსაბჭოური სივრცის მიმართ არ გააჩნდათ. მეტიც, ამერიკის მაშინდელი ხელისუფლება წინააღმდეგი იყო პოსტსაბჭოურ სივრცეში ახალი სახელმწიფოების აღმოცენებისა. მათი აზრით, კომუნიზმის საფრთხის მოხსნა საკმარისი მიღწევა იყო ცივილიზაციის ნორმალური გზით განვითარებისათვის. ასეთი პერსპექტივა მათ ხელ-ფეხს უხსნიდა რუსეთის ნედლეულისკენ გზის გაკაფვაში. ახალი ჯუჯა სახელმწიფოები შექმნიდნენ დამატებით ბარიერებს, ამიტომ მიზანშეწონილად მიაჩნდათ, მათზე კონტროლი ისევ რუსეთისათვის დაეთმოთ.

1991 წლის 15 აგვისტოს კიევში უკრაინის დამოუკიდებლობას მამა ბუშმა „უკრაინული ქათამი - კატლეტი“ უწოდა. როდესაც მოსკოვის პუტჩს ზვიად გამსახურდიამ გორბაჩოვის შოუ უწოდა, ბუში გაცეცხლდა და გამსახურდიას მდინარების საპირისპიროდ მოსიარულე პოლიტიკოსი უწოდა. ეს სიტყვები CNN-ით გადაიცა. მე მაშინვე დავურკე ზვიადს და გავაცანი ამერიკული პოლიტიკური ელიტის განწყობა. გამოირკვა, რომ თურმე ზვიადსაც ჰქონია ჩართული ტელევიზორი და მასაც მოუსმენია ბუშის ეს სიტყვები. მე ვკითხე, როგორ მოვქცეულიყავი ასეთ სიტუაციაში. მან თვალისდაუხამხამებლად მომაყვირა: მაგათ უთხარი, მდინარებას მკვდარი თევზები მიჰყვებიან-თქო. დამისახელეთ შევარდნაძის ეპოქის ერთი რომელიმე პოლიტიკოსი, რომელსაც ამის თქმა შეეძლო. ამ სიტყვებში აკრეფილი და განზოგადებულია ქართველი ხალხის ათასწლეულებში ნალოლიავები თავისუფლების სულისკვეთება.

ყოველივე ამის გამო გამსახურდია არის თავისუფლებისკენ ქართველი ხალხის სწრაფვის სიმბოლური ფიგურა. სიმბოლურობის არსი არის ის, რომ სიმბოლო არ წარმოადგენს ისტორიის რომელიმე მონაკვეთის კუთვნილებას. სიმბოლო არასოდეს ითქვიფება რომელიმე დროის პროფანულ რეალობაში. სიმბოლო კვეთს პროფანული რეალობის შრეებს და ზედროულობით გადადის მომავალში.

მე არ ვიტყოდი, რომ გამსახურდიასა და სააკაშვილის სტრატეგიებში არის პრინციპული განსხვავება. სააკაშვილს არავისზე ნაკლებად არ ესმის იმიერკავკასიის ხალხებთან ურთიერთობის მნიშვნელობა, როგორც მათთვის, ისე ჩვენთვის. ჩემი აზრით, სააკაშვილმა სცადა ტაქტიკური კორექტივების შეტანა კავკასიის ისტორიაში ნათლად ჩამოყალიბებული ერთიანი კავკასიური სახლის იდეაში.

გავიხსენოთ ილიას სტრიქონები "აჩრდილიდან":

"როს იგი ტომნი ცად მიღწეულ მძლავრ კავკასისა

ერთისა აზრით, ერთის ფიქრით აღელდებიან".

საგანთა ლოგიკა გვიჩვენებს, რომ რეალპოლიტიკის დონეზე "ერთისა აზრით, ერთის ფიქრით" არათუ მთელი კავკასია, არამედ ამიერკავკასიაც არ არის ჯერჯერობით აღელვებული. თუ საქართველოსა და აზერბაიჯანის გეოსტრატეგიული პარტნიორობის საკითხი გარკვეულია, გაირკვა ისიც, რომ სომხეთი რჩება რუსეთის პლაცდარმად კავკასიაში. ასეთ სიტუაციაში ერთიანი კავკასიური სახლის იდეა ხდება საქართველოსადმი რუსეთის გააფთრებული აგრესიის მიზეზი. რუსეთი საქართველოს დამოუკიდებლობას ვერ შეგუებია და ჩრდილო კავკასიის დაკარგვას შეეგუება? ამავე დროს, ნათელია, რომ საქართველოსთან პარტნიორული ურთიერთობის გარეშე რუსეთი ჩრდილოეთ კავკასიასთან ურთიერთობას ვერ მოაწესრიგებს.

1918-1921 წლის დამოუკიდებლობის პერიოდში დაღესტანმა, ჩრდილო ოსეთმა და ჩეჩნეთმა გამოხატეს საქართველოსთან ავტონომიური უფლებით გაერთიანების სურვილი. მათ სურვილს განხორციელება იმიტომ არ ეწერა, რომ თავად საქართველოს დამოუკიდებლობაზე ოცნებას არ ეწერა ახდენა. ამიტომ, იქნებ ჯობდა, ჯერ საქართველოს რეალური დამოუკიდებლობა განგვემტკიცებინა, რაც სულაც არ ნიშნავს ჩვენი კავკასიელი თანამოძმეებისთვის ზურგის შექცევას, პირიქით, მხოლოდ საქართველოს რეალური დამოუკიდებლობის შემთხვევაში შეიძლება გახდეს შესაძლებელი კორექტივების შეტანა რუსეთის პოლიტიკაში ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხებისადმი დამოკიდებულების თვალსაზრისით. ეს უნდა გავაცნობიეროთ ჩვენც, ჩეჩნებმაც და რუსეთმაც
shavlego91
ეს ტელეარქივების მასალები(რუსთავი,1არხი..) გამოყენებულია სიცრუის გასავრცელებლად,კერძოდ სოხუმი სოჭის 1993 წლის 27 ივლისის ხელშეკრულებით (მას ხელი გოგუაძემ მოაწერა,ხოლო შარტავა ესწრებოდა ამ ხელმოწერას და მიესალმა მას_მყ ვიდეო -აფხაზების სიმხეცე..."შარტავა ამბობს:" ...მე დარწმუნებული ვარ იმაში რომ ქართველები და აფხაზები,აფხაზები და ქართველები იცხოვრებენ ერთად ..."ქართული მხარე მოსკოვი1992წ.3სექტ.1993წ.27ივლისის სოჭის გარიგებაში კი არ მოტყუვდა არამედ შევარდნაძის ბანდამ ცოცოხალი ძალის და ტექნიკის გამოყვანით დათმო ჯერ გაგრა და შემდეგ სოხუმი,აფხაზეთი!) მძიმე ტექნიკაისარტილერიის,ათასობი მეომარის გამოყვანით დატოვეს ადგილობრივების იმედზე,ლაგატკების ამარა...რუსულმა ფლოტმა ბალტინმა(რომელმაც შევარდნაძის დავალებიათ მოახდინა აფხაზეთისა და სამეგრელოს ოკუპაცია) ყარყარაშვილისა და დათუაშვილის ხელით გამოზიდა მძიმე საბრძოლო ტექნიკა...მსგავსი რამ მოეწერა მოსკოვში 1992 წლის 3 სექტემბერს და იქაც ასეთივე ღალატით ჩაბარდა გაგრის მხარე...მიკვირს ამ ხელმოწერაზე ასეთი პატრიოტი შარტავაც ესწრებოდა და ინტერვიუში მიესალმა კიდეც...გაგრის მაგალითი ხომ იცოდა?...ახლა ხელს ზვიად გამსახურდიასკენ იშვერენ,ცდილობენ სამოქალაქო ომად რუსულ გადატრიალების მონათვლა,ასევე შიდა დაპირისპირება დაასახელონ აფხაზეთის ტრაგედიის მიზეზად...ყველაფერი ეს კეთდება ფსბ-ს ,გრუ-ს სცენარით ანუ რუსეთს ააცილონ პასუხისმგებლობა , ამის ანალოგიურად მანამდე აფხაზეთის კონფლიქტში მტრის ხატად შევარდნაძე მამუკა არეშიძის და სხვათა მეშვეობით ჩეჩნებს ,ზვიადის მომხრეებს ხატავდა...5000 კაცით სოხუმის მისაშველებლად შემდეგ ყურაშვილი მიდის მაგრამ ცოცხალი ძალის და იარაღის მიწოდებით(შევარდნაძემ შეუშვა ტყვარჩელში ეს კოლონა,რომელსაც ს.კავსაძე ხელმძღვანელობდა) გაძლიერებული რუს-აფხაზების 300 კაციანი ჯგუფი აჩერებს მათ...ათასობით ქართველი მეომარი გამოიყვანა ედიკამ სოხუმიდან სოჭის ხელშეკრულებით ,არ დატოვა იქ ხალხი და ტელეფონით დადგმულ სცენარით ცდილობს გამსახურდიაზე გადაბრალებას..( იხ. რუსთავზე ჩაგელიშვილის და 1 არხიის ინსინუაციები) ზვიად გამსახურდიას ბრძანებით,ლაკის მეთაურობით სცადეს სოხუმში შესვლა მაგრამ რუსებმა დაბომბეს და უკან დაიხიეს...ზვიადის გვარდიის მოსალოდნელ განადგურების ედიკასეულ გეგმაზე შარტავამ აცნობა ზვიად გამსახურდიას...300 კაცით ყარყარაშვილმა გაათამაშა შესვლის უსაფრთხოების შესახებ,რითაც უნდოდათ ზვიად გამსახურდიას გვარდიის შეტყუება და განადგურება ედიკას,რუსებს...
bimo
1991 წლის 26 მაისს საქართველომ აირჩია თავისი პირველი პრეზიდენტი - ზვიად გამსახურდია. შემდეგ მოვლენები ტრაგიკულად განვითარდა და მის შედეგებს დღესაც იმკის საქართველო ...
თუმცა მრავალი წლის განმავლობაში ქართული და არა მხოლოდ ქართული მასმედიით ათასგვარი ჭორი და შეგენებული დეზინფორმაცია ვრცელდებოდა ქართველმა ხალხმა მას მაინც არ უღალატა. საპატიო სავანე არა მხოლოდ მთაწმინდაზე მიუჩინა ილია ჭავჭავაძის, მერაბ კოსტავასა და ქაქუცა ჩოლოყაშვილის გვერდით არამედ საქართველოს დიდ ათეულშიც მესამე ადგილიც მას მიაკუთვნა ...

რა შვებაა, რა ზარია,
აღსდგა ღმერთი სულმნათი,
დედამიწა ტაძარია
ზეცა მისი გუმბათი!

1. ილია ჭავჭავაძე .......... რეიტინგი: 27051 ხმა 14.4%
2. დავით აღმაშენებელი რეიტინგი: 27050 ხმა 14.4%
3. ზვიად გამსახურდია რეიტინგი: 21446 ხმა 11.4%
4. ვაჟა-ფშაველა რეიტინგი: 20023 ხმა 10.7%
5. თამარ მეფე რეიტინგი: 19341 ხმა 10.3%
6. შოთა რუსთაველი რეიტინგი: 18412 ხმა 9.8%
7. იაკობ გოგებაშვილი რეიტინგი: 13788 ხმა 7.3%
8. ექვთიმე თაყაიშვილი რეიტინგი: 13717 ხმა 7.3%
9. გიორგი ბრწყინვალე რეიტინგი: 13470 ხმა 7.2%
10. უცნობი გმირები რეიტინგი: 13333 ხმა 7.1%

3 ზვიად გამსახურდია(sms073) 1939–1993
ვებ რეიტინგი: 15874 ხმა 13.5%
SMS რეიტინგი: 3025 ხმა 13.9%
ანკეტები: 2547 ხმა 5.3%
ჯამური რეიტინგი: 21446 ხმა 11.4%

ზვიად გამსახურდია 1939–1993

მეცნიერი, მწერალი, მთარგმნელი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერი, საქართველოს პირველი პრეზიდენტი.

დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი პრეზიდენტი, საქართველოს ეროვნული თავისუფლებისა და დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის ლიდერი.

დაიბადა ცნობილი ქართველი მწერლის კონსტანტინე გამსახურდიას ოჯახში. სახელიც მამამ შეურჩია – ზვიადი. სკოლაში კარგად სწავლობდა. სრულყოფილად ფლობდა რამდენიმე უცხო ენას, უყვარდა ლიტერატურა, ისტორია. მეათე კლასში იყო, როცა 1956 წელს საბჭოთა ჯარებმა უნგრეთში განმათავისუფლებელი მოძრაობა ჩაახშეს. ამ ფაქტმა მასზე ისე იმოქმედა, რომ მეგობრებთან ერთად თბილისში, ღამით, საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ მიმართული შვიდი ცალი პროკლამაცია გააკრა. ეს ტოტალიტარული რეჟიმისათვის წარმოუდგენელი დანაშაული იყო, თუმცა მამის ხათრით, ბავშვურ ცელქობად ჩაუთვალეს და პირობითი სასჯელი მიუსაჯეს. მალე ზვიადმა თანამოაზრეთა ჯგუფი „გორგასლიანნი“ ჩამოაყალიბა და საქართველოს გათავისუფლება ცხოვრების მიზნად დაისახა.

სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. 1972 წელს შექმნა ადამიანის უფლებათა დაცვის საინიციატივო ჯგუფი, 1975 წელს კი ზვიად გამსახურდია და მერაბ კოსტავა არჩეულ იქნენ ავტორიტეტული საერთაშორისო ორგანიზაციის „საერთაშორისო ამნისტიის“ (შტაბ–ბინა მდებარეობს ლონდონში) წევრებად. მოგვიანებით გამსახურდია ხდება ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო საზოგადოების (შტაბ–ბინა მდებარეობს მაინის ფრანქფურტში) წევრი.

1976 წელი მნიშვნელოვანი ეტაპია საქართველოს დისიდენტურ მოძრაობაში. ამ წელს ზვიად გამსახურდია ქმნის „საქართველოს ჰელსინკის ჯგუფს“ (1989 წლიდან „საქართველოს ჰელსინკის კავშირი“), რომლის თავმჯდომარე გარდაცვალებამდე თავად იყო. ჰელსინკის ჯგუფი აქტიურად გამოდის ადამიანის უფლებების, პირველ ყოვლისა კი ქართველი ერის უფლებების, ქართული კულტურის ძეგლების, ქართული მართლმადიდებლური ეკლესიის დასაცავად. ჯგუფი გამოსცემს იატაკქვეშა თვითგამოცემებს (ჟურნალები: „საქართველო“, „ოქროს საწმისი“, „საქართველოს მოამბე“ და სხვა).

გამსახურდიას ინისიატივით თბილისში პირველად (თვითგამოცემის სახით) ვრცელდება ცნობილი რუსი დისიდენტისა და მწერლის ალ. სოლჟენიცინის „არქიპელაგი გულაგი“. ადამიანის უფლებათა დაცვის სფეროში შეტანილი წვლილისათვის ამერიკის კონგრესის მიერ ორჯერ (1977, 1980–იან წლებში) მოხდა ზვიად გამსახურდიას წარდგენა ნობელის მშვიდობის პრემიის ნომინანტად. ამავე წელს მას კვლავ აპატიმრებენ, რასაც მოსდევს ზვიად გამსახურდიას გარიცხვა მწერალთა კავშირის რიგებიდან და სასამართლო პროცესი, რომელზეც მან შეცდომად აღიარა თვითგამოცემის მასალების ემიგრაციისთვის მიწოდება და მათი გამრავლება–გავრცელება. გამსახურდიას აღიარება–მონანიება მაშინდელმა საზოგადოებამ მტკივნეულად აღიქვა. ამ ფაქტს ბევრი დღესაც ვერ ეგუება. ზვიადს რვა წლით პატიმრობა და ქვეყნიდან გაძევება ელოდა, თუმცა აღიარების შემდეგ ორი წლით გადაასახლეს ჩრდილოეთ კავკასიაში.

პატიმრობიდან დაბრუნების შემდეგ იგი გაემიჯნა დისიდენტურ მოძრაობას და საქართველოს ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობას ჩაუდგა სათავეში. ყოველი მისი საჯარო გამოსვლა თუ ლექცია მამულის თავისუფლებისათვის ბრძოლის მოწოდება იყო. 1987 წელს გადასახლებიდან დაბრუნდა მისი მეგობარი და თანამებრძოლი მერაბ კოსტავა. მაშინ საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ორი საკითხი იდგა: კავკასიის საუღელტეხილო რკინიგზის მშენებლობა და დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის ტერიტორიაზე სამხედრო პოლიგონის ფუნქციონირება. ქართველებისათვის ამ მტკივნეულ საკითხებს, 1988 წლის შემოდგომაზე დაემატა საკონსტიტუციო ცვლილება, რომელიც ზღუდავდა რესპუბლიკების სსრ კავშირიდან გასვლის შესაძლებლობას. ამ მოვლენებმა რუსთაველის გამზირზე მრავალათასიანი მიტინგი გამოიწვია. მიტინგს ზვიად გამსახურდია მერაბ კოსტავა და ეროვნული მოძრაობის სხვა ლიდერები ხელმძღვანელობდნენ. მალე მიტინგის მონაწილეებმა საქართველოს დამოუკიდებლობის მოთხოვნის საკითხი დააყენეს. რუსთაველის გამზირზე 1989 წლის 4 აპრილიდან დღისით და ღამით ათასობით ადამიანმა დაიწყო შეკრება. მათი დაშლა შეუძლებელი გახდა. დატრიალდა 9 აპრილის ტრაგედია. მეორე დღეს ზვიად გამსახურდია და ეროვნული მოძრაობის სხვა წევრები დააპატიმრეს, თუმცა 40 დღის შემდეგ საზოგადოების პროტესტის გამო გაათავისუფლეს. ყველასათვის ცხადი გახდა, რომ საქართველომ მკვეთრად აიღო გეზი დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შექმნისაკენ. 1990 წლის 28 ოქტომბერს გაიმართა პირველი მრავალპარტიული არჩევნები, გაიმარჯვა ბლოკმა „მრგვალი მაგიდა–თავისუფალი საქართველო“, რომლის ლიდერი ზვიად გამსახურდია იყო., ამიტომ იგი წარდგენილ იქნა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარედ. მისი ინიციატივით 1991 წლის 31 მარტს საქართველოში ჩატარდა პირველი რეფერენდუმი, რომელშიც საქართველოს მოსახლეობის 98,3%–მა ხმა მისცა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენას. 1991 წლის 9 აპრილს უზენაესმა საბჭომ მიიღო საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი. ამრიგად, საქართველოში საბჭოთა წყობილების ლიკვიდაცია მოხდა მშვიდობიანი გზით, რაც ეროვნული მოძრაობის სწორი ტაქტიკის შედეგი იყო. იმავე წლის 26 მაისს პირდაპირი საპრეზიდენტო არჩევნების საფუძველზე საქართველოს რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტი გახდა ზვიად გამსახურდია.

დამოუკიდებლობის აღდგენით დაიწყო ახალი ეტაპი ქართველი ერის ისტორიაში. აგონიაში მყოფი საბჭოთა იმპერია მტრულად შეხვდა ამ ფაქტს. მის ანტიქართულ პოლიტიკას უნდა დაპირისპირებოდა ქართველი ერის მტკიცე ერთობა, მაგრამ, სამწუხაროდ, ეროვნული ძალები ვერ გაერთიანდნენ. საქმე სამხედრო გადატრიალებამდე მივიდა(მასში ქართველ კრიმინალებთან ერთად მონაწილეობდა ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქი,პეჩორისა და როსტოვის სპეცრაზმები,ძერჟინსკის დივიზია-ყველა ის ძალა,რომელიც 9 აპრილის ტრაგედიასა,აფხაზეთის,სამაჩაბ
ლოსა და სამეგრელოს ოკუპაციაში მიიღო მონაწილეობა!), რომელმაც შეიწირა არა მარტო ბევრი ქართველის სიცოცხლე, არამედ დემოკრატიის პრინციპებიც. კანონიერი ხელისუფლება დაემხო. ზვიად გამსახურდიამ ჯერ სომხეთს, ხოლო შემდეგ ჩეჩნეთს შეაფარა თავი, თუმცა აფხაზეთის ომის დროს დევნილობაში მყოფი პრეზიდენტი მაინც დაბრუნდა საქართველოში, ცდილობდა შექმნილი მდგომარეობის გამოსწორებას და ხელისუფლების აღდგენას, მაგრამ სამხედრო საბჭოს თავმჯდომარემ, ედუარდ შევარდნაძემ, მის წინააღმდეგ რუსეთის სამხედრო–საზღვაო ძალები გამოიყენა, რომელსაც ადმირალი ბალტინი მეთაურობდა. დევნილი პრეზიდენტი სამეგრელოს მთებში აფარებდა თავს, 1993 წლის 31 დეკემბერს კი წალენჯიხის რაიონის სოფელ ხიბულაში თანამებრძოლებმა გარდაცვლილი იპოვეს. ოფიციალური ვერსიით მან თავი მოიკლა, თუმცა ეს ვერსია დღესაც არ არის დადასტურებული.,უფრო მეტიც ,არსებობს უტყუარი ინფორმაცია მისი მკვლელობის შესახებ იგი იმავე წელს გადაასვენეს გროზნოში. ჩეჩნეთში ომის დროს მის ნეშტს ბევრჯერ შეუცვალეს ადგილი, 2007 წელს კი საბოლოო განსასვენებელი ქართულ მიწაზე, მთაწმინდის პანთეონში, თავისი მეგობრისა და თანამებრძოლის, მერაბ კოსტავას გვერდით ჰპოვა.

ზვიად გამსახურდია წლების მანძილზე მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის დოცენტად. 1973 წელს მას მიენიჭა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის, ხოლო 1991 წელს – მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. 1972-1977 და 1983-1990 წლებში იგი იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის რუსთველოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1970-1977 წლებში საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. მას გამოქვეყნებული აქვს მნიშვნელოვანი სამეცნიერო შრომები (მათ შორის 4 მონოგრაფია) რუსთველოლოგიის, ქართული კულტურის ისტორიის, ქართული ლიტერატურის ისტორიის, თეოლოგიის, ამერიკული პოეზიის ისტორიის საკითხებზე. გამოცემულია მისი ლექსებისა და იგავ–არაკების კრებულები, აგრეთვე შექსპირის, ბოდლერის, გოგოლის და სხვათა თხზულებების მისეული თარგმანები. 1990 წლის 2 მაისს თბილისში „იდრიატის" ინტერნაციონალურ ფესტივალზე მან წაიკითხა ლექცია –„საქართველოს სულიერი მისსია“, რომელშიც აღნიშნავდა, რომ ქართული ქრისტიანობა თავისი არსით არის სამხედრო ქრისტიანობა. ეს არის მოყმეთა, მებრძოლთა ქრისტიანობა... საქართველო კი არის ერთი მთლიანი სულიერი ორდენი წმინდა გიორგისა“.

http://www.bestgeorgians.ge/index.php?l=1
shavlego91
იურიდიული მნიშვნელობის დოკუმენტები,რომლის გამოუყენებლობა დანაშაულია!.... ზუსტად თექვსმეტი წლის წინ, 1991 წლის 31 მარტს, საქართველოს მოსახლეობამ თავისი ნება გამოხატა და საყოველთაო რეფერენდუმზე მხარი დაუჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობას. მაშინ ხელისუფლების სათავეში ეროვნული ძალები სულ რამდენიმე თვის მოსულები იყვნენ. და ამავე დღეს, ზუსტად 68 წლის წინ, 1939 წლის 31 მარტს, დიდი ქართველი მწერლის, კონსტანტინე გამსახურდიას ოჯახში ბიჭი დაიბადა. ამ დღეს ქვეყანას უფალმა მოუვლინა საქართველოს პირველი პრეზიდენტი, ზვიად გამსახურდია.

მარტის ბოლო დღეს გამართული რეფერენდუმის საფუძველზე, იმავე წლის 9 აპრილს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ გამოაცხადა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა 1918 წლის 26 მაისს გამოცხადებული საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტის საფუძველზე.

31 მარტის რეფერენდუმის წინა დღეს გამართულ პრესკონფერენციაზე საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარეს რამდენჯერმე გაუმეორეს შეკითხვა - როგორ აპირებთ რეფერენდუმის შედეგების გამოყენებასო. ბატონმა ზვიადმა ასეთ შეკითხვას ხუმრობით "ჟურნალისტური შეთქმულებაც" უწოდა და დაამატა: ჩვენ საიდუმლოებებს ჟურნალისტებს არ ვანდობთო.

პირველი და ყველაზე მოულოდნელი საიდუმლო 9 აპრილს გაითქვა: საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ მიიღო საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი რეფერენდუმის ჩატარებას დაემთხვა ამერიკის შეერთებული შტატების ყოფილი პრეზიდენტის, რიჩარდ ნიქსონის ვიზიტი საქართველოში. 31 მარტს იგი თბილისიდან მოსკოვს გაემგზავრა. გამგზავრებამდე კი ეწვია დედაქალაქის რამდენიმე საარჩევნო უბანს, სადაც ამ დღეს მიმდინარეობდა რეფერენდუმი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის საკითხზე და ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების - საკრებულოს არჩევნები.

"ნიქსონმა დიდი შეფასება მისცა არჩევნების და რეფერენდუმის ორგანიზაციასა და დემოკრატიულობას. მან განაცხადა - უფლება რომ მქონდეს, სიამოვნებით მივცემდი ხმას საქართველოს დამოუკიდებლობასო", - წერდა გაზეთი "საქართველოს რესპუბლიკა" 1991 წლის 2 აპრილის ნომერში.

იგივე გაზეთი, საქინფორმის საკუთარ კორესპონდენტებზე დაყრდნობით იუწყება, რომ 31 მარტს სამაჩაბლოს ქართული სოფლების მოსახლეობამ ერთსულოვნად მისცა ხმა საქართველოს დამოუკიდებლობას, რამაც ოსი ექსტრემისტები და სეპარატისტები გააღიზიანა, რასაც დაემატა ის დეზინფორმაცია და აშკარა წაქეზება, რომელსაც იმ დღეებში ეწეოდა პროგრამა "ვრემია".
"ჩვენთან რეფერენდუმი არ გამართულა, მაგრამ ჩათვალეთ, რომ ქვემორე ხელისმომწერნი მხარს ვუჭერთ დამოუკიდებლობას"

ცენტრალურ საარჩევნო და სარეფერენდუმო კომისიაში რეფერენდუმის და არჩევნების მიმდინარეობის შესახებ პირველი ოპერატიული ცნობები ადგილებიდან დილის 9 საათისათვის მივიდა. "საერთოდ, დაბეჯითებით შეიძლება, აღვნიშნოთ საქართველოს მოსახლეობის უაღრესად აქტიური მონაწილეობა რეფერენდუმში", - ამბობდა მაშინ ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე ვახტანგ ხმალაძე: "გამართული რეფერენდუმი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ქვეყნისთვის. ეს დღე თავის მნიშვნელობას არც არასდროს დაკარგავს, რადგან მაშინ ერთადერთი შეკითხვა იყო დასმული: - "ეთანხმებით თუ არა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენას 1918 წლის 26 მაისის დამოუკიდებლობის აქტის საფუძველზე."

საქართველოს უმაღლესმა საკანონმდებლო ორგანომ, 1991 წლის 9 აპრილს, 31 მარტს გამართული რეფერენდუმის შედეგების საფუძველზე დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა, როგორი იქნებოდა რეფერენდუმის შედეგები ცალკეული რეგიონების მიხედვით. არაეთნიკური ქართველებით დასახლებულ ყველა რაიონში, მოსახლეობამ დიდი უმრავლესობით დაუჭირა მხარი დამოუკიდებლობის გამოცხადებას.

საარჩევნო კომისიაში იყო დოკუმენტები, წერილები და განცხადებები ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სოფლებიდან, რომელსაც თან ერთვოდა ხელმოწერები, რომ (ოსური სოფლები მაქვს მხედველობაში) - ჩვენთან რეფერენდუმი არ გამართულა, მაგრამ ჩვენ, ქვემორე ხელისმომწერნი მხარს ვუჭერთ დამოუკიდებლობასო. ეს მეტყველებს იმაზე, თუ რაოდენ დიდი იყო ჩვენი საზოგადოების დამოუკიდებლობისკენ სწრაფვა, მიუხედავად 70-წლიანი დამოუკიდებლობის დაკარგვისა.

1991 წლის 5 აპრილს გამოქვეყნდა 31 მარტს გამართული რეფერენდუმის შემაჯამებელი შედეგები, რომლის მიხედვით:

ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი იყო 3. 657. 477

რეფერენდუმის მონაწილეთა რიცხვი - 3. 302. 572, რაც შეადგენს ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 90, 3%;

კენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვი - 3. 326. 100; რაც შეადგენს ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 89.3%-ს;
სარეფერენდუმოდ გამოტანილი საკითხის დადებითად გადაწყვეტის "დიახ" მომხრეთა რიცხვი - 3. 295. 493, რაც შეადგენს კენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 98, 9%-ს;

სარეფერენდუმოდ გამოტანილი საკითხის უარყოფითად გადაწყვეტის, "არა" მომხრეთა რიცხვი - 17.400, რაც შეადგენს კენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 0, 53%-ს.

ბათილად ცნობილი ბიულეტენების რაოდენობა - 13. 690, რაც შეადგენს კენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 0, 41%-ს.

აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი იყო 347.175; რეფერენდუმში მონაწილეობა მიიღო 61, 27%-მა; კენჭისყრაში - 61, 23%-მა. სარეფერენდუმოდ გამოტანილი საკითხის დადებითად გადაწყვეტას მხარი დაუჭირა კენჭისყრის მონაწილეთა 97, 73%-მა, რაც შეადგენს ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 59,84%-ს. უარყოფითად გადაწყვეტას - 1, 42%-მა, რაც შეადგენს ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0, 87%-ს.

აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი იყო 224. 788; რეფერენდუმსა და კენჭისყრაში მონაწილეობა მიიღო ამომრჩეველთა 96, 64%-მა. სარეფერენდუმოდ საკითხის დადებითად გადაწყვეტაში - 97, 67%-მა. უარყოფითად - 1, 42%-მა.

გუდაუთის რაიონის ადგილობრივმა ხელისუფლებამ რეფერენდუმში მონაწილეობაზე უარი განაცხადა. იქ მხოლოდ ერთი საარჩევნო უბანი გაიხსნა ახალსოფელში. ტყვარჩელში ადგილობრივმა ხელისუფლებამ კი მაშინ გამოთქვა სურვილი რეფერენდუმის ჩატარებაზე, როდესაც საარჩევნო უბნებისა და კომისიების შექმნის ყველა ვადა ამოწურული იყო.

ქალაქ ცხინვალში, ყორნისისა და ჯავის რაიონებში რეფერენდუმი არ ჩატარებულა. ცხინვალის რაიონში რეფერენდუმი ჩატარდა შვიდ სასოფლო საკრებულოს ტერიტორიაზე, სადაც ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა 11376 იყო. გაიცა 10182 ბიულეტენი, რომელთაგან ორი ბათილად იქნა ცნობილი. სარეფერენდუმო კითხვას დადებითი პასუხი გასცა 10180 ამომრჩეველმა.

"რეფერენდუმის შესახებ" საქართველოს რესპუბლიკის კანონის 26-ე მუხლის შესაბამისად, სარეფერენდუმოდ გამოტანილი საკითხი მიღებულად ჩაითვალა.

p.s. 1991 წლის 31 მარტის რეფერენდუმს ბოიკოტი გამოუცხადა "ეროვნულმა კონგრესმა", რომელთაც მოგვიანებით სამხედრო-კრიმინალურ გადატრიალებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღეს!
bimo
წმ. გიორგის კულტის გენეზისისათვის

წმ. გიორგის იკონოგრაფია გვაძლევს გასაღებს მისი კულტის გენეზისისათვის. როგორც აღინიშნა, ცხენზე ამხედრებული წმ. გიორგი, რომელიც გმირავს დ რ ა კ ო ნ ს იკონოგრაფიაში უპირატესად გვხვდება XII საუკუნიდან, ხოლო უფრო ადრინდელ ხატებზე იგი უფრო ხშირად გამოსახულია, როგორც უბრალოდ, შეჭურვილი რაინდი ან მხედარი დიოკლეტიანეზე გამარჯვებული, თუმც ადრეული იკონოგრაფიისათვისაც არ არის უცხო ცხენოსანი წმ. გიორგი. წმ. გიორგი არქეტიპი და ინსპირატორი მიქაელ მთავარანგელოზი, ბიბლიის მიხედვით, არის არხისტრატეგოსი ღვთის ზეციური მხედრობისა (ისტორიული წმ. გიორგიც მხედართმთავარია მეფისა), მიქაელი ჰკლავს და ამარცხებს კოსმიურ დრაკონს, ხატებზე და ფრესკებზე იგი გამოსახულია გველზე შემდგარი, მახვილით ხელში.

ქრისტიანულ მოძღვრებაში მიქაელი მფარველია ზეციური დედის, ღვთისმშობლისა, სოფიასი, რომელსაც ემტერება გველი, დრაკონი. იოანეს გამოცხადებაში ვკითხულობთ: ,,და სასწაული დიდი გამოჩნდა ცათა შინა: დედაკაცი, რომელსა ემოსა მზე და მთვარე იყო ქუეშე ფერხთა მისთა და თავსა ზედა გვირგვინი ვარსკვლავთა ათორმეტთაÎ. და მუცლად – ეღო და ღაღადებდა, რამეთუ ელმოდა და იგუემებოდა შობად. და იხილვა სხუაÎ სასწაული ცათა შინა. და აჰა ვეშაპი ცეცხლისაÎ დიდი, რომელსა ედგნეს თავნი შვიდნი და რქანი ათნი, და თავთა ზედა მისთა შვიდნი გვირგვინნი. და კუდი მისი მიითრევდა მესამედსა ვარსკულავთა ცისათა, და გარდამოყარნა იგინი ქუეყნად. და ვეშაპი იგი დგა წინაშე დედაკაცისა მის, რომელსა ეგულებოდა შობაÎ, რაÎთა, ოდეს შვეს, შთანთქას შვილი მისი . . და იქმნა ბრძოლაÎ ცათა ; მიქაელ და ანგელოზნი მისნი ჰბრძოდეს ვეშაპსა მას და ვეშაპი და ანგელოზნი მისნი ებრძოდეს მათ. და ვერ შეუძლო და არცაღა ეპოვა მას ადგილი ცათა შინა და გარდამოვარდა ვეშაპი იგი დიდი, გუელი დასაბამისაÎ, რომელსაც ეწოდების ეშმაკი და სატანა, რომელი აცთუნებს ყოველსა სოფელსა” (აპოკალიპსისი, 12. 1-9). საინტერესოა, რომ ქართულ ფრესკებში ეს აპოკალიპსური მხეცი ფიგურირებს ქალისთავიანი ვეფხის სახÉთ (მაგ., სვეტიცხოვლის სამხრეთი კედლის მხატვრობა), რაც ჩვენის აზრით არცერთი სხვა ქრისტიანული ქვეყნის ფრესკულ ხელოვნებას არ უნდა ახასიათებდეს. ზემოხსენებული მიმართება მიქაელისა სოფიასადმი კი უძველესი კოსმიური მითის ქრისტიანული სახეობაა. ქალდეური კოსმოგონიის მიხედვით მიქაელი მზის მთავარანგელოზია ( 92, 77), ასევე იცნობს მას ეზოტერული ქრისტიანობაც. რამდენადაც წმ. გიორგი არის მიქაელ მთავარანგელოზის რაინდი, დედამიწაზე მიქაელის მისსიის აღმასრულებელი, მისი კულტის წარმოშობა სოლარული კულტის განვითარების უადრეს ეტაპებზე უნდა ვეძიოთ.სოლარულ მითოსთან უაღრესად მჭიდროდ არის დაკავშირებული ძველი ხალხების რელიგიურ ცნობიერებაში მზიური გმირის ევოლუცია: ძველი ინდოეთი იცნობს ვედურ ღმერთს, ინდრას, ელვათამტყორცნელს, გიგანტური გველის ვრიტრას მკვლელს; ბაბილონი – მარდუკს, ურჩხულების მკვლელს; ძველი ეგვიპტე – ჰორუსს, აპეპ გველის მკვლელს; ძველი საბერძნეთი – აპოლონს, დელფოში პითონის მკვლელს; იაპონია სუსა – ნო –ვოს, რომელმაც მოკლა დრაკონი ქალწულის გადასარჩენად, ისევე როგორც იასონმა , პერსეუსმა და წმ. გიორგიმ. ქალწულები რომელთაც შველიან და იცავენ მზიური გმირები უადრეს რელიგიურ და მითოლოგიურ სისტემებში ნაყოფიერების ღვთაებებია, ბუნების დიდი დედის, მდედრობითი ღვთაების სხვადასხვა ასპექტები. ისინი განასახიერებენ აგრეთვე anima-ს, ადამიანის სამშვინველს. დრაკონი, გველი, ასტრალური ასპექტით, განსახიერებაა კოსმიური ბნელისა, რომელსაც ებრძვის მზე, ხოლო სულიერი ასპექტით ბოროტებისა, რომელსაც ამარცხებს მზიმური ღვთაება – გმირი ( იგივე, რაც ზღაპრების ,,მზე – ჭაბუკი”).

ამრიგად, დრაკონის მოკვლის მოტივი ყველა ეპოქებისა და ხალხების მითოლოგიებისთვისაა დამახასიათებელი, ხოლო მზიური ღვთაებები და გმირები განასახიერებენ სიმართლის, სიკეთისა და სიყვარულის მადლს, ისინი სიცოცხლის დამამკვიდრებელნი და სიკვდილის დამთრგუნველნი არიან, კაცობრიობის მხსნელნი ბნელი ძალებისაგან. მათი ქრისტიანული სახეობაა წმიდა გიორგი.

3. წმ. გიორგი და რაინდობის ინსტიტუტი

თუ მაკროკოსმიური თვალსაზრისით წმ. გიორგი განასახიერებს ღვთისაგან მომდინარე სიკეთის გამარჯვებას ბოროტებაზე, მზის ნათლის გამარჯვებას ბნელზე, მიკროკოსმოსის, ადამიანის ევოლუციაში იგი სიმბოლოა ინიციაციისა, ანუ სულის განწმენდისა, საღვთო განათლებისა და ღვთაებასთან შერთვისა. დრაკონი განასახიერებს ქვენა ვნებებს, ქვენა ბუნებას ადამიანისას, მხედარი განასახიერებს სულს ადამიანისას, ხოლო ცხენი – მის სხეულს. ამ თვალსაზრისით წმ. გიორგი სიმბოლოა ქრისტიანული ინიციაციისა, იგი საწყისია რაინდობის ინსტიტუტისა, რომელიც განვითარდა თითქმის ერთდროულად დასავლეთის ქრისტიანულ ქვეყნებში და საქართველოში, თუმც განსხვავებული ნÎუანსებით (შემთხვევითი როდია, რომ წმ. გიორგი ითვლება რაინდობის, მხედრობის მფარველად).

რაინდი ქრისტიანული სახეობაა ნათლის მებრძოლისა და ნაყოფიერების ღვთაებათა მცველისა. რაინდული რიტუალები სიმბოლურად ასახავენ ინიციაციის რიტუალებს, რომელთაგან უმთავრესია ქვესკნელად შთასვლა სიცოცხლეშივე, ქვესკნელის ძალთა დამარცხება ( 93). ამასთან მედიევისტიკაში აღიარებულ ჭეშმარიტება ითვლება, რომ რაინდობის ინსტიტუტი იგივე ქრისტიანული ინიციაციის ინსტიტუტია შუა საუკუნეებისა.

მხედარი, რაინდი არის უფლისა, მეუფისა, იგია ლოგოსი, პატრონი ცხენისა, ხედნის მას, როგორც სული – სხეულს ან მატერიას ( რაინდი – სული, ცხენი – სხეული), მაგრამ ეს შესაძლებელი ხდება მისთვის მხოლოდ წვრთნის, მოწაფეობის ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგ, რაც ისტორიულ პერსპექტივაში ნიშნავს რაინდის გარდაქმნას ყველაზე აღზევებული ადამიანის ტიპად. ამის გამო რაინდის წვრთნა მიზნად ისახავდა არა მარტო მის ფიზიკურ გაძლიერებას, არამედ ამავე დროს, განსაკუთრებით, სულისა და სამშვინველის გაძლიერებას, მისი გრძნობების (მორალის) აღზრდას, გონებრივ განვითარებას, რაც მიზნად ისახავდა მის შემზადებას რეალური სამყაროს მართვისა და კონტროლისათვის, რათა მას ამ გზით დაეკავებინა თავისი ადგილი ფეოდალურ იერარქიაში, რომელიც ზეციურის ხატად იყო შექმნილი, ვინაიდან უბრალო აზნაურიდან მეფემდე ისეთივე იერარქიული კიბე იყო, როგორც ანგელოზიდან ღმერთამდე.

შუა საუკუნეთა დასავლეთ ევროპაში, ისევე როგორც საქართველოში, ჩვენ ვხვდებით ბერ- მხედრებს, მღვდლებს და საერო პირებს, რომელნიც კარგი მხედრობით, ცხენზე ჯდომის ხელოვნებით, ბრძოლის ხელოვნებით ავლენენ ერთგულებას სულიერი წყობისადმი, სიმბოლურად რაინდობისადმი (საინტერესოა, რომ საბას მიხედვით, ქართულად სიტყვა ,,რაინდი” თავდაპირველად ,,ცხენთა გამწვრთნელ კაცს” ნიშნავდა).

ბერობისა და რაინდობის ინსტიტუტები იმდენად განუყოფელი იყო შუასაუკუნეებში, რომ არსებობდა ორდენები, რომელნიც აერთიანებდნენ რაინდ – ბერებს (ტამპლიერები, იოანიტებÉ და სხვანი), გარდა ამისა, რელიგიური სიმბოლიკა იმ საუკუნეებისა ნათლად მოგვითხრობს ამის შესახებ. მაგ., სილოსის მონასტრის რელიეფებზე წმინდანები გამოსახულნი არიან ჯიხვებზე ამხედრებული რაინდების სახით, რაც, რაბანუს მაურუსის აზრით, მოასწავებს მათ მიერ სულის მაღალი მწვერვალების დაპყრობას ( ჯიხვი – სიმბოლო მთისა, მწვერვალისა). ცხადია რაინდთა სიმბოლიზება წმინდანისა ზრდიდა რაინდობის მნიშვნელობას და ღირსებას. ევროპაში ხშირი იყო, ისევე როგორც საქართველოში, სამხედრო პირთა, რაინდთა სასულიერო გზაზე დადგომა, როგორც მაგალითად, ეს მოხდა წმ. იგნაციუს ლოიოლას შემთხვევაში, რომელიც ჯერ სამხედრო პირი იყო, შემდგომში კი ბერი.

აღსანიშნავია, რომ XII საუკუნის იერუსალიმური ერთი ქართული ხელნაწერის მინაწერში აღმოჩნდა აღაპები ჯვაროსან ტამპლიერთა, ანუ ტაძრელთა ორდენის წევრებისა. აქ ჩამოთვლილნი არიან ,,სირ უგ და ყოველნი მოყვარენი მისნი, ჯოფრე ფუსათ, სინენ ბრინ და მოდეარ ჯირაოდ ვ გილლოშ, სირ პერ კუმანდორი (ე.ი. კომანდორი ) ტაძრელთა, ძმაÎ ჩვენი პერი, ტაძრელთ ძმაÎ ჩვენი, პერია დედა მისი ბ სლა და ძმაÎ ტაძრელთა ჯუან”. ამ ხელნაწერიდან ირკვევა, რომ ტაძრელნი სწირავდნენ მამულებს და ფულად სახსრებს იერუსალიმის ქართულ ჯვრის მონასტერს ( 11– 1661), რაც მიუთითებს ქართველ და ფრანგ რაინდ – ბერებს შორის სულიერ მეგობრობაზე. (იხ.ე. მეტრეველი, იერუსალიმის ერთი ხელნაწერის XII საუკუნის მინაწერი). ეს ტრადიცია გრძელდებოდა მეთორმეტე საუკუნამდე ( სვინაკსარი გადაწერილია1155 – 1188 წლებში) და როგორც სჩანს, შემდეგაც. ასე რომ გამორიცხული არ არის, რომ ქართველი რაინდი – ბერი, მეჭურჭლეთუხუცესი შოთა რუსთველი, რომელმაც მოახატვინა ჯვრის მონასტერი, მომხსენებელი და ღრმა სულიერი მეგობარი ყოფილიყო ტაძრელთა, რომლებთანაც მას ესოდენ ბევრი რამ აერთებს სულიერად და მსოფლმხედველობრივად.

ევროპის ისტორიას ახასიათებს აგრეთვე გაიგივება (არტურ მეფე, რიჩარდ ლომგული), აგრეთვე მეფის, რაინდისა და წმინდანის გაიგივება (წმ.ფერდინანდ III, ესპანეთის მეფე; წმ.ლუდოვიკო IX ,საფრანგეთის მეფე). ასეთი რაინდული სიმბოლიზმი ჩვეულებრივი მოვლენაა შუა საუკუნეობრივ ტრადიციებში ( გავიხსენოთ ჩვენი წმინდანი მეფეები, რომლნიც აგრეთვე აერთიანებდნენ თავის თავში მეფეს, რაინდს და წმინდანს).

ანანდა კუმარასვამი აღნიშნავს, რომ ინდურ ტრადიციაშიც ტაიჭი სიმბოლოა სხეულებრივი ჭურჭლისა, ხოლო მხედარი – სულისა. როდესაც ინკარნაციები თავდება ცხენი მარტო რჩება და შემდეგ კვდება აუცილებლად (93).

აზნაურის, რაინდის სÎუზერენობა მეფისა და ღვთის სÎუზერენობის ხატად იყო მიჩნეული. აქედან გამომდინარე, რაინდის მეუფება სულის მეუფების ანარეკლი იყო, ხოლო რაინდის ევოლუცია იგივე სულის ევოლუციას ასახავდა ინიციაციურ გზაზე. რაინდის მხრივ ქალბატონის, მიჯნურის სამსახურიც ღვთის სამსახურის ანარეკლია. მიჯნური განასახიერებს მარადქალურ საწყისს, სოფიას, ღვთისმშობელს. აქედან იშვის მიჯნურის მისტიური კულტიც.

რაინდობის სიმბოლიკა ალქიმიასაც უკავშირდება, რომელიც იყო შუასაუკუნეობრივი ტექნიკა სპირიტუალიზაციისა. ალქიმიასთან დაკავშირებულია ფერთა სიმბოლიზმი, რომელიც გვეხმარება რაინდობის სიმბოლიკის ახსნაში. მაგ., შუასაუკაუნეთა ლიტერატურაში ვხვდებით რაინდთა სხვადასხვა ტიპებს იმის და მიხედვით, თუ სულიერი განვითარების რომელ ეტაპს ხედავენ ისინი. ასე მაგალითად, აქ ვხვდებით მწვანე, თეთრ და წითელ რაინდს, მაგრამ ყველაზე მეტად შავ რაინდს. ეს მხოლოდ ესთეტიკური აღქმა კი არ არის ფერისა, პირდაპირი გაგებით ან დეკორატიული მიზნით. ფერის ამგვარ არჩევანს უმაღლესი სულიერი მნიშვნელობა აქვს. ალქიმიაში არსებობს ფერის აღმავალი შკალა: შავი, თეთრი, წითელი, რაც შეესაბამება პირველად მატერიას (შავი), მერკურის (თეთრი) და გოგირდს (წითელი), საბოლოო სტადია კი იყო ოქრო. დამავალი შკალა კი პირუკუ, ლურჯიდან და მწვანისაკენ მოდის, ე.ი. ზეციდან მიწისაკენ. ეს ორი ფერი შეესაბამება ზეციერ და მიწიერ, ანუ ბუნებისმიერ ფაქტორებს. შავი შეესაბამება ინსტიქტურ ცხოვრებას, ცოდვას, სასჯელს, განმარტოებას, სიბნელეს, განდეგილობას, ტანჯვას, ვაებას, თეთრი – უცოდველობას, როგორც ბუნებრივს ასევე განწმენდის, გამოსყიდვის გზით მიღწეულს. წითელი შეესაბამება ვნებას, სიყვარულს, ან ტანჯვას, სისხლს, ჭრილობას, მაგრამ ამავე დროს სუბლიმაციას და ექსტაზს. შავი რაინდი არის ის, ვინც გადის ცოდვის ბნელეთს, ტანჯვით გამოსყიდვას, რათა მიაღწიოს უკვდავებას, მიწიერი დიდების გზით ეზიაროს ზეციურ ნეტარებას. მწვანე რაინდი სიმბოლოა იმ ეტაპისა, როდესაც ადამიანი იმყოფება ცოდვისა და ვნებების ტყვეობაში ( მწვანე – მშვინვიერი, ემოციური ცხოვრების სიმბოლო), მაგრამ მიელტვის განწმენდას და განათლებას, თუმც ჯერ იგი შეგირდია. წითელი რაინდი ( სიწითლე – სისხლი მსხვერპლისა) ქვენა ბუნებაზე გამარჯვებული ადამიანის სიმბოლოა, ხოლო თეთრი რაინდი (მაგ., გალაადი) სულიერი განათლების სიმბოლოა ( თეთრი – სიწმინდის, უცოდველობის ფერი ). ,,თეთრი რაინდი” ყველაზე მეტად უკავშირდება წმინდა გიორგის, თეთრ ცხენზე ამხედრებულს (ე.წ. ,,თეთრ გიორგის;”). იგია ბუნების მეუფე რჩეული, ე.წ. ,,მოხეტიალე რაინდი”(Knight errant), გარდამავალი ეტაპია ,,დაწყევლილ მონადირესა” და ,,ხსნილ” რაინდს შორის (გავიხსენოთ ტარიელის ხეტიალი და ნადირობა). ,,მოხეტიალე” რაინდი იბრძვის, რათა გაიმარჯვოს თავის სურვილებზე (გავიხსენოთ ავთანდილის რჩევა :,, რაც არა გწადდეს, იგი ჰქმენ, ნუ სდევ წადილთა ნებასა”, აგრეთვე ლოცვა: ,,მომეც დათმობა სურვილთა, მპყრობელო გულის თქმათაო”). იგი ერთ ხან ,,დაწყევლილი მონადირეა”(ნადირობა – სურვილების დამარცხებაა, სურვილებს კი განასახიერებენ მხეცები). აქედან გამომდინარე მოხეტიალე რაინდი განდგომის, დასჯის, სასჯელით განწმენდის(ლხენის) და მსხვერპლის სიმბოლოა. ამგვარ ანალოგიებში შესაძლოა დავინახოთ ქრისტიანული განწმენდის გზის სხვადასხვა ეტაპები. ა;ქედან გამომდინარე G.E. Cirlot-ი აღნიშნავს, რომ რაინდობა იყო უმაღლესი ფორმა სულიერი პედაგოგიისა, რომელიც იწვევდა გარდაქმნას ბუნებრივი (უცხენო) ადამიანისას სულიერ ადამიანად (მხედრად), რომლის მითიური არქეტიპების იყვნენ წმ. მიქაელი, წმ. გიორგი, სანტ იაგო დე კომპოსტელა და სხვანი (იხ. იქვე).

4. წმ.გიორგი კულტი საქართველოში

ვეფხისტყაოსანი, როგორც ყოველი დიდი პოეტური ქმნილება უაღრესად მჭიდროდ არის დაკავშირებული საუკუნისა და ეპოქის სულის განმსაზღვრელ მსოფლმხედველობრივ, სოციალურ – პოლიტიკურ და კულტურულ – ისტორიულ ფაქტორებთან. შუასაუკუნეთა საქართველოში გაბატონებული ქრისტიანული იდეალები ვეფხისტყაოსანში აისახა განუმეორებელი მხატვრული სიდიადით. მაგრამ როდესაც საუბარია რუსთველის ქრისტიანობაზე, არ უნდა დავივიწყოთ, თუ როგორი გაგების ქრისტიანი იყო იგი და რით განსხვავდებოდა იგი მის თანამედროვე, უფრო ადრინდელ თუ უფრო გვიანდელ მოაზროვნეთა და შემოქმედთაგან.

საჭიროა გათვალისწინება იმისა, რომ XII საუკუნის საქართველოში უკვე ჩამოყალიბებული და განვითარებული იყო ქართული ქრისტიანობა, რომელიც ამ დროს ეროვნული იდეოლოგია იყო რელიგიასთან ერთად, ვინაიდან რელიგიური და ეროვნული იდეალები იმ ეპოქაში განცალკევებულად არ არსებობდნენ.

როდესაც საუბარია ქართული ქრისტიანობის თავისებურებებზე, არ უნდა დავივიწყოთ, რომ მისი ერთ-ერთი უმთავრესი განმსაზღვრელი ფაქტორია წმინდა მხედრების, განსაკუთრებით კი წმინდა გიორგის კულტი, რომელიც როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, განსაკუთრებით გაძლიერდა საქართველოში IX - XIII საუკუნეებში, რაც დაკავშირებული იყო ფეოდალური მონარქიის აღმავლობასთან, რაინდული და სამხედრო იდეოლოგიის დამკვიდრებასთან.

წმ. გიორგის კულტს არცერთ ქვეყანაში არ მიუღია ისეთი მასშტაბები, როგორც საქართველოში. ბიზანტიასა და რუსეთში ოფიციალური ღვთისმეტყველება არ სცნობდა წმ. გიორგის კულტს. მართალია, იყო მონასტრები მისი სახელობისა, იყო ხატწერა მის საქმეებთან (უფრო წამებებთან) დაკავშირებული, მაგრამ ბიზანტიაში არსებობდა Decretum gelasianum – გელასიუსის დეკრეტი, რომელიც კრძალავდა წმ. გიორგის დადიანისეულ ,,ცხოვრებას” როგორც აპოკრიფულს, ასევე კრძალავდა მას პატრიარქი ნიკიფორე (IX ს.). რუსეთში, ტროიცე – სერგიევა ლავრაში, რომელიც იყო სახელმწიფოებრივი კულტის ადგილი, არ იყო წმ. გიორგის ხატები, ხოლო მისი ,,ცხოვრება” შეტანილი იყო აკრძალული წიგნების სლავიანურ ინდექსებში. იგივე აკრძალვა ვრცელდებოდა ხატწერაზე, მაგრამ მას არ იცავდნენ მხატვრები და ქმნიდნენ მის ხატებს (70). ასევე არ ექვემდებარებოდა ასეთ აკრძალვებს ხალხური პოეზია და ხელოვნება. თითქმის ყველა ქრისტიანული ქვეყნების ფოლკლორში და ხელოვნებაში ვხვდებით წმ. გიორგის სახეს, მაგრამ საქართველო ამ მხრივაც გამონაკლისს წარმოადგენს, როგორც ქემოთ დავინახავთ.

საქართველოში სწორედ მეცხრე საუკუნიდან იწყება წმ. გიორგის კულტის გაძლიერება ოფიციალური ეკლესიის წიაღშივე ( 25, 531). ,,მოქცევაÎ ქართლისაΓ, რომელშიც გამოხატულია ეკლესიის ოფიციალური თვალსაზრისი საქართველოს გაქრისტიანებაზე, წმ. გიორგის კულტი უკვე საცნაურია. ამავე პერიოდის ჰაგიოგრაფია და ჰიმნოგრაფია ივსება წმ. გიორგის საგალობლებით, მისი ცხოვრებისა და მარტვილობათა აღწერის თარგმანებით. ამასთან წმ. გიორგის კულტი, ღვთისმშობლის კულტთან ერთად, უდიდეს როლს ასრულებს ქართული ტომების ეროვნული კონსოლიდაციის საქმეში.

ვახუშტის თქმით, საქართველოს მოქცევის შემდეგ, ,,ნიშნი და სასწაულნი უმრავლესნი არიან მთავარ – მოწამისა გიორგისანი ყოველსა ივერიასა შინა, რმეთუ არა არიან ბორცუნი ანუ მაღალნი გორანი, რომელსა ზედა არა იყოს შენნი ეკლესიანი წმიდისა გიორგისანი”. ყოველივე ამას ვახუშტი ასახელებს იმის მიზეზად, რომ ბერძნები და ევროპელები ქართველებს გეორგიანელებს ეძახიან. სახელი გიორგი ძალზე გავრცელებული ხდება არა მარტო ხალხში, არამედ ოფიციალურ სასულიერო წრეებში, აგრეთვე როგორც მეფეთა სახელი (XI საუკუნიდან).

ქრისტიანულ წრეებში ცნობილი იყო ორი დღესასწაული წმ. გიორგისა: 23 აპრილი და 3 ნოემბერი (მისი ტაძრის განახლებისა). საქართველოში კი ორი ძირითადი დღესასწაულის გარდა (23 აპრილი და 10 ნოემბერი, რომელიც უშუალოდ მოსდევს წმ. მიქაელი მთავარანგელოზის კრების დღესასწაულს) უამრავი სხვა დღესასწაულებია, ალექსი – მესხიშვილის სიტყვით:,, ხოლო ჩუენ ქართველნი ვდღესასწაულობთ სხუათა და სხუათა დღეთა, შემდგომად აღვსებისა ყოველთა კვირიაკეთა” (1158), რის შედეგადაც დამკვიდრდა გამოთქმა ,, 365 წმ. გიორგი”, ვინაიდან წლის ყოველ დღეს უწევს მისი რომელიმე დღესასწაული.

ჩვენში სავსებით უნიკალური მოვლენაა წმ. გიორგის მიერ მთავარი ქრისტიანული დღესასწაულების ე.წ. ,,შთანთქმა”, რაც იმაში გამოიხატება, რომ საქართველოში ხშირია მიძინების, ამაღლების, ჯვართამაღლების და ა.შ. პარალელურად წმ. გიორგის დღესასწაული, რომელიც თითქოს და ჩრდილავს მათ (თელეთობა, აწყვერის თეთრ - გიორგობა და სხვა), რის მიზეზებზეც ჩვენ ქვემოთ ვისაუბრებთ.

რაც შეეხება წმ. გიორგის პოპულარობას ქართულ ფოლკლორში და ხალხურ კულტებში იგი მართლაც უპრეცედენტოა, განსაკუთრებით მთის ტომების ზეპირსიტყვაობაში და სარწმუნოებრივ რიტუალებში ქართული მითოლოგიის მთავარი გმირი არის წმ. გიორგი, მისი პოლიმორფული სახე ნაირგვარ ვარიაციებში ჩნდება ფშავ – ხევსურეთის, ხევის, მთიულეთის, სვანეთის კულტებსა და ზეპირსიტყვაობაში. აკად ივ. ჯავახიშვილის სამართლიანი შენიშვნით, წმ. გიორგი ქართველი ხალხის წარმოსახვაში თვით ღმერთზე, ქრისტეზე ძლიერია, იგია ყველაზე საყვარელი სახე, ყველაზე დიადი და შარავანდედით მოსილი სიმბოლო.

ყოველივე ზემოთქმულის საფუძველზე ჩვენ როდი უნდა დავასკვნათ, თითქოს საქართველოს სახელმწიფომ, ეკლესიამ და ქართველმა ხალხმა განსაკუთრებული პრიორიტეტი მიანიჭა კაპადოკიელ წმინდანს არა მხოლო სხვა წმინდანებთან, არამედ თვით ქრისტიანობის ფუძემდებელთან შედარებით. საქმე ის არის, რომ ქართული რელიგიური ცნობიერებისათვის წმ. გიორგი გაცილებით უფრო ყოვლისმომცველი და ღრმა სიმბოლოა, ვიდრე ისტორიულად არსებული მხედართმთავარი დიოკლეტიანესი, რომელიც წამებულ იქნა მის ეპოქაში. ქართველთათვის წმ. გიორგი სიმბოლოა მებრძოლი ქრისტიანობისა, სიმბოლო თავად ღვთისა, ძალისმიერ, მებრძოლ ასპექტში, ბოროტების დამთრგუნველ ასპექტში, წმ. გიორგიმ ქართველი ხალხის სახეში შეიერთა ყოველივე ის საუკეთესო, რაც მოიტანა ქრისტიანობამ.და, რამდენადაც ქართველი ხალხის მებრძოლი სულისთვის მახლობელი იყო მხოლოდ მებრძოლი ქრისტიანობა, მან შეისისხლხორცა ეს სახე, ვინაიდან მისი არსებობა, მისი ისტორიული ყოფა გამუდმებული ბრძოლა იყო გარმოჯარული ბარბაროსების წინააღმდეგ. ბოროტების შავბნელ ძალებთან ბრძოლაში ქართველ ხალხს ამხნევებდა შარავადით მოსილი სახე თეთრ ტაიჭზე ამხედრებული შუბოსანი წმინდა რაინდისა, იგი გამოხატავდა არა მარტო მის იდეალს, არამედ მის ყოველდღიურ ცხოვრებასაც. კვიეტიზმი უცხო იყო საქართვველოსთვის, სადაც თვით უკიდურესად ასკეტი ბერებიც კი საბა მტბევარის, თორნიკე ერისთავის, გიორგი ჭყონდიდელის მსგავსად ბრძოლის ველზე ხმალს იქნევდნენ მამულისა და რწმენის დასაცავად, ქრისტიანული კულტურის დასაცავად. წმ. გიორგი თვით საქართველოს სიმბოლო იყო, გამუდმებით მტერთან მებრძოლის, ბნელეთის ძალებზე გამარჯვებულის და შემთხვევითი როდია, რომ დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსის თქმით. დიდგორის ომში დავითის მხედრობას ,,წმინდა მოწამე გიორგი განცხადებულად და ყოველთა სახილველად წინა უძღოდა და მკლავითა თვისითა მოსვრიდა ზედა მოწევნულთა უსჯულოთა მათ წარმართთა, რომელ თვით იგი უსჯულონი და უმეცარნი მოღმართ აღიარებდეს და მოგვითხრობდეს სასწაულსა ამას მთავარმოწამისსა გიორგისათა”.

კვიეტიზმსა და სხვა ნეოქრისტიანულ მიმდინარეობებს ხშირად არასწორად ესმით ქრისტიანობის არსი. მათი თვალსაზრისით სახარება ჰქადაგებს პასიურობას, ბოროტებისადმი წინააღმდეგობის გაუწევლობას. ამის საბუთად მოჰყავთ ქრისტეს ცნობილი სიტყვები ლუკას სახარებიდან ერთ ყბაში სილის გაწვნისას მეორე ყბის მიშვერაზე. ასეთ შემთხვევაში , Öწინარეს ყოვლისა, ივიწყებენ, რომ სახარება განასხვავებს ორგვარ ბოროტებას: პიროვნულსა და ზოგადს. ზემოხსენებული სიტყვები ეხება პიროვნულ წყენას მოყვასის მიერ მიყენებულს. რაც შეეხება ზოგად ბოროტებას, როგორც სოციალურ, ასევე რელიგიურ; პლანში გამოვლენილს, ქრისტიანობის ფუძემდებლის მთელი ჯვარცმაც შედეგია ამ ბრძოლისა. იგი პიროვნული მაგალითით უჩვენებს თავის მოწაფეებს ამგვარი ბრძოლის აუცილებლობას. მისი ბრძოლა ფარისევლებთან, სადუკევლებთან და ტაძარში მოვაჭრეებთან თვით ფიზიკურ ფორმაშიც კი გადადის – დიდ სამშაბათს (მარსის დღეს), როდესაც იგი დაუმხობს ტაბლებს ტაძარში მოვაჭრეებს და შოლტით გამოდევნის მათ ტაძრიდან. და აი, ქრისტიანობს სწორედ ეს მხარეა წინა პლანზე წამოწეული წმ. გიორგის კულტში, როდესაც იგი ცხენზე ამხედრებული ლახავრს სცემს ვეშაპს. ამავე გაგების ქრისტიანები იყვნენ ჩვენი წინაპრებიც: ვახტანგ გორგასალი, აშოტ დიდი, გიორგი პირველი, დავით აღმაშენებელი, გიორგი მესამე, თამარ მეფე, გიორგი ბრწყინვალე და სხვანი. ქრისტიანული მორჩილება და სათნოება მათთვის განუყოფელი იყო გიორგისეული შემართებისაგან ბოროტების ძალთა წინააღმდეგ. ქართულ ქრისტიანობასაც ამიტომ ეწოდა გეორგიანობა.

ქრისტიანული მსოფლმხედველობის მიხედვით ღმერთი პირველ საფუძველია ყოველი არსისა, ყოველი იდეისა, მისგან მომდინარეობს ყველა საგანი, ყველა თვისება, ყველა საწყისი. ის რაც ადამიანურ არსებობაში გვევლინება როგორც მამრობითობა და მდედრობითობა, აგრეთვე ღვთისაგან იღებს სათავეს. მართალია, ღვთისმეტყველების თვალსაზრისით ღმერთი განუსაზღვრელია და გამოუთქმელი, იგი ვერ დაიყვანება ვერც ადამიანურ არსებაზე, ვერც სქესზე, ვერც რომელიმე განსაზღვრებად იდეაზე, ატრიბუტზე, თუ საგანზე, მაგრამ იგი საფუძველია როგორც ვაჟური, ასევე ქალური საწყისებისა. ღვთის, სამების მამრობით საწყისს ეწოდება ,,ღმერთმამაკაცებრივი” საწყისი, რომელიც გამოვლენილია ძეში, ისევე როგორც ღვთაებრივი მარადქალური საწყისი სათავეს იღებს სულიწმიდიდან (თუმც სულიწმიდა გაცილებით უფრო ყოვლისმომცველი საწყისია, ვიდრე თავის იდეალურ ფორმაში). ღმერთმამაკაცებრივი საწყისი შემდეგნაირად არის დახასიათებული ანტონ I-ის ,,წყობილსიტყვაობაში”, სადაც მოცემულია შეჯამება მართლმადიდებლური ღვთისმეტყველების სხვადასხვა კონცეფციებისა:

ღმერთ – მამაკაცი, ერთი ორთა მოქმედი

ერთ სახილველსა ერთ ქუემდებარის გამო

ორთა აჩვენებს, ვითა მახვილი ცეცხლი.

,,ღმერთმამაკაცის”გაგება არეოპაგელისეული ღვთისმეტყველებიდან მოდის, სადაც აგრეთვე გვხვდება კონცეფცია ,,ღმრთის ვითარცა ძალისა”, ,,არამედ ვინაÎთგან საღმრთოსა ჭეშმარიტებასა და სიბრძნეთა უზეშთაესსა მას სიბრძნესა ვითარცა ძალად და ვითარცა სიმართლედ უგალობენ ღმრთისმეტყველნი . . . ესე საძიებელს არს, ვიტყვით უკუეთუ ვითარმედ ძალ არს ღმერთი ვითარცა ყოვლისავე ძალისა თავსა შორის თვისსა მქონებელი და წინაითვე მქონებელი და ვითარცა ყოვლისავე მიზეზი და ყოველთავე ძალისაებრობასა მიუდრეკლად და

გარეშეუსაზღვრებლად მომყვანებული და თვით მის ძალ – ყოფისა, გინა თუ ზოგად ყოველთაÎსა, ანუ თვისაგან თითოეულისა მიზეზმყოფი და ვათარცა ძალ განუზომელი . . .” (პეტრე იბერი, შრომები. გვ. 74). შემდეგ ავტორი მოუხმობს ,,მას ძალმყოფელსა ძლიეროებასა მისსა და ძალსა უთქუმელსა და უცნაურსა” (ე.ი. ქრისტეს). ( აქ არ შეიძლება არ გავიხსენოთ ვეფხიტყაოსნის გამოთქმები: ,,ძალითა მით ძლიერითა”, ,,უცნაურო და უთქმელო”, ,,ძალი უხილავი” და სხვა). ჩვენს მონოგრაფიაში ,,ვეფხისტყაოსანი ინგლისურ ენაზე” ჭარბად მოვიყვანეთ იმის მაგალითები, რომ ღვთისმეტყველებაში, პატრისტიკაში, ჰაგიოგრაფიასა და ჰიმნოგრაფიაში და ძალისმიერი ასპექტი ღვთისა, ,,ძალი ღმრთისა” არის ძე, ღმერთმამაკაცი.

ღმერთმამაკაცებრივი საწყისის, ღვთის ძალის პერსონიფიკაცია ქართულ რელიგიურ ცნობიერებაში არის წმ. გიორგი, რომლის იერარქიული არქეტიპია მთავარანგელოზი მიქაელ, ანუ ,,ძალი ღვთისა” (ძვ. ებრ.). ქართულ ქრისტიანობაში წმ. გიორგი განასახიერებს არა მხოლოდ კაპადოკიელ წმინდანს, ისტორიულ პიროვნებას, არამედ ღვთის ძალმოსილებას, ძალს ღვთისას, იგი ატარებს მესსიის , როგორც ღმერთმამაკაცის ატრიბუტებსაც. თანამედროვე ამერიკელი მეცნიერი ჯობსი აღნიშნავს, რომ ქრისტიანობის ერთ–ერთშვიდ დამცველთაგანს, წმინდა გიორგის, საქართველოში აქვს იგივე პოზიცია, რაც ქრისტეს, მედიატორს, ანუ მოაჯეს (121). მსგავსი აზრი აქვს გამოთქმული პ. ინგოროყვას თავის გამოკვლევაში ,,ჩახრუხაძე- პოეტი მოგზაური”, კერძოდ იგი აღნიშნავს, რომ საქართველოში ლაშარის წმინდა გიორგის ახალი მესსიის პრეროგატივები ჰქონდა, ისევე როგორც თამარ მეფეს, ახალი ღვთისმშობლისა (კავკასიონი, 1, 1924 წ.).

ჩვენ უნდა დავსძინოთ, რომ აქ ერთი ფუნქციის მეორით შეცვლა კი არ არის, არამედ შერწყმა სხვადასხვა ფუნქციებისა ერთ კრებით სახეში, რაზედაც ჩვენ ქვემოთ ვისაუბრებთ.
2007.15.1 :: #11966
Don't forget to bookmark us! (CTRL-D) http://Mamuli.Net/Qartlosi/bpg/publication...ob=vdocid,11966
- დამატებითი/ფართო ინფორმაცია
საკვანძო სიტყვები: ვეფხისტყაოსანი; ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება; ზვიად გამსახურდია


დაკავშირებული პუბლიკაციები > : » მეტი… »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - II . შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი და ვეფხისტყაოსანი »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - II . შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი და ვეფხისტყაოსანი »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - II . შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი და ვეფხისტყაოსანი »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - I . ალეგორიული მეთოდის ევოლუცია ანტიურობასა და შუასაუკუნეებში »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - I . ალეგორიული მეთოდის ევოლუცია ანტიურობასა და შუასაუკუნეებში »
bimo
ბ-ნ ზვიადს არცერთი გოჯი ქართული მიწა არ დაუთმია,მამათქვენმა -შევარდნაძემ 20 ათასი კვ.კმ. ტერიტორია მშობლიურ რუსეთს მიართვა,ხოლო ბაბუათქვენმა სერგო ორჯონიკიძემაც 20 ათასი კვ.კმ.ტერიტორია გააჩუქა..არც ღორეშელი სერგოს და არც მამათელი ედიკას საკუთრება ეს მიწები არასდროს ყოფილა! დედა ვატირე მაგათი ,მოგნატრებიათ მამათი...როგორც ჩანს ზოგზოგებს ყორღანიშვილობა სისხლში აქვს და მუდამ მის ტყვეობაში არიან,მაგ, ბერლინში რუსეთის საიდუმლო პოლიციის მუშაკთან შეხვედრაშიც...ამ ხალხმა 1991 წლის გადატრიალებისას აიღო იუდას ვერცხლი- 65 მილიონი დოლარი რუსეთის კგბ-დან...როცა ერს ამდენი მოღალატე ჰყავს თვით მაკედონელიც ვერ გაამარჯვებინებს მას"-ეს აქსიომატური დებულებაა... სერგო ორჯონიკიძემ და ედუარდ შევარდნაძემ 20-20 ათასი კვ.კმ. ტერიტორია გააჩუქეს...ახლა მოისმინეს ამ ყორღანაშვილებმა ,რომ მათი დაფინანსება 1991-92 წწ. გადატრიალებისას რუსეთმა დუმის დეპუტატის ცნობით 65 მილიონი დოლარი გაიღო...მანამდე ელცინის ვიცე-პრემიერმა ბურბულისმა აღიარა,რომ ის თბილისში გადატრიალების კოორდინატორი იყო...ბეპაევმა აღიარა რუსეთის სამხედრო ოლქის მონაწილეობა ცოცხალი ძალითა და ტექნიკით გადატრიალებაში...სწორედ ამ გადატრიალების პროგრამა-მინიმუმი იყო აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს ოკუპაცია-ანექსია(რაც შევარდნაძემ და მოღალატე ყორღანაშვილებმა შეუსრულეს რუსეთს),პროგრამა მაქსიმუმი იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის მოსპობა და რუსეთის ერთ-ერთ რესპუბლიკად მისი გადაქცევა...ვინც გადატრიალებაში მონაწილეობდით ,ყველა ათობით ათასი ადამიანის მკვლელი,ტერიტორიების გამსხვისებელი,ქვეყნის კატასტროფამდე მიმყვანებელი ხართ ...გეშინოდეთ ღვთის რისხვის! ზვიად გამსახურდიას მკვლელობისთვისაც წავიდა ამ მილიონებიდან თანხები...ძალინ საცოდავები ხართ მოღალატეები ,რადგან არ იცით რა გელით თქვე უბადრუკებო!!!

ით "მიჰყვებიან მდინარებას მკვდარი თევზები?"
ზვიად გამსახურდია - სიმბოლო, რომელიც გადადის მომავალში


მადლენ მაჭარაშვილი

ვინ არიან "ზვიადისტები" ახალი ხელისუფლებისთვის? საარჩევნო მასალა, პოლიტიკური კაპიტალი თუ თანამოაზრეთა და იდეოლოგიურ მხარდამჭერთა ჯგუფი? რევოლუციის შემდგომმა პირველმა პარლამენტმა ბევრ "ზვიადისტს" გაუცრუა მოქმედ პოლიტიკაში "აღდგენის" იმედი. სააკაშვილის პოლიტიკური ტაქტიკა და სტრატეგიაც მხოლოდ ერთი შეხედვით და დეკლარაციების დონეზე წააგავს საქართველოს პირველი პრეზიდენტის პოლიტიკას. რას ფიქრობენ ამ საკითხებზე პოლიტოლოგები და ექსპერტები, რომლებმაც წლების განმავლობაში ატარეს "ზვიადისტების" დამღა და დღეს მოქმედი ხელისუფლების თანამოაზრეებად მიიჩნევიან?

"ახალი 7 დღის" სტუმარია ბატონი გიორგი გაჩეჩილაძე.


- ახალმა ხელისუფლებამ მოახერხა ზვიად გამსახურდიას მომხრეების თავის ირგვლივ შემოკრება. როგორ გგონიათ, ეს არის საქართველოს პირველი პრეზიდენტის და დღეს მოქმედი პრეზიდენტის იდეოლოგიების და მსოფლმხედველობების დამთხვევა, ანუ ბუნებრივი პროცესი - თუ საქართველოს პირველი პრეზიდენტის მომხრეების საარჩევნო ხმების გამოყენება?

- მე ვიტყოდი, რომ ეს იყო ინტერესთა თანხვედრის ის ბედნიერი შემთხვევა, საიდანაც უნდა დაწყებულიყო ეროვნული თანხმობის პროცესი საქართველოში. ზვიად გამსახურდიას არც ტერმინი "ზვიადიზმი" შეუქმნია და არც "ზვიადისტები" უწოდებია თავისი თანამებრძოლებისათვის. ორივე სახელი 1991-1992 წლების შემდეგ მოსული პოლიტიკური ელიტის მოგონილია. "ზვიადიზმის" და "ზვიადისტების" გაჩენამდე მათ ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობას უწოდეს ეროვნულ-დამანგრეველი მოძრაობა. როდესაც ამ ფორმულამ, როგორც იდეოლოგემამ, მიზანს ვერ მიაღწია, ეროვნულ-გამანთავისუფლებელი მოძრაობის გასაბიაბურებლად მოიხმეს "ზვიადიზმი", ხოლო მის მომხრეთა ასევე გასაბიაბურებლად - "ზვიადისტები". ორივე ფორმულა წარმოადგენდა შავ პიარს, რომლის მიზანი იყო მოვლენისთვის სახელის გადარქმევა.

სოციოლოგიის ენაზე მოვლენისთვის სახელის გადარქმევას ნომინაციური ძალმომრეობა ეწოდება. 1991-1992 წლების შემდეგ ერი გაიხლიჩა და ქართველი ერის 97 პროცენტი, რომელმაც ხმა მისცა საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეას, პოლიტიკური უმცირესობის მდგომარეობაში აღმოჩნდა. ქართული სახელმწიფოებრიობის მთავარი საფრთხე ეროვნული თანხმობის უქონლობა აღმოჩნდა. ერი არის თანხმობა ერთობლივ მომავალზე.

1991-1992 წლების შემდეგ ჩვენ დავდექით პარადოქსული ვითარების წინაშე. ერის, მოსახლეობის უმრავლესობის და მმართველი ელიტის ინტერესები ისე საბედისწეროდ დაშორდნენ ერთმანეთს, რომ ლაპარაკი ერთობლივ მომავალზე იქცა ცინიზმად. უმრავლესობის ინტერესების განმასახიერებელმა მცირე ჯგუფმა სამტრო-სასიცოცხლო ომი გამოუცხადა შევარდნაძის რეჟიმს. ასე რომ, იდეა - საქართველო შევარდნაძის გარეშე - ვარდების რევოლუციის დაწყებამდე ჰაერში ტრიალებდა. სააკაშვილის სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ მან სწორად შეაფასა უმცირესობაში ჩაყენებული უმრავლესობის ძალა და ხელიდან არ გაუშვა მათი შესაძლებლობის გამოყენების შანსი. ამით მან ორი კურდღელი დაიჭირა: მოიპოვა უმრავლესობის თანაგრძნობა და ხმები, და გამოიყენა მათი ძალა შევარდნაძის რეჟიმის დასამხობად.

პოლიტიკური გამჭრიახობის თვალსაზრისით, მან გადადგა ფანტასტიკური ნაბიჯი. თუ გახსოვთ, როდესაც დამოუკიდებლობის გამომცხადებელი ხელისუფლების ბედი სასწორზე იდო, გამსახურდიამ მიმართა ხალხს, მოსულიყო მთავრობის სასახლესთან დამოუკიდებლობის დასაცავად. გამსახურდიას მოწოდება დაგვიანებული აღმოჩნდა. ოპოზიციამ შეძლო გზების გადაკეტვა. ამ ვითარების გათვალისწინებით სააკაშვილმა არა მხოლოდ მოუწოდა ხალხს, მოსულიყო მთავრობის სასახლესთან, არამედ თვითონ გავიდა ხალხში და წალენჯიხის ავტობუსებით შემოუძღვა ხალხს დედაქალაქში. ამით ორი დიდი საქმე გაკეთდა: ხალხი იქცა თავისი მომავლის შემოქმედად და გაცხადდა, რომ ეროვნული სახელმწიფო შეიძლება აიგოს მხოლოდ ეროვნული თანხმობის საფუძველზე. ინტერესთა ამგვარმა თანხვედრამ მოუტანა გამარჯვება ვარდების რევოლუციას და განაპირობა სააკაშვილის ტრიუმფი.

- ზვიად გამსახუდიას სახელი ჯერ კიდევ არ არის შეფასებული საქართველოს ისტორიაში. როგორ უნდა შეფასდეს მისი ღვაწლი? როგორ გგონიათ, სააკაშვილის ხელისუფლება როგორ მიუდგება ამ საკითხს?

- არავითარ საიდუმლოებას არ წარმოადგენს, რომ საკაშვილისადმი ქართველი ხალხის ერთსულოვანი მხარდაჭერა მნიშვნელოვნად განაპირობა იმ ფაქტმა, რომ ქართველმა ხალხმა მასში ზვიად გამსახურდიას ორეული დაინახა. ეს ფაქტი იმაზე მეტყველებს, რომ სააკაშვილისთვის გამსახურდიას ფენომენი იქცა იმ ტოტად, რომელზეც ეროვნული ხელისუფლება უნდა იჯდეს. ამ ტოტის მოჭრა ნიშნავს იმ საყრდენის მორალურ დაკარგვას, რომელსაც ხელისუფლება უნდა ეყრდნობოდეს. ასეთია ლოგიკა. ამ ლოგიკის მიხედვით, ახალმა ხელისუფლებამ უნდა მოახდინოს გამსახურდიას არა მხოლოდ რეაბილიტაცია, არამედ გამოიყენოს ის მორალური კაპიტალი, რომელიც მას ზვიად გამსახურდიამ დაუტოვა.

- ზვიად გამსახურდიას მომხრეთა ერთი ნაწილი მოითხოვს შევარდნაძის გასამართლებას საქართველოს პირველი პრეზიდენტის წინაშე ჩადენი დანაშაულის გამო. თქვენ როგორ უყურებთ ამ დანაშაულის შეფასებას?

- მე არ ვიტყოდი, რომ ამგვარი განწყობის მატარებლები არიან გამსახურდიას მომხრეთა "ერთი ნაწილი". არც შევარდნაძის მოქმედება მიმაჩნია დანაშაულად ერთი გამსახურდიას პიროვნების წინაშე. მეტსაც ვიტყვი: არც მხოლოდ შევარდნაძეა პასუხისმგებელი იმ ტრაგედიაზე, რომელიც 1991-1992 წლების შემდეგ ქართველი ხალხის თავზე დატრიალდა. ამ ცოდვაში შევარდნაძესთან ერთად პასუხს აგებს ის პოლიტიკური ელიტა, რომელმაც დამპყრობი ქვეყნის ჯარი გამოიყენა ხელისუფლების დასაუფლებლად. საფასური, რომელიც ქართველმა ხალხმა ამ ელიტის ხელისუფლებაში მოსასვლელად გადაიხადა, აღმოჩნდა აფხაზეთი და სამაჩაბლო, კრიმინალების მოსვლა ხელისუფლებაში, საქართველოს გაძარცვა, ეკონომიკური კოლაფსი, მილიონ-ნახევარი ქართველის სამშობლოდან გაძევება და სამასი ათასი დევნილი.

ახალ ხელისუფლებას არ ექნება არავითარი პერსპექტივა, თუ ყოველივე ამას არ მისცა შეფასება. ამ პროცესების შეფასების გარეშე ქართული სახელმწიფო არ შედგება. ლაპარაკია არა შურისძიებაზე, არამედ სამართლებრივ კრიტერიუმზე. 1991-1992 წლების შემდეგ მოსულმა კრიმინალურმა ხელისუფლებამ ქართველ კაცს წაართვა საზოგადოებაში ადგილის დასაკავებელი კრიტერიუმები. ქართველმა კაცმა უნდა იცოდეს, რომ ქურდობა, სამშობლოს ღალატი, დამპყრობი ქვეყნის ჯარის საშუალებით ხელისუფლების ხელში ჩაგდება, ტერიტორიების გასხვისება არის ისეთი საქციელი, რომელიც ისჯება. შევარდნაძის რეჟიმის დროს ამგვარი საქციელი იქცა ადამიანის მიერ საზოგადოებაში ადგილის დაკავების კრიტერიუმად. ახალმა ხელისუფლებამ პასუხი უნდა გასცეს ამ კითხვას. ამისათვის საჭიროა, შეიქმნას სამართლებრივი ბაზა მომხდარის შესაფასებლად. თუ სიმბოლურად, მორალურად მაინც არ იქნენ განკითხული ზემოაღნიშნულ ქმედებათა შემოქმედნი, საქართველოში მუდმივად იარსებებს ღალატის, ძარცვის, დამპყრობი ქვეყნის ჯარის საშუალებით ხელისუფლების დამხობის ახალი პრეცედენტები.

ასეთია მოთხოვნები, რომლებსაც სახელმწიფოებრიობის არსებობის ლოგიკა მოითხოვს. სახელმწიფო შეიძლება არსებობდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ქვეყნის სასიცოცხლო სივრცეში სახელმწიფოს არსებობა მიაჩნიათ საჭიროდ. შევარდნაძის რეჟიმის მიმართ ქართველი ხალხის გულაცრუების მთავარი მიზეზი იყო ის, რომ მან ხელისუფლებაში მოიყვანა პოლიტიკური კონტინგენტი, რომელსაც საქართველოს სასიცოცხლო სივრცეში სახელმწიფოს არსებობა არ მიაჩნდა საჭიროდ. აბა, საჭიროდ რომ მიეჩნიათ, ასე უმოწყალოდ გაძარცვავდნენ ქვეყანას და გაასხვისებდნენ ტერიტორიებს? რა თქმა უნდა, არა! აი, რისთვის და რატომაა საჭირო მომხდარის და მომხდენელთა სამართლებრივი შეფასება.

- ზვიად გამსახუდიას სახელის ისტორიულ განსაზღვრაში ვინ უნდა მიიღოს მონაწილეობა? პოლიტიკოსებმა? შემოქმედებითმა ინტელიგენციამ? ეკლესიამ? საქართველოს პირველი ხელისუფლების წარმომადგენლებმა? ყველამ ერთად?

- რა თქმა უნდა, - ყველამ ერთად.

- მოქმედი ხელისუფლების საგარეო პოლიტიკის ქმედითი ორიენტირები მკვეთრად განსხვავდება ზვიად გამსახურდიას მიერ საგარეო პოლიტიკაში გადადგმული პირველი ნაბიჯებისგან: ზვიად გამსახურდიას აქცენტი გაკეთებული ჰქონდა კავკასიელ ხალხებთან ურთიერთობაზე, დასავლეთის პროკავკასიულ პოლიტიკას კი ძალზე ეჭვით უცქერდა. სააკაშვილის მიმართება კი სრულიად განსხვავებულია ამ ორივე ასპექტში (სააკაშვილი საკმაოდ ხისტ დამოკიდებულებას ამჟღავნებს თუნდაც მხოლოდ ჩეჩნებთან მიმართებაში) - როგორ კომენტარს გაუკეთებდით ორი პრეზიდენტის ამ ორ განსხვავებულ სახეს?

- მოსკოვში რომ აგვისტოს პუტჩი დაიწყო, მე ამერიკაში ვიყავი მივლინებული, როგორც პრეზიდენტის მრჩეველი. 1887 წელს ილია ჭავჭავაძემ დაწერა ფანტასტიკური წერილი: "ევროპის მილიტარობა და ამერიკის მერმისი". ილიას აზრით, ცივილიზაციის მომავალი მეთაური და მესაჭე გახდებოდა არა მილიტარიზაციის გზაზე შემდგარი ევროპა, არამედ ამერიკა. ასე რომ, ამერიკაზე საქართველოს სწორების იდეის ავტორი არის ილია ჭავჭავაძე. ჩემი ამოცანა იყო, ამერიკული მხარისთვის გამეცნო საქართველოს ხელისუფლების სურვილი მასთან მოკავშირეობის შესახებ.

რადგანაც პოლიტიკური პრობლემები სურვილების დონეზე არ წყდება, მე უნდა დამერწმუნებინა ამერიკის მთავრობა იმ როლის, როგორც კაპიტალის, მნიშვნელობაში, რომელსაც საქართველო ფლობდა ევრაზიულ სივრცეში ამერიკის ინტერესების გასახორციელებლად. სამწუხაროდ, მაშინდელი ამერიკის პოლიტიკური ელიტა არ აღმოჩნდა მზად ამ იდეის მოსაღებად. მათთვის იმდენად მოულოდნელი იყო საბჭოთა კავშირის უცაბედი დაშლა, რომ არავითარი პროგრამა პოსტსაბჭოური სივრცის მიმართ არ გააჩნდათ. მეტიც, ამერიკის მაშინდელი ხელისუფლება წინააღმდეგი იყო პოსტსაბჭოურ სივრცეში ახალი სახელმწიფოების აღმოცენებისა. მათი აზრით, კომუნიზმის საფრთხის მოხსნა საკმარისი მიღწევა იყო ცივილიზაციის ნორმალური გზით განვითარებისათვის. ასეთი პერსპექტივა მათ ხელ-ფეხს უხსნიდა რუსეთის ნედლეულისკენ გზის გაკაფვაში. ახალი ჯუჯა სახელმწიფოები შექმნიდნენ დამატებით ბარიერებს, ამიტომ მიზანშეწონილად მიაჩნდათ, მათზე კონტროლი ისევ რუსეთისათვის დაეთმოთ.

1991 წლის 15 აგვისტოს კიევში უკრაინის დამოუკიდებლობას მამა ბუშმა „უკრაინული ქათამი - კატლეტი“ უწოდა. როდესაც მოსკოვის პუტჩს ზვიად გამსახურდიამ გორბაჩოვის შოუ უწოდა, ბუში გაცეცხლდა და გამსახურდიას მდინარების საპირისპიროდ მოსიარულე პოლიტიკოსი უწოდა. ეს სიტყვები CNN-ით გადაიცა. მე მაშინვე დავურკე ზვიადს და გავაცანი ამერიკული პოლიტიკური ელიტის განწყობა. გამოირკვა, რომ თურმე ზვიადსაც ჰქონია ჩართული ტელევიზორი და მასაც მოუსმენია ბუშის ეს სიტყვები. მე ვკითხე, როგორ მოვქცეულიყავი ასეთ სიტუაციაში. მან თვალისდაუხამხამებლად მომაყვირა: მაგათ უთხარი, მდინარებას მკვდარი თევზები მიჰყვებიან-თქო. დამისახელეთ შევარდნაძის ეპოქის ერთი რომელიმე პოლიტიკოსი, რომელსაც ამის თქმა შეეძლო. ამ სიტყვებში აკრეფილი და განზოგადებულია ქართველი ხალხის ათასწლეულებში ნალოლიავები თავისუფლების სულისკვეთება.

ყოველივე ამის გამო გამსახურდია არის თავისუფლებისკენ ქართველი ხალხის სწრაფვის სიმბოლური ფიგურა. სიმბოლურობის არსი არის ის, რომ სიმბოლო არ წარმოადგენს ისტორიის რომელიმე მონაკვეთის კუთვნილებას. სიმბოლო არასოდეს ითქვიფება რომელიმე დროის პროფანულ რეალობაში. სიმბოლო კვეთს პროფანული რეალობის შრეებს და ზედროულობით გადადის მომავალში.

მე არ ვიტყოდი, რომ გამსახურდიასა და სააკაშვილის სტრატეგიებში არის პრინციპული განსხვავება. სააკაშვილს არავისზე ნაკლებად არ ესმის იმიერკავკასიის ხალხებთან ურთიერთობის მნიშვნელობა, როგორც მათთვის, ისე ჩვენთვის. ჩემი აზრით, სააკაშვილმა სცადა ტაქტიკური კორექტივების შეტანა კავკასიის ისტორიაში ნათლად ჩამოყალიბებული ერთიანი კავკასიური სახლის იდეაში.

გავიხსენოთ ილიას სტრიქონები "აჩრდილიდან":

"როს იგი ტომნი ცად მიღწეულ მძლავრ კავკასისა

ერთისა აზრით, ერთის ფიქრით აღელდებიან".

საგანთა ლოგიკა გვიჩვენებს, რომ რეალპოლიტიკის დონეზე "ერთისა აზრით, ერთის ფიქრით" არათუ მთელი კავკასია, არამედ ამიერკავკასიაც არ არის ჯერჯერობით აღელვებული. თუ საქართველოსა და აზერბაიჯანის გეოსტრატეგიული პარტნიორობის საკითხი გარკვეულია, გაირკვა ისიც, რომ სომხეთი რჩება რუსეთის პლაცდარმად კავკასიაში. ასეთ სიტუაციაში ერთიანი კავკასიური სახლის იდეა ხდება საქართველოსადმი რუსეთის გააფთრებული აგრესიის მიზეზი. რუსეთი საქართველოს დამოუკიდებლობას ვერ შეგუებია და ჩრდილო კავკასიის დაკარგვას შეეგუება? ამავე დროს, ნათელია, რომ საქართველოსთან პარტნიორული ურთიერთობის გარეშე რუსეთი ჩრდილოეთ კავკასიასთან ურთიერთობას ვერ მოაწესრიგებს.

1918-1921 წლის დამოუკიდებლობის პერიოდში დაღესტანმა, ჩრდილო ოსეთმა და ჩეჩნეთმა გამოხატეს საქართველოსთან ავტონომიური უფლებით გაერთიანების სურვილი. მათ სურვილს განხორციელება იმიტომ არ ეწერა, რომ თავად საქართველოს დამოუკიდებლობაზე ოცნებას არ ეწერა ახდენა. ამიტომ, იქნებ ჯობდა, ჯერ საქართველოს რეალური დამოუკიდებლობა განგვემტკიცებინა, რაც სულაც არ ნიშნავს ჩვენი კავკასიელი თანამოძმეებისთვის ზურგის შექცევას, პირიქით, მხოლოდ საქართველოს რეალური დამოუკიდებლობის შემთხვევაში შეიძლება გახდეს შესაძლებელი კორექტივების შეტანა რუსეთის პოლიტიკაში ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხებისადმი დამოკიდებულების თვალსაზრისით. ეს უნდა გავაცნობიეროთ ჩვენც, ჩეჩნებმაც და რუსეთმაც.
shavlego91
ინგუში მწერლის ისა კოძოევის წერილი

ცხოვრება კარდინალურად შეიცვალა და თითქმის ვეღარ ვიგებ რა ხდება.
მე ვარ ადამიანი წარსულიდან. წარსული, რა თქმა უნდა, ჩვენთვის, ტოტალიტარული რეჟიმის წინააღმდეგ ამბოხებული ადამიანების მიმართ, მკაცრი იყო.
ამ ბრძოლას მხოლოდ რომანტიკოს-პასიონარები თუ წამოიწყებდნენ და გაუძლებდნენ. ეს სიტყვები დღევანდელი საზოგადო მოღვაწეების მიერ დაცინვითაც კი გამოიყენება. მაგრამ მაშინ ჩვენ სიცილისთვის არ გვეცალა.
დიახ, ჩვენ ვიყავით რომანტიკოს-პასიონარები და ზვიად გამსახურდია ერთ-ერთი ჩვენთაგანი იყო.
ჩვენ გვამოძრავებდა წმინდა სული, პრაგმატულობის გარეშე. და სული იყო ძლიერი. მან დაამხო კომუნისტების ტოტალიტარული რეჟიმი.
მე გადავწყვიტე ზვიადის დაბადების დღეს გამომეთქვა ჩემი მოსაზრება და ვფიქრობ, რომ ქართველები მე გამიგებენ.

“დროთა განმავლობაში შეიცვალა განგება კაცთა მოდგმის მიმართ და ადამიანის ევოლუციისათვის, ჭეშმარიტებისა და სიკეთის მცნების გარდა, საჭირო გახდა თავისუფლების შემეცნება და გათავისება”.
(ყველა ციტატა აქაც და შემდგომ მოყვანილია ზ. გამსახურდიას სტატიიდან “კაცობრიობა დილემის წინაშე” 1993 წ. )

ჩვენმა ეპოქამ ჩაიარა როგორც ბედნიერმა სიზმარმა, როგორც პოეტის ბობოქარმა შთაგონებამ, როგორც ახლის დაბადების დღესასწაულმა. შესაძლოა, კავკასიელების ახალმა თაობამ ვერ გაგვიგოს იმ წლების ტირანიის წინააღმდეგ მებრძოლებს, მაგრამ ჩვენს დროს ყველაფერი სხვაგვარად იყო.
ჩვენს გასასრესად გამზადებული იყო ორი ბეტონის ფილა. ერთი – კომუნისტების ტოტალიტარული რეჟიმი, ხოლო მეორე - რუსული შოვინიზმი.
გამუდმებული შიში იყო იმისა, რომ ეს ფილები ჩამოვარდებოდა და ხალხს ქვეშ მოიყოლებდა.
საზოგადოებას ამოძრავებდა შიში. ყველაზე მდაბიო, ცხოველური შიში - ღამე თბილი საწოლიდან წამოგდების, დაუნდობლად ცემის, წამების, ფეხის ქუსლებზე ჯოხით ცემის, მამაკაცებისათვის გენეტალიებზე გირების დაკიდების, ქალების გაუპატიურების, ბოთლებზე დასმის, ფრჩხილების ქვეშ ნემსების გაყრის, თითების დამტვრევის, დღეების განმავლობაში თვალებში კაშკაშა შუქის მინათების . . . შედეგად – “მოაწერეთ ხელი, რომ თქვენ გეგმავდით საბჭოთა ხელისუფლების დამხობას” – დახვრეტა და კირის ორმო.
სსრკ-ს არცერთი “მოქალაქე” არ იყო დაზღვეული მსგავსი შემთხვევისაგან.
ეს იყო საზოგადოებაში გამეფებული შიში, რომელიც ყველგან აღწევდა. ადამიანებმა, თითქმის ყველამ, ისწავლა ტყუილი. სიცრუე ითვლებოდა საბჭოთა ადამიანის ღირსებად და სიამაყედ. ის ვინც მოხერხებულად ცრუობდა იმედი ჰქონდა, რომ არ მოხვდებოდა სუკ-ის თვალთახედვის არეში.
საზოგადოებაში არსებობდა სრული უნდობლობა.
მე ვახსენე ორი ფილა. პირველი ეკიდა მთელი საბჭოთა კავშირის თავზე, როგორც “დამოკლეს მახვილი”. მეორე – “ნაცმენებზე”, როგორც მაშინ მოიხსენიებდნენ არარუს მოსახლეობას.
აი, ასეთი ქვეყნიდან ვიყავით ჩვენ, მაშინდელი დისიდენტები, რომელთა რიცხვს ეკუთვნოდა სუვერენული საქართველოს მომავალი პრეზიდენტი ზვიად გამსახურდია – დიდი განმათავისუფლებელი!
მე ვიცი, ძალიან ბევრს საქართველოში მოეწონება საქართველოს დამოუკიდებლობის მოპოვებაში ზვიად გამსახურდიას ღვაწლის ჩემეული შეფასება, რაც შემდგარი ისტორიული ფაქტია. საქართველოს აღორძინების საქმეში, ზვიადის მიერ გაღებული სისხლი წარუშლელ ფურცლად დარჩება ისტორიაში. არავის არ ხელეწიფება ზვიად-განმანთავისუფლებელის გადაგდება მისი დიდებული კვარცხლბეკიდან.
ქართველებო, მას უნდა დაუდგათ ქვის ქანდაკება. რა თქმა უნდა, მას ეს არ სჭირდება, მაგრამ ეს უნდა გაკეთდეს საქართველოს მომავალი თაობისთვის.
ზვიადი არ იყო ერთადერთი, ვინც იბრძოდა საქართველოს განთავისუფლებისათვის. ჭეშმარიტად არა. ისინი ბევრნი იყვნენ, მაგრამ იგი იყო ყველაზე თვალსაჩინო მათ შორის.
დიახ, ეს იყო ჩვენი რომანტიკული ეპოქა – მოკლე, ბედნიერი გაელვება, რომელიც ღმერთმა გვაჩუქა ჩვენი სუფთა გულებისა და მძიმე შრომისათვის.
მივმართავ ჩემს ზუგდიდელ მეგობრებს: “თუ თქვენ ცოცხლები ხართ, მეც მომიხსენეთ, თქვენი სულიერი ძმა და თანამესაკნე მორდოვიის დაწყევლილი ბანაკებიდან. მე თქვენ მახსოვხართ ყოველ წამს, ხოლო როცა ვიძინებ, მე კვლავ თქვენთან ვარ. ღმერთს გეფიცებით, ეს იყო ჩემი ყველაზე ბედნიერი ხანა – მე თქვენთან ერთად შევიგრძენი ჭეშმარიტი ბედნიერება. სხვა როგორც ჩანს, არც არსებობს დედამიწაზე. ადამიანები ისე არიან მოწყობილნი, რომ ბედნიერებას იქ ეძებენ, სადაც ის არ არის და ვერც იქნება”.
არ გამართლდა ოდესღაც სსრკ-ში დამკვიდრებული გამონათქვამი: “ბეტონის კედელს შუბლით ვერ გაანგრევ” - შეუპოვარმა მებრძოლებმა შეძლეს და შუბლით გაანგრიეს ბეტონის კედელი. გაჩნდა ნაპრალი თავისუფლებისაკენ და ამ ნაპრალს მიაწყდა ყველა. 70 წელი ტყვეობაში და უცებ – თავისუფლება! დათვრა, თავისუფლებას შეუჩვეველი ხალხი და ბევრმა უბედურება დაატრიალა. სხვაგვარად ვერც იქნებოდა, მაგრამ წარსულს ვერ დავუბრუნდებით და არც უნდა დავუბრუნდეთ.
“ ...… და ჩვენ, კაცობრიობა შექმნილი ვართ აბსოლუტურად გონიერი, კეთილი, უნივერსალური ძალის მიერ <…> . . . ჩვენ გვაქვს დიადი დანიშნულება, ამაღლებული მიზნები, ჩვენ უნდა ვიცხოვროთ იდეის გულისათვის და არა მიწიერი კეთილდღეობისათვის, ჩვენ მსხვერპლი უნდა გავიღოთ”. ასე აღწერს ზვიადი იმ ძალის არსსა და მნიშვნელობას, რომელიც შთაგვაგონებდა შუბლით შევსკდომოდით ბეტონის კედელს.
“მსხვერპლად შეწირვა” – არის ის გრძნობა, რომელიც ამოძრავებდა იმ ეპოქის სულიერ თანამოძმეებს და ამიტომაც მათი ქმედება ზოგჯერ გონიერებისა და უგუნურობის ზღვარზე გადიოდა.
შესაძლოა, კავკასიელების ახალმა თაობამ ეს ვერც აცნობიერებს.
ზვიადი იყო ღრმად განათლებული და მოაზროვნე ადამიანი. იმ საზოგადოებაში, რომელშიც აღიზარდა: “ერთის მხრივ – სამოქალაქო თავგანწირვა, სინდისის კარნახით მოქმედება, სულიერი ფასეულობების წამოწევა, ხოლო მეორეს მხრივ – ფილისტერული, თვითკმაყოფილი ფსევდოპრაგმატიზმი, გულგრილობა ყოველგვარი უმსგავსობის მიმართ, სისტემატურად სინდისის საკუთარ სულში ჩახშობა, რომელიც სრულდება ამა თუ იმ საზოგადოებრივი სისტემისა თუ ცალკეული ადამიანის მიერ . . .… დისიდენტებმა აირჩიეს დილემის პირველი მხარე, მაგრამ არა ერთნაირი წარმატებითა და მედგრობით. ალბათ, ასე ხდებოდა იმის გამო, რომ მათ შორისაც არიან ადამიანები, რომელთაგან ყველას არ აღმოაჩნდა ერთნაირი შორსმჭვრეტელობა და სიმამაცე, ჭეშმარიტებისაკენ სავალ გზაზე მსხვერპლის გასაღებად”.
1989 წელი. თბილისი. საბჭოთა ჯარისკაცები თავს ესხმინ მშვიდობიან დემონსტრაციას. ხალხს ორლესულ ნიჩბებს ურტყამენ თავში. იყენებენ საშიშ-მომწამვლელ გაზს. ქუჩები სავსეა გვამებით, ხოლო საავადმყოფოები - მოწამლული ხალხით. ქართველმა ხალხმა ნათლად დაინახა, რომ სხვა გზა არ იყო, გარდა თავისუფლების მოპოვებისა. ორი ეროვნული გმირი, ორი ლიდერი – მერაბ კოსტავა და ზვიად გამსახურდია. მათ ხალხი დარაზმეს იმისთვის, რომ კეთილშობილი ქართველი ერისთვის სამუდამოდ მოეშორებინათ სხვა ქვეყნის უღელი. ეს მხოლოდ გმირებს შეეძლოთ. ეს იყო სახიფათო ნაბიჯი.
ქართველი “სეპარატისტების” ქმედებით აღშფოთებულმა მიხეილ გორბაჩოვმა სატალეფონო საუბარში ზვიად გამსახურდიას განუცხადა, რომ საქართველო დამოუკიდებლობას მიიღებდა აფხაზეთისა და შიდა ქართლის ტერიტორიების გარეშე. როგორც ჩანს, კრემლი იმ პერიოდში საქართველოს სხვა რეგიონებზე სერიოზულად არ ფიქრობდა. თუმცა, შემდგომ გადაწყვიტა უძველესი სახელმწიფო დაენაწევრებინა პატარა “სათავადოებად”: აფხაზეთი, სამხრეთ ოსეთი, აჭარა, სამეგრელო, სვანეთი. მოსაზღვრე რაიონები მიეერთებინა სომხეთისა და აზერბაიჯანისათვის _ იყო ასეთი ქვეყანა საქართველო - და აღარ არსებობს. მაგრამ არ გამოუვიდათ, თუმცა ამისთვის კოლოსალური ძალისხმევა იყო ჩადებული. ღმერთი ზეციდან იყურება! ის არ დაუშვებს კეთილშობილი ერის განადგურებას.
მე ვესწრებოდი საქართველოს უმაღლესი საბჭოს იმ ისტორიულ სესიას, რომელზეც დამოუკიდებლობა გამოცხადდა, და ორჯერ გამოვედი სიტყვით. სიცოცხლის ბოლო წუთამდე არ დამავიწყდება ის დღე. სესიის შემდეგ ზვიადისთან ერთად გამოვედით მიტინგზე. მსგავსს ვერასოდეს ნახავ – მილიონზე მეტი საქართველოს მაცხოვრებელი გამოსული იყო რუსთაველის პროსპექტზე. იქ იდგა თითქმის მთელი საქართველო.
მე მაშინ მივხვდი, რომ ეს ადამიანები შეკრებილი იყვნენ არა “ლავაშისა“ და “ჯინსებისათვის”, არამედ თავისუფლებისთვის.
მაშინ ჩვენ ყველა გვიყვარდა, ჩვენს სულში არავის მიმართ არ იყო მტრობა და სიძულვილი. ჩვენ ველოდით მსგავს დამოკიდებულებას რუსეთისგანაც, მაგრამ მწარედ შევცდით.
ზვიადს არ მისცეს მშვიდობიანი მუშაობის საშუალება, რათა გადაეწყვიტა უმნიშვნელოვანესი სახელმწიფო პრობლემები, რომელიც საკმაოდ იყო დაგროვილი. მას აღმოაჩნდა მტრები, როგორც ქვეყნის შიგნით ისე ქვეყნის გარეთ. მოსკოვის დიასპორაში იქმნებოდა ანტიზვიადისტური კოალიციები. ბორის ელცინი ხელს უწყობდა მსგავს ფაქტებს. ჩვენთვის ნაცნობი სტრუქტურები ასწავლიდნენ და ამარაგებდნენ მომვალ მემბოხეებს.
1991 წლის 23 და 24 მარტს, ყაზბეგში, ბ. ელცინი სამუდამო მეგობრობას ეფიცებოდა ზვიადს. ქართველებმა მას მიართვეს უძვირფასესი ხმალი. აღფრთოვანებული ელცინი ხმლით ხელში ყვირობდა: “აბა, გამაგრდი მიშკა გორბაჩოვ”. იგი ძლივს დაამშვიდეს და კვლავ მაგიდასთან დასვეს. ამ შეხვედრას ვესწრებოდით ორი ინგუში – მე და სალამ ახილგოვი. ჩვენ სპეციალურად მიგვიპატიჟა ზვიადმა. მას უნდოდა ბ. ელცინთან ინგუშეთის საკითხზე მოლაპარაკება. ასევე, მონაწილობდნენ ჩრდილო ოსეთის ხელმძღვანელი პირებიც. ამბობდნენ, რომ იმყოფებოდნენ ბ.ელცინის მიწვევით.
როდესაც ჩვენ ავდექით მაგიდიდან, ზვიდმა შეარჩია შესაფერისი დრო და ბ.ელცინი შეიყვანა პატარა კაბინეტში, სადაც მიუხედავად მისი თანმხლები პირების წინააღმდეგობისა, მეც ვიმყოფებოდი. შედგა მოკლე საუბარი. ჩვენ სამნი ვიყავით: ბორის ელცინი, ზვიად გამსახურდია და მე - ისსა კოძოევი.
მე მოკლედ ავხსენი ჩვენი თხოვნის არსი. ზვიადმა დამაჯერებლად დაამატა: “ბორის ნიკოლოზის ძევ, გადაწყვიტეთ ინგუში ხალხის საქმე სამართლიანად და ისინი თქვენ არ დაგივიწყებენ. მე ამას გთხოვთ მთელი ქართველი ხალხის სახელით”. აღნიშნულზე ბ. ელცინმა უპასუხა _ “ზვიად, მე ხომ უკვე დაგპირდი. ინგუშებო, ხვალ მე ნაზრანში ჩამოვალ”.
მე მართლაც დავუჯერე მას. ზვიადმა დამშვიდობებისას მითხრა - “ისა, იმედიანად იყავი! ნუთუ დიდი ქვეყნის პრეზიდენტი სიტყვებს ჰაერში ისვრის?!”
აღმოჩნდა, რომ ასეთი ქვეყნის პრეზიდენტის სიტყვა კაპიკიც არ ღირს. ტყუილს მათთან “პოლიტიკა” ჰქვია.
მეორე დღეს, 24 მარტს, ბ. ელცინი მართლაც ჩავიდა ნაზრანში. თანხმობის მოედანზე იგი დაგვპირდა, რომ ინგუში ხალხის ბედი “სამართლიანად” გადაწყდებოდა. ჩვენ ყველამ ვიცით თუ როგორ გადაწყვიტა. ვხედავთ, როგორ ესმით სამართლიანობა.
დღეს, ბორის ელცინი ცოცხალი არ არის. იგი გარდაიცვალა და თან წაიღო წყევლა ჩვენი ხალხისა, რომლის იმედიც 1992 წლის შემოდგომაზე სისხლში ჩაკლა.
ზვიად გამსახურდიამ “განთავისუფლებული” მოკავშირე რესპუბლიკების პრეზიდენტებთან ურთიერთობა ვერ დაამყარა. რატომ? იმიტომ, რომ ეს პრეზიდენტები – იმჟამად უკვე სუვერენული სახელმწიფოების მეთაურები – მანამდე ჯიბით ატარებდნენ სკკპ-ს ბილეთებს. იმიტომ, რომ მათ საკუთარი სულები, “სკამების” გამო, ეშმაკს მიჰყიდეს. როგორც ცნობილია, თუ ეშმაკი ერთხელ იყიდის ვინმეს სულს, უკან აღარ აბრუნებს. ისინი ისევ ემორჩილებოდნენ კრემლიდან თავიანთ “სუზერენს”. იგი მათ უკრძალავდა ურთიერთობას დაუმორჩილებელ რესპუბლიკასთან, სადაც პრეზიდენტი იყო სუფთა ადამიანი, რომელიც არ იყო გასვრილი ათეისტი-კომუნისტის ბილეთით – თავისუფალი რესპუბლიკის დამოუკიდებელი პრეზიდენტი, კავკასიელი დემოკრატი. მე ხაზს ვუსვამ, იგი იყო არა უბრალოდ დემოკრატი, არამედ კ ა ვ კ ა ს ი ე ლ ი დემოკრატი და ჭეშმარიტად მორწმუნე ქრისტიანი. მე ვერც კი წარმომიდგენია ზვიადი კომუნისტებიდან დემოკრატებად გარდაქმნილ ადამანთა შორის. ზვიადი ბრწყინავდა თავისი სიწმინდითა და კეთილშობილებით. იგი გახდა მოწამე თავისი ხალხის თავისუფლებისათვის ბრძოლაში. იგი მოვიდა, როგორც განმათავისუფლებელი და თავისი მისიის შესრულების შემდგომ, ღმერთმა თავისთან წაიყვანა. ალბათ, მსგავსი პრეზიდენტების დრო ჯერ არ დამდგარა.
1977 წელს ზვიად გამსახურდიამ დაწერა სტატია “კაცობრიობა დილემის წინაშე”, საიდანაც მომყავს ამონარიდები და ციტატები.
ეს არის ძალიან კომპაქტური ტრაქტატი, სადაც თეზისებად აქვს ჩამოყალიბებული თავისი სწავლების ძირითადი დებულებები საზოგადოების განვითარების შესახებ.

“კაპიტალისტურ ქვეყნებში ადამინებმა უნდა მოახერხონ გათავისუფლება სნობიზმისგან, კომფორტის სიყვარულისაგან და გამორჩენის კულტისაგან. ხოლო სოციალისტურ ქვეყნებში ადამიანებმა უნდა დაძლიონ შიში, ვიწროეგოისტური ჩაკეტილობა, ასოციალურობა, სამოქალაქო დეზერტირობა, ფილისტერული თვითკმაყოფილება, აგრეთვე თავის მოტყუება ფსევდოოპოზიციონერობით.
შენ სეირნობ დიდი ქალაქის ქუჩებში, სარგებლობ კომფორტით, მსახურობ, მოგზაურობ საზღვარგარეთ, “აფრქვევ ოპოზიციურ აზრებს” მეგობრების ვიწრო წრეში. სიტყვებით – გმირი ხარ, ხოლო საქმით –თავს არიდებ თავისუფლებისთვის ბრძოლას. <…> შენ სულ არ გადარდებს ბედი იმ ადამიანებისა, რომლებიც ბანაკებსა და ციხეებში იმყოფებიან, კლავენ, აავადებენ… . . .… თანდათანაბოთ ასეთი ცხოვრების წესს მიჰყავხარ დეგრადაციისკენ, ამორალურობისკენ. შესაძლოა, ბოლოს შენ შეგძულდეს შენი თანამოძმე, რომელიც იბრძვის სიმართლისა და სიკეთისათვის. შენ მისთვის იგონებ სხვადასხვა განსაზღვრებას: “უცნაური”, “დონ კიხოტი”, “პოზიორი”. იქექები მის წვრილმან ნაკლოვანებებში და აკრიტიკებ. მოკლედ, გინდა დაამტკიცო შენი გზის სამართლიანობა, რომელსაც დაღუპვისკენ მიჰყავხარ. < > მაგრამ სამართლიანობის საკურთხეველზე შენი სიცოცხლის დადება, უეჭველად მიგიყვანსს სიკეთისა და სიმართლის სათავესთან – ღმერთთან!”

ეს არის ზვიადიზმის ძირითადი პოსტულატი – სიმართლისათვის მსხვერპლშეწირვა. ეს კავკასიური პასიონარიის ძირითადი იდეაა.
თქვენ ქართველებო, შტორმის დროს გემზე მყოფი ადამიანების მსგავსად, ბორტიდან ბორტს ეხეთქებით. ყველფერს ამ ქვეყანაზე აქვს დასასრული და ჩვენს უბედურებასაც ბოლო მოეღება. შვებით ამოვისნთქავთ და დავუბრუნდებით ზვიად-განმათავისუფლებლის სწავლებებს.
დაე, იყოს ღმერთი კეთილი და მოწყალე ჩვენს მიმართ.





ისა კოძოევი
31 მარტი 2009 წ.

http://www.fundofcaucasus.org/portal/alias...49/default.aspx

ყაზბეგის ამ ხელსეკრულებით რუსებმა ააღიარეს ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობა,ხელი მოაწერეს ჯარების გაყვანას აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან,მაგრამ მერე დასავლეთიდან მიიღო რუსეთმა გადატრიალების მოწყობაზე" დაბრო " და დაიწყო ჩვენი უბედურება...ყაზბეგის ამ ხელსეკრულებით რუსებმა ააღიარეს ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობა,ხელი მოაწერეს ჯარების გაყვანას აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან,მაგრამ მერე დასავლეთიდან მიიღო რუსეთმა გადატრიალების მოწყობაზე" დაბრო " და დაიწყო ჩვენი უბედურება... რუსების მეთაურობით გადატრიალებაში მონაწილეობა მიიღო-თეთრი მანნდილის,მხედრიონის,თბილისე
ლის,პენ-კლუბის ,ედპ-ს,გორდას,თეთრი არწივის, კულინარიელების..."დაიცავი საქართველოს" წევრებმა...ყორღანაშვილებო,კათ

მეგობრებო,
ერთ ერთი ბინძური ცილისწამება, რომელიც საქართველოს პირველი პრეზიდენტის მიმართ იღვრებოდა და იღვრება გახლავთ მისთვის გამოთქმის „საქართველო ქართველებისათვის“ მიწერა და ამ გამოთქმის საფუძველზე მისთვის და მთელი ეროვნული, კანონიერი ხელისუფლებისათვის ფაშისტების, ნაცისტების სახის შექმნა.

აი რა სწრედა ამაზე დიდი გულისტკივილით თვით ბატონი ზვიად გამსახურდია:

«For its part, the Western mass media repeated in full the elaborate lies of Soviet propaganda - including the propagation of an image of myself as a cruel dictator of Georgia, a kind of Saddam Hussein of the Caucasus, who was engaged in the outright suppression of all personal freedoms, the arrest of political opponents, the wholesale violation of human rights, the oppression of national minorities, and the waging of 'fascist war' against them under the slogan 'Georgia for the Georgians'.»

წყარო: Zviad Gamsakhurdia, The Nomenklatura Revanche in Georgia
Published by 'SOVIET ANALYST', (Editor and Publisher Christopher Story), Vol. 21, N. 9-10, 1993
http://www.geocities.com/shavlego/zg_1d.html


--------------------------------------------------------------------------------

ამ ცილისწამების წყარო სამწუხაროდ ისევ საქართველოშია, ხოლო მისი მთავარი გამავრცელებელი კი არის ვინმე გია ნოდია, რომელმაც დასავლეთში კარიერა გაიკეთა ეროვნული, კანონიერი ხელისუფლებისა და პირადად პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას ცილისწამებით:


გია ნოდია და მისი კამპანია
(არც ერთი იყო კოლხი და არც მეორე იბერიელი...)

Like most nationalists, the new Georgian leaders in 1989-91 considered minorities to be a headache. The first Georgian president, Zviad Gamsakhurdia, claimed to be a democrat, but his beliefs were closest to "Georgia for the Georgians."...

...The new government of Eduard Shevardnadze branded Gamsakhurdia's movement as "parochial fascism"...

წყარო: Loyal or Dangerous? Georgians divided minorities into two categories, dangerous and non-dangerous. Likely territorial claimants were considered dangerous. By Ghia Nodia [Chairman of the Board of the Caucasian Institute for Peace, Democracy and Development] in Tbilisi. February 1997. © Copyright: The Institute for War and Peace Reporting 1996.
http://www.iwpr.net/index.pl?archive/war/war_48_199701-02_04 .txt


--------------------------------------------------------------------------------


Rather than expand on theoretical points, I simply begin by assuming that nationalism means the existence of a political project of representing and organizing a group calling itself a nation. It is based on the belief that each nation should have one political unit, Georgia for Georgians, Armenia for Armenians, and so on.

წყარო: Nationalism and Subnationalism in Georgia, Ghia Nodia
http://repositories.cdlib.org/cgi/viewcontent.cgi?article=10 16&context=iseees/bps


--------------------------------------------------------------------------------

გია ნოდიას ცილისწამება („რადიო თავისუფლებაში“ ჩაბუდებული ანტიქართველი თენგიზ გუდავას ხელშეწყობით) მას შემდეგ აიტაცა ყველა ანტიქართულმა ძალამ და იგი უსაშველოდ და განუკითხავად მოედო და გავრცელდა მთელს მსოფლიოში. განსაკუთრებით ფართოდ ამ ცილისწამებას იყენებენ აფხაზი და ოსი სეპარატისტები.

RFE/RL (07.09.2000) / HRWF International Secretariat (08.09.2000) - Website: http://www.hrwf.net - Email: info@hrwf.net - Georgians have traditionally prided themselves on their tolerance towards people of other races and other creeds. But they have not always lived up to that perception of themselves. In the late 1980s Zviad Gamsakhurdia promulgated a vision of "Georgia for Georgians" that was enthusiastically espoused by his supporters and impelled many non-Georgians to flee the republic in fear or reprisals or retribution. More recently, religious minorities, in particular Jehovah's Witnesses, have been the target of violence.

წყარო: http://www.hrwf.net/html/georgia2000.html


--------------------------------------------------------------------------------

Georgians have traditionally prided themselves on their tolerance towards people of other races and other creeds. But they have not always lived up to that perception of themselves. In the late 1980s Zviad Gamsakhurdia promulgated a vision of "Georgia for Georgians" that was enthusiastically espoused by his supporters and impelled many non-Georgians to flee the republic in fear or reprisals or retribution.

წყარო: Facing Up To Intolerance in Georgia
RADIO FREE EUROPE/RADIO LIBERTY, PRAGUE, CZECH REPUBLIC, RFE/RL CAUCASUS REPORT, Vol. 3, No. 36, 7 September 2000
http://www.fsumonitor.com/stories/090800Geor.shtml


--------------------------------------------------------------------------------

ამავე სიყალბესა და ცილისწამებას იმეორებს საქართველოში ბაზირებული ძირგამომთხრელი ცენტრი „ფონდი ღია საზოგადოება - საქართველო“:
The stage was set for an outbreak of war in both Abkhazia and South Ossetia. The nationalist policies of President Zviad Gamsakhurdia, elected in 1990, severely alienated the non-Georgian populations of Georgia. A former dissident who had spent time in Soviet prison for his nationalist zeal, the new leader promoted a policy of “Georgia for Georgians” which aimed to snuff out autonomous ethnic power within Georgia’s borders (Anchabadze 1998; Chirikba 1998; Nodia 1997 {მაგალითი, რომ ცილისწამების ავტორად, წყაროდ ნოდიას 1997 წელს გამოცემული „ნაშრომია“ მოხსწნებული} ). Gamsakhurdia was intent on creating a Georgian nation-state based on the Georgian ethnicity, prying it free once and for all from the Russo-Soviet orbit (4) .

წყარო: ფონდი ღია საზოგადოება - საქართველო
Women's Initiative for Equality
Address: 11th floor, M. Aleksidze street 1, Tbilisi, 380093. Georgia.
Telephone: (995-32)334081, Fax: (995-32)334163, E-mail: wie@ip.osgf.ge
Contact person: Lela Gaprindashvili, Chair, WIE
http://www.osgf.ge/wie/6_2.html


--------------------------------------------------------------------------------

მხოლოდ ვებში ძებნა ასობით წყაროს იძლევა - რომელშიც გია ნოდიას შეთხზული ცილისწამება მეორდება - მათ ერთი ნაწილი გია ნოდიას ასახელებს, როგორც ინფორმაციის წყაროს! მოვიტანთ მხოლოდ ზოგიერთ დამახასიათებელ მაგალითს:

In 1991 Zviad Gamsakhurdia, the first president of independent Georgia, sparked separatism toward national minorities in the republic with his “hosts and guests” doctrine. Posters in the country hailed “Georgia for Georgians.” Gamsakhurdia, whose policy mainly concentrated on cleansing the country from “non-Georgians”, was ousted in 1993.

წყარო: This article is Copyright © 2005 by the Armenian General Benevolent Union (ABGU)
http://www.armeniapedia.org/index.php?title=Georgia


--------------------------------------------------------------------------------

The ideologists of Georgian neo-Nazism and the leaders оf bandit unit through their fiendish actions were trying to saw the seeds fear among the Ossetians, to force the unruly flee the South Ossetia, the shy- to take Georgia surnames, to refuse the true ethnic membership and become "georgians". Thus, the attempt was made to "clean" Georgia from the "alien" element, assimilate all non Georgians, and bring to life the fascist slogan of Zviad Gamsakhurdia: "Georgia for Georgians!" All the might of the army of the Georgian bandits was aimed again the small in number population оf South Ossetia, all the арргоаches to Tshinval the capital of the republic, in the South, the West and the East were blocked by the armed to the teeth supporters of Z. Gamsakhurdia, the unarmed people were force, to confront tanks, artillery, rocket settings "Alazani".

წყარო: INFORMATION AGENCY "RES"
http://www.cominf.org/english.html


--------------------------------------------------------------------------------

The son of a prominent Georgian writer, Gamsakhurdia began his anti-Communist dissident activities in the 1950s. In the late 1980s he became leader of the independence movement. After becoming Chairman of the parliament he was elected president in May 1990 with eighty-six per cent of the vote. Adopting the slogan ‘Georgia for Georgians’ he utilized the ethnic question to increase his popularity, but in promoting majority rights antagonized relations with minorities, threatening their cultural and political security and thereby helping to bring about the war in South Ossetia.

წყარო: Conciliation Resources' Accord Programme
http://www.c-r.org/accord/geor-ab/accord7/profiles.shtml


--------------------------------------------------------------------------------

However: Georgia is a country overflowing with minority groups: Armenians, Ossetians, Abhazians, and many many others. Gamsakhurdia saw them as second-class citizens, and began a program of oppression and discrimination against them. His motto was "Georgia for Georgians". All this did was fill people with hate. You can't run a government efficiently on hate.

Here's a quote about Gamsakhurdia from Michael Dobbs' great book Down with Big Brother:

"Georgia is a unitary independent state, and therefore there can be no concessions to the separatists in Abhazia or southern Ossetia," [Gamsakhurdia] told the meeting outside the parliament building. "The representatives of all other nations are merely guests on Georgian land, who can be shown the door at any time by their hosts."

შენიშვნა: აქვე მოტანილია ვინმე პროვოკატორ და ცილისმწამებელ Michael Dobbs-ის Washington Post-ის გავლენიანი ჟურნალისტის მონაჭორი, ვითომ: გამსახურდია უთქვამს უზენაესი საბჭოს წინ მიტინგზე შეკრებილთათვის „ყველა სხვა ერის წარმომადგელები საქართველოში მხოლოდ სტუმრები არიან, რომლებსაც მასპინძელი როდესაც მოუნდება კარისაკენ მიუთითებს“-ო. ამაზე მეტი ცილისწამება და სიბინძურე გნებავთ კიდევ? და ესენი მერე ადამიანის უფლებებზე დაიწყებან ხოლმე გადატყლარჭულ ლაპარაკს...

წყარო: http://www.sheilaomalley.com/archives/000522.html


--------------------------------------------------------------------------------

In the years of perestroika and glasnost, Georgian nationalism reached itsextreme form. The idea whereby the Georgians are the “hosts” and other ethnicgroups are the “guests” (often “ungrateful” because they had no right to self-determination on the territory that historically “belonged” to Georgians) waspropagated through the media and academic publications. One of the central Georgian newspapers, for example, went as far as publishing an article that sug-gested that restrictions be put on non-Georgian families to have no more than twochildren, because the birth rate among Georgians was allegedly the lowest at thattime. The slogan “Abkhazia is Georgia” was surpassed in popularity only by theslogan “Georgia for Georgians.” Frequently, at mass rallies, fighters for Georgia’sindependence demanded the abolition of Abkhazia’s and South Ossetia’sautonomous status. Zviad Gamsakhurdia, who was soon to become the presidentof Georgia, disseminated an address to the West Georgians that, in essence, wasa plan to assimilate or oust Abkhazians from their land.

წყარო: LIANA KVARCHELIA, Georgia-Abkhazia Conflict:View from Abkhazia
http://www.demokratizatsiya.org/Dem%20Archives/DEM%2006-01%2 0kvarchelia.pdf


--------------------------------------------------------------------------------

When the Soviet Union collapsed, the nationalist Gamsakhurdia regime in Tblisi made a concerted effort to stamp out ethnic differences and create a "Georgia for Georgians."

წყარო: Center for International Development and Conflict Management
0145 Tydings Hall University of Maryland College Park, MD 20742
http://www.cidcm.umd.edu/inscr/mar/assessment.asp?groupId=37 202


--------------------------------------------------------------------------------


მოითხოვეთ დღევანდელ „პარლამენტში“ და ფაქტობრივ ხელისუფლებაში იმ პოლიტიკურ დაჯგუფებებს, რომლებიც ვითომდა ზვიად გამსახურდიას კვალს მისდევნ - დააყენონ დღევანდელი ფაქტობრივი ხელისუფლების წინაშე საქართველოს პირველი პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას ცილისწამებისათვის გია ნოდიას და სხვა მისთანების სასამართლო პასუხიმგებლობის საკითხი!
Mishmakakasmmusvreli
ბუკვალურად გადავიკითხე
bimo
ზვიად გამსახურდიას წერილის ნაწყვეტი შევარდნაძისადმი:"...ჩემი დაპატიმრების შემდეგ ეროვნულ მოძრაობას განადგურების საფრთხე დაემუქრა. აღარავინ რჩებოდა გარეთ დასავლეთის ქვეყნებთან ხიდის გამდები, თვითგამოცემებისა და იატაკქვეშა მუშაობის ორგანიზატორი. ბოლოს მე და მერაბ კოსტავამ მოვილაპარაკეთ, რომ მე ,,მოვინანიებდი” ჩემს ზოგიერთ ქმედებას, გამოვიდოდი ციხიდან და გარეთ გავაგრძელებდი საქმიანობას, შევინარჩუნებდი თვითგამოცემას, შევინარჩუნებდი საინფორმაციო ხიდს დასავლეთთან, ხოლო მერაბ კოსტავამ თავად იტვირთა ციხეში დარჩანა, თანაც გააკეთა წერილობითი განცხადება, რომ ჩემი ე.წ. ,,მონანიება” აუცულებლობით იყო გამოწვეული ჩვენი საერთო საქმის ინტერესებიდან გამომდინარე. მე გამოვიტანე ეს განცხადება ციხიდან, მაგრამ არ გამომიქვეყნებია, ვშიშობდი რამე ზიანი არ მიმეყენებინა მეგობრისთვის. ბოლოს, განთავისუფლების შემდეგ მან თავად გამოაქვეყნა იგი 1987 წელს მოსკოვის ჟურნალ ,,გლასნოსტის” მეხუთე ნომერში (რედაქტორი ს. გრიგორიანცი). ამგვარი შინაარსის წერილი მისწერა მან ე. ბონერსაც სახაროვისათვის გადასაცემად ქსნის კოლონიიდან იმავე წელს. მაგრამ ჰოი საოცრებავ, დღეს თქვენ და თქვენი დამქაშები ჩემს ამ ტაქტიკურ უკანდახევას ,,ღალატად” ნათლავთ, თითქოს მერაბ კოსტავაზე დიდი მორალური ავტორიტეტები იყოთ და ეროვნული მოძრაობის თავკაცები. მაგრამ თქვენ სულ სხვა მიზეზის გამო არ გასვენებთ ჩემი ,,მონანიება”. საქმე ის გახლავთ, ჩემი ,,მონანიება” და ციხიდან გამოსვლა რომ არ მომხდარიყო, არ იქნებოდა არც ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის აღმავლობა, არც 9 აპრილი და არც იმპერიის ბატონობის დასარული 1990 წლის 28 ოქტომბრის თავისუფალი, დემოკრატიული არჩევნების სახით, ამიტომაც ვერ მოგინელებიათ ჩემი ,,მონანიება” და კბილებს აღრჭიალებთ მისი გახსენებისას..."

ბნ-ი ზვიადი ეროვნულ მოძრაობის ლიდერად ერმა აღიარა,სოციალურ გამოკითხვებში ლიდერობდა ,დამოუკიდლობაც მოგვიპოვა,აფხაზეთში კრემლს არ მისცა საშუალება კონფლიქტის პროვოცირებისა და არჩევნებით გაანეიტრალა დაძაბულობა,Qარტველთა და სხვა ჩვენი მოქალაქეების გენოციდი თავიდან აგვაცილა(შევარდნაძე-არძინბას ტანდემმა რუსეთის დავალებით ეს გენოციდი ჩაატარეს-30000 ადამიანი იმსხვერპლეს და ქართველთა ეთნოწმენდა მოაწყვეს).ელცინს მოსკოვში არ ეახლა,აქ ჩამოიყვანა,ყაზბეგში 1990წ. 11 დეკემბრის კანონი ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმების შესახებ კანონიერად აღიარებინა,ხელი მოაწერინა აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების გაყვანას, აფხაზეთში არჩევნების შემდეგ მთავრობის თავ-რე, პროკურორი,შინაგან და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ,პრეზიდენტი ნებისმიერ ანტიკონსტიტუციურ აქტს აჩერებდა ან აუქმებდა ,გვარდია აფხაზეთში მხოლოდ ქართული იყო,ყველა ბერ..კეტი აფხაზეთის მართვისა პრეზიდენტ გამსახურდიას ხელში იყო.ერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია,არც ვალები არ დაუტოვებია,.ზვიად გამსახურდიამ სამშობლოსათვის თავი გასწირა...იგი მოკლეს რუსეთის სპეცნაზის "ალფას" და ედიკას ძალოვნებმა. ისე ერთი კაცისთვის დამოუკიდებლობის მოპოვება საკმარისი არაა?ა დამოუკიდებლობის მოპოვება ყველას პლიუსში უთვლიიან გამსახურდიამ რა დააშავა? "ოდითგანვე ასე მოგვდგამს ქართველებს...მაგრამ დიდკაცი თუ გამოგვერია,მას ისე დავკორტნით,როგორც დაკოდილ ძერას ყვავები"-კონსტანტინე. სერგო შევარდნაძე ყველა საგაზეთო სურათზე ხარხარებს-მაოხრებელი გზირი!გყავდეთ ჟურნალისტებო და სად მიგიყვანს? სადაც საქართველო მიიყვანა!
shavlego91
.......ბუკოვსკიმ ,ჭანტურიამ,აირიკიანმა... პრაღის 24 -ე დისიდენტთა საერთაშორისო კონფერენციაზე ჩააწერინეს ქართველები გენოციდს უწყობენ ოსებს,ავიწროებენ ეროვნულ უმცირესობებს..საქართველო მცირე იმპერიად გამოაცხადეს კრემლის დავალებით...ამით გამაამართლეს საქართველოს დაშლისთვის ბრძოლა...ჰელსინკის რეზოლუციით თვითგამორკვევის,ადამიანის უფლებების შესახებ...ზვიადმა ისინი გააფრთხილა აკრიტიკოა იგი და დაანებონ თავი ქვეყნას ,სახელმწიფოს ზიანს ნუ აყენებენ
bimo
1991 წლის 26 მაისს საქართველომ აირჩია თავისი პირველი პრეზიდენტი - ზვიად გამსახურდია. შემდეგ მოვლენები ტრაგიკულად განვითარდა და მის შედეგებს დღესაც იმკის საქართველო ...
თუმცა მრავალი წლის განმავლობაში ქართული და არა მხოლოდ ქართული მასმედიით ათასგვარი ჭორი და შეგენებული დეზინფორმაცია ვრცელდებოდა ქართველმა ხალხმა მას მაინც არ უღალატა. საპატიო სავანე არა მხოლოდ მთაწმინდაზე მიუჩინა ილია ჭავჭავაძის, მერაბ კოსტავასა და ქაქუცა ჩოლოყაშვილის გვერდით არამედ საქართველოს დიდ ათეულშიც მესამე ადგილიც მას მიაკუთვნა ...

რა შვებაა, რა ზარია,
აღსდგა ღმერთი სულმნათი,
დედამიწა ტაძარია
ზეცა მისი გუმბათი!

1. ილია ჭავჭავაძე .......... რეიტინგი: 27051 ხმა 14.4%
2. დავით აღმაშენებელი რეიტინგი: 27050 ხმა 14.4%
3. ზვიად გამსახურდია რეიტინგი: 21446 ხმა 11.4%
4. ვაჟა-ფშაველა რეიტინგი: 20023 ხმა 10.7%
5. თამარ მეფე რეიტინგი: 19341 ხმა 10.3%
6. შოთა რუსთაველი რეიტინგი: 18412 ხმა 9.8%
7. იაკობ გოგებაშვილი რეიტინგი: 13788 ხმა 7.3%
8. ექვთიმე თაყაიშვილი რეიტინგი: 13717 ხმა 7.3%
9. გიორგი ბრწყინვალე რეიტინგი: 13470 ხმა 7.2%
10. უცნობი გმირები რეიტინგი: 13333 ხმა 7.1%

3 ზვიად გამსახურდია(sms073) 1939–1993
ვებ რეიტინგი: 15874 ხმა 13.5%
SMS რეიტინგი: 3025 ხმა 13.9%
ანკეტები: 2547 ხმა 5.3%
ჯამური რეიტინგი: 21446 ხმა 11.4%

ზვიად გამსახურდია 1939–1993

მეცნიერი, მწერალი, მთარგმნელი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერი, საქართველოს პირველი პრეზიდენტი.

დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი პრეზიდენტი, საქართველოს ეროვნული თავისუფლებისა და დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის ლიდერი.

დაიბადა ცნობილი ქართველი მწერლის კონსტანტინე გამსახურდიას ოჯახში. სახელიც მამამ შეურჩია – ზვიადი. სკოლაში კარგად სწავლობდა. სრულყოფილად ფლობდა რამდენიმე უცხო ენას, უყვარდა ლიტერატურა, ისტორია. მეათე კლასში იყო, როცა 1956 წელს საბჭოთა ჯარებმა უნგრეთში განმათავისუფლებელი მოძრაობა ჩაახშეს. ამ ფაქტმა მასზე ისე იმოქმედა, რომ მეგობრებთან ერთად თბილისში, ღამით, საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ მიმართული შვიდი ცალი პროკლამაცია გააკრა. ეს ტოტალიტარული რეჟიმისათვის წარმოუდგენელი დანაშაული იყო, თუმცა მამის ხათრით, ბავშვურ ცელქობად ჩაუთვალეს და პირობითი სასჯელი მიუსაჯეს. მალე ზვიადმა თანამოაზრეთა ჯგუფი „გორგასლიანნი“ ჩამოაყალიბა და საქართველოს გათავისუფლება ცხოვრების მიზნად დაისახა.

სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. 1972 წელს შექმნა ადამიანის უფლებათა დაცვის საინიციატივო ჯგუფი, 1975 წელს კი ზვიად გამსახურდია და მერაბ კოსტავა არჩეულ იქნენ ავტორიტეტული საერთაშორისო ორგანიზაციის „საერთაშორისო ამნისტიის“ (შტაბ–ბინა მდებარეობს ლონდონში) წევრებად. მოგვიანებით გამსახურდია ხდება ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო საზოგადოების (შტაბ–ბინა მდებარეობს მაინის ფრანქფურტში) წევრი.

1976 წელი მნიშვნელოვანი ეტაპია საქართველოს დისიდენტურ მოძრაობაში. ამ წელს ზვიად გამსახურდია ქმნის „საქართველოს ჰელსინკის ჯგუფს“ (1989 წლიდან „საქართველოს ჰელსინკის კავშირი“), რომლის თავმჯდომარე გარდაცვალებამდე თავად იყო. ჰელსინკის ჯგუფი აქტიურად გამოდის ადამიანის უფლებების, პირველ ყოვლისა კი ქართველი ერის უფლებების, ქართული კულტურის ძეგლების, ქართული მართლმადიდებლური ეკლესიის დასაცავად. ჯგუფი გამოსცემს იატაკქვეშა თვითგამოცემებს (ჟურნალები: „საქართველო“, „ოქროს საწმისი“, „საქართველოს მოამბე“ და სხვა).

გამსახურდიას ინისიატივით თბილისში პირველად (თვითგამოცემის სახით) ვრცელდება ცნობილი რუსი დისიდენტისა და მწერლის ალ. სოლჟენიცინის „არქიპელაგი გულაგი“. ადამიანის უფლებათა დაცვის სფეროში შეტანილი წვლილისათვის ამერიკის კონგრესის მიერ ორჯერ (1977, 1980–იან წლებში) მოხდა ზვიად გამსახურდიას წარდგენა ნობელის მშვიდობის პრემიის ნომინანტად. ამავე წელს მას კვლავ აპატიმრებენ, რასაც მოსდევს ზვიად გამსახურდიას გარიცხვა მწერალთა კავშირის რიგებიდან და სასამართლო პროცესი, რომელზეც მან შეცდომად აღიარა თვითგამოცემის მასალების ემიგრაციისთვის მიწოდება და მათი გამრავლება–გავრცელება. გამსახურდიას აღიარება–მონანიება მაშინდელმა საზოგადოებამ მტკივნეულად აღიქვა. ამ ფაქტს ბევრი დღესაც ვერ ეგუება. ზვიადს რვა წლით პატიმრობა და ქვეყნიდან გაძევება ელოდა, თუმცა აღიარების შემდეგ ორი წლით გადაასახლეს ჩრდილოეთ კავკასიაში.

პატიმრობიდან დაბრუნების შემდეგ იგი გაემიჯნა დისიდენტურ მოძრაობას და საქართველოს ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობას ჩაუდგა სათავეში. ყოველი მისი საჯარო გამოსვლა თუ ლექცია მამულის თავისუფლებისათვის ბრძოლის მოწოდება იყო. 1987 წელს გადასახლებიდან დაბრუნდა მისი მეგობარი და თანამებრძოლი მერაბ კოსტავა. მაშინ საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ორი საკითხი იდგა: კავკასიის საუღელტეხილო რკინიგზის მშენებლობა და დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის ტერიტორიაზე სამხედრო პოლიგონის ფუნქციონირება. ქართველებისათვის ამ მტკივნეულ საკითხებს, 1988 წლის შემოდგომაზე დაემატა საკონსტიტუციო ცვლილება, რომელიც ზღუდავდა რესპუბლიკების სსრ კავშირიდან გასვლის შესაძლებლობას. ამ მოვლენებმა რუსთაველის გამზირზე მრავალათასიანი მიტინგი გამოიწვია. მიტინგს ზვიად გამსახურდია მერაბ კოსტავა და ეროვნული მოძრაობის სხვა ლიდერები ხელმძღვანელობდნენ. მალე მიტინგის მონაწილეებმა საქართველოს დამოუკიდებლობის მოთხოვნის საკითხი დააყენეს. რუსთაველის გამზირზე 1989 წლის 4 აპრილიდან დღისით და ღამით ათასობით ადამიანმა დაიწყო შეკრება. მათი დაშლა შეუძლებელი გახდა. დატრიალდა 9 აპრილის ტრაგედია. მეორე დღეს ზვიად გამსახურდია და ეროვნული მოძრაობის სხვა წევრები დააპატიმრეს, თუმცა 40 დღის შემდეგ საზოგადოების პროტესტის გამო გაათავისუფლეს. ყველასათვის ცხადი გახდა, რომ საქართველომ მკვეთრად აიღო გეზი დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შექმნისაკენ. 1990 წლის 28 ოქტომბერს გაიმართა პირველი მრავალპარტიული არჩევნები, გაიმარჯვა ბლოკმა „მრგვალი მაგიდა–თავისუფალი საქართველო“, რომლის ლიდერი ზვიად გამსახურდია იყო., ამიტომ იგი წარდგენილ იქნა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარედ. მისი ინიციატივით 1991 წლის 31 მარტს საქართველოში ჩატარდა პირველი რეფერენდუმი, რომელშიც საქართველოს მოსახლეობის 98,3%–მა ხმა მისცა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენას. 1991 წლის 9 აპრილს უზენაესმა საბჭომ მიიღო საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი. ამრიგად, საქართველოში საბჭოთა წყობილების ლიკვიდაცია მოხდა მშვიდობიანი გზით, რაც ეროვნული მოძრაობის სწორი ტაქტიკის შედეგი იყო. იმავე წლის 26 მაისს პირდაპირი საპრეზიდენტო არჩევნების საფუძველზე საქართველოს რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტი გახდა ზვიად გამსახურდია.

დამოუკიდებლობის აღდგენით დაიწყო ახალი ეტაპი ქართველი ერის ისტორიაში. აგონიაში მყოფი საბჭოთა იმპერია მტრულად შეხვდა ამ ფაქტს. მის ანტიქართულ პოლიტიკას უნდა დაპირისპირებოდა ქართველი ერის მტკიცე ერთობა, მაგრამ, სამწუხაროდ, ეროვნული ძალები ვერ გაერთიანდნენ. საქმე სამხედრო გადატრიალებამდე მივიდა(მასში ქართველ კრიმინალებთან ერთად მონაწილეობდა ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქი,პეჩორისა და როსტოვის სპეცრაზმები,ძერჟინსკის დივიზია-ყველა ის ძალა,რომელიც 9 აპრილის ტრაგედიასა,აფხაზეთის,სამაჩაბ
ლოსა და სამეგრელოს ოკუპაციაში მიიღო მონაწილეობა!), რომელმაც შეიწირა არა მარტო ბევრი ქართველის სიცოცხლე, არამედ დემოკრატიის პრინციპებიც. კანონიერი ხელისუფლება დაემხო. ზვიად გამსახურდიამ ჯერ სომხეთს, ხოლო შემდეგ ჩეჩნეთს შეაფარა თავი, თუმცა აფხაზეთის ომის დროს დევნილობაში მყოფი პრეზიდენტი მაინც დაბრუნდა საქართველოში, ცდილობდა შექმნილი მდგომარეობის გამოსწორებას და ხელისუფლების აღდგენას, მაგრამ სამხედრო საბჭოს თავმჯდომარემ, ედუარდ შევარდნაძემ, მის წინააღმდეგ რუსეთის სამხედრო–საზღვაო ძალები გამოიყენა, რომელსაც ადმირალი ბალტინი მეთაურობდა. დევნილი პრეზიდენტი სამეგრელოს მთებში აფარებდა თავს, 1993 წლის 31 დეკემბერს კი წალენჯიხის რაიონის სოფელ ხიბულაში თანამებრძოლებმა გარდაცვლილი იპოვეს. ოფიციალური ვერსიით მან თავი მოიკლა, თუმცა ეს ვერსია დღესაც არ არის დადასტურებული.,უფრო მეტიც ,არსებობს უტყუარი ინფორმაცია მისი მკვლელობის შესახებ იგი იმავე წელს გადაასვენეს გროზნოში. ჩეჩნეთში ომის დროს მის ნეშტს ბევრჯერ შეუცვალეს ადგილი, 2007 წელს კი საბოლოო განსასვენებელი ქართულ მიწაზე, მთაწმინდის პანთეონში, თავისი მეგობრისა და თანამებრძოლის, მერაბ კოსტავას გვერდით ჰპოვა.

ზვიად გამსახურდია წლების მანძილზე მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის დოცენტად. 1973 წელს მას მიენიჭა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის, ხოლო 1991 წელს – მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. 1972-1977 და 1983-1990 წლებში იგი იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის რუსთველოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1970-1977 წლებში საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. მას გამოქვეყნებული აქვს მნიშვნელოვანი სამეცნიერო შრომები (მათ შორის 4 მონოგრაფია) რუსთველოლოგიის, ქართული კულტურის ისტორიის, ქართული ლიტერატურის ისტორიის, თეოლოგიის, ამერიკული პოეზიის ისტორიის საკითხებზე. გამოცემულია მისი ლექსებისა და იგავ–არაკების კრებულები, აგრეთვე შექსპირის, ბოდლერის, გოგოლის და სხვათა თხზულებების მისეული თარგმანები. 1990 წლის 2 მაისს თბილისში „იდრიატის" ინტერნაციონალურ ფესტივალზე მან წაიკითხა ლექცია –„საქართველოს სულიერი მისსია“, რომელშიც აღნიშნავდა, რომ ქართული ქრისტიანობა თავისი არსით არის სამხედრო ქრისტიანობა. ეს არის მოყმეთა, მებრძოლთა ქრისტიანობა... საქართველო კი არის ერთი მთლიანი სულიერი ორდენი წმინდა გიორგისა“.

http://www.bestgeorgians.ge/index.php?l=1

"გორგასლიანი" კომუნისტურ ხორცსაკეპში

გაზეთ "კომუნისტის" 1956 წლის 15 დეკემბრის ნომერშივე გამოჩნდა უიშვიათესი წერილი, რომელმაც იმ საშინელი პერიოდისთვის დამახასიათებელი ყველანაირი რეკორდი მოხსნა. რას შეეხებოდა ეს წერილი? უმჯობესია, ჯერ სათაურს გავეცნოთ. "სარეველა" - ასე ერქვა ახალგაზრდების ჯგუფზე, ანუ "გორგასლიანის" წევრებზე დაწერილ საშინელ პასკვილს თუ იდეოლოგიურ "ხორცსაკეპს", არ ვიცი, რა დავარქვა და რომელ ჟანრს მივაკუთვნო. გადავწყვიტე, შემოგთავაზოთ ნაწყვეტები "კომუნისტის" ამ "შედევრიდან".
"წარმოიდგინეთ სულისა და გულის გამხარებელი მოხასხასე მდელო, მწვანედ მობიბინე ჯეჯილი, როგორ გატკბობთ იგი! ეს არის ჩვენი ჩინებული ახალგაზრდობა, საბჭოთა ახალგაზრდობა-მშობლიური პარტიისა და მთავრობის მზრუნველობით აღზრდილი. ეს ახალგაზრდობა ახარებს ჩვენს ქვეყანას, ხალხს, ყოველი საბჭოთა პატრიოტის გულს შესანიშნავი თვისებებით, გმირული შრომის, ბრძოლისა და ბეჯითი სწავლის შთამაგონებელი მაგალითებით, შორეულ მელბურნში მოპოვებული ოლიმპიური მედლებით, ჭადრაკის დაფებზე მიღწეული გამარჯვებებით, თეატრის, მუსიკის, ფერწერის, კინოს ნიჭიერი ნაწარმოებებით. და ხალხი ერთნაირი სიყვარულით და სიამაყით ულოცავს შემოქმედებით წარმატებებს ქართველ ჭაბუკ მეფოლადესაც და სცენის ოსტატ ქართველ ქალიშვილსაც. მაგრამ, წარმოიდგინეთ, ამ მდელოში, ამ ყვავილნარში ზოგან მოდებული სარეველა ბალახი, როგორ აფერხებს და ზიანს აყენებს იგი საღი მცენარეების გაშლა-გაფურჩქვნას".
"მწვანედ მობიბინე ჯეჯილი" და ოაზისი საბჭოთა იდილიაა. ეს სავალდებულო ნაწილია წერილისა. არავის ეგონოს, ამ ქვეყნად სულ ანტისაბჭოთა იდეოლოგიით გაჟღენთილი ახალგაზრდობა ცხოვრობსო.

"სამწუხაროდ, ქვემოთ ლაპარაკი გვექნება სწორედ ამ სარეველაზე, უღირს ახალგაზრდებზე, პირდაპირ ხულიგნებზე, უსაქმურობისა და დებოშის "რომანტიკოსებზე", ჯერ კიდევ აქა-იქ რომ მოსდებიან ჩვენს ლამაზ ყვავილნარს. მათ არ გააჩნიათ ქცევის რაიმე ნორმა, ერთმანეთს ეჯიბრებიან შორს გადაფურთხებაში, საზოგადოება მათთვის თითქოს კოჭებამდე წყალი იყოს, რომელსაც შეიძლება თავისუფლად გადაახტე, გასტოპო, გასცურო, მკლავის ძალა გამოსცადო.
ადამიანის ქცევის ნორმების განმსაზღვრელი ხომ სინდისია, შეგნებაა, საზოგადოებისა და საკუთარი თავისადმი პატივისცემის გრძნობაა. ამ პრინციპებიდან თავისუფალი, ესე იგი შუბლგარეცხილი კაცი საშიში მოვლენაა, მისი გამოჩენა საფრთხეა."
ქცევის ნორმები კომუნისტურ იდეოლოგიას დადგენილი ჰქონდა. ადამიანები არ უნდა გამორჩეულიყვნენ სხვებისგან არც საქციელით, არც ჩაცმულობით და არც იდეებით. მხოლოდ კომუნისტური მსოფლმხედველობა უნდა ყოფილიყო საბჭოთა ახალგაზრდების მასაზრდოებელი.
"ვინ არიან ესენი, ადამიანთა რა კატეგორიას განეკუთვნებიან? ესენი სავსებით ნორმალური ადამიანები არიან, თავიანთი სიცოცხლის ნამდვილი გაფურჩქვნის, ნამდვილი გაზაფხულის პერიოდში-ჩვიდმეტი-ცხრამეტი წლის ასაკში, ტანაშოლტილნი, გარეგნული სილამაზით დაჯილდოებულნი, უკანასკნელი მოდის ტანსაცმლით შემკულნი და დამშვენებულნი, წვერულვაშაკოკრილნი.
ეს გარეგნობაა.

ახლა ჩავიხედოთ მათს სულში, მათ შინაგან სამყაროში - რით სუნთქავენ, რა იდეალები ამოძრავებთ, რისკენ მიისწრაფვიან, რით არის გართული მათი გული და გონება?
აქ კი ჩვენ სრულ ქაოსს ვაწყდებით. ლამაზი გარეგნობის მიღმა ვხედავთ მხოლოდ სიცარიელეს, ქარაფშუტა სულს, აღტყინებულ ბუნებას, დახურდავებულ ხასიათს, ყველაფერს, გარდა ნამდვილი, ჭეშმარიტი ადამიანური თვისებებისა".
იერემია წარბას და ტარიელ მკლავაძის პროტოტიპებად ხატავდა მაშინ კომუნისტთა პარტიული ორგანო იმ ახალგაზრდებს, რომელთაც ხულიგნებად მიიჩნევდნენ და მავნე სარეველას დარად, ამოსაძირკვად ამზადებდნენ. თუ საბჭოთა ადამიანები სადმე, თუნდაც, რუსთაველის პროსპექტზე გადაეყრებოდნენ ამ ჭაბუკებს, მათი ლაღი გამომეტყველების მიმბაძველებად არ უნდა ქცეულიყვნენ, პირიქით, თვალი უნდა აერიდებინათ და გასცლოდნენ აბეზრებსა და გაყოყოჩებულ თავხედებს. მათთან გასაუბრებისა და ურთიერთობის სურვილი არც უნდა გასჩენოდათ ადამიანებს, რადგანაც შესაძლოა, სხვებიც მოეწამლათ ანტისაბჭოთა იდეებით.
"გავხსნათ ფრჩხილები, ვამხილოთ ჩვენი დროის ქუჩის "რაინდები". ესენი გახლავან: ზვიად გამსახურდია, ანატოლი მიქაძე, თამაზ გუნჯუა, თეიმურაზ ცერცვაძე, თემურ მეტრეველი, მერაბ კოსტავა... თითქმის არ ყოფილა საღამო, რომ მათ ქუჩაში დებოში არ აეტეხოთ, ხულიგნური გამოხდომებით გამვლელ-გამომვლელნი, ჩვენი ქალაქის მშრომელები არ აღეშფოთებინოთ. ამ ხულიგნების თავაშვებულობის გამო ამას წინათ ქალაქის ერთ-ერთ ბაღში სისხლიც კი დაიღვარა. ჩვეულებრივ აყალმაყალს დანის ტრიალი მოჰყვა. დაიჭრა ხულიგნების ჯგუფის წევრი გურამ დოჩანაშვილი, 47-ე სკოლის მეათეკლასელი მოსწავლე. ხულიგნების ჯგუფმა გადაწყვიტა "შური იძიოს ამხანაგისათვის". გამსახურდიას წინადადებით ისინი იარაღდებიან - ზოგი რეზინის ჯოხით, ზოგიც დანით. ზვიად გამსახურდიამ სპეციალური დიდი საკეცი დანაც კი მოიმარჯვა - "წამოიღეთ რამე, თუნდაც რკინის კეტები, რომ თავში ჩავცხოთო".

სტატიის ავტორი, როგორც ჩანს, მართლაც სანაქებო კომუნისტი, გვარად ქებაძე, კომკავშირული ორგანიზაციების კრიტიკასაც არ ერიდება და სვამს რიტორიკულ და ზოგადსაკაცობრიო შეკითხვას: "რატომ არ იმაღლებენ ამ ავადმყოფური მოვლენების წინააღმდეგ ხმას კომკავშირული ორგანიზაციები?"
ამის მერე კი ყურადღებას ამახვილებს ახალგაზრდების მშობლების, უფრო სწორად, მამების საქმიანობაზე. ანატოლი მიქაძის მამა - აბესალომ მიქაძე, თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის სექტორის გამგე ყოფილა; ვოვა სიხარულიძის მამა - ვასო სიხარულიძე, პასუხისმგებელი საბჭოთა მუშაკი; თამაზ გუნჯუას მამა - ტარას გუნჯუა, სამედიცინო ინსტიტუტის დოცენტი; თემურ ცერცვაძის მამა - გიორგი ცერცვაძე, საბჭოთა არმიის პოდპოლკოვნიკი; თემურ მეტრეველის მამა - დიმიტრი მეტრეველი, საქართველოს სსრ სახელმწიფო კონტროლის სამინისტროს უფროსი კონტროლიორი; რაც შეეხება მერაბ კოსტავას, წერილის ავტორის თქმით, "განათლების დარგის მუშაკია ვლადიმერ დემურიაც, ვისთანაც იზრდება ამ ხულიგანთა "თაიგულის" წევრი მერაბ კოსტავა, პატივცემული პედაგოგის შვილიშვილი".
ყველაზე მნიშვნელოვანი ის ნაწილია, სადაც დემოკრატიის კომუნისტური განმარტებაა მოცემული: "თავაშვებული ახალგაზრდები ხშირად "დემოკრატიაზეც" გაჰყვირიან. მათი გაგებით, აი, რას ნიშნავს ეს. თუ მათ სცემეს სუსტსა და უდანაშაულოს, მილიციელს არ უნდა ჰქონდეს საქმეში ჩარევის უფლება, საზოგადოებას არ უნდა მიეცეს დაზარალებულისადმი გამოქომაგების საშუალება.
"ჩვენი ამ წერილის ვაიგმირები მალე წარდგებიან ხალხის სამსჯავროს წინაშე და დამსახურებულ სასჯელს მიიღებენ ხულიგნობისა და სხვა ანტისაზოგადოებრივი მოქმედებისათვის. ხულიგნების ფეხქვეშ მიწა უნდა იწვოდეს!"
shavlego91
წმ. გიორგის კულტის გენეზისისათვის

წმ. გიორგის იკონოგრაფია გვაძლევს გასაღებს მისი კულტის გენეზისისათვის. როგორც აღინიშნა, ცხენზე ამხედრებული წმ. გიორგი, რომელიც გმირავს დ რ ა კ ო ნ ს იკონოგრაფიაში უპირატესად გვხვდება XII საუკუნიდან, ხოლო უფრო ადრინდელ ხატებზე იგი უფრო ხშირად გამოსახულია, როგორც უბრალოდ, შეჭურვილი რაინდი ან მხედარი დიოკლეტიანეზე გამარჯვებული, თუმც ადრეული იკონოგრაფიისათვისაც არ არის უცხო ცხენოსანი წმ. გიორგი. წმ. გიორგი არქეტიპი და ინსპირატორი მიქაელ მთავარანგელოზი, ბიბლიის მიხედვით, არის არხისტრატეგოსი ღვთის ზეციური მხედრობისა (ისტორიული წმ. გიორგიც მხედართმთავარია მეფისა), მიქაელი ჰკლავს და ამარცხებს კოსმიურ დრაკონს, ხატებზე და ფრესკებზე იგი გამოსახულია გველზე შემდგარი, მახვილით ხელში.

ქრისტიანულ მოძღვრებაში მიქაელი მფარველია ზეციური დედის, ღვთისმშობლისა, სოფიასი, რომელსაც ემტერება გველი, დრაკონი. იოანეს გამოცხადებაში ვკითხულობთ: ,,და სასწაული დიდი გამოჩნდა ცათა შინა: დედაკაცი, რომელსა ემოსა მზე და მთვარე იყო ქუეშე ფერხთა მისთა და თავსა ზედა გვირგვინი ვარსკვლავთა ათორმეტთაÎ. და მუცლად – ეღო და ღაღადებდა, რამეთუ ელმოდა და იგუემებოდა შობად. და იხილვა სხუაÎ სასწაული ცათა შინა. და აჰა ვეშაპი ცეცხლისაÎ დიდი, რომელსა ედგნეს თავნი შვიდნი და რქანი ათნი, და თავთა ზედა მისთა შვიდნი გვირგვინნი. და კუდი მისი მიითრევდა მესამედსა ვარსკულავთა ცისათა, და გარდამოყარნა იგინი ქუეყნად. და ვეშაპი იგი დგა წინაშე დედაკაცისა მის, რომელსა ეგულებოდა შობაÎ, რაÎთა, ოდეს შვეს, შთანთქას შვილი მისი . . და იქმნა ბრძოლაÎ ცათა ; მიქაელ და ანგელოზნი მისნი ჰბრძოდეს ვეშაპსა მას და ვეშაპი და ანგელოზნი მისნი ებრძოდეს მათ. და ვერ შეუძლო და არცაღა ეპოვა მას ადგილი ცათა შინა და გარდამოვარდა ვეშაპი იგი დიდი, გუელი დასაბამისაÎ, რომელსაც ეწოდების ეშმაკი და სატანა, რომელი აცთუნებს ყოველსა სოფელსა” (აპოკალიპსისი, 12. 1-9). საინტერესოა, რომ ქართულ ფრესკებში ეს აპოკალიპსური მხეცი ფიგურირებს ქალისთავიანი ვეფხის სახ&Eacute;თ (მაგ., სვეტიცხოვლის სამხრეთი კედლის მხატვრობა), რაც ჩვენის აზრით არცერთი სხვა ქრისტიანული ქვეყნის ფრესკულ ხელოვნებას არ უნდა ახასიათებდეს. ზემოხსენებული მიმართება მიქაელისა სოფიასადმი კი უძველესი კოსმიური მითის ქრისტიანული სახეობაა. ქალდეური კოსმოგონიის მიხედვით მიქაელი მზის მთავარანგელოზია ( 92, 77), ასევე იცნობს მას ეზოტერული ქრისტიანობაც. რამდენადაც წმ. გიორგი არის მიქაელ მთავარანგელოზის რაინდი, დედამიწაზე მიქაელის მისსიის აღმასრულებელი, მისი კულტის წარმოშობა სოლარული კულტის განვითარების უადრეს ეტაპებზე უნდა ვეძიოთ.სოლარულ მითოსთან უაღრესად მჭიდროდ არის დაკავშირებული ძველი ხალხების რელიგიურ ცნობიერებაში მზიური გმირის ევოლუცია: ძველი ინდოეთი იცნობს ვედურ ღმერთს, ინდრას, ელვათამტყორცნელს, გიგანტური გველის ვრიტრას მკვლელს; ბაბილონი – მარდუკს, ურჩხულების მკვლელს; ძველი ეგვიპტე – ჰორუსს, აპეპ გველის მკვლელს; ძველი საბერძნეთი – აპოლონს, დელფოში პითონის მკვლელს; იაპონია სუსა – ნო –ვოს, რომელმაც მოკლა დრაკონი ქალწულის გადასარჩენად, ისევე როგორც იასონმა , პერსეუსმა და წმ. გიორგიმ. ქალწულები რომელთაც შველიან და იცავენ მზიური გმირები უადრეს რელიგიურ და მითოლოგიურ სისტემებში ნაყოფიერების ღვთაებებია, ბუნების დიდი დედის, მდედრობითი ღვთაების სხვადასხვა ასპექტები. ისინი განასახიერებენ აგრეთვე anima-ს, ადამიანის სამშვინველს. დრაკონი, გველი, ასტრალური ასპექტით, განსახიერებაა კოსმიური ბნელისა, რომელსაც ებრძვის მზე, ხოლო სულიერი ასპექტით ბოროტებისა, რომელსაც ამარცხებს მზიმური ღვთაება – გმირი ( იგივე, რაც ზღაპრების ,,მზე – ჭაბუკი”).

ამრიგად, დრაკონის მოკვლის მოტივი ყველა ეპოქებისა და ხალხების მითოლოგიებისთვისაა დამახასიათებელი, ხოლო მზიური ღვთაებები და გმირები განასახიერებენ სიმართლის, სიკეთისა და სიყვარულის მადლს, ისინი სიცოცხლის დამამკვიდრებელნი და სიკვდილის დამთრგუნველნი არიან, კაცობრიობის მხსნელნი ბნელი ძალებისაგან. მათი ქრისტიანული სახეობაა წმიდა გიორგი.

3. წმ. გიორგი და რაინდობის ინსტიტუტი

თუ მაკროკოსმიური თვალსაზრისით წმ. გიორგი განასახიერებს ღვთისაგან მომდინარე სიკეთის გამარჯვებას ბოროტებაზე, მზის ნათლის გამარჯვებას ბნელზე, მიკროკოსმოსის, ადამიანის ევოლუციაში იგი სიმბოლოა ინიციაციისა, ანუ სულის განწმენდისა, საღვთო განათლებისა და ღვთაებასთან შერთვისა. დრაკონი განასახიერებს ქვენა ვნებებს, ქვენა ბუნებას ადამიანისას, მხედარი განასახიერებს სულს ადამიანისას, ხოლო ცხენი – მის სხეულს. ამ თვალსაზრისით წმ. გიორგი სიმბოლოა ქრისტიანული ინიციაციისა, იგი საწყისია რაინდობის ინსტიტუტისა, რომელიც განვითარდა თითქმის ერთდროულად დასავლეთის ქრისტიანულ ქვეყნებში და საქართველოში, თუმც განსხვავებული ნÎუანსებით (შემთხვევითი როდია, რომ წმ. გიორგი ითვლება რაინდობის, მხედრობის მფარველად).

რაინდი ქრისტიანული სახეობაა ნათლის მებრძოლისა და ნაყოფიერების ღვთაებათა მცველისა. რაინდული რიტუალები სიმბოლურად ასახავენ ინიციაციის რიტუალებს, რომელთაგან უმთავრესია ქვესკნელად შთასვლა სიცოცხლეშივე, ქვესკნელის ძალთა დამარცხება ( 93). ამასთან მედიევისტიკაში აღიარებულ ჭეშმარიტება ითვლება, რომ რაინდობის ინსტიტუტი იგივე ქრისტიანული ინიციაციის ინსტიტუტია შუა საუკუნეებისა.

მხედარი, რაინდი არის უფლისა, მეუფისა, იგია ლოგოსი, პატრონი ცხენისა, ხედნის მას, როგორც სული – სხეულს ან მატერიას ( რაინდი – სული, ცხენი – სხეული), მაგრამ ეს შესაძლებელი ხდება მისთვის მხოლოდ წვრთნის, მოწაფეობის ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგ, რაც ისტორიულ პერსპექტივაში ნიშნავს რაინდის გარდაქმნას ყველაზე აღზევებული ადამიანის ტიპად. ამის გამო რაინდის წვრთნა მიზნად ისახავდა არა მარტო მის ფიზიკურ გაძლიერებას, არამედ ამავე დროს, განსაკუთრებით, სულისა და სამშვინველის გაძლიერებას, მისი გრძნობების (მორალის) აღზრდას, გონებრივ განვითარებას, რაც მიზნად ისახავდა მის შემზადებას რეალური სამყაროს მართვისა და კონტროლისათვის, რათა მას ამ გზით დაეკავებინა თავისი ადგილი ფეოდალურ იერარქიაში, რომელიც ზეციურის ხატად იყო შექმნილი, ვინაიდან უბრალო აზნაურიდან მეფემდე ისეთივე იერარქიული კიბე იყო, როგორც ანგელოზიდან ღმერთამდე.

შუა საუკუნეთა დასავლეთ ევროპაში, ისევე როგორც საქართველოში, ჩვენ ვხვდებით ბერ- მხედრებს, მღვდლებს და საერო პირებს, რომელნიც კარგი მხედრობით, ცხენზე ჯდომის ხელოვნებით, ბრძოლის ხელოვნებით ავლენენ ერთგულებას სულიერი წყობისადმი, სიმბოლურად რაინდობისადმი (საინტერესოა, რომ საბას მიხედვით, ქართულად სიტყვა ,,რაინდი” თავდაპირველად ,,ცხენთა გამწვრთნელ კაცს” ნიშნავდა).

ბერობისა და რაინდობის ინსტიტუტები იმდენად განუყოფელი იყო შუასაუკუნეებში, რომ არსებობდა ორდენები, რომელნიც აერთიანებდნენ რაინდ – ბერებს (ტამპლიერები, იოანიტებ&Eacute; და სხვანი), გარდა ამისა, რელიგიური სიმბოლიკა იმ საუკუნეებისა ნათლად მოგვითხრობს ამის შესახებ. მაგ., სილოსის მონასტრის რელიეფებზე წმინდანები გამოსახულნი არიან ჯიხვებზე ამხედრებული რაინდების სახით, რაც, რაბანუს მაურუსის აზრით, მოასწავებს მათ მიერ სულის მაღალი მწვერვალების დაპყრობას ( ჯიხვი – სიმბოლო მთისა, მწვერვალისა). ცხადია რაინდთა სიმბოლიზება წმინდანისა ზრდიდა რაინდობის მნიშვნელობას და ღირსებას. ევროპაში ხშირი იყო, ისევე როგორც საქართველოში, სამხედრო პირთა, რაინდთა სასულიერო გზაზე დადგომა, როგორც მაგალითად, ეს მოხდა წმ. იგნაციუს ლოიოლას შემთხვევაში, რომელიც ჯერ სამხედრო პირი იყო, შემდგომში კი ბერი.

აღსანიშნავია, რომ XII საუკუნის იერუსალიმური ერთი ქართული ხელნაწერის მინაწერში აღმოჩნდა აღაპები ჯვაროსან ტამპლიერთა, ანუ ტაძრელთა ორდენის წევრებისა. აქ ჩამოთვლილნი არიან ,,სირ უგ და ყოველნი მოყვარენი მისნი, ჯოფრე ფუსათ, სინენ ბრინ და მოდეარ ჯირაოდ ვ გილლოშ, სირ პერ კუმანდორი (ე.ი. კომანდორი ) ტაძრელთა, ძმაÎ ჩვენი პერი, ტაძრელთ ძმაÎ ჩვენი, პერია დედა მისი ბ სლა და ძმაÎ ტაძრელთა ჯუან”. ამ ხელნაწერიდან ირკვევა, რომ ტაძრელნი სწირავდნენ მამულებს და ფულად სახსრებს იერუსალიმის ქართულ ჯვრის მონასტერს ( 11– 1661), რაც მიუთითებს ქართველ და ფრანგ რაინდ – ბერებს შორის სულიერ მეგობრობაზე. (იხ.ე. მეტრეველი, იერუსალიმის ერთი ხელნაწერის XII საუკუნის მინაწერი). ეს ტრადიცია გრძელდებოდა მეთორმეტე საუკუნამდე ( სვინაკსარი გადაწერილია1155 – 1188 წლებში) და როგორც სჩანს, შემდეგაც. ასე რომ გამორიცხული არ არის, რომ ქართველი რაინდი – ბერი, მეჭურჭლეთუხუცესი შოთა რუსთველი, რომელმაც მოახატვინა ჯვრის მონასტერი, მომხსენებელი და ღრმა სულიერი მეგობარი ყოფილიყო ტაძრელთა, რომლებთანაც მას ესოდენ ბევრი რამ აერთებს სულიერად და მსოფლმხედველობრივად.

ევროპის ისტორიას ახასიათებს აგრეთვე გაიგივება (არტურ მეფე, რიჩარდ ლომგული), აგრეთვე მეფის, რაინდისა და წმინდანის გაიგივება (წმ.ფერდინანდ III, ესპანეთის მეფე; წმ.ლუდოვიკო IX ,საფრანგეთის მეფე). ასეთი რაინდული სიმბოლიზმი ჩვეულებრივი მოვლენაა შუა საუკუნეობრივ ტრადიციებში ( გავიხსენოთ ჩვენი წმინდანი მეფეები, რომლნიც აგრეთვე აერთიანებდნენ თავის თავში მეფეს, რაინდს და წმინდანს).

ანანდა კუმარასვამი აღნიშნავს, რომ ინდურ ტრადიციაშიც ტაიჭი სიმბოლოა სხეულებრივი ჭურჭლისა, ხოლო მხედარი – სულისა. როდესაც ინკარნაციები თავდება ცხენი მარტო რჩება და შემდეგ კვდება აუცილებლად (93).

აზნაურის, რაინდის სÎუზერენობა მეფისა და ღვთის სÎუზერენობის ხატად იყო მიჩნეული. აქედან გამომდინარე, რაინდის მეუფება სულის მეუფების ანარეკლი იყო, ხოლო რაინდის ევოლუცია იგივე სულის ევოლუციას ასახავდა ინიციაციურ გზაზე. რაინდის მხრივ ქალბატონის, მიჯნურის სამსახურიც ღვთის სამსახურის ანარეკლია. მიჯნური განასახიერებს მარადქალურ საწყისს, სოფიას, ღვთისმშობელს. აქედან იშვის მიჯნურის მისტიური კულტიც.

რაინდობის სიმბოლიკა ალქიმიასაც უკავშირდება, რომელიც იყო შუასაუკუნეობრივი ტექნიკა სპირიტუალიზაციისა. ალქიმიასთან დაკავშირებულია ფერთა სიმბოლიზმი, რომელიც გვეხმარება რაინდობის სიმბოლიკის ახსნაში. მაგ., შუასაუკაუნეთა ლიტერატურაში ვხვდებით რაინდთა სხვადასხვა ტიპებს იმის და მიხედვით, თუ სულიერი განვითარების რომელ ეტაპს ხედავენ ისინი. ასე მაგალითად, აქ ვხვდებით მწვანე, თეთრ და წითელ რაინდს, მაგრამ ყველაზე მეტად შავ რაინდს. ეს მხოლოდ ესთეტიკური აღქმა კი არ არის ფერისა, პირდაპირი გაგებით ან დეკორატიული მიზნით. ფერის ამგვარ არჩევანს უმაღლესი სულიერი მნიშვნელობა აქვს. ალქიმიაში არსებობს ფერის აღმავალი შკალა: შავი, თეთრი, წითელი, რაც შეესაბამება პირველად მატერიას (შავი), მერკურის (თეთრი) და გოგირდს (წითელი), საბოლოო სტადია კი იყო ოქრო. დამავალი შკალა კი პირუკუ, ლურჯიდან და მწვანისაკენ მოდის, ე.ი. ზეციდან მიწისაკენ. ეს ორი ფერი შეესაბამება ზეციერ და მიწიერ, ანუ ბუნებისმიერ ფაქტორებს. შავი შეესაბამება ინსტიქტურ ცხოვრებას, ცოდვას, სასჯელს, განმარტოებას, სიბნელეს, განდეგილობას, ტანჯვას, ვაებას, თეთრი – უცოდველობას, როგორც ბუნებრივს ასევე განწმენდის, გამოსყიდვის გზით მიღწეულს. წითელი შეესაბამება ვნებას, სიყვარულს, ან ტანჯვას, სისხლს, ჭრილობას, მაგრამ ამავე დროს სუბლიმაციას და ექსტაზს. შავი რაინდი არის ის, ვინც გადის ცოდვის ბნელეთს, ტანჯვით გამოსყიდვას, რათა მიაღწიოს უკვდავებას, მიწიერი დიდების გზით ეზიაროს ზეციურ ნეტარებას. მწვანე რაინდი სიმბოლოა იმ ეტაპისა, როდესაც ადამიანი იმყოფება ცოდვისა და ვნებების ტყვეობაში ( მწვანე – მშვინვიერი, ემოციური ცხოვრების სიმბოლო), მაგრამ მიელტვის განწმენდას და განათლებას, თუმც ჯერ იგი შეგირდია. წითელი რაინდი ( სიწითლე – სისხლი მსხვერპლისა) ქვენა ბუნებაზე გამარჯვებული ადამიანის სიმბოლოა, ხოლო თეთრი რაინდი (მაგ., გალაადი) სულიერი განათლების სიმბოლოა ( თეთრი – სიწმინდის, უცოდველობის ფერი ). ,,თეთრი რაინდი” ყველაზე მეტად უკავშირდება წმინდა გიორგის, თეთრ ცხენზე ამხედრებულს (ე.წ. ,,თეთრ გიორგის;”). იგია ბუნების მეუფე რჩეული, ე.წ. ,,მოხეტიალე რაინდი”(Knight errant), გარდამავალი ეტაპია ,,დაწყევლილ მონადირესა” და ,,ხსნილ” რაინდს შორის (გავიხსენოთ ტარიელის ხეტიალი და ნადირობა). ,,მოხეტიალე” რაინდი იბრძვის, რათა გაიმარჯვოს თავის სურვილებზე (გავიხსენოთ ავთანდილის რჩევა :,, რაც არა გწადდეს, იგი ჰქმენ, ნუ სდევ წადილთა ნებასა”, აგრეთვე ლოცვა: ,,მომეც დათმობა სურვილთა, მპყრობელო გულის თქმათაო”). იგი ერთ ხან ,,დაწყევლილი მონადირეა”(ნადირობა – სურვილების დამარცხებაა, სურვილებს კი განასახიერებენ მხეცები). აქედან გამომდინარე მოხეტიალე რაინდი განდგომის, დასჯის, სასჯელით განწმენდის(ლხენის) და მსხვერპლის სიმბოლოა. ამგვარ ანალოგიებში შესაძლოა დავინახოთ ქრისტიანული განწმენდის გზის სხვადასხვა ეტაპები. ა;ქედან გამომდინარე G.E. Cirlot-ი აღნიშნავს, რომ რაინდობა იყო უმაღლესი ფორმა სულიერი პედაგოგიისა, რომელიც იწვევდა გარდაქმნას ბუნებრივი (უცხენო) ადამიანისას სულიერ ადამიანად (მხედრად), რომლის მითიური არქეტიპების იყვნენ წმ. მიქაელი, წმ. გიორგი, სანტ იაგო დე კომპოსტელა და სხვანი (იხ. იქვე).

4. წმ.გიორგი კულტი საქართველოში

ვეფხისტყაოსანი, როგორც ყოველი დიდი პოეტური ქმნილება უაღრესად მჭიდროდ არის დაკავშირებული საუკუნისა და ეპოქის სულის განმსაზღვრელ მსოფლმხედველობრივ, სოციალურ – პოლიტიკურ და კულტურულ – ისტორიულ ფაქტორებთან. შუასაუკუნეთა საქართველოში გაბატონებული ქრისტიანული იდეალები ვეფხისტყაოსანში აისახა განუმეორებელი მხატვრული სიდიადით. მაგრამ როდესაც საუბარია რუსთველის ქრისტიანობაზე, არ უნდა დავივიწყოთ, თუ როგორი გაგების ქრისტიანი იყო იგი და რით განსხვავდებოდა იგი მის თანამედროვე, უფრო ადრინდელ თუ უფრო გვიანდელ მოაზროვნეთა და შემოქმედთაგან.

საჭიროა გათვალისწინება იმისა, რომ XII საუკუნის საქართველოში უკვე ჩამოყალიბებული და განვითარებული იყო ქართული ქრისტიანობა, რომელიც ამ დროს ეროვნული იდეოლოგია იყო რელიგიასთან ერთად, ვინაიდან რელიგიური და ეროვნული იდეალები იმ ეპოქაში განცალკევებულად არ არსებობდნენ.

როდესაც საუბარია ქართული ქრისტიანობის თავისებურებებზე, არ უნდა დავივიწყოთ, რომ მისი ერთ-ერთი უმთავრესი განმსაზღვრელი ფაქტორია წმინდა მხედრების, განსაკუთრებით კი წმინდა გიორგის კულტი, რომელიც როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, განსაკუთრებით გაძლიერდა საქართველოში IX - XIII საუკუნეებში, რაც დაკავშირებული იყო ფეოდალური მონარქიის აღმავლობასთან, რაინდული და სამხედრო იდეოლოგიის დამკვიდრებასთან.

წმ. გიორგის კულტს არცერთ ქვეყანაში არ მიუღია ისეთი მასშტაბები, როგორც საქართველოში. ბიზანტიასა და რუსეთში ოფიციალური ღვთისმეტყველება არ სცნობდა წმ. გიორგის კულტს. მართალია, იყო მონასტრები მისი სახელობისა, იყო ხატწერა მის საქმეებთან (უფრო წამებებთან) დაკავშირებული, მაგრამ ბიზანტიაში არსებობდა Decretum gelasianum – გელასიუსის დეკრეტი, რომელიც კრძალავდა წმ. გიორგის დადიანისეულ ,,ცხოვრებას” როგორც აპოკრიფულს, ასევე კრძალავდა მას პატრიარქი ნიკიფორე (IX ს.). რუსეთში, ტროიცე – სერგიევა ლავრაში, რომელიც იყო სახელმწიფოებრივი კულტის ადგილი, არ იყო წმ. გიორგის ხატები, ხოლო მისი ,,ცხოვრება” შეტანილი იყო აკრძალული წიგნების სლავიანურ ინდექსებში. იგივე აკრძალვა ვრცელდებოდა ხატწერაზე, მაგრამ მას არ იცავდნენ მხატვრები და ქმნიდნენ მის ხატებს (70). ასევე არ ექვემდებარებოდა ასეთ აკრძალვებს ხალხური პოეზია და ხელოვნება. თითქმის ყველა ქრისტიანული ქვეყნების ფოლკლორში და ხელოვნებაში ვხვდებით წმ. გიორგის სახეს, მაგრამ საქართველო ამ მხრივაც გამონაკლისს წარმოადგენს, როგორც ქემოთ დავინახავთ.

საქართველოში სწორედ მეცხრე საუკუნიდან იწყება წმ. გიორგის კულტის გაძლიერება ოფიციალური ეკლესიის წიაღშივე ( 25, 531). ,,მოქცევაÎ ქართლისაΓ, რომელშიც გამოხატულია ეკლესიის ოფიციალური თვალსაზრისი საქართველოს გაქრისტიანებაზე, წმ. გიორგის კულტი უკვე საცნაურია. ამავე პერიოდის ჰაგიოგრაფია და ჰიმნოგრაფია ივსება წმ. გიორგის საგალობლებით, მისი ცხოვრებისა და მარტვილობათა აღწერის თარგმანებით. ამასთან წმ. გიორგის კულტი, ღვთისმშობლის კულტთან ერთად, უდიდეს როლს ასრულებს ქართული ტომების ეროვნული კონსოლიდაციის საქმეში.

ვახუშტის თქმით, საქართველოს მოქცევის შემდეგ, ,,ნიშნი და სასწაულნი უმრავლესნი არიან მთავარ – მოწამისა გიორგისანი ყოველსა ივერიასა შინა, რმეთუ არა არიან ბორცუნი ანუ მაღალნი გორანი, რომელსა ზედა არა იყოს შენნი ეკლესიანი წმიდისა გიორგისანი”. ყოველივე ამას ვახუშტი ასახელებს იმის მიზეზად, რომ ბერძნები და ევროპელები ქართველებს გეორგიანელებს ეძახიან. სახელი გიორგი ძალზე გავრცელებული ხდება არა მარტო ხალხში, არამედ ოფიციალურ სასულიერო წრეებში, აგრეთვე როგორც მეფეთა სახელი (XI საუკუნიდან).

ქრისტიანულ წრეებში ცნობილი იყო ორი დღესასწაული წმ. გიორგისა: 23 აპრილი და 3 ნოემბერი (მისი ტაძრის განახლებისა). საქართველოში კი ორი ძირითადი დღესასწაულის გარდა (23 აპრილი და 10 ნოემბერი, რომელიც უშუალოდ მოსდევს წმ. მიქაელი მთავარანგელოზის კრების დღესასწაულს) უამრავი სხვა დღესასწაულებია, ალექსი – მესხიშვილის სიტყვით:,, ხოლო ჩუენ ქართველნი ვდღესასწაულობთ სხუათა და სხუათა დღეთა, შემდგომად აღვსებისა ყოველთა კვირიაკეთა” (1158), რის შედეგადაც დამკვიდრდა გამოთქმა ,, 365 წმ. გიორგი”, ვინაიდან წლის ყოველ დღეს უწევს მისი რომელიმე დღესასწაული.

ჩვენში სავსებით უნიკალური მოვლენაა წმ. გიორგის მიერ მთავარი ქრისტიანული დღესასწაულების ე.წ. ,,შთანთქმა”, რაც იმაში გამოიხატება, რომ საქართველოში ხშირია მიძინების, ამაღლების, ჯვართამაღლების და ა.შ. პარალელურად წმ. გიორგის დღესასწაული, რომელიც თითქოს და ჩრდილავს მათ (თელეთობა, აწყვერის თეთრ - გიორგობა და სხვა), რის მიზეზებზეც ჩვენ ქვემოთ ვისაუბრებთ.

რაც შეეხება წმ. გიორგის პოპულარობას ქართულ ფოლკლორში და ხალხურ კულტებში იგი მართლაც უპრეცედენტოა, განსაკუთრებით მთის ტომების ზეპირსიტყვაობაში და სარწმუნოებრივ რიტუალებში ქართული მითოლოგიის მთავარი გმირი არის წმ. გიორგი, მისი პოლიმორფული სახე ნაირგვარ ვარიაციებში ჩნდება ფშავ – ხევსურეთის, ხევის, მთიულეთის, სვანეთის კულტებსა და ზეპირსიტყვაობაში. აკად ივ. ჯავახიშვილის სამართლიანი შენიშვნით, წმ. გიორგი ქართველი ხალხის წარმოსახვაში თვით ღმერთზე, ქრისტეზე ძლიერია, იგია ყველაზე საყვარელი სახე, ყველაზე დიადი და შარავანდედით მოსილი სიმბოლო.

ყოველივე ზემოთქმულის საფუძველზე ჩვენ როდი უნდა დავასკვნათ, თითქოს საქართველოს სახელმწიფომ, ეკლესიამ და ქართველმა ხალხმა განსაკუთრებული პრიორიტეტი მიანიჭა კაპადოკიელ წმინდანს არა მხოლო სხვა წმინდანებთან, არამედ თვით ქრისტიანობის ფუძემდებელთან შედარებით. საქმე ის არის, რომ ქართული რელიგიური ცნობიერებისათვის წმ. გიორგი გაცილებით უფრო ყოვლისმომცველი და ღრმა სიმბოლოა, ვიდრე ისტორიულად არსებული მხედართმთავარი დიოკლეტიანესი, რომელიც წამებულ იქნა მის ეპოქაში. ქართველთათვის წმ. გიორგი სიმბოლოა მებრძოლი ქრისტიანობისა, სიმბოლო თავად ღვთისა, ძალისმიერ, მებრძოლ ასპექტში, ბოროტების დამთრგუნველ ასპექტში, წმ. გიორგიმ ქართველი ხალხის სახეში შეიერთა ყოველივე ის საუკეთესო, რაც მოიტანა ქრისტიანობამ.და, რამდენადაც ქართველი ხალხის მებრძოლი სულისთვის მახლობელი იყო მხოლოდ მებრძოლი ქრისტიანობა, მან შეისისხლხორცა ეს სახე, ვინაიდან მისი არსებობა, მისი ისტორიული ყოფა გამუდმებული ბრძოლა იყო გარმოჯარული ბარბაროსების წინააღმდეგ. ბოროტების შავბნელ ძალებთან ბრძოლაში ქართველ ხალხს ამხნევებდა შარავადით მოსილი სახე თეთრ ტაიჭზე ამხედრებული შუბოსანი წმინდა რაინდისა, იგი გამოხატავდა არა მარტო მის იდეალს, არამედ მის ყოველდღიურ ცხოვრებასაც. კვიეტიზმი უცხო იყო საქართვველოსთვის, სადაც თვით უკიდურესად ასკეტი ბერებიც კი საბა მტბევარის, თორნიკე ერისთავის, გიორგი ჭყონდიდელის მსგავსად ბრძოლის ველზე ხმალს იქნევდნენ მამულისა და რწმენის დასაცავად, ქრისტიანული კულტურის დასაცავად. წმ. გიორგი თვით საქართველოს სიმბოლო იყო, გამუდმებით მტერთან მებრძოლის, ბნელეთის ძალებზე გამარჯვებულის და შემთხვევითი როდია, რომ დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსის თქმით. დიდგორის ომში დავითის მხედრობას ,,წმინდა მოწამე გიორგი განცხადებულად და ყოველთა სახილველად წინა უძღოდა და მკლავითა თვისითა მოსვრიდა ზედა მოწევნულთა უსჯულოთა მათ წარმართთა, რომელ თვით იგი უსჯულონი და უმეცარნი მოღმართ აღიარებდეს და მოგვითხრობდეს სასწაულსა ამას მთავარმოწამისსა გიორგისათა”.

კვიეტიზმსა და სხვა ნეოქრისტიანულ მიმდინარეობებს ხშირად არასწორად ესმით ქრისტიანობის არსი. მათი თვალსაზრისით სახარება ჰქადაგებს პასიურობას, ბოროტებისადმი წინააღმდეგობის გაუწევლობას. ამის საბუთად მოჰყავთ ქრისტეს ცნობილი სიტყვები ლუკას სახარებიდან ერთ ყბაში სილის გაწვნისას მეორე ყბის მიშვერაზე. ასეთ შემთხვევაში , &Ouml;წინარეს ყოვლისა, ივიწყებენ, რომ სახარება განასხვავებს ორგვარ ბოროტებას: პიროვნულსა და ზოგადს. ზემოხსენებული სიტყვები ეხება პიროვნულ წყენას მოყვასის მიერ მიყენებულს. რაც შეეხება ზოგად ბოროტებას, როგორც სოციალურ, ასევე რელიგიურ; პლანში გამოვლენილს, ქრისტიანობის ფუძემდებლის მთელი ჯვარცმაც შედეგია ამ ბრძოლისა. იგი პიროვნული მაგალითით უჩვენებს თავის მოწაფეებს ამგვარი ბრძოლის აუცილებლობას. მისი ბრძოლა ფარისევლებთან, სადუკევლებთან და ტაძარში მოვაჭრეებთან თვით ფიზიკურ ფორმაშიც კი გადადის – დიდ სამშაბათს (მარსის დღეს), როდესაც იგი დაუმხობს ტაბლებს ტაძარში მოვაჭრეებს და შოლტით გამოდევნის მათ ტაძრიდან. და აი, ქრისტიანობს სწორედ ეს მხარეა წინა პლანზე წამოწეული წმ. გიორგის კულტში, როდესაც იგი ცხენზე ამხედრებული ლახავრს სცემს ვეშაპს. ამავე გაგების ქრისტიანები იყვნენ ჩვენი წინაპრებიც: ვახტანგ გორგასალი, აშოტ დიდი, გიორგი პირველი, დავით აღმაშენებელი, გიორგი მესამე, თამარ მეფე, გიორგი ბრწყინვალე და სხვანი. ქრისტიანული მორჩილება და სათნოება მათთვის განუყოფელი იყო გიორგისეული შემართებისაგან ბოროტების ძალთა წინააღმდეგ. ქართულ ქრისტიანობასაც ამიტომ ეწოდა გეორგიანობა.

ქრისტიანული მსოფლმხედველობის მიხედვით ღმერთი პირველ საფუძველია ყოველი არსისა, ყოველი იდეისა, მისგან მომდინარეობს ყველა საგანი, ყველა თვისება, ყველა საწყისი. ის რაც ადამიანურ არსებობაში გვევლინება როგორც მამრობითობა და მდედრობითობა, აგრეთვე ღვთისაგან იღებს სათავეს. მართალია, ღვთისმეტყველების თვალსაზრისით ღმერთი განუსაზღვრელია და გამოუთქმელი, იგი ვერ დაიყვანება ვერც ადამიანურ არსებაზე, ვერც სქესზე, ვერც რომელიმე განსაზღვრებად იდეაზე, ატრიბუტზე, თუ საგანზე, მაგრამ იგი საფუძველია როგორც ვაჟური, ასევე ქალური საწყისებისა. ღვთის, სამების მამრობით საწყისს ეწოდება ,,ღმერთმამაკაცებრივი” საწყისი, რომელიც გამოვლენილია ძეში, ისევე როგორც ღვთაებრივი მარადქალური საწყისი სათავეს იღებს სულიწმიდიდან (თუმც სულიწმიდა გაცილებით უფრო ყოვლისმომცველი საწყისია, ვიდრე თავის იდეალურ ფორმაში). ღმერთმამაკაცებრივი საწყისი შემდეგნაირად არის დახასიათებული ანტონ I-ის ,,წყობილსიტყვაობაში”, სადაც მოცემულია შეჯამება მართლმადიდებლური ღვთისმეტყველების სხვადასხვა კონცეფციებისა:

ღმერთ – მამაკაცი, ერთი ორთა მოქმედი

ერთ სახილველსა ერთ ქუემდებარის გამო

ორთა აჩვენებს, ვითა მახვილი ცეცხლი.

,,ღმერთმამაკაცის”გაგება არეოპაგელისეული ღვთისმეტყველებიდან მოდის, სადაც აგრეთვე გვხვდება კონცეფცია ,,ღმრთის ვითარცა ძალისა”, ,,არამედ ვინაÎთგან საღმრთოსა ჭეშმარიტებასა და სიბრძნეთა უზეშთაესსა მას სიბრძნესა ვითარცა ძალად და ვითარცა სიმართლედ უგალობენ ღმრთისმეტყველნი . . . ესე საძიებელს არს, ვიტყვით უკუეთუ ვითარმედ ძალ არს ღმერთი ვითარცა ყოვლისავე ძალისა თავსა შორის თვისსა მქონებელი და წინაითვე მქონებელი და ვითარცა ყოვლისავე მიზეზი და ყოველთავე ძალისაებრობასა მიუდრეკლად და

გარეშეუსაზღვრებლად მომყვანებული და თვით მის ძალ – ყოფისა, გინა თუ ზოგად ყოველთაÎსა, ანუ თვისაგან თითოეულისა მიზეზმყოფი და ვათარცა ძალ განუზომელი . . .” (პეტრე იბერი, შრომები. გვ. 74). შემდეგ ავტორი მოუხმობს ,,მას ძალმყოფელსა ძლიეროებასა მისსა და ძალსა უთქუმელსა და უცნაურსა” (ე.ი. ქრისტეს). ( აქ არ შეიძლება არ გავიხსენოთ ვეფხიტყაოსნის გამოთქმები: ,,ძალითა მით ძლიერითა”, ,,უცნაურო და უთქმელო”, ,,ძალი უხილავი” და სხვა). ჩვენს მონოგრაფიაში ,,ვეფხისტყაოსანი ინგლისურ ენაზე” ჭარბად მოვიყვანეთ იმის მაგალითები, რომ ღვთისმეტყველებაში, პატრისტიკაში, ჰაგიოგრაფიასა და ჰიმნოგრაფიაში და ძალისმიერი ასპექტი ღვთისა, ,,ძალი ღმრთისა” არის ძე, ღმერთმამაკაცი.

ღმერთმამაკაცებრივი საწყისის, ღვთის ძალის პერსონიფიკაცია ქართულ რელიგიურ ცნობიერებაში არის წმ. გიორგი, რომლის იერარქიული არქეტიპია მთავარანგელოზი მიქაელ, ანუ ,,ძალი ღვთისა” (ძვ. ებრ.). ქართულ ქრისტიანობაში წმ. გიორგი განასახიერებს არა მხოლოდ კაპადოკიელ წმინდანს, ისტორიულ პიროვნებას, არამედ ღვთის ძალმოსილებას, ძალს ღვთისას, იგი ატარებს მესსიის , როგორც ღმერთმამაკაცის ატრიბუტებსაც. თანამედროვე ამერიკელი მეცნიერი ჯობსი აღნიშნავს, რომ ქრისტიანობის ერთ–ერთშვიდ დამცველთაგანს, წმინდა გიორგის, საქართველოში აქვს იგივე პოზიცია, რაც ქრისტეს, მედიატორს, ანუ მოაჯეს (121). მსგავსი აზრი აქვს გამოთქმული პ. ინგოროყვას თავის გამოკვლევაში ,,ჩახრუხაძე- პოეტი მოგზაური”, კერძოდ იგი აღნიშნავს, რომ საქართველოში ლაშარის წმინდა გიორგის ახალი მესსიის პრეროგატივები ჰქონდა, ისევე როგორც თამარ მეფეს, ახალი ღვთისმშობლისა (კავკასიონი, 1, 1924 წ.).

ჩვენ უნდა დავსძინოთ, რომ აქ ერთი ფუნქციის მეორით შეცვლა კი არ არის, არამედ შერწყმა სხვადასხვა ფუნქციებისა ერთ კრებით სახეში, რაზედაც ჩვენ ქვემოთ ვისაუბრებთ.
2007.15.1 :: #11966
Don't forget to bookmark us! (CTRL-D) http://Mamuli.Net/Qartlosi/bpg/publication...ob=vdocid,11966
- დამატებითი/ფართო ინფორმაცია
საკვანძო სიტყვები: ვეფხისტყაოსანი; ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება; ზვიად გამსახურდია


დაკავშირებული პუბლიკაციები > : » მეტი… »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - II . შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი და ვეფხისტყაოსანი »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - II . შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი და ვეფხისტყაოსანი »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - II . შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი და ვეფხისტყაოსანი »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - I . ალეგორიული მეთოდის ევოლუცია ანტიურობასა და შუასაუკუნეებში »
• ზვიად გამსახურდია :: ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება - I . ალეგორიული მეთოდის ევოლუცია ანტიურობასა და შუასაუკუნეებში »
shavlego91
"სამოქალაქო ომის" ცნების მოყვარულებისათვის:1991-92 წლის ამბებს სამოქალაქო ომად რუსების შნირები( შევრდნაძე...) ნათლავენ მხოლოდ...რუსეთმა საქართველოში დასვა თავისი საოკუპაციო რეჟიმი(შევარდნაძე),როგორც 1921წ.ორჯონიკიძის რევკომი, რის შედეგადაც რუსეთს ხონჩით მიართვეს აფხაზეთი და სამაჩაბლო, როგორცეს გააკეთა ორჯონიკიძემ სოჭის,დვალეთის,საინგილოს,ალავერდის,ტ
აო- კლარჯეთის გასხვისებით!!! ისე სკამისათვის მსგავსი რამ გააკეთა ვარაზ-ბაკურმა 368 წელს,როცა სკამისათვის ირანელებს გადასცა რანი და მოვაკანი,ხოლო ბიზანტიელებს გადასცა-ტაო- კლარჯეთი!!! 1992 წლის 24 ივნისს დაგომისის გარიგებით შევარდნაძემ(ამ დროს რუსეთის მოქალაქე იყო! თან საიდუმლო დოკუმენტით აფხაზეთშიც იგივე ვარიანტზე-აფხაზეთის ჩაბარებაზეც მოეწერა ხელი!!!) რუსი და ოსი ოკუპანტები შემოიყვანა სამაჩაბლოში"მშვიდობისმყოფელთა "მანტიით!1992 წლის 3 სექტემბერს მოსკოვში შევარდნაძემ ხელი მოაწერა ცალმხრივად გაგრიდან ქართული ჯარისა და ტექნიკის გამოყვანას,რის გამოც დაეცა ერთ თვეში გაგრის მხარე,1993 წლის 27 ივლისს სოჭში ხელი მოაწერეს ქართული მხარის მიერ სოხუმიდან ჯარისა და ტექნიკის გამოყვანას,რუსულმა გემებმა ეს ტექნიკა ზღვით გამოზიდეს!(მა ვიდეოზე ორივე გარიგებაზე დევს ვიდეო),რის გამოც დაეცა სოხუმი, მთლიანად აფხაზეთი... ყველაფერი შევის თბილისში ჩამოსვლამდ სკამის სანაცვლოდ იყო გადაწყვეტილი!!!...ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარების სარდლის მოვალეობის შემსრულებელი სუფიან ბეპაევი წერს:"1991წ.24და28დეკემბერს,როცა შეიარაღებულუ ოპოზიცია კრიტიკულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა,სამხედრო ოლქი ცოცხალი ძალითა და ტექნიკით დაეხმარა სამხედრო გადატრიალების ორგანიზატორებს"(:მოსკოვსკიე ნოვოსტი",15.12.1992)1993წ. ოქტომბერში დასავლეთ საქართველოში შავი ზღვის სამხედრო ფლოტის თითქმის სრული შემადგენლობა ადმირალ ედუარდ ბალტინის მეთაურობით შემოდის -მასში შედის 10კრეისერი, საჰაერო სადესანტო პოლკი(ედუარდ ბალტინის ტანკში ჯდომის შესახებ ტრაბახობდა ა.მარგიანი...), ძერჟინსკის დივიზია(1989წ. 9აპრილს მიტინგის დამბრევი,აფხაზეთის ოკუპაციაში მთავარი ძალები), რუსეთის მთავრობის ვიცე-პრმიერმა გენადი ბურბულისმა განაცხადა ,რომ საქართველოში სამხედრო გადატრიალების კოორდინატორი თვითონ იყო?! ასე ,რომ საქართველოში განხორციელდა უცხო ქვეყნის-რუსეთის მიერ სამხედრო გადატრიალება ,ადგილობრივი კრიმინალების დახმარებით!
shavlego91
ზვიად გამსახურდიას ფიზიკურ ლიკვიდაციაში მონაწილეობდა რუსეთის სპეცნაზ "ალფა"უშუალოდ ელცინთან შეთანხმებით და ყველა ის ძალა,რომლებიც მონაწილეობდა აფხაზეთის ოკუპაციაში,9ა პრილის ტრაგედიაში და აგრეთვე შევარდნაძის ძალოვნები!!!
bimo
როცა ერს ამდენი მოღალატე ჰყავს თვით მაკედონელიც ვერ გაამარჯვებინებს მას"-ეს აქსიომატური დებულებაა... სერგო ორჯონიკიძემ და ედუარდ შევარდნაძემ 20-20 ათასი კვ.კმ. ტერიტორია გააჩუქეს...ახლა მოისმინეს ამ ყორღანაშვილებმა ,რომ მათი დაფინანსება 1991-92 წწ. გადატრიალებისას რუსეთმა დუმის დეპუტატის ცნობით 65 მილიონი დოლარი გაიღო...მანამდე ელცინის ვიცე-პრემიერმა ბურბულისმა აღიარა,რომ ის თბილისში გადატრიალების კოორდინატორი იყო...ბეპაევმა აღიარა რუსეთის სამხედრო ოლქის მონაწილეობა ცოცხალი ძალითა და ტექნიკით გადატრიალებაში...სწორედ ამ გადატრიალების პროგრამა-მინიმუმი იყო აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს ოკუპაცია-ანექსია(რაც შევარდნაძემ და მოღალატე ყორღანაშვილებმა შეუსრულეს რუსეთს),პროგრამა მაქსიმუმი იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის მოსპობა და რუსეთის ერთ-ერთ რესპუბლიკად მისი გადაქცევა...ვინც გადატრიალებაში მონაწილეობდით ,ყველა ათობით ათასი ადამიანის მკვლელი,ტერიტორიების გამსხვისებელი,ქვეყნის კატასტროფამდე მიმყვანებელია ზვიად გამსახურდიას მკვლელობისთვისაც წავიდა ამ მილიონებიდან თანხები...ოსების უმრავლესობამ საქართვრლოს დამოუკიდებლობას და ზვიად გამსახურდიას მისცა ხმა..
ბუკოვსკიმ ,ჭანტურიამ,აირიკიანმა... პრაღის 24 -ე დისიდენტთა საერთაშორისო კონფერენციაზე ჩააწერინეს ქართველები გენოციდს უწყობენ ოსებს,ავიწროებენ ეროვნულ უმცირესობებს...ოსების მიერ ცოცხლად დამწვარი გმირები-მინდიაშვილები გოგა ხაინდრავამ კინოგადაღებით ოსებად გაასაღა ამ კონფერენციაზე რუსების,კერძოდ მოსკოვიდან შევარდნაძის დაფინანსებით..საქართველო მცირე იმპერიად გამოაცხადეს კრემლის დავალებით...ამით გაამამართლეს საქართველოს დაშლისთვის ბრძოლა...ჰელსინკის რეზოლუციით თვითგამორკვევის,ადამიანის უფლებების შესახებ...ზვიადმა ისინი გააფრთხილა აკრიტიკონ იგი და დაანებონ თავი ქვეყანას ,სახელმწიფოს ზიანს ნუ აყენებენ!..შავლეგოს 100%-ით ვეთანხმები!!!

07წელს ქართველებმა მოკლეს ილია(მაინც ვერ მოკლეს!),მე-20 ს. 7 წელი რომ აკლდა მოკლეს ზვიადი ქართველებმა და რუსებმა. კაენის ცოდვა ქართულ მიწას არ ასვენებს და პატარ-პატარა კაენები კვლავ აგრძელებენ ამ ცოდვას!!!საქართველოს ყველა უბედურება ამ ცოდვიდან მოდის! ვინც გადატრიალებაში აქტივისტი,იარაღიანი დემოკრატი,შევარდნაძის რეჟIმი გაამყარა-აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს გასხვისების მონაწილეა,ასევე დღესაც აგრძელებენ და ჩადიან იგივე ცოდვას-პირველი არხის დიდი ათეულის ანონსში ცდილობდნენ ზვიად გამსახურდია ათეულში არ მოხვედრილიყო (გამოკითხვებში კი-ლიდერობდა!),შევარდნაძის კარის პოეტები,კარის მსახიობები,ედპ-სწევრები-მისი ფსევდოოპოზიცია,რუსეთის მამალი რეზიდენტ-აგენტები ცდილობენ ზვიად გამსახურდია ისევ მოკლან!!!დააგვიანეთ! ბ-ნ ზვიადმა თქვენს მამა და მარჩენალს-- რუსეთს საქართველო გამოსტაცა შემდეგ ეწამა ქრისტესთვის და საქართველოსთვის, თავი შესწირ ა სამშობლოს და ზეციურ საქართველოში, გადასახლდა!!! ღმერთმა აპატიოს ქართველებს, გადარჩინოს და გაამთლიანოს საქართველო!!!

ბნ-ი ზვიადი ეროვნულ მოძრაობის ლიდერად ერმა აღიარა,სოციალურ გამოკითხვებში ლიდერობდა ,დამოუკიდლობაც მოგვიპოვა,აფხაზეთში კრემლს არ მისცა საშუალება კონფლიქტის პროვოცირებისა და არჩევნებით გაანეიტრალა დაძაბულობა,ქართველთა და სხვა ჩვენი მოქალაქეების გენოციდი თავიდან აგვაცილა(შევარდნაძე-არძინბას ტანდემმა რუსეთის დავალებით ეს გენოციდი ჩაატარეს-30000 ადამიანი იმსხვერპლეს და ქართველთა ეთნოწმენდა მოაწყვეს).ელცინს მოსკოვში არ ეახლა,აქ ჩამოიყვანა,ყაზბეგში 1990წ. 11 დეკემბრის კანონი ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმების შესახებ კანონიერად აღიარებინა,ხელი მოაწერინა აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების გაყვანას, აფხაზეთში არჩევნების შემდეგ მთავრობის თავ-რე, პროკურორი,შინაგან და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ,პრეზიდენტი ნებისმიერ ანტიკონსტიტუციურ აქტს აჩერებდა ან აუქმებდა ,გვარდია აფხაზეთში მხოლოდ ქართული იყო,ყველა ბერ..კეტი აფხაზეთის მართვისა პრეზიდენტ გამსახურდიას ხელში იყო.ერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია,არც ვალები არ დაუტოვებია,.ზვიად გამსახურდიამ სამშობლოსათვის თავი გასწირა...იგი მოკლეს რუსეთის სპეცნაზის "ალფას" და ედიკას ძალოვნებმა. ისე ერთი კაცისთვის დამოუკიდებლობის მოპოვება საკმარისი არაა?ა დამოუკიდებლობის მოპოვება ყველას პლიუსში უთვლიიან გამსახურდიამ რა დააშავა? "ოდითგანვე ასე მოგვდგამს ქართველებს...მაგრამ დიდკაცი თუ გამოგვერია,მას ისე დავკორტნით,როგორც დაკოდილ ძერას ყვავები"-კონსტანტინე
shavlego91
ქართველმა ერმა უკვე აღიარა გმირად!1.საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა 35 წლიანი ბრძოლის შემდეგ;2.საქართველოს ისტორიაში ყველაზე ძლიერი იმპერიის-რუსეთის კლანჭებიდან უსისხლოდ დემოკრატიული არასაბჭოური არჩევნებით,საქარტველოს დახსნა;3.საქართველოს დე იურე ცნობა 1992წლამდე 28 სახელმწიფოს მიერ;4.არც საშინაო და არც საგარეო ვალების აღება;6.უკანონო ე.წ.სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმება :7. 1991წ. 23 მარტს ყაზბეგში გამსახურდია -ელცინის ხელშეკრულებაში ამ ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობის აღიარება რუსეთის მიერ და აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის აუცილებლობა;8..აფხაზეთში 28-26-11 სისტემით არჩევნების ჩატარებით კონფლიქტის პროვოცირების ჩაშლა,რაც ქართულ-აფხაზური დიპლომატიის გამარჯვება იყო კრემლზე, ვინაიდან თავიდან იქნა აცილებული ქართველთა და სხვათა ფიზიკური განადგურება;9.აფხაზეთში სიტუაციის კონტროლი საქართ.ხელისუფლების მიერ(მთავრობის თავ-რე,პროკურორი,შინაგან საქმეთა და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ, გვარდია ქართული იყო,პრეზიდენტს და პარლამენტს უფლება ჰქონდათ გაეუქმებინა ანტიკონსტიტუციური გადაწყვეტილებები);10.არცერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია;11.საქართველოს თავი შესწირა(მას რუსებმა გალში შესთავაზეს აფხაზეთის დამოუკიდებლობის ცნობა და პრეზიდენტად დააბრუნებდნენ?! ) უარით მან ხელი" მოაწერა" სიკვდილზე,რაც რუსებმა და ედიკას ძალოვნებმა განახორციელეს!...წმ.შალვა ახალციხელმაც-შავლეგომ არ ითანამშრომლა დამპყრობელთან ჯალალ-ედინთან და ეწამა სამშობლოსათვის! ეს თუ გმირობა და პოლიტიკოსობა არაა მაშინ ტერიტორიების გაყიდვა სკამის შენარჩუნებისთვის ყოფილა პოლიტიკოსობა(სერგო შევარდნაძე, სერგო ორჯონიკიძე,ვარაზ-ბაკური))?!


.ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარების სარდლის მოვალეობის შემსრულებელი სუფიან ბეპაევი წერს:"1991წ.24და28დეკემბერს,როცა შეიარაღებულუ ოპოზიცია კრიტიკულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა,სამხედრო ოლქი ცოცხალი ძალითა და ტექნიკით დაეხმარა სამხედრო გადატრიალების ორგანიზატორებს"(:მოსკოვსკიე ნოვოსტი",15.12.1992)1993წ. ოქტომბერში დასავლეთ საქართველოში შავი ზღვის სამხედრო ფლოტის თითქმის სრული შემადგენლობა ადმირალ ედუარდ ბალტინის მეთაურობით შემოდის -მასში შედის 10კრეისერი, საჰაერო სადესანტო პოლკი(ედუარდ ბალტინის ტანკში ჯდომის შესახებ ტრაბახობდა ა.მარგიანი...), ძერჟინსკის დივიზია(1989წ. 9აპრილს მიტინგის დამბრევი,აფხაზეთის ოკუპაციაში მთავარი ძალები), რუსეთის მთავრობის ვიცე-პრმიერმა გენადი ბურბულისმა განაცხადა ,რომ საქართველოში სამხედრო გადატრიალების კოორდინატორი თვითონ იყო?! რუსეთის გოსდუმის დეპუტატმა კოვალიოვმა აღიარა,რომ 65 მილიონი დოლარით დააფინანსეს 1991-92 წლების სამხედრო გადატრიალება საქართველოში...იუდას ვერცხლზე გაიყიდა საქართველოს ტერიტორიები,ხალხი... ასე ,რომ საქართველოში განხორციელდა უცხო ქვეყნის-რუსეთის მიერ სამხედრო გადატრიალება ,ადგილობრივი კრიმინალების დახმარებით!

ვაცლავ ჰაველმა-აღმოსავლეთ ევროპის დისიდენტთა ლიდერმა-ჩეხეთის პრეზიდენტმა განუცხადა ზვიად გამსახურდიას,რომ საქართველოს ეროვნულმა მოძრაობამ,ზვიად გამსახურდიამ გადამწყვეტი როლი შეასრულეს აღმოსავლეთ ევროპისა და სამჭოთა რესპუბლიკების განთავისუფლებაში!!! 9 აპრილის გმირებმა თავი შესწირეს ყველაზე მნიშვნელოვანს-თავისუფლებას და ამ გმირების სისხლი ტყულად არ დაღვრილა..მათ საპატივცემლოდ დამოუკიდებლობა ორი წლისთავზე გამოცხადდა,დიდება უფალს! ყველაზე დიდი სიტყვებია-ეძიებდით ქრისტესთვის სიკვდილს-ვახტანგ გორგასალი...იგივეა ეძიებდით თავისუფლებისთვის სიკვდილს! ზვიად გამსახურდიაც ეძიებდა თავისუფლებისთვის სიკვდილს...
bimo
QUOTE(bimo @ Oct 15 2009, 11:21 AM) *
როცა ერს ამდენი მოღალატე ჰყავს თვით მაკედონელიც ვერ გაამარჯვებინებს მას"-ეს აქსიომატური დებულებაა... სერგო ორჯონიკიძემ და ედუარდ შევარდნაძემ 20-20 ათასი კვ.კმ. ტერიტორია გააჩუქეს...ახლა მოისმინეს ამ ყორღანაშვილებმა ,რომ მათი დაფინანსება 1991-92 წწ. გადატრიალებისას რუსეთმა დუმის დეპუტატის ცნობით 65 მილიონი დოლარი გაიღო...მანამდე ელცინის ვიცე-პრემიერმა ბურბულისმა აღიარა,რომ ის თბილისში გადატრიალების კოორდინატორი იყო...ბეპაევმა აღიარა რუსეთის სამხედრო ოლქის მონაწილეობა ცოცხალი ძალითა და ტექნიკით გადატრიალებაში...სწორედ ამ გადატრიალების პროგრამა-მინიმუმი იყო აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს ოკუპაცია-ანექსია(რაც შევარდნაძემ და მოღალატე ყორღანაშვილებმა შეუსრულეს რუსეთს),პროგრამა მაქსიმუმი იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის მოსპობა და რუსეთის ერთ-ერთ რესპუბლიკად მისი გადაქცევა...ვინც გადატრიალებაში მონაწილეობდით ,ყველა ათობით ათასი ადამიანის მკვლელი,ტერიტორიების გამსხვისებელი,ქვეყნის კატასტროფამდე მიმყვანებელია ზვიად გამსახურდიას მკვლელობისთვისაც წავიდა ამ მილიონებიდან თანხები...ოსების უმრავლესობამ საქართვრლოს დამოუკიდებლობას და ზვიად გამსახურდიას მისცა ხმა..
ბუკოვსკიმ ,ჭანტურიამ,აირიკიანმა... პრაღის 24 -ე დისიდენტთა საერთაშორისო კონფერენციაზე ჩააწერინეს ქართველები გენოციდს უწყობენ ოსებს,ავიწროებენ ეროვნულ უმცირესობებს...ოსების მიერ ცოცხლად დამწვარი გმირები-მინდიაშვილები გოგა ხაინდრავამ კინოგადაღებით ოსებად გაასაღა ამ კონფერენციაზე რუსების,კერძოდ მოსკოვიდან შევარდნაძის დაფინანსებით..საქართველო მცირე იმპერიად გამოაცხადეს კრემლის დავალებით...ამით გაამამართლეს საქართველოს დაშლისთვის ბრძოლა...ჰელსინკის რეზოლუციით თვითგამორკვევის,ადამიანის უფლებების შესახებ...ზვიადმა ისინი გააფრთხილა აკრიტიკონ იგი და დაანებონ თავი ქვეყანას ,სახელმწიფოს ზიანს ნუ აყენებენ!..შავლეგოს 100%-ით ვეთანხმები!!!

07წელს ქართველებმა მოკლეს ილია(მაინც ვერ მოკლეს!),მე-20 ს. 7 წელი რომ აკლდა მოკლეს ზვიადი ქართველებმა და რუსებმა. კაენის ცოდვა ქართულ მიწას არ ასვენებს და პატარ-პატარა კაენები კვლავ აგრძელებენ ამ ცოდვას!!!საქართველოს ყველა უბედურება ამ ცოდვიდან მოდის! ვინც გადატრიალებაში აქტივისტი,იარაღიანი დემოკრატი,შევარდნაძის რეჟIმი გაამყარა-აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს გასხვისების მონაწილეა,ასევე დღესაც აგრძელებენ და ჩადიან იგივე ცოდვას-პირველი არხის დიდი ათეულის ანონსში ცდილობდნენ ზვიად გამსახურდია ათეულში არ მოხვედრილიყო (გამოკითხვებში კი-ლიდერობდა!),შევარდნაძის კარის პოეტები,კარის მსახიობები,ედპ-სწევრები-მისი ფსევდოოპოზიცია,რუსეთის მამალი რეზიდენტ-აგენტები ცდილობენ ზვიად გამსახურდია ისევ მოკლან!!!დააგვიანეთ! ბ-ნ ზვიადმა თქვენს მამა და მარჩენალს-- რუსეთს საქართველო გამოსტაცა შემდეგ ეწამა ქრისტესთვის და საქართველოსთვის, თავი შესწირ ა სამშობლოს და ზეციურ საქართველოში, გადასახლდა!!! ღმერთმა აპატიოს ქართველებს, გადარჩინოს და გაამთლიანოს საქართველო!!!

ბნ-ი ზვიადი ეროვნულ მოძრაობის ლიდერად ერმა აღიარა,სოციალურ გამოკითხვებში ლიდერობდა ,დამოუკიდლობაც მოგვიპოვა,აფხაზეთში კრემლს არ მისცა საშუალება კონფლიქტის პროვოცირებისა და არჩევნებით გაანეიტრალა დაძაბულობა,ქართველთა და სხვა ჩვენი მოქალაქეების გენოციდი თავიდან აგვაცილა(შევარდნაძე-არძინბას ტანდემმა რუსეთის დავალებით ეს გენოციდი ჩაატარეს-30000 ადამიანი იმსხვერპლეს და ქართველთა ეთნოწმენდა მოაწყვეს).ელცინს მოსკოვში არ ეახლა,აქ ჩამოიყვანა,ყაზბეგში 1990წ. 11 დეკემბრის კანონი ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმების შესახებ კანონიერად აღიარებინა,ხელი მოაწერინა აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების გაყვანას, აფხაზეთში არჩევნების შემდეგ მთავრობის თავ-რე, პროკურორი,შინაგან და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ,პრეზიდენტი ნებისმიერ ანტიკონსტიტუციურ აქტს აჩერებდა ან აუქმებდა ,გვარდია აფხაზეთში მხოლოდ ქართული იყო,ყველა ბერ..კეტი აფხაზეთის მართვისა პრეზიდენტ გამსახურდიას ხელში იყო.ერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია,არც ვალები არ დაუტოვებია,.ზვიად გამსახურდიამ სამშობლოსათვის თავი გასწირა...იგი მოკლეს რუსეთის სპეცნაზის "ალფას" და ედიკას ძალოვნებმა. ისე ერთი კაცისთვის დამოუკიდებლობის მოპოვება საკმარისი არაა?ა დამოუკიდებლობის მოპოვება ყველას პლიუსში უთვლიიან გამსახურდიამ რა დააშავა? "ოდითგანვე ასე მოგვდგამს ქართველებს...მაგრამ დიდკაცი თუ გამოგვერია,მას ისე დავკორტნით,როგორც დაკოდილ ძერას ყვავები"-კონსტანტინე

+++
shavlego91
[ნანა ფაჟავა, ზუგდიდი]
”დაიცავი საქართველოს“ მიერ ორგანიზებული საპროტესტო აქცია ზუგდიდში მას შემდეგ დასრულდა რაც მისი ლიდერი, ლევან გაჩეჩილაძე აქციის მონაწილეებთან თავად ჩავიდა და საკნის ”პატიმრებს“ პროტესტის გამოხატვის ფორმის შეცვლა სთხოვა.

საზოგადოებრივი მოძრაობა ”დაიცავი საქართველო“ სამეგრელოში პოლიტიკური ბრძოლის ახალ მეთოდზე გადადის, რაც მომავალში აქტივისტების მოსახლეობაში გასვლასა და სააკაშვილის რეჟიმის ”მოძრაობით“ შეცვლაში გამოიხატება.

ოპოზიციის გამოჩენას სამეგრელოში უახლოეს მომავალშიც ელიან. ”დაიცავი საქართველოს“ დამფუძნებელი ყრილობის გამართვა სწორედ ზუგდიდში იგეგმება.

საკნების აქციის დასრულებას ზუგდიდში ბრიფინგი მიეძღვნა. ლევან გაჩეჩილაძემ და აქციის ორგანიზატორმა კახა მიქაიამ ჟურნალისტებთან საგანგებო განცხადებები გააკეთეს, რომელსაც 100–მდე ზუგდიდელიც ესწრებოდა.

ლევან გაჩეჩილაძემ საკნების აქცია უპრეცენდენტო, უდიდესი ვაჟკაცობისა და თავგანწირვის მაგალითად შეაფასა.

ლევან გაჩეჩილაძე: ”კახა მიქაიამ და მისმა მეგობრებმა უდიდესი ვაჟკაცობა აჩვენეს. რა ქარმა არ გადაიარა ამ ხალხის თავზე. მათ დაამტკიცეს, რომ ზუგდიდი სამეგრელო არის ის ადგილი, საიდანაც ნამდვილად დაიწყება ამ რეჯიმის დემონტაჟი. მე მოვედი იმისათვის, რომ ამ გმირ ხალხს ვუთხრა უდიდესი მადლობა, ვთხოვო, რომ დღეიდან მორჩნენ სტატიკურ მდგომარეობაში ყოფნას და გადავიდნენ დინამიკურ მდგომარეობაში.

მთელ სამეგრელოში კარდაკარ სიარული და ”დაიცავი საქართველოს“ აქტივისტების რეგისტრაცია დაიწყონ. მთელმა ქვეყანამ შეიტყო მათი ვაჟკაცობის შესახებ, ახლა იგი მოძრაობაშია გამოსაჩენი იმიტომ, რომ სამეგრელო ფეხზეა დასაყენებელი და საბოლოო ჯამში საქართველოა დასაცავი და გადასარჩენი!“

კახა მიქაია დარწმუნებულია, რომ მოძრაობა, რომელსაც ”დაიცავი საქართველო“ სამეგრელოში 19 ოქტომბრიდან იწყებს, საბოლოოდ დაამთავრებს სააკაშვილის ხელისუფლებას.

კახა მიქაია: ”ყველასათვის ცნობილია, თუ რა მძიმე რეჟიმია სამეგრელოში, როგორ ბობოქრობს ახალაიებისა და კოდუების კლანი, როგორ არის დათრგუნული სამეგრელო. საკნების აქციამ მთავარი რამ აჩვენა–სამეგრელოს გატეხვა და შეშინება არის შეუძლებელი– თუ იდეისთვის, თუ ღირსებისთვის, ჩვენ გავაგრძელებთ ბრძოლას.

მადლობა მინდა ვუთხრა ჩემს ქალაქს. ხელისუფლებამ რომ ვერ გაბედა ჩვენი დარბევა და ბოლომდე შეურაცხყოფა, მათი დამსახურებაა.

კახა მიქაიამ თანადგომისათვის მადლობა თანამესაკნეებს და ლევან გაჩეჩილაძესაც მოუხადა. საკნებთან გაჩეჩილაძე ზუგდიდის ბაზრის იმ მოვაჭრეებსაც შეხვდა, რომლებიც ხელისუფლებამ და პოლიციამ ცოტა ხნის წინ დახლებიდან აყარა. „ამ ხელისუფლებამ პურის ფულიც კი გამოგაცალათ, მაგრამ ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ იმისათვის, რომ თქვენი უფლებები იყოს დაცული და თქვენმა ოჯახებმა თავი ბედნიერად იგრძნონ“, – პირობა დადო გაჩეჩილაძემ.

საკნის ”პატიმრები“ დარწმუნებული არიან, რომ მათი აქცია შიშის გატეხვის მაგალითი იყო. „გვინდოდა გვეჩვენებინა, იქ სადაც კოდუებისა და ახალაიების კლანი ასე მძვინვარებს, შეიძლება გამოხატო პროტესტი, თუნდაც ჩვენი სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის ფასად“, – აცხადებს ალექსანდრე გეთია.

შეჩერებას არ აპირებს და სააკაშვილის რეჟიმის დასასრულის დასაწყისს სამეგრელოდან დაწყებული პროტესტით წინასწარმეტყველებს დავით სორდია.

-”ტერორის, ფსიქოლოგიური ზეწოლისა და ფიზიკური წინააღმდეგობის მიუხედავად ჩვენ ვერ გაგვტეხენ. ეს იყო და მომავალშიც იქნება შეურიგებელი ბრძოლა სააკაშვილის ხელისუფლების წინააღმდეგ“, – ამბობს ნიკა პაჭკორია.

საკნები, რომელიც სააკაშვილის ხელისუფლებასა და მერაბიშვილის უწყებას დიდი ხანია ყელში ამოუვიდა, დღეიდან აღარ იქნება, თუმცა პროტესტანტები არ გამორიცხავენ, რომ მომავალში ის კვლავ გამოჩნდეს, ოღონდ არა ზუგდიდის ხეივანში, არამედ გოროზია–ქობალიასა და ახალაიას ”საბრძანებლებთან“. სტატიის დასასრული................."დაიცავი საქართველო"- "მოქალაქეთა კავშირი" ახდენდა სამეგრელოს ეგზეკუციებს, დარბევებს,სოფლების გადაწვას... ბალტინთან,მხედრიონთან,თეთრ არწივთან და სხვა ბანდებთან ერთად აბარებდნენ აფხაზეთს,სამაჩაბლოს...ახდენდნენ სამეგრელოს ,სამაჩაბლოს,აფხაზეთის ოკუპაციას,ეროვნული ხელისუფლების დამხობას, პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას მკვლელობას...ღმერთო დაიცავი საქართველო " დაიცავი საქართველოსაგან"!!!
bimo
QUOTE(shavlego91 @ Oct 20 2009, 12:54 PM) *
[ნანა ფაჟავა, ზუგდიდი]
”დაიცავი საქართველოს“ მიერ ორგანიზებული საპროტესტო აქცია ზუგდიდში მას შემდეგ დასრულდა რაც მისი ლიდერი, ლევან გაჩეჩილაძე აქციის მონაწილეებთან თავად ჩავიდა და საკნის ”პატიმრებს“ პროტესტის გამოხატვის ფორმის შეცვლა სთხოვა.

საზოგადოებრივი მოძრაობა ”დაიცავი საქართველო“ სამეგრელოში პოლიტიკური ბრძოლის ახალ მეთოდზე გადადის, რაც მომავალში აქტივისტების მოსახლეობაში გასვლასა და სააკაშვილის რეჟიმის ”მოძრაობით“ შეცვლაში გამოიხატება.

ოპოზიციის გამოჩენას სამეგრელოში უახლოეს მომავალშიც ელიან. ”დაიცავი საქართველოს“ დამფუძნებელი ყრილობის გამართვა სწორედ ზუგდიდში იგეგმება.

საკნების აქციის დასრულებას ზუგდიდში ბრიფინგი მიეძღვნა. ლევან გაჩეჩილაძემ და აქციის ორგანიზატორმა კახა მიქაიამ ჟურნალისტებთან საგანგებო განცხადებები გააკეთეს, რომელსაც 100–მდე ზუგდიდელიც ესწრებოდა.

ლევან გაჩეჩილაძემ საკნების აქცია უპრეცენდენტო, უდიდესი ვაჟკაცობისა და თავგანწირვის მაგალითად შეაფასა.

ლევან გაჩეჩილაძე: ”კახა მიქაიამ და მისმა მეგობრებმა უდიდესი ვაჟკაცობა აჩვენეს. რა ქარმა არ გადაიარა ამ ხალხის თავზე. მათ დაამტკიცეს, რომ ზუგდიდი სამეგრელო არის ის ადგილი, საიდანაც ნამდვილად დაიწყება ამ რეჯიმის დემონტაჟი. მე მოვედი იმისათვის, რომ ამ გმირ ხალხს ვუთხრა უდიდესი მადლობა, ვთხოვო, რომ დღეიდან მორჩნენ სტატიკურ მდგომარეობაში ყოფნას და გადავიდნენ დინამიკურ მდგომარეობაში.

მთელ სამეგრელოში კარდაკარ სიარული და ”დაიცავი საქართველოს“ აქტივისტების რეგისტრაცია დაიწყონ. მთელმა ქვეყანამ შეიტყო მათი ვაჟკაცობის შესახებ, ახლა იგი მოძრაობაშია გამოსაჩენი იმიტომ, რომ სამეგრელო ფეხზეა დასაყენებელი და საბოლოო ჯამში საქართველოა დასაცავი და გადასარჩენი!“

კახა მიქაია დარწმუნებულია, რომ მოძრაობა, რომელსაც ”დაიცავი საქართველო“ სამეგრელოში 19 ოქტომბრიდან იწყებს, საბოლოოდ დაამთავრებს სააკაშვილის ხელისუფლებას.

კახა მიქაია: ”ყველასათვის ცნობილია, თუ რა მძიმე რეჟიმია სამეგრელოში, როგორ ბობოქრობს ახალაიებისა და კოდუების კლანი, როგორ არის დათრგუნული სამეგრელო. საკნების აქციამ მთავარი რამ აჩვენა–სამეგრელოს გატეხვა და შეშინება არის შეუძლებელი– თუ იდეისთვის, თუ ღირსებისთვის, ჩვენ გავაგრძელებთ ბრძოლას.

მადლობა მინდა ვუთხრა ჩემს ქალაქს. ხელისუფლებამ რომ ვერ გაბედა ჩვენი დარბევა და ბოლომდე შეურაცხყოფა, მათი დამსახურებაა.

კახა მიქაიამ თანადგომისათვის მადლობა თანამესაკნეებს და ლევან გაჩეჩილაძესაც მოუხადა. საკნებთან გაჩეჩილაძე ზუგდიდის ბაზრის იმ მოვაჭრეებსაც შეხვდა, რომლებიც ხელისუფლებამ და პოლიციამ ცოტა ხნის წინ დახლებიდან აყარა. „ამ ხელისუფლებამ პურის ფულიც კი გამოგაცალათ, მაგრამ ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ იმისათვის, რომ თქვენი უფლებები იყოს დაცული და თქვენმა ოჯახებმა თავი ბედნიერად იგრძნონ“, – პირობა დადო გაჩეჩილაძემ.

საკნის ”პატიმრები“ დარწმუნებული არიან, რომ მათი აქცია შიშის გატეხვის მაგალითი იყო. „გვინდოდა გვეჩვენებინა, იქ სადაც კოდუებისა და ახალაიების კლანი ასე მძვინვარებს, შეიძლება გამოხატო პროტესტი, თუნდაც ჩვენი სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის ფასად“, – აცხადებს ალექსანდრე გეთია.

შეჩერებას არ აპირებს და სააკაშვილის რეჟიმის დასასრულის დასაწყისს სამეგრელოდან დაწყებული პროტესტით წინასწარმეტყველებს დავით სორდია.

-”ტერორის, ფსიქოლოგიური ზეწოლისა და ფიზიკური წინააღმდეგობის მიუხედავად ჩვენ ვერ გაგვტეხენ. ეს იყო და მომავალშიც იქნება შეურიგებელი ბრძოლა სააკაშვილის ხელისუფლების წინააღმდეგ“, – ამბობს ნიკა პაჭკორია.

საკნები, რომელიც სააკაშვილის ხელისუფლებასა და მერაბიშვილის უწყებას დიდი ხანია ყელში ამოუვიდა, დღეიდან აღარ იქნება, თუმცა პროტესტანტები არ გამორიცხავენ, რომ მომავალში ის კვლავ გამოჩნდეს, ოღონდ არა ზუგდიდის ხეივანში, არამედ გოროზია–ქობალიასა და ახალაიას ”საბრძანებლებთან“. სტატიის დასასრული................."დაიცავი საქართველო"- "მოქალაქეთა კავშირი" ახდენდა სამეგრელოს ეგზეკუციებს, დარბევებს,სოფლების გადაწვას... ბალტინთან,მხედრიონთან,თეთრ არწივთან და სხვა ბანდებთან ერთად აბარებდნენ აფხაზეთს,სამაჩაბლოს...ახდენდნენ სამეგრელოს ,სამაჩაბლოს,აფხაზეთის ოკუპაციას,ეროვნული ხელისუფლების დამხობას, პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას მკვლელობას...ღმერთო დაიცავი საქართველო " დაიცავი საქართველოსაგან"!!!

ნამდვილად დასაცავია საქართველო მათგან ,რადგან 1992-93 წლებიდან მათ საქართველო წელში გატეხეს...
bimo
"...სიყალბე ყველგან და ყველაფერში!!!....ეს ტელეარქივების მასალები(რუსთავი,1არხი..) გამოყენებულია სიცრუის გასავრცელებლად,კერძოდ სოხუმი სოჭის 1993 წლის 27 ივლისის ხელშეკრულებით (მას ხელი გოგუაძემ მოაწერა,ხოლო შარტავა ესწრებოდა ამ ხელმოწერას და მიესალმა მას_მყ ვიდეო -აფხაზების სიმხეცე..."შარტავა ამბობს:" ...მე დარწმუნებული ვარ იმაში რომ ქართველები და აფხაზები,აფხაზები და ქართველები იცხოვრებენ ერთად ..."ქართული მხარე მოსკოვი1992წ.3სექტ.1993წ.27ივლისის სოჭის გარიგებაში კი არ მოტყუვდა არამედ შევარდნაძის ბანდამ ცოცოხალი ძალის და ტექნიკის გამოყვანით დათმო ჯერ გაგრა და შემდეგ სოხუმი,აფხაზეთი!) მძიმე ტექნიკაისარტილერიის,ათასობი მეომარის გამოყვანით დატოვეს ადგილობრივების იმედზე,ლაგატკების ამარა...რუსულმა ფლოტმა ბალტინმა(რომელმაც შევარდნაძის დავალებიათ მოახდინა აფხაზეთისა და სამეგრელოს ოკუპაცია) ყარყარაშვილისა და დათუაშვილის ხელით გამოზიდა მძიმე საბრძოლო ტექნიკა...მსგავსი რამ მოეწერა მოსკოვში 1992 წლის 3 სექტემბერს და იქაც ასეთივე ღალატით ჩაბარდა გაგრის მხარე...მიკვირს ამ ხელმოწერაზე ასეთი პატრიოტი შარტავაც ესწრებოდა და ინტერვიუში მიესალმა კიდეც...გაგრის მაგალითი ხომ იცოდა?...ახლა ხელს ზვიად გამსახურდიასკენ იშვერენ,ცდილობენ სამოქალაქო ომად რუსულ გადატრიალების მონათვლა,ასევე შიდა დაპირისპირება დაასახელონ აფხაზეთის ტრაგედიის მიზეზად...ყველაფერი ეს კეთდება ფსბ-ს ,გრუ-ს სცენარით ანუ რუსეთს ააცილონ პასუხისმგებლობა , ამის ანალოგიურად მანამდე აფხაზეთის კონფლიქტში მტრის ხატად შევარდნაძე მამუკა არეშიძის და სხვათა მეშვეობით ჩეჩნებს ,ზვიადის მომხრეებს ხატავდა...5000 კაცით სოხუმის მისაშველებლად შემდეგ ყურაშვილი მიდის მაგრამ ცოცხალი ძალის და იარაღის მიწოდებით(შევარდნაძემ შეუშვა ტყვარჩელში ეს კოლონა,რომელსაც ს.კავსაძე ხელმძღვანელობდა) გაძლიერებული რუს-აფხაზების 300 კაციანი ჯგუფი აჩერებს მათ...ათასობით ქართველი მეომარი გამოიყვანა ედიკამ სოხუმიდან სოჭის ხელშეკრულებით ,არ დატოვა იქ ხალხი და ტელეფონით დადგმულ სცენარით ცდილობს გამსახურდიაზე გადაბრალებას..( იხ. რუსთავზე ჩაგელიშვილის და 1 არხიის ინსინუაციები) ზვიად გამსახურდიას ბრძანებით,ლაკიას მეთაურობით სცადეს სოხუმში შესვლა მაგრამ რუსებმა დაბომბეს და უკან დაიხიეს( 6 კაცი მოკლეს)...ზვიადის გვარდიის მოსალოდნელ განადგურების ედიკასეულ გეგმაზე შარტავამ აცნობა ზვიად გამსახურდიას...300 კაცით ყარყარაშვილმა გაათამაშა შესვლის უსაფრთხოების შესახებ,რითაც უნდოდათ ზვიად გამსახურდიას გვარდიის შეტყუება და განადგურება ედიკას,რუსებს..."

მოღალატეობამ,ღალატის ჩამდენების გმირებად და გმირების მოღალატეებად მონათვლამ, უცხო ქვეყნის სამსახურში ჩამდგარმა ქართველობამ ,სკამის გულისთვის ქვეყნის ტერიტორიების გაჩუქებამ დაკარგა აფხაზეთი...მასმედიამ დაკარგა აფხაზეთი ,რადგან რუსეთ საქართველოს ომს კი არა, არამედ სამოქალაქო ომსა, ჩეჩნების,ბოევიკების ომად ნათლავდნენ სერგო შევარდნაძის დავალებით, ასევე ჩვენს პოზიციებს ,იერიშის დაწყებისა მიმართულებას,დროს წინასწარ აცხადებდნენ...საქარტველოს მთავარსარდალი მეომარი მეორე მხარის -ელცინის ბრძანებებს ასრულებდა...გაიხსენეთ სერგო შევარდნაძის სატელევიზიო გამოსვლა_" ელცინმა ამიკრძალა ტყვარჩელში და გუდაუთაში შესვლა დიდი მსხვერპლი იქნებაო"...ან გაგრიდან და სოხუმიდან შევარდნაძის ,გოგუაძის, შარტავას( მის გმირობაზე ეჭვი არ შემაქვს...იგი ,როგორც ღალატის მოწმე შევარდნაძემ მოიშორა) ,ალექსიძია,ჩიკვაიძის,კვარაცხელიას,სტ
ეპანოვის... სხვათა მონაწილეობით ხელშეკრულებებზე ხელმოწერა ჯარის, ტექნიკის,არტილერიის გამოყვანის სესახებ,შემდეგ დათუაშვილ-ყარყარაშვილის მიერ რუსული-ბალტინის გემებით მათი გამოზიდვა და აფხაზეთის დატოვება ლაგატკების-კალაშნიკოვების ამარა...ტოტალური ღალატი აი,მიზეზი უბედურებისა...
shavlego91
QUOTE(bimo @ Oct 5 2009, 01:58 PM) *
ზვიად გამსახურდია: გაფრთხილება



საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას გამოსვლიდან უზენაესი საბჭოს საგანგებო სესიაზე 1991 წლის 8 ოქტომბერს

”… მე მინდა ძალზე გულწრფელად საუბარი თქვენთან და ქართველ ერთად… ჩემი ეს გამოსვლა არ გეგონოთ ულტიმატუმი, ან რაღაც სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნილი ადამიანის განცხადება. ეს არის რეალობა, რასაც მე თქვენ ახლა მოგახსენებთ… მე მივცემ პირუთვნელ შეფასებას შექნილ სიტუაციას და იმ მოსალოდნელ შედეგებზე გესაუბრბით, რაც შეიძლება მოჰყვეს ყოველივე ამას, ვინაიდან გაცილებით მეტი ინფორმაცია მაქვს ყველაფერზე, ვიდრე ყოველ თქვენგანს…

სრული პასუხისმგებლობით გეუბნებით:

… ჩემი ამ პოსტიდან წასვლა გამოიწვევს საქართველოში სულ მცირე რამდენიმე ათეული პარალელური მთავრობის შექმნას და რამდენიმე ათეული პრეზიდენტის აღმოცენებას. უფრო მეტიც, გამოიწვევს საქართველოს ადგილზე რამდენიმე სახელმწიფოს ჩამოყალიბებას. აბსოლუტური გადაჭარბების გარეშე გეუბნებით, ფრჩხილებს არ ვხსნი, ყველანი მიხვდით, ყველამ დაძაბეთ გონება და განსაკუთრებით გთხოვთ, ბატონო ოპოზიციონერებო, თქვენ, რამეთუ არ იცით, რას ითხოვთ... ეს უახლოეს ხანში გამოიწვევს საქართველოს სახელმწიფო მთლიანობის სრულ დეზინტეგრაციას და დარღვევას, სრულ ანარქიას საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე და კერძოდ თბილისში და მე დაგიხატავთ თბილისს, თუ ეს ამბავი მოხდა. აი, ასეთ შემთხვევაში თბილისი გადაიქცევა რამდენიმე უბნად დანაწევრებულ ქალაქად, სადაც იქნება თითო შეიარაღებული ხელისუფლება-შეიარაღებული ბანდები და მათი ხელმძღვანელები. ყოველი უბანი იქნება თითო შეირაღებული ბანდის ხელში... მათ შორის ბრძოლა ძალაუფლებისათვის და ზეგავლენისათვის და იქნება მოსახლეობის არნახული ძარცვა, არნახული დარბევა. მოიშლება ყველაფერი: ელექტროენერგია, გაზები, კომუნიკაციები... საქართველოსაც გადაედება შემდეგ ეს ტენდენცია და საქართველოშიც დაიწყება ლიბანიზაცია... საქართველო გახდება მსხვერპლი ტოტალური ანარქიისა და საერთოდ, საქართველოს არსებობა დადგება კითხვის ნიშნის ქვეშ. აი, რა მოჰყვება ჩემს შესაძლო გადადგომას...

... ეს არ არის მუქარა... ეს არ არის გადაჭარბება და ეს არ არის ჩემი პიროვნების, ვთქვათ, თავზე მოხვევა თქვენთვის, ანდა სურვილი, რომ მაინც და მაინც მე დავრჩე ამ პოსტზე, ჩემო ბატონებო. ეს არის რეალობა და მე გთხოვთ, გაახილოთ თვალი და გაუმართოთ თვალი აი, ამ რეალობას...”

წაიკითხეთ და იქნებ რაღაცას მიხვდეთ !
bimo
.ვ ა შ ე ნ ო თ ჩ ვ ე ნ ი ტ ა ძ ა რ ი ქ ვ ა ზ ე , ბ ნ ე ლ შ ი მ ს ხ დ ო მ თ კ ვ ლ ა ვ ა ც ა ვ უ ნ თ ო თ კ ვ არ ი წ ი ნ მ ი გ ვ ი ძ ღ ო დ ე ს ე კ ლ ი ა ნ გ ზ ა ზ ე წ მ ი დ ა გ ი ო რ გ ი ს დ ა ნ ი ნ ო ს ჯ ვ ა რ ი.... ზ. გ ა მ ს ა ხ უ რ დ ი ა. ... "...წ მ ი დ ა გ ი ო რ გ ი, დ ი დ ე ბ ი ს მ ხ ე დ ა რ ო! ვ უ მ ღ ე რ შ ე ნ ს ხ ა ტ ე ბ ა ს გ უ ლ ი მ ხ ნ ე დ არი , შ ე მ უ ს რ ე უ წ მ ი ნ დ უ რ დ რ ა კ ო ნ თ ა ო რ გ ი ა, ი ხ ს ე ნ შ ე ნ ი ს ა მ კ ვ ი დ რ ო, შ ე ნ ი გ ე ო რ გ ი ა! "- ზვ ი ა დ გ ა მ ს ა ხ უ რ დ ი ა. დ ი დე ბ ა უ ფ ა ლ ს! ზეციურ და მიწიერ საქართველოს ვულოცავ გიორგობას!

გიხაროდენ,უძლეველო წინამბრძოლო ქართველთა ერისაო და მფარველო ჩვენისაო ეკლესიისაო; გიხაროდენ, ღვაწლითშემოსილო,დიდო მოწამეო გიორგი! გილოცავთ გიორგობას!!
shavlego91
"ვაშენოთ ჩვენი ტაძარი ქვაზე ბნელში მსხდომთ კვალაც ავუნთოთ კვარი,წინ მიგვიძღოდეს ეკლიან გზაზე წმიდა გიორგის და ნინოს ჯვარი"–ზვიად გამსახურდია. გიორგობას გილოცავთ მართლმადიდებელნო!
ierofant
მადლობელი ვარ, მეგობრებო, რაც კი რამ არსებობს ზვიად გამსახურდიას მოღვაწეობის შესახებ ინფორმაცია, განაგრძეთ გამოქვეყნება...

პერიოდი, როცა ზვიად გამსახურდიას ერგო წილად საქართველოში, სრულიად არ შეესაბამებოდა ამ ბუმბერაზი პირონვების ინტელექტუალურ გარემოს... მისი გაგება, მხოლოდ ერთეულებს შეეძლოთ და მათაც არ გააჩნდათ ზოგად გარემოზე ზემოქმედებისა და მორგების ბერკეტები, რათა საქართველოს თავისუფლებისა და საერთო კავკასიური სახლის შექმნის იდეა რეალობად ქცეულიყო...
bimo
ზვიად გამსახურდია-საქართველოს სულიერი მისსია ჯერ კიდევ ძველბერძნები "გეორგოსებს" უწოდებდნენ ქართველებს იმის გამო, რომ მიწათმოქმედება იყო ყველაზე მეტად განვითარებული ჩვენს ქვეყანაში. "გეორგოს" ნიშნავს მიწის დამმუშავებელს, მაგრამ, ამავე დროს, გიორგის კულტი დაკავშირებულია მიწათმოქმედებასთან, კერძოდ, ნაყოფიერებისს ღვთაებათა დაცვასთან, ამინდთან, მეტეოროლოგიასთან. ასე იყო ძველ საქართველოში და ამასთან არის დაკავშირებული ქართული ეროვნული ღვთაება - თეთრი გიორგი. ხოლო ქრისტიანული წმინდა გიორგი ისტორიულად არსებული პიროვნებაა. და ამავე დროს არის მიწიერი სახე იმევე სულიერი არსებისა, მიქაელ მთავარანგელოზისა, დრაკონის დამთრგუნველი. ეს სახე და ეს კულტი იყო ყველაზე მეიად მახლობელი ქართული მოდგმისათვის. საქართველოში ქრისტიანობამ მიიღო გიორგიანობის სახე. ქრისტიანობა თავისა წმინდა სახით არსებობდა სამღვდელოებისთვის, ფეოდალური კლასისთვის, სამეფო კარისთვის, მაგრამ ხალხური ქრისტიანობა საქართველოში, შეიძლება ითქვას, გიორგიანობასთან არის შერწყმული. მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ გიორგიანობამ დაჩრდილა ქრისტიანობა. წმინდა გიორგის სახეში ქართველი ხედავდა არა მხოლოდ კაპადოკიელ წმინდანს, არამედ ქრისტიანულ ღმერთს. ღმერთი მას წარმოედგინა წმინდა გიორგის მებრძოლ სახეში, დრაკონის დამთრგუნველ სახეში. ე. ი. მიქაელური ასპექტი ქრისტიანობისა იყო ყველაზე მეტად მახლობელი საქართველოსთვის. საქართველოს სახელწოდებაც დაუკავშირდა გიორგის და გიორგი გახდა უმთავრესი წმინდანი ქართველი ერისა და არა მხოლოდ წმინდანი, არამედ ქრისტიანული ღმერთის სახე. უნდა აღინიშნოს, რომ ღვთის სხვადასხვა სახეები და ასპექტები ცნობილია ღვთისმეტყველებაში. აპოკალიპსისშიც კი მესია, ღმერთი, ქრისტე გამოსახულია როგორც თეთრტაიჭოსანი ზეციური მხედარი (გამოცხ. 19, 11-15). ის ტრადიციული სახეები ქრისტესი, რომლებიც ჩვენ ვიცით, არ ამოწურავენ მის არსს. არის აგრეთვე სხვა სახე - მებრძოლი, დრაკონის განმგმირველი, როგორიც ის არის მოცემული აპოკალიპსისში. და ეს არის სწლრედ წმინდა გიორგის წინასახე და ეს სახე იყო მახლობელი ყველაზე მეტად ქართველობისათვის. სხვათა შორის, დიდი ქართველი მეცნიერი ივანე ჯავახიშვილი აღნიშნავდა, რომ წმინდა გიორგის კულტი საქართველოში უპრეცედენტო მოვლენაა. ჩვენ გვაქვს შემთხვევები სამების, ქრისტეს დღესასწაულების, აღდრომის დღესასწაულების "შთანთქმისა" წმინდა გიორგის დღესასწაულის მიერ, მათ სახელობაზე აგებული ტაძრები იდენტიფიცირებულია წმინდა გიორგისთან. ე. ი. წმინდა გიორგი იდენტიფიცირებულია ღმერთთან. ეს არის სახე ღვთისა და არა მხოლოდ კონკრეტული წმინდანი.

რა კავშირია ლაზარესა და ქართულ ენას შორის?



ლაზარეს აღდგინება იოანე-ზოსიმესთან ნიშნავს აღდგინებას ქართველი ერისას, ქართველური მოდგმისას იმ განფენილობით, როგორც ის იყო წარმოდგენილი პრეისტორიულ ხანაში, ანუ ლაზარეს დაძინებამდე, ანუ მესამე ათასწლეულამდე. მესამე ათასწლეულში ეს მოდგმა შემცირდა, განადგურდა ინდოევროპელების მიერ და დარჩა მხოლოდ პირინეებზე, მცირე აზიაში, კავკასიაში. ხოლო აღდგომა იქნება ისევ აღორძინება ამ მოდგმისა, ისევ იმავე პოზიციას დაიბრუნებს ეს მოდგმა და ეს ერი, რომელიც მას გააჩნდა პრეისტორიულ ხანაში, ე. ი. წამყძანი მოდგმის პოზიციას, კაცობრიობის სულიერი მოძღვრის პოზიციას. აი, ეს იგულისხმება სწორედ იმაში, რომ მეორედ მოსვლის დროს ღმერთმან უნდა ამხილოს ყველა ენასა ამით ენითაო, როგორც ამბობს იოანე-ზოსიმე. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ ეს მოდგმა იქნება მთავარი მატარებელი სულიერებისა, ქრისტიანობისა და ის ამხელს დანარჩენ ცოდვილ კაცობრიობას...-ზვიად გამსახურდია-საქართველოს სულიერი მისსია

როგორია გრაალის წარმოშობა?



გრაალის ეტიმოლოგია, გრაალი, მეგობრებო, მომდინარეობს ძველპროვანსული და ალბათ, ძირით კაპადოკიუოი ტერმინიდან "გრაცალ" და, საერთოდ, გრაალის მიმდინარეობა ქართველური ტომების შექმნილია აგრეთვე. კაპადოკიური ეთნოსი, რომელიც იგივე ქართველური, პროტოიბერიული ეთნოისა, არის ძირითადი შემქმნელი გრაალის მიმდინარეობისა. ტიტურელი, ცნობილი პირველი მფლობელი გრაალისა, ეროვნებით იყო კაპადოკიელი, ე. ი. ქართველური წარმოშობისა. შამთხვევითი როდია, რომ კაპადოკიელები იხსენიებიან სულიწმიდის გადმოსვლის დღეს, მეერგასისე დღეს, რომელიც მოცემულია მოციქულთა საქმეში (საქმე, 2, 9). კაპადოკიელები ესწრებოდნენ სულიწმიდის გადმოსვლას და გრაალის მისსია ეს არის სულიწმიდის მისსია. გრაალი ეს არის სულიწმიდის მატარებელი, გრაალის მფლობელი არის სულიწმიდით განმსჭვალული და სულიწმიდამომადლებული ადამიანი. გრაალის მოძრაობა, გრაალის ქრისტიანობა შექმნეს სწორედ იბერიული ხალხებმა. ის შეიქმნა ჯერ კაპადოკიაში, შემდეგ პროვანსში, ლანგდოკში, სადაც ძირითადად იბერიული და კელტ-იბერიული მოდგმის ხალხები ცხოვრობდენ. კელტ-იბერები იგივე იბერებია წერმოშობით, რომელთაც შემდეგ, გთიანდელ პერიოდში შეერწყნენ კელტები. კელტების მიგრაცია ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით მესამე საუკუნიდან დაიწყო და მოგვიანებითაც გაგრძელდა. შემდეგ ჩამოყალიბდა კელტ-იბერიული მოდგმა, მაგრამ წარმოშობით მაინც იბერიულია. კელტ-იბერიული მოდგმაც კაპადოკიასთანაა დაკავშირებული და სწორედ კაპადოკიიდან, ამ მესხური, ანუ მოსხური, ზანური კაპადოკიიდან მომდინარეობს გრაალის ქრისტიანობა და გრაალის მიმდინარეობა. ქართლში არის, სხვათა შორის, სოფელი გრაკალი. რამდენადაც პირველადი სახელი ამ თასისა არის გრაცალი, გრაცალი და გრაკალი აშკარად მონათესავეა და ეს ტოპონიმი უნდა იყოს გრაალთან დაკავშირებული, ყვენი ღრმა რწმენით. გრაალი მოხსენიებული არის შავთელის ოდებში. შავთელის შდებში მას ეწოდება "მადლი ბარძიმი, ერთა განსაწმენდ". როგორც მოგეხსენებათ, გრაალი არის ბარძიმი, თასი და გარდა ამისა, ეს თასი მოხსენიებული არის ქართულ ფოლკლორში, კერძოდ, როდესაც წმინდა გიორგი - ქართული ფოლკლორის წმ. გიორგი - ლაშქრობს ქაჯავეთში კოპალასთან და იახსართან ერთად, მას ქაჯავეთიდან მოაქვს თასი და ჩვენი ღრმა რწმენით ეს გრაალის თასია. ე. ი. წმინდა გიორგის ჩასვლა ქვესკნელში დაკავშირებულია გრაალის თასის წამოღებასთან, ე. ი. ეს არის ინიციაციის სიმბოლო. ამრიგად უკავშირდება გრაალი ქართულ კულტურას, ქართულ ფოლკლორს, საქართველოს ისტორიას. გელათის ფრესკების ძირითადი მოტივები გრაალის თასთან არის დაკავშირებული. ყრმა მაცხოვარი, რომელიც უჭირავს გელათის ღვთისმშობელს, შუბლზე გრაალის ტვიფარს ატარებს! ასე რომ, ეს უაღრესად ღრმა კავშირშია ქართულ კულტურასთან და რაც შეეხება "ვეფხისტყაოსანს", შეძლება ითქვას, რომ "ვეფხისტყაოსანიც" გრაალის პოემაა იმიტომ, რომ გრაალის სიმბოლოები, სინონიმებია საუნჯე, თვალ-მარგალიტი, ფილოსოფიური ქვა და ქალწული, ე. ი. ქალწულის გამოხსნა ტყვეობიდან, ქვესკნელიდან აგრეთვე იგივეა, რაც გრაალის გამოხსნა. ქალი ამ შემთხვევაში განასახიერებს ანიმას, სამშვინელს და ანიმას გამოხსნა დრაკონის ტყვეობიდან არის სწორედ ინიციაციის მიზანი. აი, ეს არის მოცემული სწორედ "ვეფხისტყაოსანში". "ვეფხისტყაოსანი" არის ინიციაციის გზა, ჰეროიკული ინიციაციის გზა არის აღწერილი. ალეგორიულად, საერთოდ, რაინდობა დაკავშირებული იყო ინიციაციასთან, რაინდობა იყო ინიციაციის ინსტიტუტი, ამიტომ მისი უმთავრესი მიზანი იყო ქვესკნელად შთასვლა და გრაალის გამოხსნა, ანუ წმინდა საწყისის გამოხსნა ბნელი ძალების ტყვეობისაგან.-ზვიად გამსახურდია

ახლა რაც შეეხება ქრისტიანულ პერიოდს. ქრისტიანობის შემოსვლა საქართველოში დაკავშირებულია პირველსავე საუკუნეებთან. არ არის შემთხვევითი, საქართველოში ორი მოციქული რომ იმყოფებოდა - ანდრსია და სვიმონ კანანელი - პირველი და უკანასკნელი მოციქულები. ანდრია იყო პირველწოდებული, სვიმონ კანანელი კი ყველაზე ბოლოს მივიდა ქრისტესთან. ეს არის სიმბოლო იმისა, რომ ისინი გამოხატავენ ალფას და ომეგას, ე. ი. დასაწყისსა და დასასრულს. რა როლი აქვა ქართველური მოდგმის ხალხებს ქრისტიანობის განვითარებაში, კერძლდ, მიქაელური ქრისტიანობის განვითარებაში და რატომ ეწოდება გეორგია საქართველოს?

თქვენ მოგეხსენებათ, რომ მიქაელ მთავარანგელოზი არის არსება, რომელსაც ჰყავს პროტოტიპები ანტიურ ეპოქაში, ქრისტემდელ ეპოქაში. ეს არის არსება, რომელიც გვევლინება ნაყოფიერების ღვთაებათა მცველ, ამინდის, ჭექა-ქუხილის ღვთებათა სახით, როგორც ძველ ინდოეთში ინდრა, მესოპოტამიურ სამყაროში მარდუკი, პალეოკავკასიურ სამყაროში ტარჰუ, ამინდისა და ჭექა-ქუხილის ვეფხისტყაოსანი ღვთაება. მას გამოქვაბულებში ყოველთვის ვეფხის ტყავით მოსილად გამოსახავდნენ. ვეფხის ტყავი არის ატრიბუტი იმ არსებისა, რომელსაც ანტიურობაში იცნობდნენ როგორც ინდრას, მარდუკს, ტარჰუს, ქრისტიანობის ეპოქაში კი იცნობენ როგორც მიქაელს და წმინდა გიორგის. წმინდა გიორგი არის მიწიერი ასპექტი მიქაელისა. მიქაელი არის სულიერი სამყაროს ასპექტი, აზროვნებათა ასპექტი, ხოლო წმინდა გიორგი არის მიქაელის ასპექტი ისტორიულ პლანში, ფიზიკურ სამყაროში. რატომ უკავშირდება საქართველოს სახელი გეორგიას?-ზვიად გამსახურდია

ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება
ძირითადი დასკვნები

რუსთველის პოეტური სამყაროს სწორი გაგებისათვის აუცილებელია „ვეფხისტყაოსნის“ სახისმეტყველების ღრმა შესწავლა, რაც გულისხმობს პოემის ფაბულისა და სჲუჟეტის, მისი მხატვრული სტრუქტურის სიმბოლურ და ალეგორიულ ინტერპრეტაციას. შუასაუკუნეთა როგორც დასავლურ ისე აღმოსავლურ ლიტერატურაში უაღრესად დიდ როლს ასრულებდა ალეგორია, რაც ანტიური ეპოქიდან იღებს სათავეს, როდესაც პოეზია, ლიტერატურა ჯერ კიდევ განუყოფელი იყო მითოლოგიისა და რელიგიისაგან.

ვეფხისტყაოსანში აირეკლა შუასაუკუნოებრივი ქალის კულტი, რომელიც ღვთისმშობლის, ქალწულ სოფიას (საღვთო სიბრძნის, ანუ სულიწმიდის) რელიგიური კულტის სიმბოლური გამოხატულებაა როგორც დასავლურ კურტუაზულ ლიტერატურაში, ასევე აღმოსავლეთის სუფისტურ პოეზიაში. საქართველოში ქალის რელიგიური თაყვანისცემა გამოვლინდა თამარ მეფის კულტში, რაც განსაკუთრებით მკვეთრად აისახა შავთელისა და ჩახრუხაძის სახელით ცნობილ ოდებში, ასევე „ვეფხისტყაოსანში“, ისტორიულ პროზაში და ფოლკლორში.

თამარის ალეგორიული სახელები ვეფხისტყაოსანში „ნესთ ანდარე ჯეჰან“ (არ არის ქვეყანად) და „თინათინ“ (სარკისეული ანარეკლი ნათლისა) მიგვითითებენ ღვთაების ორ ასპექტზე, დაფარულზე და ცხადქმნილზე, შეუმეცნებელზე და შემეცნებადზე, გამოუვლენელსა და გამოვლენილზე, აგრეთვე ორ საღვთისმეტყველო გზაზე: აპოფატურზე (უკუთქმითზე) და კატაფატურზე (წართქმითზე), რომელთა არსიც გადმოცემულია არეოპაგიტულ ტრაქტატებში. თამარის კულტი უკავშირდება აგრეთვე ბუნების დიდი დედის, ნაყოფიერების მდედრობითი ღვთაების, ხოლო ქრისტიანობაში ღვთისმშობლის კულტს, რომლის სხვადასხვა სიმბოლურ ატრიბუტებს ატარებენ ვეფხისტყაოსნის გმირი ქალები. ამავე დროს ვეფხისტყაოსანში აირეკლა წმიდა მხედრის, წმიდა გიორგის კულტი, რომელიც ქართულ ქრისტიანობაში და ფოლკლორში ქრისტეს, შუამდგომელ-მედიატორის დონეზე დგას და მის ატრიბუტებს ატარებს;

თუ ქალის კულტი ღვთის მარადქალური ასპექტის თაყვანისცემაა, წმიდა მხედრის კულტში ვლინდება ღვთის ე. წ. ღმერთმამაკაცებრივი მოქმედება, რომლის სიმბოლური სახეა წმ. გიორგი (იერარქიულად მიქაელ მთავარანგელოზი). რამდენადაც ქართული ეროვნული ცნობიერება ქრისტიანობას აღიქვამდა მებრძოლ ასპექტში, ღმერთმამაკაცებრივი საწყისის ყველაზე უფრო სრულქმნილი სიმბოლური გამოხატულება ქართველობისთვის იყო წმიდა გიორგი, რომელიც ფოლკლორში ხშირად აჭარბებს კიდევაც ქრისტეს ძალმოსილებით. ქრისტიანული მოძღვრების მიხედვით, ძე, ღმერთმამაკაცი არის ამავე დროს ზეციური არქეტიპი ადამიანობისა, ზეციური ადამი ანუ პირველკაცი, მაკროანთროპოსი ანუ კაბალის ადამ კადმონი, რომლის სახედ და ხატად არის შექმნილი კაცობრიობა. მითოლოგიაში ზეციურ პირველკაცს ვარსკვლავიანი ცა მოსავს, როგორც ვეფხის ტყავი (დაწინწკლული), რაც არის განსახიერება სამყაროსი, უძრავ ვარსკვლავთა ცისა, ფირმამენტუმისა. ამიტომ არის ვეფხის ტყავი სიმბოლო ინიციაციისა, საზეო განათლებისა, ქვენა სამყაროზე, ქვენა ვნებებზე გამარჯვებისა, სულიერი ძალმოსილებისა და სიბრძნისა, ამის გამო ანტიური მითოლოგიის ღმერთები, გმირები და მისტერიათა ქურუმები ატარებენ მას. ვეფხის ტყავი მოსავს ღმერთ დიონისეს, ინდურ ღმერთს, შივას, შაჰ-ნამეს პირველკაცსა და პირველმეფეს, ქეიუმარსს, როსტომს, ბერძნულ სამყაროში პარისსა და იაზონს, ძველ ეგვიპტეში ჰერმეს–ტოტის ქურუმებს. აქედან მოდის ქვენა სამყაროზე (დრაკონზე) გამარჯვებული ღვთაების, მზიური გმირის კულტი ყველა ხალხების რელიგიებსა და მითებში. მზიური გმირები ბოროტების ქვესკნელურ ძალებზე გამარჯვებით უბრუნებენ კაცობრიობას დაკარგულ ღვთაებრივ ცნობიერებას, აზიარებენ მას სიკეთის, ჭეშმარიტებისა და მშვენიერების იდეალს, რაც მითებში, ზღაპრებში და ეპოსში სიმბოლიზებულია ქალით, საუნჯით, ოქროს საწმისით, ფილოსოფიური ქვით, წმიდა გრაალით.

ქართულ მითოლოგიაში ქვესკნელის, ქტონური სამყაროს სიმბოლოა ქაჯეთი (ქაჯავეთი) ნეგატიური დემონების საუფლო, რომლის დალაშქვრის შედეგად წმიდა გიორგი და სხვა ღვთის შვილები მოიპოვებენ განძს, თასს, ხოლო ზოგ შემთხვევაში გამოიხსნიან სამძიმარს, მზექალს და აშექალს. ეს არის გზა წმიდა გიორგისეული ინიციაციისა. ვეფხისტყაოსანშიც ჰეროიკული სიმბოლური დრამა მოცემულია ქართული მითოლოგიისათვის დამახასიათებელი სახელის გამოყენებით.

ვეფხისტყაოსანი მხატვრული პირობითობის ენაზე ასახავს ინიციაციური სიბრძნის ძირითად იდეებს ქართული საღვთისმეტყველო აზროვნებისა და მითოლოგიისათვის დამახასიათებელი ფორმით. იგი არის ერთგვარი სინთეზი სინკრეტული ეზოტერიზმისა, მოცემული მხატვრულ ენაზე. ავტორის მიზანია კაცობრიობის სულიერი განვითარების სხვადასხვა გზების შეჯამება ეზოტერულ-ქრისტიანული მოძღვრების საფუძველზე. ამის გამო პოემის სახისმეტყველების ძირითადი გასაღებია ანტიურობისა და შუასაუკუნეების ეზოტერული სიბრძნე.

წიგნის სრული ვერსია
http://www.nplg.gov.ge/frames.php?url=/dli...a%26isframe%3D1
geopatriot
ზვიადი იყო სუსტი პოლიტიკოსი და სუსტი ადამიანი

მარტო ქვეყნის სიყვარული არ შველის
bimo
QUOTE(geopatriot @ Nov 26 2009, 03:15 PM) *
ზვიადი იყო სუსტი პოლიტიკოსი და სუსტი ადამიანი

მარტო ქვეყნის სიყვარული არ შველის

ქართველმა ერმა უკვე აღიარა გმირად!1.საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა 35 წლიანი ბრძოლის შემდეგ;2.საქართველოს ისტორიაში ყველაზე ძლიერი იმპერიის-რუსეთის კლანჭებიდან უსისხლოდ დემოკრატიული არასაბჭოური არჩევნებით,საქარტველოს დახსნა;3.საქართველოს დე იურე ცნობა 1992წლამდე 28 სახელმწიფოს მიერ;4.არც საშინაო და არც საგარეო ვალების აღება;6.უკანონო ე.წ.სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმება :7. 1991წ. 23 მარტს ყაზბეგში გამსახურდია -ელცინის ხელშეკრულებაში ამ ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობის აღიარება რუსეთის მიერ და აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის აუცილებლობა;8..აფხაზეთში 28-26-11 სისტემით არჩევნების ჩატარებით კონფლიქტის პროვოცირების ჩაშლა,რაც ქართულ-აფხაზური დიპლომატიის გამარჯვება იყო კრემლზე, ვინაიდან თავიდან იქნა აცილებული ქართველთა და სხვათა ფიზიკური განადგურება;9.აფხაზეთში სიტუაციის კონტროლი საქართ.ხელისუფლების მიერ(მთავრობის თავ-რე,პროკურორი,შინაგან საქმეთა და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ, გვარდია ქართული იყო,პრეზიდენტს და პარლამენტს უფლება ჰქონდათ გაეუქმებინა ანტიკონსტიტუციური გადაწყვეტილებები);10.არცერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია;11.საქართველოს თავი შესწირა(მას რუსებმა გალში შესთავაზეს აფხაზეთის დამოუკიდებლობის ცნობა და პრეზიდენტად დააბრუნებდნენ?! ) უარით მან ხელი" მოაწერა" სიკვდილზე,რაც რუსებმა და ედიკას ძალოვნებმა განახორციელეს!...წმ.შალვა ახალციხელმაც-შავლეგომ არ ითანამშრომლა დამპყრობელთან ჯალალ-ედინთან და ეწამა სამშობლოსათვის! ეს თუ გმირობა და პოლიტიკოსობა არაა მაშინ ტერიტორიების გაყიდვა სკამის შენარჩუნებისთვის ყოფილა პოლიტიკოსობა(სერგო შევარდნაძე, სერგო ორჯონიკიძე,ვარაზ-ბაკური))?!....ეროვნული გმირის-ზვიად გამსახურდიას მოღვაწეობის მთავარი გვირგვინი

9 არილი საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეა

საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა
საქართველოს სახელმწიფოებრიობა, რომელიც საუკუნეთა სიღრმეში იღებს სათავეს, ქართველმა ერმა მე-19 საუკუნეში დაკარგა რუსეთის იმპერიის მიერ საქართველოს დაპყრობისა და სახელმწიფოებრიობის გაუქმების შედეგად. ქართველი ხალხი არასოდეს შეჰგუებია თავისუფლების დაკარგვას. 1918 წლის 26 მაისს დამოუკიდებლობის გამოცხადებით აღდგა საქართველოს გაუქმებული სახელმწიფოებრიობა. შეიქმნა საქართველოს სახელმწიფო მრავალშემადგენლობის საფუძველზე არჩეული ხელისუფლების წარმომადეგენლობითი ორგანოებითა და წესდებით. 1921 წლის თებერვალ-მარტში რუსეთმა უხეშად დაარღვია საქართველო-რუსეთის 1920 წლის 7 მაისის სამშვიდობო ხელშეკრულება და შეიარაღებული თავდასხმის გზით მოახდინა თავის მიერვე ცნობილი საქართველოს სახელმწიფოს დაპყრობა, რასაც შემდგომში მოჰყვა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს გაუქმება. საქართველო რუსეთის იმპერიის (ე.წ. "საბჭოთა კავშირის") შემადგენლობაში ნებაყოფლობით არ შესულა, ხოლო მისი სახელმწიფოებრიობა დღესაც არსებობს, დამოუკიდებლობა და წესდება დღესაც სამართლებრივი ძალის მქონეა, ვინაიდან დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობას დამარცხება არ უღიარებია, ხელი არ მოუწერია და განაგრძობდა მოღვაწეობას დევნილობაში.
რუსეთის იმპერიის ("საბჭოთა კავშირის") შემადგენლობაში საქართველოს იძულებითი ყოფნის მთელი დრო აღინიშნა სისხლიანი ძალადობითა და დასჯებით, რისი უკანასკნელი გამოვლინებაც იყო 1989 წლის 9 აპრილის სისხლიანი კალო. ფარული ომი საქართველოს წინააღმდეგ დღესაც გრძელდება. მისი მიზანია დააბრკოლოს საქართველოს სწრაფვა თავისუფლებისაკენ. 1990 წლის 28 ოქტომბერს მრავალშემადგენლობითი, თავისუფალი გზით არჩეული საქართველოს უზენაესი საბჭო ეყრდნობა რა 1991 წლის 31 მარტის გამოკითხვით გამოხატულ საქართველოს მოსახლეობის ერთსულოვან ნებას, ადგენს და საქვეყნოდ აცხადებს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენას საქართველოს დამოუკიდებლობის 1918 წლის 26 მაისის დადგენილების საფუძველზე. საქართველო დამოუკიდებელი, ერთიანი და განუყოფელია. მის მიწაზე უზენაესია მხოლოდ საქართველოს წესდება და ხელისუფლება. ყოველი მოქმედება, მიმართული საქართველოს ხელისუფლების უზენაესობის შეზღუდვის ან სახელმწიფო მთლიანობის დარღვევისაკენ, ჩაითვლება დამოუკიდებელი სახელმწიფოს საშინაო საქმეებში ჩარევად და თავდასხმად, საერთაშორისო სამართლის წესების უხეშ დარღვევად. საერთაშორისო სამართლის "პრიმატი" საქართველოს წესების მიმართ და მისი მუხლების პირდაპირი მოქმედება საქართველოში ცხადდება საქართველოს ერთ-ერთ ძირითად საწესდებო მიდგომად. საქართველოს ისწრაფვის რა დაიკავოს ღირსეული ადგილი მსოფლიოს სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში, აღიარებს და თანაბრად უზრუნველყოფს საერთაშორისო სამართლით გათვალისწინებულ ადამიანის, ეროვნული, სარწმუნოებრივი და ენობრივი ჯგუფების ყველა უფლებასა და თავისუფლებას, როგორც ამას მოითხოვს გაერთიანებული ერების დაწესებულების წესდება, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო წესდება, საერთაშორისო დადგენილებები და შეთანხმებები. საქართველოს უზენაესი საბჭო აცხადებს, რომ მტკიცედ დაიცავს სხვა სახელმწიფოებთან ურთიერთობას, სამეურნეო-სავაჭრო და სულიერი თანამშრომლობის საყოველთაოდ აღიარებულ წესებს. საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა სრულად შეესაბამება გაერთიანებული ერების დაწესებულების წესდებას, ჰელსინკისა და ვენის შეთანხმებებს, რომლებიც აღიარებენ და განამტკიცებენ ყველა ხალხის უფლებას დამოუკიდებლად განაგოს თავისი ქვეყნის ბედი. საქართველოს უზენაესი საბჭო იმედოვნებს, რომ სახელმწიფოთა საერთაშორისო თანამეგობრობაში არ დარჩება გულგრილი ქართველი ხალხის უფლების და სამართლიანი ნაბიჯისადმი და აღიარებს საქართველოს აღორძინებულ სახელმწიფოებრივ დამოუკიდებლობას, რაც საქართველოს უშიშროების ერთ-ერთი ყველაზე მტკიცე საფუძველი იქნება.

თბილისი, მთავრობის სასახლე
1991 წლის 9 აპრილი, 12 საათი და 30 წუთი.....თუ რუსეთის ფსბ-ს შნირი არა ხარ ,თქვი ესა სუსტი ადამიანის და სუსტი პოლიტიკოსის ნაღვაწი?! :gigii:
geopatriot
QUOTE(bimo @ 27th November 2009 - 11:38) *
თუ რუსეთის ფსბ-ს შნირი არა ხარ ,თქვი ესა სუსტი ადამიანის და სუსტი პოლიტიკოსის ნაღვაწი?!

ეს უკომენტაროდ laugh.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif


სხვათა შორის შეგახსენებ ყველა ყოფილმა საბჭოთა ქვეყნის რესპუბლიკამ მიიღო დამოუკიდებლობა და იმაზე უმტკივნეულოდ ვიდრე ჩვენთან,თუ რაიმეს მიაღწია იმ პერიოდში საქართველომ ყველაფერს ზვიადს ნუ კი მიაწერთ იქ სხვებიც იყვნენ შარტავა,წერეთელი,ჭანტურია და ა.შ.
მიმაჩნია რომ ზვიადის დარჩენის შემთხვევაში ქვეყანა იმაზე უარეს მდგომარეობაში ჩავარდებოდა ვიდრე იყო.

ზვიადის სუსტ ადამიანობაზე ის მეტყველებს რომ ცოლის და ცოლიდის ჭკუაზე დადიოდა.
სუსტ პოლიტიკოსობაზე კი ის რომ მან "შეძლო" ამერიკა და რუსეთი ააერთიანა ჩვენს წინააღმდეგ.
შეუძვრა უსინდისო და უმადურ ერს ჩეჩნებს

საკადრო პოლიტიკა ხომ საერთოდ კიტოვანზე რომ არაფერი ვთქვათ პეტრიაშვილი და მისი "ყელფანდურა" რად ღირს.

"საქართველო მხოლოდ ქართველებისთვის" ხომ საერთოდ მარგალიტია

და ცხინვალის მოვლენები როდის დაიწყო ხომ არ შემახსენებთ????

ზვიადისტების მოქმედებებზე არაფერს ვამბობ,ვიღაცეებმა რომ დაუჩოქეს არაკაც შევარდნაძეს აეროპორტში სამტრედიის დაბომბვა დაიწყეს
bimo
QUOTE(geopatriot @ Nov 27 2009, 12:04 PM) *
QUOTE(bimo @ 27th November 2009 - 11:38) *
თუ რუსეთის ფსბ-ს შნირი არა ხარ ,თქვი ესა სუსტი ადამიანის და სუსტი პოლიტიკოსის ნაღვაწი?!

ეს უკომენტაროდ laugh.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif


სხვათა შორის შეგახსენებ ყველა ყოფილმა საბჭოთა ქვეყნის რესპუბლიკამ მიიღო დამოუკიდებლობა და იმაზე უმტკივნეულოდ ვიდრე ჩვენთან,თუ რაიმეს მიაღწია იმ პერიოდში საქართველომ ყველაფერს ზვიადს ნუ კი მიაწერთ იქ სხვებიც იყვნენ შარტავა,წერეთელი,ჭანტურია და ა.შ.
მიმაჩნია რომ ზვიადის დარჩენის შემთხვევაში ქვეყანა იმაზე უარეს მდგომარეობაში ჩავარდებოდა ვიდრე იყო.

ზვიადის სუსტ ადამიანობაზე ის მეტყველებს რომ ცოლის და ცოლიდის ჭკუაზე დადიოდა.
სუსტ პოლიტიკოსობაზე კი ის რომ მან "შეძლო" ამერიკა და რუსეთი ააერთიანა ჩვენს წინააღმდეგ.
შეუძვრა უსინდისო და უმადურ ერს ჩეჩნებს

საკადრო პოლიტიკა ხომ საერთოდ კიტოვანზე რომ არაფერი ვთქვათ პეტრიაშვილი და მისი "ყელფანდურა" რად ღირს.

"საქართველო მხოლოდ ქართველებისთვის" ხომ საერთოდ მარგალიტია

და ცხინვალის მოვლენები როდის დაიწყო ხომ არ შემახსენებთ????

ზვიადისტების მოქმედებებზე არაფერს ვამბობ,ვიღაცეებმა რომ დაუჩოქეს არაკაც შევარდნაძეს აეროპორტში სამტრედიის დაბომბვა დაიწყეს

კაენური ცოდვის მონანიების მაგივრად აგრძელებ მის მკვლელობას!ღმერთმა გიშველოს!!! "ზვიად გამსახურდიას ემუქრება არა მხოლოდ რვა წლით თავისუფლების აღკვეთა,არამედ-ქვეყნიდან გაძევებაც.მერაბ კოსტავასთან შეთანხმებით,გამსახურდია საჯაროდ "ინანიებს დანაშაულს".( პარიზი,ჟურნალი გუშაგი,1994წ.N1).ამის შემდეგ საბჟოთა დისიდენტური მოძრაობის ერთერთი ლიდერი პეტრე გრიგორენკო წერს:"მჯერა, დადგება დრო,როდესაც ქართველი ხალხი ზვიად გამსახურდიასა და მერაბ კოსტავას თავის უდიდეს ეროვნულ გმირებად შერაცხავს"("თავისუფლების ტრიბუნა", პარიზი, 1978წელი,N1). 1978 წელს აშშ-ს კონგრესმა ზვიად გამსახურდია წარადგინა ოფიციალურად ნობელის პრემიაზე! 1991 წელს აშშ-ს კონგრესმენების მიერ, დემოკრატიასა და თავისუფლებაში შეტანილი წვლილისათვის პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას საპატივცემლოდ კაპიტოლიუმის შენობის თავზე აღიმართა ამერიკის დროშა!ბუკოვსკიმ ,ჭანტურიამ,აირიკიანმა... პრაღის 24 -ე დისიდენტთა საერთაშორისო კონფერენციაზე ჩააწერინეს ქართველები გენოციდს უწყობენ ოსებს,ავიწროებენ ეროვნულ უმცირესობებს..საქართველო მცირე იმპერიად გამოაცხადეს კრემლის დავალებით...ამით გამაამართლეს საქართველოს დაშლისთვის ბრძოლა...ჰელსინკის რეზოლუციით თვითგამორკვევის,ადამიანის უფლებების შესახებ...ზვიადმა ისინი გააფრთხილა აკრიტიკოა იგი და დაანებონ თავი ქვეყნას ,სახელმწიფოს ზიანს ნუ აყენებენ angry.gif

კონსტიტუციით კანონიერად გააუქმეს ოსმა სეპარატისტებმა რუსების დავალებით ავტონომიური ოლქი,ხოლო მათ არც სსრკ-ს ,არც საქარტველოს კონსტიტუციით არ ქონდათ რესპუბლიკის გამოცხადების უფლება და რაც ანტიკონსტიტუციური იყო გავაუქმეთ,შესაბანმისად გაუქმდა ოლქიც...1990 წლის 11 დეკემბერს მოხდაუკანონო ე.წ.სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმება,რითაც აღდაგა ისტორიული სამართლიანობა შიდა ქართლში(სამაჩაბლოში) :7. 1991წ. 23 მარტს ყაზბეგში მოხდა გამსახურდია -ელცინის ხელშეკრულებაში ამ ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობის აღიარება რუსეთის მიერ და აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის აუცილებლობასაც მოეწერა ხელი;...ასე,რომ უფროს ძმას არ ეახლა გამსახურდია მოსკოვში,როგორც ეს გააკეთა მე-2 საუკუნეში ფარსმან-2 ქველმა,როცა რომის იმპერატოპ ადრიანეს არ ეახლა რომში...რაც შეეხება კარგად დახვედრას,იგი მივიღეთ ისე ,როგორც ქართულ ტრადიციას შეეფერებოდა,მაგიდაზე იდგა საუკეთესო კონიაკები,ღვინოები ...ელცინი ჩქარობდა მათ დალევას და ყველაფერი უნდოდა სწრაფად მომთავრებულიყო,ასეც მოხდა,ოღონდ ჩვენს სასარგებლოდ!კონიაკები და ღვინოები საჩუქრად მიიღო
shavlego91
QUOTE(bimo @ Nov 27 2009, 11:38 AM) *
QUOTE(geopatriot @ Nov 26 2009, 03:15 PM) *
ზვიადი იყო სუსტი პოლიტიკოსი და სუსტი ადამიანი

მარტო ქვეყნის სიყვარული არ შველის

ქართველმა ერმა უკვე აღიარა გმირად!1.საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა 35 წლიანი ბრძოლის შემდეგ;2.საქართველოს ისტორიაში ყველაზე ძლიერი იმპერიის-რუსეთის კლანჭებიდან უსისხლოდ დემოკრატიული არასაბჭოური არჩევნებით,საქარტველოს დახსნა;3.საქართველოს დე იურე ცნობა 1992წლამდე 28 სახელმწიფოს მიერ;4.არც საშინაო და არც საგარეო ვალების აღება;6.უკანონო ე.წ.სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმება :7. 1991წ. 23 მარტს ყაზბეგში გამსახურდია -ელცინის ხელშეკრულებაში ამ ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობის აღიარება რუსეთის მიერ და აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის აუცილებლობა;8..აფხაზეთში 28-26-11 სისტემით არჩევნების ჩატარებით კონფლიქტის პროვოცირების ჩაშლა,რაც ქართულ-აფხაზური დიპლომატიის გამარჯვება იყო კრემლზე, ვინაიდან თავიდან იქნა აცილებული ქართველთა და სხვათა ფიზიკური განადგურება;9.აფხაზეთში სიტუაციის კონტროლი საქართ.ხელისუფლების მიერ(მთავრობის თავ-რე,პროკურორი,შინაგან საქმეთა და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ, გვარდია ქართული იყო,პრეზიდენტს და პარლამენტს უფლება ჰქონდათ გაეუქმებინა ანტიკონსტიტუციური გადაწყვეტილებები);10.არცერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია;11.საქართველოს თავი შესწირა(მას რუსებმა გალში შესთავაზეს აფხაზეთის დამოუკიდებლობის ცნობა და პრეზიდენტად დააბრუნებდნენ?! ) უარით მან ხელი" მოაწერა" სიკვდილზე,რაც რუსებმა და ედიკას ძალოვნებმა განახორციელეს!...წმ.შალვა ახალციხელმაც-შავლეგომ არ ითანამშრომლა დამპყრობელთან ჯალალ-ედინთან და ეწამა სამშობლოსათვის! ეს თუ გმირობა და პოლიტიკოსობა არაა მაშინ ტერიტორიების გაყიდვა სკამის შენარჩუნებისთვის ყოფილა პოლიტიკოსობა(სერგო შევარდნაძე, სერგო ორჯონიკიძე,ვარაზ-ბაკური))?!....ეროვნული გმირის-ზვიად გამსახურდიას მოღვაწეობის მთავარი გვირგვინი

9 არილი საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეა

საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა
საქართველოს სახელმწიფოებრიობა, რომელიც საუკუნეთა სიღრმეში იღებს სათავეს, ქართველმა ერმა მე-19 საუკუნეში დაკარგა რუსეთის იმპერიის მიერ საქართველოს დაპყრობისა და სახელმწიფოებრიობის გაუქმების შედეგად. ქართველი ხალხი არასოდეს შეჰგუებია თავისუფლების დაკარგვას. 1918 წლის 26 მაისს დამოუკიდებლობის გამოცხადებით აღდგა საქართველოს გაუქმებული სახელმწიფოებრიობა. შეიქმნა საქართველოს სახელმწიფო მრავალშემადგენლობის საფუძველზე არჩეული ხელისუფლების წარმომადეგენლობითი ორგანოებითა და წესდებით. 1921 წლის თებერვალ-მარტში რუსეთმა უხეშად დაარღვია საქართველო-რუსეთის 1920 წლის 7 მაისის სამშვიდობო ხელშეკრულება და შეიარაღებული თავდასხმის გზით მოახდინა თავის მიერვე ცნობილი საქართველოს სახელმწიფოს დაპყრობა, რასაც შემდგომში მოჰყვა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს გაუქმება. საქართველო რუსეთის იმპერიის (ე.წ. "საბჭოთა კავშირის") შემადგენლობაში ნებაყოფლობით არ შესულა, ხოლო მისი სახელმწიფოებრიობა დღესაც არსებობს, დამოუკიდებლობა და წესდება დღესაც სამართლებრივი ძალის მქონეა, ვინაიდან დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობას დამარცხება არ უღიარებია, ხელი არ მოუწერია და განაგრძობდა მოღვაწეობას დევნილობაში.
რუსეთის იმპერიის ("საბჭოთა კავშირის") შემადგენლობაში საქართველოს იძულებითი ყოფნის მთელი დრო აღინიშნა სისხლიანი ძალადობითა და დასჯებით, რისი უკანასკნელი გამოვლინებაც იყო 1989 წლის 9 აპრილის სისხლიანი კალო. ფარული ომი საქართველოს წინააღმდეგ დღესაც გრძელდება. მისი მიზანია დააბრკოლოს საქართველოს სწრაფვა თავისუფლებისაკენ. 1990 წლის 28 ოქტომბერს მრავალშემადგენლობითი, თავისუფალი გზით არჩეული საქართველოს უზენაესი საბჭო ეყრდნობა რა 1991 წლის 31 მარტის გამოკითხვით გამოხატულ საქართველოს მოსახლეობის ერთსულოვან ნებას, ადგენს და საქვეყნოდ აცხადებს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენას საქართველოს დამოუკიდებლობის 1918 წლის 26 მაისის დადგენილების საფუძველზე. საქართველო დამოუკიდებელი, ერთიანი და განუყოფელია. მის მიწაზე უზენაესია მხოლოდ საქართველოს წესდება და ხელისუფლება. ყოველი მოქმედება, მიმართული საქართველოს ხელისუფლების უზენაესობის შეზღუდვის ან სახელმწიფო მთლიანობის დარღვევისაკენ, ჩაითვლება დამოუკიდებელი სახელმწიფოს საშინაო საქმეებში ჩარევად და თავდასხმად, საერთაშორისო სამართლის წესების უხეშ დარღვევად. საერთაშორისო სამართლის "პრიმატი" საქართველოს წესების მიმართ და მისი მუხლების პირდაპირი მოქმედება საქართველოში ცხადდება საქართველოს ერთ-ერთ ძირითად საწესდებო მიდგომად. საქართველოს ისწრაფვის რა დაიკავოს ღირსეული ადგილი მსოფლიოს სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში, აღიარებს და თანაბრად უზრუნველყოფს საერთაშორისო სამართლით გათვალისწინებულ ადამიანის, ეროვნული, სარწმუნოებრივი და ენობრივი ჯგუფების ყველა უფლებასა და თავისუფლებას, როგორც ამას მოითხოვს გაერთიანებული ერების დაწესებულების წესდება, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო წესდება, საერთაშორისო დადგენილებები და შეთანხმებები. საქართველოს უზენაესი საბჭო აცხადებს, რომ მტკიცედ დაიცავს სხვა სახელმწიფოებთან ურთიერთობას, სამეურნეო-სავაჭრო და სულიერი თანამშრომლობის საყოველთაოდ აღიარებულ წესებს. საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა სრულად შეესაბამება გაერთიანებული ერების დაწესებულების წესდებას, ჰელსინკისა და ვენის შეთანხმებებს, რომლებიც აღიარებენ და განამტკიცებენ ყველა ხალხის უფლებას დამოუკიდებლად განაგოს თავისი ქვეყნის ბედი. საქართველოს უზენაესი საბჭო იმედოვნებს, რომ სახელმწიფოთა საერთაშორისო თანამეგობრობაში არ დარჩება გულგრილი ქართველი ხალხის უფლების და სამართლიანი ნაბიჯისადმი და აღიარებს საქართველოს აღორძინებულ სახელმწიფოებრივ დამოუკიდებლობას, რაც საქართველოს უშიშროების ერთ-ერთი ყველაზე მტკიცე საფუძველი იქნება.

თბილისი, მთავრობის სასახლე
1991 წლის 9 აპრილი, 12 საათი და 30 წუთი.....თუ რუსეთის ფსბ-ს შნირი არა ხარ ,თქვი ესა სუსტი ადამიანის და სუსტი პოლიტიკოსის ნაღვაწი?! :gigii:

შარტავას საქართველოს განთავისუფლებაში არ მიუღია მონაწილეობა( ის პარტიული ფუნქციონერი გახლდათ) ის შევარდნაძემ ჩააბარა აფხაზებს(როგორც შევარდნაძის ღალატის მოწმე),სადაც იგი გმირულად დაიღუპა...რაც შეეხება ჭანტურიას იგი იარაღით ხელში ებრძოდა დამოუკიდებელ საქართველოს რუსებთან ერთად...გავაგრძელო დაკავებულ "ზვიადისტებს" კითხავდა,იყო ფეხებში სროლებიც და დაჭრებიც_ ჯაბას "სამი განზომილება" გვ.361 არაფერს ვამბოობ რუსეთის დავალებით ,რომ პრაღის კონფერენციაზე ჩაწერილ ფრაზებზე საქართველოს საწინააღმდეგოდ...არ მინდოდა გარდაცვლილ კაცზე ლაპარაკი...ღმერთმა შეუნდოს!
bimo
"'გვეტანებოდნენ ძაღლნი და ღორნი,
შემუსვრა სურდათ ელვარე ჭაღის,
მაგრამ ხომ დავრჩით, მაინც ჩვენ ორნი,
მკრთალნი რაინდნი მწუხარე სახის!''
ზვიად გამსახურდია
geopatriot
QUOTE(shavlego91 @ 27th November 2009 - 16:33) *
რაც შეეხება ჭანტურიას იგი იარაღით ხელში ებრძოდა დამოუკიდებელ საქართველოს რუსებთან ერთად...გავაგრძელო დაკავებულ "ზვიადისტებს" კითხავდა,იყო ფეხებში სროლებიც და დაჭრებიც


საღოლ შენ!!!


რაც ზვიადისტებმა საქართველოს დაუშავეს და უშავებენ ისეთი არავის არაფერი უქნია

ქობალია დაგრჩათ ახლა და ხერხეულიძე-წიკლაური და იმათ ეთაყვანეთ

მანანა არჩვაძე არ დაგავიწყდეთ კიდე
shavlego91
QUOTE(geopatriot @ Nov 28 2009, 08:57 PM) *
QUOTE(shavlego91 @ 27th November 2009 - 16:33) *
რაც შეეხება ჭანტურიას იგი იარაღით ხელში ებრძოდა დამოუკიდებელ საქართველოს რუსებთან ერთად...გავაგრძელო დაკავებულ "ზვიადისტებს" კითხავდა,იყო ფეხებში სროლებიც და დაჭრებიც


საღოლ შენ!!!


რაც ზვიადისტებმა საქართველოს დაუშავეს და უშავებენ ისეთი არავის არაფერი უქნია

ქობალია დაგრჩათ ახლა და ხერხეულიძე-წიკლაური და იმათ ეთაყვანეთ

მანანა არჩვაძე არ დაგავიწყდეთ კიდე

შენ დამოუკიდებლობის აქტის მნიშვნელობა არ გესმის ,ეს ხილი ყორღანაშვილებისთვის უცხოა,რადგან წმიდა წერილში ნათქვამია ნუ დაუყრით ღორებს მარგალიტებს! :gigii: ...ეს შეიძლება გაიგო"'გვეტანებოდნენ ძაღლნი და ღორნი,
შემუსვრა სურდათ ელვარე ჭაღის,
მაგრამ ხომ დავრჩით, მაინც ჩვენ ორნი,
მკრთალნი რაინდნი მწუხარე სახის!' rolleyes.gif '
ზვიად გამსახურდია
geopatriot
shavlego91

ხერხეულიძეს მაგონებ.შენც ხომ არ გჯერა რომ ზვიადის სული მიშაში ჩასახლდა? biggrin.gif biggrin.gif
shavlego91
QUOTE(geopatriot @ Nov 29 2009, 01:25 PM) *
shavlego91

ხერხეულიძეს მაგონებ.შენც ხომ არ გჯერა რომ ზვიადის სული მიშაში ჩასახლდა? biggrin.gif biggrin.gif

შენ კი- ყორღანაშვილს მაგონებ... :gigii: :gigii: :gigii:

1991 წლიდან ვრცელდებოდა ქართველი "ოპოზიციონერების " ანუ მესამე კოლონის მიერ...ქართველები გენოციდს ვუწყობთ ოსებს ,ვავიწროებთ ეროვნულ უმცირესობებს-პრაღის 24-ე რაზოლუვია...ეს თეორია შექმნა მოსკოვმა ანუ მითი ქართული" მცირე იმპერიის" შესახებ,რათა შემდეგ დაესაბუთებინა ჩაგრული ერების ოსებისა და აფხაზების... გამოყოფა ჰელსიინკის რეზოლუციით თვითგამორკვევის უფლების შესახებ ამისთვის შემაგდო რუსმა ტერმინები-"პროვინციალური ფაშიზმი",...)...ამ იდეოლოგიური ომში "გამარჯვების"შემდეგ მოსკოვის დავალებით მამაშენი-სერგო შევარდანაძე ასხვისებს სამაჩაბლოსა და აფხაზეთს დაგომისის 1992 წ.24 ივნისის,მოსკოვის 1992 წ.3 სექტემბრის,სოჭის 1993 წ.27 ივლისის ხელშეკრულებით,როცა მხოლოდ ქართული მხარის მიერ მოხდა ჯარისა და ტექნიკის გაყვანა,რის გამოც ჩაბარდა ჯერ გაგრა და შემდეგ აფხაზეთი მთლიანად,შემოყვანილი იქნა ოკუპანტები მშვიდობისმყოფელთა მანტიით,1994 წლის მოსკოვის გარიგებით კი-ცნო აფხაზეთის დამოუკიდებლობა...ჩვენ და ამ ერებს შორის დამოკიდებულების ამსახველია 1991 წ. 31 მარტის რეფერენდუმის და 1991 წ. 26 მაისის არჩევნების შედეგები,სადაც ამ ერების დიდმა უმრავლესობამ დადებითი პასუხი მოგვცა...თქვენი ლოგიკაა გენოციდისთვის ,დეპორტაციისთვის ბოდიში მოვიხადოთ ანუ ულვაშა ჩოჩიევის აზრია...26 მარტს ჩატარდა საერთაშორისო კონფერენცია ამ თემებზე ნახეთ... ზვიად გამსახურდიას ჰელსინკის ჯგუფის დამაარსებლის ,ჰუმანისტის განქიქება ამ საკითხზე რომის პაპზე მეტ კათოლიკობას ნიშნავს... მოქლაქეობაზე ნულოვანი ვარიანტი იქნა მიღებული...აფხაზებს არჩევნებში ყველა პირობა ჰქონდათ(ოღონდ ედიკას უფლება თანამდებობებზე მხოლოდ აფხაზები -არა) ამ თეორიით თქვენ სხვა ერების უფლებებსაც იცავთ ანუ ღმერთმა ნუ ქნას...აქ პასუხს ვერ გაგცემთ,რადგან წმიდა წყლის ცილისწამებებზე პასუხებს არ იძლევიან...დადე არგუმენტები...ოსებმა ოლქი თვითონ გააუქმეს ,ამის უფლება მათ ჰქონდათ,ხოლო რესპუბლიკის შექმნის უფლება არ ჰქონდათ და ამიტომ კონსტიტუციით რესპუბლიკა გავაუქმეთ...ეს ლეგიტიმურად ელცინმა ყაზბეგში აღიარა 1991 წ.23 მარტს და შემდეგ სსრკ უმაღლესმა საბჭომ...თქვენ მიეჩვიეთ სამართლებრივი სივრციდან გასვლას,რასაც რუსები გვიკეთებენ...თქვენი ლოგიკა,უფრო სწორედ ულოგიკობა წყალს ასხამს ოკუპანტებზე,ძალადობის ესკალაციაზე...გირჩევთ იაროთ საერთაშორისო სამართლით,კანონებით...წესრიგი თვით უფალია...ქაოსი კი-ეშმაა... geopatriot ღმერთმა გიშველოთ ყორღანაშვილებს!!!

QUOTE(bimo @ Nov 27 2009, 04:36 PM) *
"'გვეტანებოდნენ ძაღლნი და ღორნი,
შემუსვრა სურდათ ელვარე ჭაღის,
მაგრამ ხომ დავრჩით, მაინც ჩვენ ორნი,
მკრთალნი რაინდნი მწუხარე სახის!''
ზვიად გამსახურდია

rolleyes.gif
გალუნგუნგგ
შავლეგ, შეეეენიიიიი..... შააავი ჩოხა მ biggrin.gif))))


ნუ ლაპარაკობ "ამ ერების" ანუ ოსების და აფხაზების სახელით, რომელთაც არანაირ 31 მარტის რეფერენდუმში მონაწილეობა არ მიუღიათ და ამით სათავე დაედო საქართველოს დანაწევრებას.
shavlego91
QUOTE(Dimpitaurize @ Nov 30 2009, 11:03 PM) *
შავლეგ, შეეეენიიიიი..... შააავი ჩოხა მ biggrin.gif))))


ნუ ლაპარაკობ "ამ ერების" ანუ ოსების და აფხაზების სახელით, რომელთაც არანაირ 31 მარტის რეფერენდუმში მონაწილეობა არ მიუღიათ და ამით სათავე დაედო საქართველოს დანაწევრებას.

მე თვითონ ვარ თვითმხილველი...ეს ოფიციალური სტატისტიკაა,რომელშიც ეჭვი შენს გარდა არავის შეუტანია...მაკვირვებთ თქვენის დაკვირვებულობით! rolleyes.gif
გალუნგუნგგ
QUOTE(shavlego91 @ Dec 1 2009, 04:48 PM) *
QUOTE(Dimpitaurize @ Nov 30 2009, 11:03 PM) *
შავლეგ, შეეეენიიიიი..... შააავი ჩოხა მ biggrin.gif))))


ნუ ლაპარაკობ "ამ ერების" ანუ ოსების და აფხაზების სახელით, რომელთაც არანაირ 31 მარტის რეფერენდუმში მონაწილეობა არ მიუღიათ და ამით სათავე დაედო საქართველოს დანაწევრებას.

მე თვითონ ვარ თვითმხილველი...ეს ოფიციალური სტატისტიკაა,რომელშიც ეჭვი შენს გარდა არავის შეუტანია...მაკვირვებთ თქვენის დაკვირვებულობით! rolleyes.gif



მიგვითითე წყაროზე, რა "ოფიციალური სტატისტიკაა", რამდენი ოსი და აფხაზი მონაწილეობდა მაგ რეფერენდუმში (და მით უმეტეს, ხმა რას მისცა). ფაქტი ისაა, რომ აფხაზეთის და სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურმა ორგანოებმა ოფიციალურად გამოაცხადეს რეფერენდუმის ბოიკოტი, თუმცა ქართველებისთვის ხმის მიცემა არავის დაუშლია. ეს იყო ქართველი ეთნოსის რეფერენდუმი და არა სრულიად საქართველოსი. სამწუხაროდ ასეა.
shavlego91
QUOTE(Dimpitaurize @ Dec 1 2009, 05:04 PM) *
QUOTE(shavlego91 @ Dec 1 2009, 04:48 PM) *
QUOTE(Dimpitaurize @ Nov 30 2009, 11:03 PM) *
შავლეგ, შეეეენიიიიი..... შააავი ჩოხა მ biggrin.gif))))


ნუ ლაპარაკობ "ამ ერების" ანუ ოსების და აფხაზების სახელით, რომელთაც არანაირ 31 მარტის რეფერენდუმში მონაწილეობა არ მიუღიათ და ამით სათავე დაედო საქართველოს დანაწევრებას.

მე თვითონ ვარ თვითმხილველი...ეს ოფიციალური სტატისტიკაა,რომელშიც ეჭვი შენს გარდა არავის შეუტანია...მაკვირვებთ თქვენის დაკვირვებულობით! rolleyes.gif



მიგვითითე წყაროზე, რა "ოფიციალური სტატისტიკაა", რამდენი ოსი და აფხაზი მონაწილეობდა მაგ რეფერენდუმში (და მით უმეტეს, ხმა რას მისცა). ფაქტი ისაა, რომ აფხაზეთის და სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურმა ორგანოებმა ოფიციალურად გამოაცხადეს რეფერენდუმის ბოიკოტი, თუმცა ქართველებისთვის ხმის მიცემა არავის დაუშლია. ეს იყო ქართველი ეთნოსის რეფერენდუმი და არა სრულიად საქართველოსი. სამწუხაროდ ასეა.

ეს მონაცემები აღიარა საერთაშორისო დამკვირვებლებმა,რომელშიც რამდენი ოსი და ქართველი მონაწილეობდა მოცემულია..ესაა წყარო და ცოცხალ ოსებს ,ხმის მიმცემებს ვერ მოგიყვან :gigii:
გალუნგუნგგ
QUOTE
ეს მონაცემები აღიარა საერთაშორისო დამკვირვებლებმა,რომელშიც რამდენი ოსი და ქართველი მონაწილეობდა მოცემულია..ესაა წყარო



ჰოდა მიგვითითე, სად წერია, ვინ იყვნენ "საერთაშორისო დამკვირვებლები" და რა სტატისტიკა აღრიცხეს, მერე იქნება ეგ წყარო და რა ჰაერზე ლაპარაკი. ))
shavlego91
QUOTE(გალუნგუნგგ @ Dec 2 2009, 07:40 PM) *
QUOTE
ეს მონაცემები აღიარა საერთაშორისო დამკვირვებლებმა,რომელშიც რამდენი ოსი და ქართველი მონაწილეობდა მოცემულია..ესაა წყარო



ჰოდა მიგვითითე, სად წერია, ვინ იყვნენ "საერთაშორისო დამკვირვებლები" და რა სტატისტიკა აღრიცხეს, მერე იქნება ეგ წყარო და რა ჰაერზე ლაპარაკი. ))

წაიკითხე ოფიციალური განცხადებები მაშინდელ პრესაში,ასევე საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს უწყებანი...
გალუნგუნგგ
QUOTE(shavlego91 @ Dec 3 2009, 10:47 AM) *
QUOTE(გალუნგუნგგ @ Dec 2 2009, 07:40 PM) *
QUOTE
ეს მონაცემები აღიარა საერთაშორისო დამკვირვებლებმა,რომელშიც რამდენი ოსი და ქართველი მონაწილეობდა მოცემულია..ესაა წყარო



ჰოდა მიგვითითე, სად წერია, ვინ იყვნენ "საერთაშორისო დამკვირვებლები" და რა სტატისტიკა აღრიცხეს, მერე იქნება ეგ წყარო და რა ჰაერზე ლაპარაკი. ))

წაიკითხე ოფიციალური განცხადებები მაშინდელ პრესაში,ასევე საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს უწყებანი...




კარგი, შენ "გაიმარჯვე". )))
geopatriot
QUOTE(Dimpitaurize @ 3rd December 2009 - 19:19) *
ეს მონაცემები აღიარა საერთაშორისო დამკვირვებლებმა,რომელშიც რამდენი ოსი და ქართველი მონაწილეობდა მოცემულია..ესაა წყარო


megalol.gif megalol.gif megalol.gif megalol.gif megalol.gif megalol.gif megalol.gif megalol.gif

გულიანად გამაცინე.

და შეშფოთება არ გამოუხატავთ?
shavlego91
ყველა ვინც მონაწილეობდა რუსეთის მიერ მოწყობილ სამხედრო გადატრიალებაში პასუხისმგებელი ხართ საქარტველოს თავს დატეხილ ყველა უბედურებაში ...ტერიტორიების გასხვისებაში,ათიათასობიტ ადამიანის დეპორტაციაში,ქართველთა ეAთნოწმენდაში,მილიარდების მითვისებაში,1,5 მილიონისსაზღვარგარეთ მამლუქებად გაყიდვაში,ზვიად გამსახურდიასა და მრავალი პატრიოტის მკვლელობაში .ჩვენ რასაც დავპირდით მოსახლეობას ის შევასრულეთ(იხ. დოკუმენტი!) და ძალაუფლება ამისთვის გამოვიყენეთ ,არა პირადულისთვის..."როცა ერს ამდენი მოღალატე ჰყავს თვით მაკედონელიც ვერ გაამარჯვებინებს მას"-ეს აქსიომატური დებულებაა... სერგო ორჯონიკიძემ და ედუარდ შევარდნაძემ 20-20 ათასი კვ.კმ. ტერიტორია გააჩუქეს...ახლა მოისმინეს ამ ყორღანაშვილებმა ,რომ მათი დაფინანსება 1991-92 წწ. გადატრიალებისას რუსეთმა დუმის დეპუტატის ცნობით 65 მილიონი დოლარი გაიღო...მანამდე ელცინის ვიცე-პრემიერმა ბურბულისმა აღიარა,რომ ის თბილისში გადატრიალების კოორდინატორი იყო...ბეპაევმა აღიარა რუსეთის სამხედრო ოლქის მონაწილეობა ცოცხალი ძალითა და ტექნიკით გადატრიალებაში...სწორედ ამ გადატრიალების პროგრამა-მინიმუმი იყო აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს ოკუპაცია-ანექსია(რაც შევარდნაძემ და მოღალატე ყორღანაშვილებმა შეუსრულეს რუსეთს),პროგრამა მაქსიმუმი იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის მოსპობა და რუსეთის ერთ-ერთ რესპუბლიკად მისი გადაქცევა...ვინც გადატრიალებაში მონაწილეობდით ,ყველა ათობით ათასი ადამიანის მკვლელი,ტერიტორიების გამსხვისებელი,ქვეყნის კატასტროფამდე მიმყვანებელი ხართ ...გეშინოდეთ ღვთის რისხვის! ზვიად გამსახურდიას მკვლელობისთვისაც წავიდა ამ მილიონებიდან თანხები...ძალინ საცოდავები ხართ მოღალატეები ,რადგან არ იცით რა გელით თქვე უბადრუკებო!!!თქვენთვის ....ზვიად გამსახურდია ქართველმა ერმა უკვე აღიარა გმირად!1.საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა 35 წლიანი ბრძოლის შემდეგ;2.საქართველოს ისტორიაში ყველაზე ძლიერი იმპერიის-რუსეთის კლანჭებიდან უსისხლოდ დემოკრატიული არასაბჭოური არჩევნებით,საქარტველოს დახსნა;3.საქართველოს დე იურე ცნობა 1992წლამდე 28 სახელმწიფოს მიერ;4.არც საშინაო და არც საგარეო ვალების აღება;6.უკანონო ე.წ.სამხრეთ ოსეთის ოლქის გაუქმება :7. 1991წ. 23 მარტს ყაზბეგში გამსახურდია -ელცინის ხელშეკრულებაში ამ ოლქის გაუქმების ლეგიტიმურობის აღიარება რუსეთის მიერ და აფხაზეთიდან და სამაჩაბლოდან რუსული ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის აუცილებლობა;8..აფხაზეთში 28-26-11 სისტემით არჩევნების ჩატარებით კონფლიქტის პროვოცირების ჩაშლა,რაც ქართულ-აფხაზური დიპლომატიის გამარჯვება იყო კრემლზე, ვინაიდან თავიდან იქნა აცილებული ქართველთა და სხვათა ფიზიკური განადგურება;9.აფხაზეთში სიტუაციის კონტროლი საქართ.ხელისუფლების მიერ(მთავრობის თავ-რე,პროკურორი,შინაგან საქმეთა და უშიშროების მინისტრები ქართველები იყვნენ, გვარდია ქართული იყო,პრეზიდენტს და პარლამენტს უფლება ჰქონდათ გაეუქმებინა ანტიკონსტიტუციური გადაწყვეტილებები);10.არცერთი გოჯი მიწა არ დაუთმია;11.საქართველოს თავი შესწირა(მას რუსებმა გალში შესთავაზეს აფხაზეთის დამოუკიდებლობის ცნობა და პრეზიდენტად დააბრუნებდნენ?! ) უარით მან ხელი" მოაწერა" სიკვდილზე,რაც რუსებმა და ედიკას ძალოვნებმა განახორციელეს!...წმ.შალვა ახალციხელმაც-შავლეგომ არ ითანამშრომლა დამპყრობელთან ჯალალ-ედინთან და ეწამა სამშობლოსათვის! ეს თუ გმირობა და პოლიტიკოსობა არაა მაშინ ტერიტორიების გაყიდვა სკამის შენარჩუნებისთვის ყოფილა პოლიტიკოსობა(სერგო შევარდნაძე,ვარაზ-ბაკური))?! გმირობას და პოლიტიკოსობას რას ეძახი ? ტერიტორიებს რომ გაყიდის,30 000 ადამიანს აფხაზეთში და სამაჩაბლოში რომ მოკლავს, საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას რომ მოკლავს,20 მილიარდი დოლარის ანაბრებს ხალხს ,რომ წაართმევს,1,5 მილიონ ადამიანს მამლუქებად ,რომ გაყიდის, საკუთარ დედას,რომ გულიანად შეიგინებს?ძლიერი პლიტიკოსობა არაა დამოუკიდებლობის მოპოვება,სამაჩაბლოს ისტორიული სტატუსის დაბრუნება,ამ ე.წ.ოლქის გაუქმების რუსეთის მიერ აღიარება,აფხაზეთში სიტუაცის სრული გაკონტროლება,არცერთი გოჯი მიწის არ დათმობა,არც საშინაო და არც საგარეო ვალის არაღება, რეფერენდუმით 1921 წლიდან დაკარგული ტერიტორიების დე-იურე საქართველოს შემადგენლობაში დაბრუნება... თქვენთვის დიდი პოლიტიკოსია შევარდნაძე-აფხაზეთის და სამაჩაბლოს გამსხვისებელი 1992წ.24 ივნისის დაგომისის,1992წლის 3 სექტემბრის მოსკოვის,1993 წლის 27 ივლისის სოჭის გარიგებებით,30 ათასი ქართველის გენოციდით აფხაზეთში,2,5 მილიარდი დოლარის კრედიტის,20 მილიარდი დოლარის ანაბრების მითვისებით...მოსკოვში 1994 წლის მაისში აფხაზეთის დამოუკიდებლობის ხელმოწერით,11,9 მილიარდი დოლარის სამხედრო ტექნიკის რუსებისთვის გატანებით,შავი ზღვის სამხედრო ფლოტის ქართულ წილზე უარისთქმით...ჩამოვთვალო ? აი ვინ გაწეწა საქართველო ! იმპერიამ და კრიმინალებმა!
bimo
ვინ არის ბიძინა კერატიშვილი და რატომ გამოჩნდა მისი სახელი საპატრიარქოს წინააღმდეგ აგორებულ კამპანიაში

სიახლე — თავფურცელი
15:37 07.12.2009
ვერსია პრინტერისთვის •
დაამატე რჩეულებში •
[”ვერსია”]
საქართველოს საპატრიარქოს ირგვლივ ატეხილი სკანდალი უკვე რამდენიმე თვეა, სხვადასხვა ვარიაციებით გრძელდება. სამწუხაროდ, იმის გამო, რომ საპატრიარქო თითქმის არც ერთ ფაქტზე კომენტარს არ აკეთებს, ანდა ცდილობს, ზოგადი განმარტებებით შემოიფარგლოს, რჩება შთაბეჭდილება, რომ ინფორმაციები, რომელსაც თავისუფლების ინსტიტუტი და ცალკეული პიროვნებები საზოგადოებაში ავრცელებენ, ჭეშმარიტების მარცვალს მაინც შეიცავს. ორიოდე დღის წინ კი, ამ სკანდალში, სრულიად მოულოდნელად, ამოტივტივდა ბიძინა კერატიშვილის სახელი.

თუმცა რა მიზანი და გათვლა აქვთ საქართველოს პატრიარქის ოპონენტებს, ჯერჯერობით უცნობია. ცნობილი კი მხოლოდ ის არის, რომ სწორედ ბატონი კერატიშვილი გახლდათ, თავის დროზე, საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქობის ერთ-ერთი რეალური კანდიდატი. ვინც არ იცის, იმასაც გეტყვით, რომ კერატიშვილის საქმეში ყველაზე აქტიური როლი ზვიად გამსახურდიამ და მერაბ კოსტავამ შეასრულეს, რომლებიც საპატრიარქოში არსებულ განუკითხაობას დაუპირისპირდნენ და დღეს ილია მეორისკენ ხელის გაშვერა და მისი დადანაშაულება კერატიშვილის საქმეში, ან ამ საქმის არცოდნის ბრალია, ანდა - მიზანმიმართული შავი პიარი.

“ვერსია” დღეს გთავაზობთ უნიკალურ ფაქტებს სისხლის სამართლის საქმე N5921-დან, რომელიც აღიძრა 1978 წლის 25 მაისს, ბიძინა ტიტიკოს ძე კერატიშვილის, იგივე მიტროპოლიტი გაიოზის წინააღმდეგ სავალუტო ოპერაციების წესების დარღვევის მცდელობის ფაქტზე. იმის გამო, რომ შევინარჩუნოთ ობიექტურობა, შეგნებულად არ შევხვდით უამრავ ადამიანს, რომელიც ამ საქმის გამოძიებაში მონაწილეობდა და მხოლოდ იმდროინდელი მოსამართლე, ალექსანდრე ალადაშვილის მცირე კომენტარით დავკმაყოფილდით.თბილისის საქალაქო სასამართლოს სს საქმეთა კოლეგიის( მოს.ალექსადრე ალადაშვილი) 1979 წლის 27 მარტის განაჩენიდან:
... როგორც საქმის მასალებითაა დადგენილი, ბიძინა კერატიშვილს ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატიდან ამოღებული ზურმუხტების გაყიდვა სურდა ჯერ კიდევ 1974 წელს, როცა მისმა ნაცნობმა, მოწმე რომან კინწურაშვილმა თავისივე სახლში ხსენებული ხატის ყიდვის თაობაზე შეახვედრა კერატიშვილს აწგანსვენებული ჯ. კაცობაშვილი და სამართალში მიცემულმა ხატში მოსთხოვა 50 000 მანეთი. ეს ფაქტი პროცესზე დაადასტურა არა მარტო მოწმე კინწურაშვილმა, არამედ მოწმე ეუშაღ რაფიელის ძე ყვითელაშვილმაც, რომელიც ესწრებოდა მოლაპარაკებებს”.

“... სასამართლო კოლეგიამ იხელმძღვანელა რა საქართველოს სსრ სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 303-304 მუხლებით, დაადგინა:
ბიძინა ტიტიკოს ძე კერატიშვილი ცნობილ იქნას დამნაშავედ და მიესაჯოს სსკ 238 მუხლის 1-ლი ნაწილით - 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა, 17,89 მუხლის 1-ლი ნაწილით 8 წლით თავისუფლების აღკვეთა და 96 პრიმა მუხლით 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა. სსკ მე-40 მუხლის შესაბამისად, სასჯელი გადაიფაროს და საბოლოოდ დაეტოვოს 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა გაძლიერებული რეჟიმის შრომა-გასწორების კოლონიაში მოხდით, ქონების კონფისკაციით”.

სასამართლო კოლეგიის თავმჯდომარეს, რომელმაც ბიძინა კერატიშვილს განაჩენი გამოუტანა, დღესაც ახსოვს პროცესის ყველა დეტალი და “ვერსიას” ექსკლუზიურ, საზოგადოებისთვის დღემდე უცნობ ინფორმაციას აწვდის. ყოფილი მოსამართლე, დღეს უკვე ადვოკატი ალექსანდრე ალადაშვილი იხსენებს, რომ განაჩენის გამოტანის შემდგომ, იგი “ზემოთ”, ცეკაშიც დაიბარეს:

- ნივთების უმრავლესობა, რომელიც ბიძინა კერატიშვილის ბინიდან იქნა ამოღებული, მე განაჩენით მუზეუმს გადავეცი, რადგან მაშინ ეკლესია დღევანდელივით დაცული არ იყო და კერატიშვილისნაირები დაუნდობლად ძარცვავდნენ. ეს იყო უპრეცედენტო გადაწყვეტილება, რადგან წესით, ეს ძვირფასეულობა მაშინ სახელმწიფო საკუთრებაში უნდა მოქცეულიყო. ეს რომ გამეკეთებინა, ამას მოჰყვებოდა ის, რომ მერე ამ საგანძურს მოსკოვი უპრობლემოდ წაიღებდა და სამუდამოდ დაიკარგებოდა საქართველოსთვის.

მაღალ პარტიულ ეშელონებში დადგა საკითხი - რატომ დაარღვია კანონი მოსამართლემო და ა.შ. საბედნიეროდ, ყველაფერი მშვიდობიანად დასრულდა.

ბატონო ალექსანდრე, თუ არის რაიმე ისეთი, რაც ოფიციალურ დოკუმენტაციაში არ ასახულა, თუმცა თქვენთვის ცნობილი გახდა საქმის წარმოების დროს, კულუარებიდან?
- მე მითხრეს, რომ ბიძინა კერატიშვილი დაკავშირებული იყო სომხეთის ეკლესიის მაღალ სასულიერო პირებთან. სწორედ მათი მეშვეობით გადიოდა და საზღვარგარეთ იყიდებოდა ქართული ეკლესიის საგანძური!

დღეს ბიძინა კერატიშვილი კათალიკოს-პატრიარქის წინააღმდეგ აგორებულ კამპანიაში ისევ ამოტივტივდა...
- მე ერთ რამეს ვიტყვი: პატრიარქის გასალანძღად ბიძინა კერატიშვილის პიროვნების ამოტივტივება ამ კამპანიის წამომწყებთათვის უფრო წამგებიანია. ეს ბინძური პიროვნება რომ პატრიარქად მოვლენოდა ქვეყანას, ეს საქართველოს დაღუპვა იქნებოდა. სრული სიცრუეა, თითქოს, მის დაჭერაში პატრიარქის ხელი ერია. ის თავისი ბინძური საქმეების გამო დაიჭირეს და გეტყვით, როგორ მოხდა ეს:

კერატიშვილი მაშინდელი “კაგებეს” აგენტი იყო და მას, გარკვეულ ეტაპზე, სწორედ ამ უწყების ხელმძღვანელი ალექსი ინაური მფარველობდა. შინაგან საქმეთა სამინისტრომ 2-ჯერ დააყენა კერატიშვილის საკითხი ინაურის წინაშე, მაგრამ ყოველთვის უარს იღებდნენ, ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატიდან ამოცლილი ზურმუხტების გაყიდვის მცდელობის ფაქტამდე. ბოლოს, როდესაც უკვე ეს ამბავი მოახსენეს ინაურს, თურმე ხელი ჩაიქნია და რუსულად შეიგინა. სწორედ მაშინ მიიღო პოლიციამ თანხმობა მის დაკავებაზე და განახორციელეს კიდეც ეს ოპერაცია.

და რაც მთავარია: უფრო ადრე კერატიშვილის ბინძური საქმიანობის შესახებ განგაში ზვიად გამსახურდიამ ატეხა. ამან საბოლოოდ ხელი შეუწყო კერატიშვილის მხილებას. ფაქტიურად, სწორედ ზვიად გამსახურდიას მიერ ატეხილი განგაშის შემდეგ ვეღარ შეძლეს კერატიშვილისთვის ხელის დაფარება. დაანებონ თავი მის გამოყენებას პატრიარქთან საბრძოლველად! სწორედ დღევანდელი კათალიკოს-პატრიარქის წყალობითა და ლოცვა-კურთხევითაა, რაც დღეს საქართველოს სულიერი და საეკლესიო საგანძური გააჩნია. თუ სულიერებას არ უყურებენ, სტატისტიკას მაინც შეხედონ - რამდენი ეკლესია-მონასტერი აშენდა და რამხელა მრევლი მიემატა ქართულ ეკლესიას!
bimo
ეს ინფორმაცია ვიკიპედიიდან ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის შესახებ...

სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი
ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ცხინვალის რეგიონის რუკასამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი – ავტონომიური ოლქი საქართველოს სსრ–ს [1] შემადგენლობაში 1922 წლის 20 აპრილიდან, 1990 წლის 11 დეკემბრის ჩათვლით.

მდებარეობდა ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. ჩრდ. საზღვარი იყო კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის თხემი, აღმ. – ალევის ქედი, დას. საზღვარი კვეთდა ლიხის, რაჭისა და კედელას ქედებს, მდინარეების ძირულის, ყვირილის, ჯეჯორისა და ღარულის ზემო დინების ხეობებს და მთავრდებოდა მამისონის უღელტეხილთან. სამხრეთ საზღვარი შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილო პერიფერიაზე გადიოდა. სამხრეთ ოსეთის აო–ს ჩრდილოეთით ესაზღვრებოდა ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ, აღმოსავლეთით ყაზბეგისა და დუშეთის, სამხრ–ით — კასპის, გორის, ქარელისა და ხაშურის, დას–ით — საჩხერისა და ონის რაიონები.

ფართობი 3,8 ათასი კმ² (საქართველოს ტერიტორიის 5,4%).მოსახლეობა 97,4 ათასი კაცი (1981). ცენტრი – ქ. ცხინვალი[2]. სამხრეთ ოსეთში იყო 4 ადმინისტრაციული რაიონი: ზნაურის, ლენინგორის (ამჟ. ახალგორი), ცხინვალის და ჯავის. ერთი საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი (ცხინვალი), ოთხი დაბა (ზნაური, კვაისა, ლენინგორი, ჯავა).


1979 წლის აღწერით სამხრ. ოსეთში მუდმივი მცხოვრები იყო 98 000 კაცი. ძირითად მოსახლეობას ოსები შეადგენდნენ, მათ გარდა ცხოვრობდნენ ქართველები – 28 000 (28,8%), რუსები – 2 000 (2,1%), სომხები – 1 000 (1%), სხვა ეროვნებანი – 2 000–მდე (1,7%). სამხრ. ოსეთის აო მოსახლეობის ხვედრითი წილი საქართველოს მოსახლეობაში 1,9%–ს შეადგენდა. საბჭოთა პერიოდში მოსახლეობის ზრდა შემდეგი იყო: 1926 წ. ოლქში ცხოვრობდა 87 700 კაცი, 1939 წ. – 106 100 კაცი, 1959 წ. – 96 800 კაცი, 1970 წ. – 99 400 კაცი, 1979 წ. – 97 400 კაცი.

მოსახლეობის ბუნებრივი ზრდა (რაც უმთავრესად სიკვდილიანობის შემცირებით აიხსნება) არ იყო დაბალი, იგი საერთო რესპუბლიკურ შესაბამის მაჩვენებელს უტოლდებოდა. ოსები ძირითადად ოლქის ჩრდილოეთ ნაწილში ცხოვრობდნენ, 70–იან წლებში მათმა რაოდენობამ სამხრეთშიც მოიმატა (უმთავრესად მოსახლეობის მექანიკური ზრდის შედეგად). ქართველები უმეტესად სამხრეთ ნაწილში სახლობდნენ. საქალაქო ცენტრებში ცხოვრობდნენ რუსები, სომხები, ქართველი ებრაელები. 50-იანი წლებიდან მოყოლებული ოლქში ვითარდებოდა მრეწველობა, რამაც განაპირობა რუსი დაუკრაინელი მოსახლეობის გაჩენა. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე იყო 1 კმ²–ზე 25 კაცი, მაშინ როცა სიმჭიდროვე დამუშავებული ფართობის 1კმ²–ზე 280კაცს აღწევდა. ოქლის სხვადასხვა ნაწილში მოსახლეობის სიმჭიდროვე განსხვავებული იყო. შედარებით უფრო დასახლებული და მეურნეობრივადაც უფრო ათვისებული სამხრეთ ნაწილი იყო (1 კმ²–ზე 70-80 კაცი). ნაკლებად იყო დასახლებული ჩრდილოეთ ნაწილი (ჯავის რაიონში საშუალო სიმჭიდროვე 1 კმ²–ზე 7 კაცს არ აღემატებოდა).

მოსახლეობის 54,7% სოფლად ცხოვრობდა და უმთავრესად მეურნეობას მისდევდა. ქალქის მოსახლეობის ხვედრითი წილი ოლქის მთლიან მოსახლეობაში წლების მიხედვით შემდეგნაირად იზრდებოდა: 1926 წ. – 6,6%, 1939 წ. – 13,0%, 1959 წ. –29,8%, 1970 წ. – 37,0%, 1979 წ. – 42,3%. ოლქის სამხრეთ და საშუალმთიან ზონაში თავმოყრილია მოსახლეობის 90%-ზე მეტი. კავკასიონის სამხრეთ კალთებზე განლაგებული სხვა რაიონების მსგავსად, სამხრეთ ოსეთში მიმდინარეობდა მაღალმთის მოსახლეობის ბარად ჩამოსვლის პროცესი, რის შედეგადაც ზოგიერთი სოფელი მთლიანად დაცარიელდა. ოლქის სოფლების უმეტესობა 50-100 მცხოვრებისაგან შედგებოდა, დიდი სოფლები (2000-ზე მეტი მცხოვრებით) არ იყო. ოლქის მრეწველობასა და მშენებლობაში ჩაბმული მოსახლეობის დაახლოებით 35% ქ. ცხინვალზე მოდიოდა, სადაც თავმოყრილი იყო ოლქის მრეწველობის ძირითადი ნაწილი.


სამართლებრივი მდგომარეობა
სამხრეთ ოსეთის აო იყო ეროვნული ტერიტორიული ერთეული, რომელიც შედიოდა საქართველოს სსრ შემადგენლობაში ადმინისტრაციული ავტონომიის უფლებით. ოლქის სამართლებლივი მდგომარეობის განმსაზღვრელი სპეციალური იურიდიული აქტი იყო კანონი სამხრ. ოსეთის აო-ის შესახებ, რომელიც მიიღო საქართველოს სსრ უმაღლესმა საბჭომ ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს წარდგინებით (1980). ავტონომიური ოლქის სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანო სამხრეთ ოსეთის აო სახალხო დეპუტატთა საბჭო იყო, რომელიც 140 დეპუტატისგან შედგებოდა და ირჩევდა თავის აღმასრულებელ კომიტეტს. ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭო, ისევე როგორც სახელმწიფო ხელისუფლების რაიონილი, საქალაქო, სადაბო და სასოფლო ორგანოები შესაბამისი სახალხო დეპუტატთა საბჭოების სახით სამხრ. ოსეთის აო-ში იქმნებოდა და მოქმედებდა საქართველოს სსრ კონსტიტუციის მე-7 კარის საფუძველზე („სახელმწიფო ხელისუფლებისა და მმართველობის ადგილობრივი ორგანოები საქართველოს საბჭოთა საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში“). სამხრეთ ოსეთის აო სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოთა უფლებამოსილების ვადა ორნახევარი წელი იყო. არჩევნების ჩატარებას არეგულირებდა საქართველოს სსრ 1979 წ. 15 ივნისის კანონი „საქართველოს სსრ სახალხო დეპუტატთა ადგილობრივი საბჭოების არჩევნების შესახებ“. მართლმსაჯულების ორგანოები იყო სამხრ. ოსეთის აო საოლქო სასამართლო და რაიონული (საქალაქო) სახელმწიფო სასამართლოები. სამხრეთ ოსეთის აო პროკურორს ნიშნავდა სსრკ გენერალური პროკურორი 5 წლის ვადით. აო სსრკ უმაღლეს საბჭოს ეროვნებათა საბჭოში წარმოდგენილი იყო 5 დეპუტატით


საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ საბჭოთა კავშირის მხრივ დაიწყო პროვოკაციებისა და შანტაჟის კამპანია, რომლის კულმინაციაც გახდა გორბაჩევის მუქარა პრეზიდენტ ზ.გამსახურდიასადმი: „საქართველოს საბჭოთა კავშირიდან შეუძლია გავიდეს, მაგრამ სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის გარეშე“-ო.

საქართველოს ხელისუფლება არ აპირებდა ასეთი რადიკალური ზომების მიღებას რასაც ოლქის გაუქმება ქვია, მაგრამ ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის შენარჩუნების მიზნით ყველა ნორმატიული აქტის დაცვით, ხელისუფლებამ სამართლიანად გააუქმა "სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი"

უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანო ცდილობდა მშვიდობიანი, სამართლებრივი ფორმების გამოყენებით მოეგვარებინა საბჭოთა ხელისუფლების მიერ ინსპირირებული კონფლიქტები სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქსა და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში.

1990 წლის 20 სექტემბერს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭომ (წაქეზებულმა ანდრეი სახაროვის ლოზუნგით „საქართველო მცირე იმპერიაა“) მიიღო დადგენილება ოლქის „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიულ რესპუბლიკად გარდაქმნის შესახებ“. ეს გადაწყვეტილება საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმმა გააუქმა 21 სექტემბერს. მიუხედავად ამისა, ოლქის საბჭოს მეთხუთმეტე სესიამ ძალაში დატოვა თავისი გადაწყვეტილება, აირჩია ე.წ. „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმასრულებელი კომიტეტი“ და მიიღო დროებითი დებულება უზენაესი საბჭოსა და ადგილობრივი საბჭოების არჩევნების შესახებ და ეს არჩევნები დანიშნა 1990 წლის 2 დეკემბერს.

ამის საპასუხოდ საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ 1990 წლის 22 ნოემბერს მიიღო დადგენილება:

„გაუქმდეს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს დადგენილება ავტონომიური ოლქის ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიულ რესპუბლიკად“ გარდაქმნის შესახებ და, აქედან გამომდინარე, მის მიერ მიღებული ყველა გადაწყვეტილება, მათ შორის 1990 წლის 2 დეკემბრისათვის არჩევნების დანიშვნისა და ჩატარების შესახებ, რადგანაც ისინი ეწინააღმდეგებიან საქართველოს რესპუბლიკის მოქმედი კონსტიტუციის, აგრეთვე სსრ კავშირის კონსტიტუციის დებულებებსა და საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1990 წლის 21 სექტემბრის დადგენილებას.

საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო მიმართავს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის მცხოვრებ ყველა მოქალაქეს, განსაკუთრებით ოსი ეროვნების მოქალაქეებს მოწოდებით, გამოიჩინონ კეთილგონიერება, პოლიტიკური წინდახედულება, სიფრთხილე და სწორად შეაფასონ სეპარატისტული ძალების სახიფათო მოქმედება, რომელსაც შეიძლება საერთო დესტაბილიზაცია და უაღრესად მძიმე, გაუთვალისწინებელი შედეგები მოჰყვეს.

რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო აცხადებს, რომ იგი განუხრელად იბრძოლებს საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტისათვის. ამასთან ერთად იგი ადასტურებს თავის გადაწყვეტილებას, რომ კვლავაც დაიცავს საქართველოში მცხოვრები ყველა ეროვნული უმცირესობის უფლებებს საერთაშორისო საყოველთაოდ აღიარებული პრინციპების შესაბამისად“.

მიუხედავად აღნიშნულისა, მოსკოვის მიერ წაქეზებული ოსი სეპარატისტები აგრძელებდნენ საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის საწინააღმდეგო მოქმედებას, რასაც მოჰყვა იძულებითი ნაბიჯი ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის შენარჩუნების მიზნით და მიღებული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის კანონი - „სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის გაუქმების შესახებ“ და დადგენილება - „ქ. ცხინვალისა და ჯავის რაიონის ტერიტორიაზე საგანგებო წესების გამოცხადების შესახებ“ (1990 წლის 11 დეკემბერი).

კრემლის მიერ ინსპირირებული საომარი მოქმედების პასუხად გაისმა ზვიად გამსახურდიას მოწოდება ოსი მოსახლეობისადმი, რომელშიც, კერძოდ, ნათქვამი იყო:

“... ქართველები და ოსები, რომლებიც ხანგრძლივი დროის მანძილზე მშვიდობიანად და მეგობრულად ცხოვრობდნენ ამ მიწაზე, ახლა ურთიერთს ხოცავენ, ეომებიან გარეშე ძალის წაქეზებით. ვინაიდან ეს ძმათამკვლელი ომი ვიღაცის იმპერიულ ამბიციების დასაყრდენია, სირცხვილი იქნება, თუ ჩვენი ერთობლივი ძალისხმევით არ აღდგება მშვიდობა და თანხმობა ჩვენს ხალხებს შორის. ამის უპირველესი და აუცილებელი პირობაა ყველა უკანონო შეიარაღებული ფორმირების მიერ იარაღის ჩაბარება შინაგან საქმეთა სამინისტროსთვის, მათი სრული და უსიტყვო განიარაღების, რაც საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე მიმდინარეობს. ცხინვალი გამონაკლისი არ უნდა იყოს. შეიარაღებული ჯგუფები უნდა განიარაღდნენ. სამაგიეროდ ჩვენ სრული ხელშეუხებლობის გარანტიას ვაძლევთ მათ, ვინც ნებაყოფილობით ჩააბარებს იარაღს და ნორმალურ ცხოვრებას დაუბრუნდება... ოსებისათვის შენარჩუნებული იქნება კულტურული ავტონომიის ყველა უფლება, რომელიც მათ ოლქის არსებობის პერიოდში ჰქონდათ. ის უფლებები კიდევაც გაიზრდება, გაფართოვდება და განმტკიცდება საქართველოს რესპუბლიკის კანონმდებლობით... ქართველები და ოსები თანაბარი უფლებებით ისარგებლებენ. გარანტირებული იქნება მათი ხელშეუხებლობა, შრომითი მოწყობა და მშვიდი ცხოვრება შიდა ქართლის მთელ ტერიტორიაზე...

მოვუხმოთ კეთილგონიერებას, სანამ გვიან არ არის, ვინაიდან ჩვენი კონფლიქტი და სისხლის ღვრა მხოლოდ ჩვენს მტერს აძლევს ხელს“ (1991 წლის 4 მარტი).

ცხინვალის რეგიონში არსებული კონფლიქტის მოგვარების მიზნით 1991 წლის 23 მარტს საქართველოს ტერიოტორიაზე, ყაზბეგში ერთმანეთს შეხვდნენ რსფსრ უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე ბორის ელცინი და საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე ზვიად გამსახურდია. დაიგეგმა მეტად მნიშვნელოვანი ღონისძიებანი. უპირველესი და უმთავრესი მათ შორის იყო გადაწყვეტილება რუსეთ-საქართველოს შორის ახალი ხელშეკრულების გაფორმების თაობაზე, რომელიც დაიგეგმა თბილისში. გაფორმდა შეხვედრის და მოლაპარაკების ოქმი, რომელშიც, კერძოდ, აღინიშნა:

1. 1991 წლის აპრილის მანძილზე ხელმოსაწერად მომზადდეს რუსეთის სფსრ და საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფოთაშორისო ურთიერთობის ხელშეკრულების პროექტი, რისთვისაც შეიქმნას სამუშაო ჯგუფები ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის რეგიონში ვითარების სტაბილიზაციისათვის, ერთობლივი მოქმედების მიზნით შეთანხმების შედეგად მხარეები მორიგდნენ:
2. რუსეთის სფსრ შინაგან საქმეთა სამინისტრომ და საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტრომ 10 დღეში შექმნან ერთბლივი კომისია აღნიშნულ რეგიონში ვითარების შესასწავლად და მიმდინარე წლის 20 აპრილამდე სიტუაციის ობიექტურად შეფასების მიზნით.
3. რუსეთი სფსრ შინაგან საქმეთა სამინისტრომ და საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტრომ 10 აპრილამდე შექმნან მილიციის გაერთიანებული რაზმი ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე ყველა უკანონო ფორმირების განსაიარაღებლად. ამ რაზმს დაევალება საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვა მოცემულ ტერიტორიაზე ვითარების სტაბილიზაციამდე.
4. სსრ კავშირის თავდაცვის სამინისტროს წინადადება მიეცეს გაიყვანოს ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიიდან აქ დისლოცირებული საბჭოთა არმიის ნაწილები.
5. რუსეთის სფსრ, საქართველოს რესპუბლიკის და ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოებმა დაუყოვნებლივ დაიწყონ საიმისო მუშაობა, რომ ლტოლვილებს მუდმივ საცხოვრებელ ადგილებში დაბრუნების საშუალება შეექმნათ, უზრუნველყონ ადგილობრივი ხელისუფლების კანონიერი ორგანოების აღდგენა.
6. საქართველოს რესპუბლიკის, რუსეთის სფსრ და ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ მთავრობებმა შექმნან ლტოლვილებისათვის მიყენებული ზარალის შემფასებელი კომისია და დამატებითი მატერიალურ-ტექნიკური და ფინანსური სახსრები გამოყონ ამ ზარალის ასანაზღაურებლად.
7. შექმნილი კომისიებისა და რაზმების საბოლოო ამოცანად ჩაითვალოს რეგიონში მშვიდობისა და სიმშვიდის აღდგენა.
8. შეიქმნას მუდმივი ჯგუფი, რომელიც კონტროლს გაუწევს ამ ოქმის შესრულებას და განიხილავს წამოჭრილ მიმდინარე საკითხებს.


საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე: ზვიად გამსახურდია

რუსეთის სფსრ უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე: ბორის ელცინი

დაბა ყაზბეგი, 1991 წ. 23 მარტი

დოკუმენტიდან ჩანს, რომ რუსეთი სცნობს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქს გაუქმებულად. შეთანხმებაში ყველგან ნახმარია "ყოფილი სამხრეთ ოსეთი"! უფრო მეტიც, მოლაპარაკებებში იგი საერთოდ არ ფიგურირებს როგორც არსებული სუბიექტი ...
ასევე წერია-"გაიყვანოს ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიიდან აქ დისლოცირებული საბჭოთა არმიის ნაწილები."----- ეს იყო ეროვნული ხელისუფლების უდიდესი მიღწევა
გალუნგუნგგ
QUOTE
ვინც არ იცის, იმასაც გეტყვით, რომ კერატიშვილის საქმეში ყველაზე აქტიური როლი ზვიად გამსახურდიამ და მერაბ კოსტავამ შეასრულეს, რომლებიც საპატრიარქოში არსებულ განუკითხაობას დაუპირისპირდნენ და დღეს ილია მეორისკენ ხელის გაშვერა და მისი დადანაშაულება კერატიშვილის საქმეში, ან ამ საქმის არცოდნის ბრალია, ანდა - მიზანმიმართული შავი პიარი.



რაშიც გეთანხმებით - გეთანხმებით...

QUOTE
გაფორმდა შეხვედრის და მოლაპარაკების ოქმი, რომელშიც, კერძოდ, აღინიშნა:



საინტერესოა, ამ ოქმის დედანი სად ინახება ნეტავ?

ნებისმიერ შემთხვევაში ელცინის და გამსახურდიას შეხვედრა ყაზბეგში დადებითი მოვლენა იყო, ვაგლახ, რომ 1991 წლის მოსკოვის აგვისტოს პუტჩმა გააუცხოვა ორი პრეზიდენტი ერთმანეთისგან...
This is a "lo-fi" version of our main content. To view the full version with more information, formatting and images, please click here.