home

Welcome Guest ( Log In | Register )

54 Pages V  « < 13 14 15 16 17 > »   
Reply to this topicStart new topic
> აქტუალური სტატიები-Актуальные статьи
tavisupleba
post May 6 2010, 08:48 PM
Post #281





Guests



მონიშნულის ციტატაში ჩასმა




მიზანი, რომელსაც ევროპაში აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის ტურნე ემსახურება, ჯოზეფ ბაიდენის სტატიის პირველივე წინადადებაშია ჩამოყალიბებული: ეს სტატია გაზეთ "ინტერნეიშენლ ჰერალდ ტრიბიუნში" გამოქვეყნდა.

View the full article
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 7 2010, 11:03 AM
Post #282


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



ქუთაისის მერის პირველ მოადგილეს - საკრებულოს მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატს კორუფციულ გარიგებებში ამხელენ


ეს წერილი „ეროვნული ფორუმის“ ელექტრონულ მისამართზე მივიღეთ. ის 2007 წლის 2 ივლისს ქუთაისში ერთდროულად 27 თანამდებობის პირის გახმაურებულ ტელე-დაპატიმრებას ეხება. მაშინვე გახმაურდა, რომ ეს შოუ პოლიტიკური ანგარიშსწორების მიზნით განხორციელდა და დაპატიმრებულთაგან ბევრი უდანაშაულო იყო. წერილის ავტორი, როგორც ვხვდებით, ერთ-ერთი მათგანია.

ავტორი, შესაბამის დოკუმენტებზე დაყრდნობით, აცხადებს, რომ ქუთაისის მართვის ტერიტორიული სამსახურის ყოფილი უფროსი, ქუთაისის მერის პირველი მოადგილე და ამჟამად საკრებულოს მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატი მერაბ მეშველიანი პირდაპირ იყო გარეული იმ კორუფციაში, რის გამოც 27 ადამიანი დააპატიმრეს, თუმცა, მათ შორის მეშველიანი არ ყოფილა.

„ფორუმის“ გამოძიება“, ავტორთან შეთანხმებით, მისივე ხელმოწერით აქვეყნებს აღნიშნულ წერილსა და იმ თანდართულ დოკუმენტებს, რომელიც ბატონმა მუხრან კოხრეიძემ გამოგვიგზავნა.


2006 წლის 5 ოქტომბრის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები და 2007 წლის 2 ივლისი ქ.ქუთაისში


2007 წლის 1 და 2 ივლისს ქ.ქუთაისში და სხვა ქალაქებში დაიწყეს ადამიანების დაპატიმრება. როგორც ხმები გავრცელდა, დაკავებული ჰყავდათ 27 კაცი, რომლებიც ზოგი მანქანებში და ზოგიც ტყეში აყურყუტეს და 2 ივლისს შუადღისას ეს ხალხი “კუდის” თანამშრომლებმა, ქალაქის მერიის შენობის სასადილოს უკანა კარიდან, მალულად შეიყვანეს სამხარეო ადმინისტრაციის სხდომათა დარბაზში, თითქოსდა ამ ხალხს თათბირი ჰქონდათ გამართული.

მერიის შენობის ათეულობით ფანჯრიდან მაყურებელი ცნობისმოყვარეებიც ყველაფერს არა მარტო ვიზუალურად აფიქსირებდნენ.

კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტის თანამშრომლებთან და ჟურნალისტებთან ერთად, სამხარეო ადმინისტრაციის სხდომათა დარბაზში შევიდა კუდის უფროსის მოადგილე იოსებ თოფურიძე, რომელმაც წინასწარ დაკავებულ “თათბირის” მონაწილეებზე მითითებით განაცხადა, რომ ამ ადამიანებმა თავიანთ ქალაქს მოპარეს 600 000 ლარი, ამიტომ ისინი დაპატიმრებულები არიან. “ამ ხალხმა, ვისაც ჩვენ ვაკავებთ, საქართველოს მოჰპარა 600 ათასი ლარი. ჩვენ შევძელით ამ თანხის ამოღება და ფული მის კანონიერ მფლობელს – ხალხს დავუბრუნეთ,” /2007 წლის 3 ივლისის გაზეთი “რეზონანსი”/.

დაპატიმრებულებს ხელებზე ბორკილები დაადეს, მერიიდან ხელბორკილებითა და სამართალდამცავებით ხელჩაჭიდებულნი, წინასწარ გაფრთხილებული მედიასაშუალებების წინ ჩამოატარეს.

მოგვიანებით მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით განაცხადეს: “კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტის თანამშრომლებმა, ჩატარებული ფართომასშტაბიანი სპეცოპერაციის შედეგად, დიდი ოდენობის ბიუჯეტის კუთვნილი თანხის 600 000 ლარის მითვისების, ტენდერების, მათ შორის, (მაწანწალა ძაღლებთან დაკავშირებით) მიკერძოებულად ჩატარებისათვის და კორუფციული გარიგებების ბრალდებით მერიის შენობაში თათბირის მსვლელობისას დააკავეს:

ქ.ქუთაისის ვიცე-მერი, ქ. ქუთაისის საკრებულოს კომიტეტის თავმჯდომარე, ქ. ქუთაისის მერიის ერთ-ერთი სამსახურის განყოფილების უფროსი, ქ.ქუთაისის მერიის ექვსი მუნიციპალიტეტის თავმჯდომარე, ქ.ქუთაისის მერიის სხვადასხვა თანამდებობის რვა პირი, შ.პ.ს. “კოლიზეუმის” დირექტორი, ექვსი ინდივიდუალური მეწარმე.

დანაშაული ითვალისწინებს ათ-ათი წლით თავისუფლების აღკვეთას.

საქმეს იძიებს კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტი”.

სპეცოპერაციის შესახებ კომენტარი გააკეთა სახელმწიფო რწმუნებულმა იმერეთში, აკაკი ბობოხიძემ. მისი თქმით, ქუთაისის მაღალჩინოსნების დაკავება, შემთხვევითი არ ყოფილა და
იმერეთის ადმინისტრაცია აღნიშნული დარღვევების შესახებ ინფორმაციას რამდენიმე თვის
განმავლობაში ფლობდა.

“ქუთაისში შარშან განხორციელდა გადახურვების პროგრამა, რომელიც მთელი რიგი დარღვევებით მიმდინარეობდა. თავის დროზე ჩვენ ამის შესახებ ვაცნობეთ შესაბამის ორგანოებს, მიმდინარეობდა გამოძიება და გამოძიებამ საჭიროდ ჩათვალა იმ პირების დაკავება, რომლებიც სამუშაოების ეფექტურად ჩატარებაზე იყვნენ პასუხისმგებელნი,”_ განაცხადა ბობოხიძემ. /2007 წლის 3 ივლისის გაზეთი ‘’რეზონანსი”/

რამდენადაც უცნაური არ უნდა იყოს, კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტის თანამშრომლებმა აშკარად დაარღვიეს საქართველოს კონსტიტუციის რამდენიმე მუხლი,
უდანაშაულობის პრეზუმფცია, ადამიანთა უფლებები და საქვეყნოდ დაუმსახურებელი
შეურაცხყოფა მიაყენეს ბევრ უკანონოდ დაპატიმრებულს.

ამ საკითხებზე სათანადო დოკუმენტაციის მოპოვება ვერ შეძლო ომბუდსმენმა სოზარ სუბარმა. აქვე აღსანიშნავია, რომ წინასწარ ცნობილი 27 ე.წ. ბრალდებულთაგან მხოლოდ 24 აღმოჩნდა დაპატიმრებული.

საინფორმაციო საშუალებებმა რამდენჯერმე აჩვენეს და შემდეგაც კი, აქა-იქ იმეორებდნენ “კორუფციაში” მხილებული 24 კაცის დაპატიმრების ფაქტს მათი გვარების ჩამოთვლით. ეს
მაშინ, როდესაც გამოძიებას, მიაქციეთ ყურადღება, არც ერთი პირი კორუფციაში არ დაუდანაშაულებია და არ დაუდგენია, ვინ ვისთან შევიდა კორუფციულ გარიგებაში, ანუ
რომელმა რომელი მოისყიდა. ეს იმიტომ, რომ ასეთ შემთხვევაში, მთავრობისათვის
სასურველი პირები არ დაეპატიმრებინათ.

გაზეთ რეზონანსში 2007 წლის 13 ოქტომბერს გამოქვეყნებულია “ქართული აკადემიის”
მიმართვა აშშ-ის კონგრესისადმი, აი ზოგიერთი ამონარიდი: “რამდენადაც ვერ მოინახა
ბიუჯეტის შევსების კანონიერი საშუალებები, ხელისუფლება ხელყოფს კერძო საკუთრებას,
მიმართავს სახელმწიფო რეკეტს, რომელსაც, გარდა ბიუჯეტის შევსებისა, მოსახლეობის
დაშინების ფუნქციაც აქვს დაკისრებული”… სასამართლო ხელისუფლება, ფაქტობრივად, ხელისუფლების ნების მორჩილ შემსრულებლადაა გადაქცეული და ქვეყანაში დამკვიდრდა შერჩევითი მართლმსაჯულება”

ამ მიმართვის ნამდვილობის ერთ-ერთი აშკარად დამადასტურებელი ფაქტია ქ. ქუთაისის 2
ივლისის მოვლენები. გთავაზობთ დეტალურად:

ქ.ქუთაისის მთავრობის 2006 წლის 9 მარტის #25 დადგენილებით, ქ.ქუთაისის მთავრობამ მოიწონა ავარიულსახურავიანი, მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლების შეკეთების პროგრამა და დასამტკიცებლად წარუდგინა საკრებულოს.

პროგრამა დამუშავდა ქ.ქუთაისის ადგილობრივი თვითმმართველობის მართვის ტერიტორიულ სამსახურში და ბრტყელი დახურვის 246 მაღლივ სახლს და 213 ქანობიანი დახურვის სახლს მოიცავდა. სახურავი მასალის გაცემა და სამუშაოების შესრულებაც, რა თქმა უნდა, პროგრამაში აღნიშნული რიგითობით უნდა მომხდარიყო.

მას შემდეგ რაც ავარიული სახურავების გადახურვისათვის დამატებითი თანხა გამოიყო, გადაწყდა, რომ შედგენილიყო ახალი პროგრამა, რომელიც გაითვალისწინებდა თვირთმმართველობის მხრიდან გადახურვის სამუშაოების დაფინანსებას.

შედგა პროგრამა, რომელიც 128 საცხოვრებელი სახლის მთლიან გადახურვას ითვალისწინებდა, რომელიც საკრებულომ არ მოიწონა და მისი გადაწყვეტილების შესაბამისად გადასახურავი სახლების რაოდენობა 246-დან 310-მდე გაზარდა. ამ საკრებულოს ერთ-ერთი წევრი ამირან ხვადაგიანი იყო, რომელიც უკვე მომავალი საკრებულოს თავმჯდომარედ მოიაზრებოდა და ამ სხდომას ესწრებოდა.

აუცილებელი გახდა დამატებით ბინების შერჩევა, რომელიც მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსმა მერაბ მეშველიანმა წარმოადგინა. ამ ჩამონათვალში შეტანილია 60 ახალი სახლი. მერაბ მეშველიანმა, როგორც წინასაარჩევნო კამპანიაში ჩართულმა ავტოქარხნის მაცხოვრებელმა, სიაში შეიტანა ავტოქარხნის ტერიტორიაზე არსებული 30 სახლი, დანარჩენი 30 ოთხ განყოფილებაზე გადაანაწილა, „გამარჯვების“ განყოფილება საერთოდ ამოიღო დამატებით შერჩეული ბინების ჩამონათვალიდან, მაშინ, როდესაც “გამარჯვების” ტერიტორიაზე 105 მაღლივი სახლია “ავტოქარხანაში” - 100.
აშკარა იყო მერაბ მეშველიანის დაინტერესება, როგორც წინასაარჩევნო კამპანიაში ჩართული საკრებულოს წევრობის კანდიდატისა, მეტი ხმები მოეპოვებინა მომადლიერებული მაცხოვრებლებისაგან.

საყურადღებოა ის გარემოება, რომ პროგრამით გათვალისწინებული სამუშაოები ქ. ქუთაისის საკრებულოს 2006 წლის 5 ოქტომბრის არჩევნებისა და წინასაარჩევნო კამპანიის პარალელურად მიმდინარეობდა და აშკარად გამოიკვეთა ამომრჩეველთა ხმების მიღებისათვის წინასაარჩევნო კამპანიაში ჩართული საკრებულოს წევრობის კანდიდატების, მათ შორის მერაბ მეშველიანის (ქუთაისის მერის დგევანდელი პირველი მოადგილე), ამირან ხვადაგიანის (ქუთაისის საკრებულოს თავმჯდომარე) მხრიდან ზეწოლა და პროგრამის შეცვლა. დაარღვიეს რიგითობა, შეცვალეს გადასახურავი სახლები, ბევრი მათგანი გადაუხურავი დატოვეს.

სატენდერო კომისია აქვეყნებს განცხადებას ტენდერის ჩატარების შესახებ.

საბინაო კომუნალური მეურნეობის სფეროში განსახორციელებელი ტენდერების შედეგების დამტკიცებისა და გამარჯვებულ პირებთან ხელშეკრულებების გაფორმების შესახებ ქ.ქუთაისის მერის 2006 წლის 25 აგვისტოს #426 განკარგულებით, ქ. ქუთაისის ადგილობრივი თვითმმართველობის სატენდერო კომისიამ საბინაო–კომუნალური მეურნეობის სფეროში განხორციელებული ტენდერების შედეგად გამოავლინა გამარჯვებულები, სულ თოთხმეტი ორგანიზაცია. განკარგულება ამოღებულია სისხლის სამართლის საქმიდან.

2006 წლის 30 აგვისტოს, ქ.ქუთაისში ბრტყელი გადახურვის მქონე ავარიულსახურავიანი სახლების გადახურვითი სამუშაოების შესრულებისათვის, სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ ხელშეკრულებას /#48. 30.08.06/ ტენდერში გამარჯვებულ შ.პ.ს “კოლიზეუმის” დირექტორთან ი. ლორთქიფანიძესთან, დებს მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსი მერაბ მეშველიანი.

აქვე ავღნიშნავთ, რომ 2006 წლის 22 აგვისტოს სატენდერო წინადადებაში, რომელიც შ.პ.ს. “კოლიზეუმმა” წარმოდგენა, მითითებულია, რომ სატენდერო დოკუმენტაციის შესწავლის შემდეგ მზად არიან განახორციელონ გადახურვის სამუშაოები. სატენდერო დოკუმენტაციაში დეფექტური აქტები არ არსებობდა და ხარჯთაღრიცხვები როგორ წარმოადგინა “კოლიზეუმმა”, გაუგებარია.

მ. მეშველიანსა და ი.ლორთქიფანიძეს შორის, 30 აგვისტოს გაფორმებული #48 ხელშეკრულების თანახმად, სამუშაოების შესრულების ვადა განისაზღვრა 2006 წლის 30 აგვისტოდან 2006 წლის 1 ნოემბრამდე. 31 აგვისტოს “კოლიზეუმის” მიერ წარმოდგენილი იქნა საქართველოს სადაზღვევო კომპანიის მიერ მასზე გაცემული საბანკო გარანტია /#3-31/08/24. 31.08.06./, 325 543 ლარზე /სამასოცდახუთი ათას ხუთასორმოცდასამი ლარი/, რომელიც ძალაში იყო პირველ ოქტომბრამდე. ამავე წერილში ბანკის დირექცია ადასტურებს აღნიშნული თანხის მოთხოვნისთანავე გადახდას შ.პ.ს. “კოლიზეუმის” მიერ ხელშეკრულების პირობების დარღვევის შემთხვევაში. ხელშეკრულებაც დაირღვა, საბანკო გარანტიასაც ვადა გაუვიდა, მაგრამ მეშველიანმა და საფინანსო სამსახურის უფროსმა გია შარაბიძემ თანხა უკან არ დაიბრუნეს.

ქალაქის საბინაო-კომუნალური მეურნეობის სფეროში 2006 წელს სახელმწიფო შესყიდვების შედეგად გაფორმებული ხელშეკრულებების შესრულების კონტროლის შესახებ ქ ქუთაისის მერის 31 აგვისტოს #431 განკარგულებით, თანამშრომელთა შემადგენლობით შეიქმნა სპეციალური ინსპექტირების ჯგუფი.

სპეციალური და არა სპეციალისტებისაგან შემდგარი ინსპექტირების ჯგუფი მ.მეშველიანმა ისე დააკომპლექტა, თანამშრომელთა უმრავლესობამ არც კი იცოდა აღნიშნულზე. არავინ იკითხა, ჰქონდათ თუ არა ამ პიროვნებებს მშენებელ-ინჟინრის პროფესია და შეეძლოთ თუ არა დაედგინათ შესრულებული სამუშაოს ხარისხი. ასეთი ნიშნით დაკომპლექტებული ინსპექტირების ჯგუფი ვერც განსაზღვრავდა სამუშაოების შემსრულებელ ფირმას, სად უნდა გამოეყენებინა ბითუმის მასტიკა და სად - რუბეროიდი, მით უმეტეს, რომ დეფექტური აქტები საერთოდ არ არსებობდა. ამის შესახებ ინსპექტირების ჯგუფის წევრები თათბირებზეც ბევრჯერ აფიქსირებდნენ თავიანთ მოსაზრებას, რომ შეძლებდნენ მხოლოდ გადახურული მოცულობების აზომვას, რაზეც იღებდნენ კიდეც თანხმობას.

ამ საქმეზე გამომძიებელთა მიერ დანიშნული ექპერტიზების დასკვნებიდან კარგად ჩანს, რომ ექსპერტიზა შეუძლიათ ჩაატარონ სათანადო განათლების მქონე სპეცისალისტებმა და არა ნებისმიერ მოკვდავს.

კონტროლისათვის იქმნება სათანადო ანაზღაურებით მომუშავე სპეციალისტებისაგან შემდგარი და არა სპეციალური ინსპექტირების ჯგუფი.

გამოდის, რომ 31 აგვისტოს #431 განკარგულებით მერიამ ფორმალურად შეადგინა ინსპექტირების ჯგუფები, ტენდერში გამარჯვებული კოლიზეუმისათვის, რომელთანაც ხელშეკრულება გააფორმა მერაბ მეშველიანმა.

იწყება გადახურვის სამუშაოები. სახელმწიფო შესყიდვების გეგმით გათვალისწინებულია სამუშაოების ჩატარება 310 ბრტყელი დახურვის საცხოვრებელ სახლზე.

2006 წლის 28 აგვისტოს პრესაში გამოქვეყნდა #59 საარჩევნო კომისიის განკარგულება ადგილობრივი საარჩევნო ოლქების შექმნის შესახებ. ე.ი. წინასაარჩევნო კამპანია შ.პ.ს “კოლიზეუმის” მუშაობის პარალელურად მიმდინარეობდა. ამომრჩეველთა ხმების მოპოვებისა და სხვადასხვა პირების საკრებულოში მოხვედრის მიზნით “კოლიზეუმს” #48 ხელშეკრულებით გაუთვალისწინებელი სამუშაოების შესრულება დააწყებინეს, რომლის დაკანონებასაც იქვე პირდებოდნენ ის პირები, მათ შორის მერაბ მეშველიანი და ამირან ხვადაგიანი, რომლებიც 2006 წლის 5 ოქტომბრის ადგილობრივი არჩევნების შემდეგ საკრებულოში აღმოჩნდებოდნენ. შემდგომში “გამოძიებამ” ეს სამუშაოები “კოლიზეუმს” არ ჩაუთვალა.

სახელმწიფო შესყიდვების გეგმაშიც შესაბამისი ცვლილების შეტანას შ.პ.ს “კოლიზეუმის” წარმომადგენლებს ეს ადამიანები დაპირდნენ, უფრო სწორად, პასუხისმგებლები უხდებოდნენ, როგორც ამას თავად „კოლიზეუმის“ ხელმძღვანელი ი.ლორთქიფანიძე ამბობდა.

გამოძიებას არ დაუდგენია, ვინ აიძულებდა “კოლიზეუმს” ასეთი სამუშაოების შესრულებას.

2006 წლის პირველ სექტემბერს მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსი მ.მეშველიანი შ.პ.ს. “კოლიზეუმისათვის” 325 543 /სამასოცდახუთი ათას ხუთასორმოცდასამი/ ლარის გადარიცხვის მოთხოვნით წერილს /#317. 01.09.06./ უგზავნის ქალაქის საფინანსო სამსახურის უფროსს, გია შარაბიძეს.

4 სექტემბერს მ.მეშველიანსა და ი.ლორთქიფანიძეს შორის ფორმდება დანართი-შეთანხმება #48 ხელშეკრულებაზე, რითაც ცვლილება შევიდა ხელშეკრულებაში და ობიექტის მიღება-ჩაბარების განხორციელება ევალება მართვის ტერიტორიულ სამსახურს. /ქ.ქუთაისის მერის 25 აგვისტოს #426 განკარგულებით შესრულებული სამუშაოების მიღება-ჩაბარება მ. მეშველიანთან ერთად, საქალაქო მეურნეობის სამსახურსაც ევალებოდა/.

ხელშეკრულების ვადის გასვლამდე რამდენიმე დღით ადრე, 25 ოქტომბერს მ.მეშველიანი მიმართავს /#379. 25.10. 06/ შ.პ.ს “კოლიზეუმის” დირექტორს, ი. ლორთქიფანიძეს, რომელშიც საუბარია მათ შორის გაფორმებული ხელშეკრულებით /#48. 30.08.06/ გათვალისწინებულ შეუსრულებელ საკითხებზე და ხელშეკრულებაში გათვალისწინებული სხვა პირობების შესრულების აუცილებლობაზეც და ითხოვს წერილობითი ინფორმაციის წარმოდგენას.

ხელშეკრულების ვადა რამდენიმე დღეში, პირველ ნოემბერს იწურებოდა, საბანკო გარანტიის ვადა კი უკვე ათი თვის ამოწურული იყო.

27 ოქტომბერს მ. მეშველიანი, #48 ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ვალდებულებების შეუსრულებლობაზე წერილს /#380. 27.10.06. განკ426.31.10.06/ უგზავნის მერის მოადგილეს ო.კიკვიძეს.

ამ წერილებიდან გამომდინარე, ამ დროისათვის ინსპექტირების ჯგუფი არ მოქმედებდა, ან როგორ იმოქმედებდა, როდესაც “კოლიზეუმს” სამუშაოების გეგმა-გრაფიკიც კი არ ჰქონდა წარმოდგენილი. მ. მეშველიანის მიერ “კოლიზეუმთან” გაფორმებული ხელშეკრულების ვადა ოთხ დღეში იწურებოდა, განა დრო არ იყო, უკან დაებრუნებინათ ავანსად გადარიცხული 325 543 /სამასოცდახუთი ათას ხუთასორმოცდასამი/ ლარი? აშკარაა, რომ კორუფციაში მონაწილე პირებს ამ თანხის ნაწილი უკვე გადანაწილებული ჰქონდათ. რასაც, ასევე, ადასტურებს უშიშროების მიერ გავრცელებული ფარული ჩანაწერი, რომ ვიღაც ფულს ციცქნიდა.

30 ოქტომბერს მ.მეშველიანსა და შ.პ.ს. “კოლიზეუმის” დირექტორ ი.ლორთქიფანიძეს
შორის 30 აგვისტოს გაფორმებულ #48 ხელშეკრულებაზე ფორმდება დანართი–შეთანხმება /30.10.06/, რომელიც აღნიშნული ხელშეკრულების განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს და ძალაშია 31 დეკემბრამდე. ამით მ.მეშველიანმა ხელშეკრულების ვადა კოლიზეუმს 31 დეკემბრამდე გაუგრძელა.

ხელშეკრულების გაგრძელებიდან რამდენიმე დღეში, 3 ნოემბერს კი, მ.მეშველიანი კვლავ მიმართავს /#388. 03.11.06. #02-2261. 3.11.06./ შ.პ.ს. “კოლიზეუმის” დირექტორს ი. ლორთქიფანიძეს, რომელშიც წერია: “ინფორმაცია დღემდე არ მიგვიღია ხელშეკრულებით
გათვალისწინებული პირობების შესრულების მიმდინარეობაზეო”. ეს ინფორმაცია თუ 3 ნოემბერს არ ჰქონდა, 30 ოქტომბერს როგორ გაუგრძელა ხელშეკრულების ვადა?

ასეთივე შინაარსის წერილს მ. მეშველიანი შ.პ.ს. “კოლიზეუმს” უგზავნის ვანში /#388. 03.11.06. “საქართველოს ფოსტა” ქვითარი #000013/.

10 ნოემბერს “კოლიზეუმმა” /#10/11-1. 10.11.06. #495. 14.11.06/ მ.მეშველიანს წარუდგინა შესრულებული სამუშაოების რეესტრი 10 ნოემბრის მდგომარეობით და მოითხოვა კომისია მიღება-ჩაბარების აქტის გასაფორმებლად.

ამ რეესტრში წარმოდგენილი შესრულებული სამუშაოები არ შეესაბამება მეშველიანსა და “კოლიზეუმს” შორის დადებულ ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ სამუშაოებს, კერძოდ, წარმოდგენილია ისეთი სახლები, რომლებიც საერთოდ არ იყო შეტანილი შესყიდვების გეგმაში. დარღვეულია ხელშეკრულების თითქმის ყველა მუხლი: სამუშაოები შესრულებულია
მოსახლეობის მიერ შესყიდული მასალით და თვითმმათველობის მიერ გასულ წლებში შესყიდული მასალით.

შესყიდვების გეგმიდან ასეთი გადახვევები მათ შორის სიტყვიერად იყო შეთანხმებული, რაზეც საუბარია “კოლიზეუმის” დირექტორის, ი.ლორთქიფანიძის წერილში /#20-11/5 20.11.06 #02-2357. 22.11.06. #504. 27.11.06/, რომლითაც მან მიმართა მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსს მერაბ მეშველიანს. სიტყვასიტყვით წერილიდან: “თქვენთვის ცნობილი მიზეზებისა და სიტყვიერი შეთანხმებების საფუძველზე, ჩემს მიერ შემოზიდული 7400 ცალი საიზოლაციო მასალა მთლიანად იქნა შეტანილი რეესტრში ჩამოთვლილ ობიექტებზე”.

ამავე წერილში საუბარია “დასაბუთებულ წერილზე”, რომლითაც ი.ლორთქიფანიძეს მიუმართავს მ.მეშველიანისათვის, რის საფუძველზეც ხელშეკრულების ვადა გაგრძელებულა. ეს დასაბუთებული წერილი არსად ჩანს. ასევე, საუბარია თვითმმართველობის მხრიდან სატენდერო წინადადებების უხეშ დარღვევებზე, ბუნებრივი პირობების გაუარესებაზე, სამუშაოების გადავადებაზე და აუთვისებელი თანხის დაკარგვის საშიშროებაზე.

21 ნოემბერს მ.მეშველიანი მიმართავს /#495. 21.11.06. #495. 27.11.06/ ქალაქის მერის მოვალეობის შემსრულებელს და ითხოვს, თანამშრომლებით დაკომპლექტებული ინსპექტირების ჯგუფების დასკვნის საფუძველზე მოხდეს ფაქტიურად შესრულებული სამუშაოების მიღება-ჩაბარება და შესაბამისი ანგარიშსწორება, რაზეც შესყიდვების გეგმაში ცვლილებებისათვის და ფაქტიურად შესრულებული სამუშაოების მიღება-ჩაბარებისათვის ამავე წერილზე მერის მოადგილის რეზოლუციით იღებს თანხმობას. /გაცნობებთ, რომ, როცა უკვე
საკრებულოში მოკალათდა მ.მეშველიანი, კატეგორიული წინააღმდეგი იყო, მის კომისიას ეს საკითხი განეხილა, რადგან დაზუსტებულ ინფორმაციას ფლობდა მომავალი სპეცოპერაციის შესახებ. გავრცელებული ინფორმაციით, სწორედ ის იყო კუდთან ერთ-ერთი აქტიური მოთანამშრომლე. რა თქმა უნდა, მას უნდა ეთანამშრომლა სამართალდამცავ ორგანოებთან, დანაშაულის დადგენის და არა საკუთარი დანაშაულის დაფარვის მიზნით./

მკითხველს ვაცნობებთ, რომ რამდენადაც გასაკვირი არ უნდა იყოს, კუდის საგამოძიებო ნაწილის დასავლეთის საგამოძიებო განყოფილების განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა უფროს “გამომძიებლებს” ვარლამ ხეცურიანს, ოლეგ აბრამიშვილს, თავიანთ გამოძიებაში სიტყვაც არ აქვთ ნახსენები ჩვენს მიერ ყველაფერ ზემოაღნიშნულზე, ამიტომ გამოძიებამ საქმიდან უამრავი მნიშვნელოვანი დოკუმენტი ამოიღო /თუ აწი დაურთავენ, საქმის მესამედ გადანომვრა მოუწევთ/. შესაბამისად, წინასწარი გამოძიების დასრულება და საქმის საბრალდებო დასკვნით სასამართლოზე გადაგზავნაც ისე მოხდა, დასავლეთ საქართველოს საოლქო პროკურატურის გამომძიებლებს არაფერი შეუცვლიათ, მოახდინეს საბრალდებო
დასკვნების მხოლოდ კოპირება.

21 დეკემბერს სამსახურის უფროსის მოადგილე მ.კოხრეიძე მიმართავს /#493. 21.12.06. #394. 21.12.06./ ქალაქის მერს და იმის გათვალისწინებით, რომ “კოლიზეუმის” მიერ შესრულებულია სახელმწიფო შესყიდვების გეგმისაგან განსხვავებული სახისა და მოცულობების სამუშაოები, მიზანშეწონილად მიიჩნევს, აღნიშნული საკითხი განიხილოს და შესაბამისი ცვლილებები განახორციელოს ქ.ქუთაისის საკრებულომ, რაზეც ამავე მიმართვებზე რეზოლუციებით იღებს თანხმობას საკრებულოზე წარსადგენი შესაბამისი დოკუმენტაციის მომზადებისათვის.

აღნიშნულის გათვალისწინებით, შესაბამისი დოკუმენტაცია /#493. 26.12.06/ გაიგზავნა ქალაქის მერის მოადგილესთან, ხოლო 26 დეკემბერს ქალაქის მერმა მიმართვა /#01-04/735. 26.12.06./ საკრებულოს თავმჯდომარეს ამირან ხვადაგიანს გაუგზავნა, საკრებულოს მიერ დასამტკიცებელი დაზუსტებული გეგმა, რომელიც ზემოაღნიშნულ შესრულებული სამუშაოების “გაპრავებას” გულისხმობდა.

იმის გათვალისწინებით, რომ თანხის გადარიცხვის ბოლო ვადა 28 დეკემბერი იყო და საკრებულოს გდაწყვეტილება მიღებული ჯერ კიდევ არ ჰქონდა, 26 დეკემბერს სამსახურის უფროსის მოადგილე მ.კოხრეიძე საფინანსო სამსახურში, თანდართული დამოწმებისა და ვალდებულების დოკუმენტის საფუძველზე, რომელსაც, ასევე, თან ახლდა ლოტების მიხედვით გამიჯნული დოკუმენტაცია სახელმწიფო შესყიდვების გეგმისა და ფაქტიურად შესრულებულ სამუშაოებზე, აგზავნის მოთხოვნას /#496. 26.12.06/ 266079 ლარის /ორას სამოცდაექვსი ათას სამოცდაცხრამეტი ლარი/ გადარიცხვაზე იმ პირობით, რომ თანხის გადარიცხვა მოხდება საკრებულოს გადაწყვეტილების შესაბამისად.

27 დეკემბერს გამართულ საკრებულოს კომიტეტის სხდომაზე წარდგენილი დაზუსტებული გეგმის მიღებაზე საკრებულოს წევრებმა და კეთილმოწყობის კომისიამ, რომელსაც უკვე მერაბ მეშველიანი ხელმძღვანელობდა, უარი განაცხადეს. მოვალეობის მოხდის მიზნით, უკვე სავარძელში მოკალათებულმა საკრებულოს თავმჯდომარემ ა.ხვადაგიანმა, 2006 წლის 26 დეკემბრის მიმართვაზე /#01-04/735. 26.12.06./, 2007 წლის 26 იანვარს საკითხი განუხილველად უკან დააბრუნა.

28 დეკემბერს საფინანსო სამსახურის უფროსმა გ.შარაბიძემ მაინც გადარიცხა თანხა.

გამოძიებამ ხელი რომ დააფარა მერაბ მეშველიანს, ჩანს იქედანაც, რომ სისხლის სამართლის საქმეს არ დაურთო ამ საქმესთან დაკავშირებული დოკუმენტები:
1. მერის განკარგულება #426 25.08.06.
2. მერის განკარგულება #431. 31.08.06
3. ქ.ქუთაისის მთავრობის დადგენილება #102.
4. მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსის მ.მეშველიანის წერილი #379 25.10.06. “კოლიზეუმის დირექტორისადმი.”
5. მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსის მ.მეშველიანის წერილი #380. 27.10.06. ო. კიკვიძისადმი.
6. მართვის ტერიტორიული სმსახურის უფროსის მ.მეშველიანის წერილი #388. 03.11.06 ომარ კიკვიძისადმი.
7. მართვის ტერიტორიული სამსახურის უფროსის მეშველიანის წერილი ფოსტით გაგზავნილი ვანი, ბზვანი, ლორთქიფანიძეს. ფოსტის ქვითარი#00013. რომელიც 3 ნოემბერს გაეგზავნა ლორთქიფანიძეს.
8. ინსპექტირების ჯგუფის წევრთა მოხსენებითი ბარათი მეშველიანისადმი.

მაგრამ, როგორც საქმიდან ამოღებული, ასევე საქმეში არსებული დოკუმენტების მიხედვითაც,
მეშველიანი სისხლის სამართლის დამნაშავეა.

ამ საქმეზე შეთითხნილი სისხლის სამართლის საქმის ერთი თვალის გადავლებითაც კარგად ჩანს, რომ გამოძიებამ ხელი დააფარა მერაბ მეშველიანს და საქმის შესაკერად ფურცლების გადანომვრაც მოუხდათ.

ავღნიშნავ, საქმეში არის მასალები, რომელთაგან ჩანს, რომ მ.მეშველიანმა ჩაიდინა სიყალბეები და სხვა არამართლზომიერი ქმედებანი:

1. ტომი IV, საქმის ფურცელი 180, იგივე 81. განთავსებულია დანართი-შეთანხმება #1,
დათარიღებული 2006 წლის 4 სექტემბრით.

გვ. 179, იგივე 80. მოთავსებულია უნომრო დანართი-შეთანხმება, 30 ოქტომბერი 2006 წელი, რომლის მიხედვითაც შ.პ.ს.“კოლიზეუმს” /მიუხედავად იმისა, რომ “კოლიზეუმის” მხრიდან ხელშეკრულების თითქმის ყველა მუხლი დარღვეული იყო/ #48 ხელშეკრულება გაუგრძელა მ. მეშველიანმა 31 დეკემბრამდე. ეს დანართი-შეთანხმება დაუნომრავია. რატომ? როგორც ქვემოთ ნახავთ, ეს დანართი-შეთანხმება მოგვიანებით გაჩნდა, ანუ გააყალბეს.

2. საქმეს არ დაურთეს მეშველიანის წერილი “კოლიზეუმისადმი”, რომელიც 2006 წლის 3
ნოემბერს ჩაბარდა “კოლიზეუმს” და რომელშიც აღნიშნულია: “თქვენგან ინფორმაცია დღემდე არ მიგვიღია #48 ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობების შესრულების მიმდინარეობაზეო”. ეს ინფორმაცია თუ 3 ნოემბერს არ ჰქონდა, 30 ოქტომბერს როგორ გაუგრძელა ვადა?

3. უფრო მეტიც, მეშველიანმა “კოლიზეუმს” ხელშეკრულების ვადა 31 დეკემბრამდე გაუგრძელა, 20 ნოემბერს, “კოლიზეუმის” დირექტორმა მაინც მიმართა წერილით და დარჩენილი სამუშაოების გადავადება 2007 წლის აპრილისათვის მოითხოვა, ეუბნებოდა რომ წლის ბოლომდე სამუშაოებს ვერ დააასრულებდა. მაშინ მაინც შეეწყვიტა მეშველიანს ხელშეკრულების მოქმედება.

4. #48 ხელშეკრულება ითვალისწინებდა, სამუშაოების შეუსრულებლობის შემთხვევაში, თანხის - 325 543 ლარის უკან დაბრუნებას, რაზედაც სათანადო საბანკო გარანტია იყო გაცემული.

თუ ხელშეკრულება თავის დროზე გაგრძელდებოდა, კოლიზეუმს ახალი საბანკო გარანტია უნდა წარმოედგინა. სინამდვილეში ხელშეკრულებას ვადა გაუვიდა და “კოლიზეუმს” მიღებული თანხა უკან უნდა დაებრუნებინა.

5. ტომი III ს.ფ. 118, იგივე 233. ი. ლორთქიფანიძე წერს: “თქვენს მიერ, ჩემი დასაბუთებული წერილის თანახმად, ხელშეკრულება გაგრძელდა მიმდინარე წლის 31 დეკემბრამდე”. საქმეში არ დევს ეს “დასაბუთებული” წერილი, მაგრამ არსებობს და ასევე საქმეში არ დევს ინსპექტირების ჯგუფის წევრთა მოხსენებითი ბარათი მერაბ მეშველიანისადმი, რომელიც არ არის რეგისტრირებული და არც დათარიღებული.

კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა კი 2007 წლის 2 ივლისს, საინფორმაციო საშუალებებით მსოფლიოს ამცნო, რომ კორუფციაში ამხილეს და 24 ადამიანი დააპატიმრეს ქ. ქუთაისში. მაშინ, როდესაც გამოძიებას კორუფციაში არ დაუდანაშაულებია არც ერთი პირი. გამოძიებამ თავი აარიდა, ემხილებინა კორუფციაში ფაქტობრივად მონაწილე პირები. აირჩია სხვა გზა - რეკეტი მოუწყო უდანაშაულო ხალხს, აიძულა ისინი, ეღიარებინათ “დანაშაული” და ე.წ. საპროცესო გარიგებით გადაახდევინეს 5000-5000 ლარი.

გავრცელებული ინფორმაციით, ზემოაღნიშნულ საქმეში ცრუ დაზარალებულად “კუდმა” მერიაზე დაკვალიფიცირებული მიხეილ ტაკიძე გამოიყენა, რომელიც ასევე სხვა დაჭერებშიც
მონაწილეობდა /გაზეთი “რეზონანსი” #178 2007წ/.

რამდენიმე თვის წინათ მეშველიანი საკრებულოდან კვლავ საბინაო სამსახურში დააბრუნეს, როგორც სახლების კარგი “გადამხურავი” და არჩევნების კარგი გამყალბებელი. სულ ცოტა ხნის წინათ კი, ქ.ქუთაისის მერის პირველ მოადგილედ დაინიშნა.

დღეისათვის კი მეშველიანი და ხვადაგიანი საკრებულოს წევრობის მაჟორიტარი კანდიდატები
არიან ქ.ქუთაისის ქალაქ-მუზეუმისა და ავტოქარხნის ტერიტორიული ორგანოებიდან.

რაც შეეხება გამოძიების მიერ ჩემს დადანაშაულებას სსკ-ის 342-ე მუხლის პირველი ნაწილით და 333-ე მუხლის პირველი ნაწილით, აშკარა უკანონობა და აბსურდულია. გარკვეული მიზეზების გამო, სასამართლოს დახურულ სხდომაზე შუამდგომლობას ხელი მოვაწერე, თუმცა, აღიარებითი ჩვენება მიცემული არ მაქვს.

თავის მართლების დროც დადგება.


მუხრან კოხრეიძე



http://forumi.ge/index.php?option=com_cont...&Itemid=177
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 9 2010, 09:54 AM
Post #283


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



ლადო პაპავა - ნაციონალურმა არხებმა არჩევნების წინ რეკლამის ფასის მნიშვნელოვნად გაძვირებით ხელისუფლებას სრული მხარდაჭერა გამოუცხადეს

ქვეყანაში არსებულ ეკონომიკურ მდგომარეობაზე, რამდენად უკავშირდება ლარის კურსის ვარდნის ტენდენცია საარჩევნო კამპანას, რა გავლენას ახდენს ქართულ ეკონომიკაზე არჩევნები, ასევე - იყენებს თუ არა საბიუჯეტო თანხებს ხელისუფლება საარჩევნო კამპანიის წარმოებისას, რამდენად რეალისტურია არჩევნებში მონაწილე პარტიების ეკონომიკური პროგრამები, „ინტერპრესნიუსი“ ეკონომიკურ საკითხების ექსპერტს, ლადო პაპავას ესაუბრა.


_ ბატონო ლადო, როგორ შეაფასებდით საქართველოში არსებულ ეკონომიკურ ვითარებას და რას უკავშირდება ლარის კურსის უმნიშვნელო, მაგრამ მაინც ვარდნისკენ მიმართული ტენდეცია?
_ მოდით, სიტყვა `ვარდნას~ ნუ ვიტყვით, ეს არის ჩვეულებრივი დევალვაცია, ანუ გაუფასურება. „ვარდნა“ უფრო დრამატული ტერმინია და იმ ვითარებას, რაც ხდება სავალუტო ბაზარზე, არ შეესატყვისება. ეს არის ობიექტური ტენდენცია. მე არაერთხელ მითქვამს, რომ საქართველო კრიზისულ ვითარებაში იმყოფება. ამ კრიზისს აქვს, როგორც ეროვნული ფესვები, ასევე მასზე ზეგავლენას ახდენს გლობალური ფინანსური კრიზისი.
მისი ერთ-ერთი გამოხატულება ის არის, რომ ქვეყანაში უცხოურ ვალუტაზე მოთხოვნა სრულად არ კმაყოფილდება, ლარსა და დოლარს შორის თანაფარდობა დოლარის სასარგებლოდაა, რაც ნიშნავს, რომ დოლარი მყარდება, ხოლო ლარი თანდათანობით უფასურდება. ეს ობიექტური ტენდენციაა. ჩვენთან არსებულ ეკონომიკურ კრიზის მოსახლეობა იმ სიმწვავით არ აღიქვამს, როგორი კრიზისიც გვაქვს, რადგანაც საქართველო, როგორც რუსეთის აგრესიისგან დაზარალებული ქვეყანა, საკმაოდ დიდ საერთაშორისო დახმარებას იღებს, რაც ჩვენს მდგომარეობას ერთგვარად ამსუბუქებს. ის პროცესი, რაც არის დაკავშირებული ლარის დევალვაციასთან, ობიექტური პროცესია, ამის თავიდან აცილება შეუძლებელი იყო. უფრო მეტიც, თუ წინა თვეებში ხანდახან ხელოვნურადაც კი იყო „დაჭერილი“ და დევალვაცია არ მიმდინარეობდა, ეს შეცდომა იყო. ახლა მიმდინარეობს მიზანმიმართული და გამართლებული პოლიტიკა, რომ ზომიერად მოხდეს დევალვაცია, ბიზნესი დაზარალდეს და არც - მოსახლეობა.
_ საერთოდ, რა გავლენას ახდენს ეკონომიკურ მდგომარეობაზე საარჩევნო კომპანია და ჩვენს შემთხვევაში, როგორ აისახება საარჩევნო კომპანია ეკონომიკაზე?
_ რა თქმა უნა, ამას აქვს ორმხრივი ზეგავლენა. ერთი მხრივ, მას აქვს პოზიტიური ზეგავლენა, ვინაიდან საარჩევნო კამპანიის დროს ხელისუფლებას ახსენდება დაგროვილი და გადაუჭრელი საკითხები. ხელისუფლება დაინტერესებულია სახურავების, ლიფტების შეკეთებით, სხვადასხვა ყოფითი პრობლემების მოგვარებით, ამიტომ, ამ თვალსაზრისით მოსახლეობა ნებისმიერ არჩევნებს საკმაოდ დიდი ენთუზიაზმით უყურებს. მაგრამ, იმავდროულად, არჩევნებთან დაკავშირებულია სერიოზული, არამწარმოებლური ხასიათის ხარჯები, რომელიც მხოლოდ და მხოლოდ ამომრჩევლისთვის თავის მოწონებას ემსახურება, მაგრამ არანაირ ეკონომიკურ ეფექტს არ იძლევა.
_ როგორ შეაფასებდით, არჩევნებში მონაწილე პარტიების ეკონომიკურ პროგრამებს? თქვენი აზრით, რამდენად რეალიზებადია მოსახლეობისთვის ყველაზე სასურველი, „ქრისტიან-დემოკრატების“ ეკონომიკური პროგრამა _ დასაქმება და დაბალი ტარიფები. დენი 10 თეთრი, გაზი 5 თეთრი, წყალი – უფასო?
_ ამასთან დაკავშირებით ინტერნეტქსელში იუმორიც კი გავრცელდა _ ღვინო 10 თეთრი, ლუდი 5 თეთრი და ქალი –უფასო. საქმე იმაში გახლავთ, რომ ქვეყანაში არ არსებობს პოლიტიკური პროგრამების კულტურა. ამის დიდი მოთხოვნა არც მოსახლეობაშია და ხშირად არც პოლიტიკური პარტიები არ იწუხებენ თავს როგორც პოლიტიკური, ისე ეკონომიკური პროგრამების სერიოზულად და გააზრებულად შესამუშავებლად.
რაც შეეხება „ქრისტიან-დემოკრატების“ სლოგანს, უნდა გითხრად, რომ დენზე, გაზსა და წყალზე ტარიფების განსაზღვრა-დაწესება არ არის მერის არც ფუნქცია და არც პრეროგატივა. ქვეყანაში მოქმედებს სპეციალური კანონმდებლობა, „კანონი ენერგეტიკული მარეგულირებელი კომისიის Aსესახებ“. მარეგულირებელი კომისია დამოუკიდებელი ორგანოა და წყვეტს, რამდენი უნდა იყოს ტარიფი დენზე, გაზზე და წყალზე. კომისიის საქმიანობაში ჩარევის უფლება, არა თუ მერს, ქვეყნის პრეზიდენტსაც არა აქვს. ამიტომ, ვინც არ უნდა გახდეს მერი, როგორც არ უნდა უნდოდეს მას ტარიფების შემცირება, მას ამის სამართლებრივი უფლება უბრალოდ არ ექნება.
ერთადერთი გზა, რაც ახლად არჩეულ მერს შეუძლია გააკეთოს, ეს ფასთა შორის სხვაობის ბიუჯეტიდან დაფინანსებაა, ანუ ახალშემოთავაზებულ ტარიფსა და მოქმედ ტარიფს შორის სხვაობის ქალაქის ბიუჯეტიდან გადახდაა. ამ გზით შეიძლება, მოსახლეობას შეუმსუბუქდეს გადასახადები. მაგრამ, საქმე იმაშია, რომ ბიუჯეტში გადასახადებს მოსახლეობა იხდის, რაც იმას ნიშნავს, რომ ამ თანხის დაფარვა ისევ მოსახლეობის ჯიბიდან უნდა მოხდეს. ასე რომ, უფასო არაფერი არ არსებობს. ჩვენ დიდი ხანია, კომუნისტური რეჟიმიდან გამოსულები ვართ და კომკავშირული ლოზუნგებით საუბარი ჩვენ რეალურ საქმემდე ვერ მიგვიყვანს. ასე რომ, თქვენ მიერ ნახსენები პროგრამა მხოლოდ წინასაარჩევნო პიარის ნაწილია.
_ ტელევიზიებით პოლიტიკურ რეკლამაზე დაკვირვება თვალშისაცემს ხდის მტკიცებას, რომ არჩევნებში მონაწილე პოლიტიკურ სუბიექტთაგან ყველაზე მეტ ფინანსებს მმართველი პატრია ხარჯავს. თქვენი აზრით, ხომ არ იყენებს მმართველი პარტია საბიუჯეტო თანხებს? თუ კი, თქვენი ინფორმაციით, როგორ ხდება საბიუჯეტო თანხების წინასაარჩევნო კამპანიაში გამოყენება?
_ ამ საკითხს სპეციალური შესწავლა სჭირდება და არჩევნების დამთავრების შემდეგ ალბათ ამ საკითხს არა ერთი არასამთავრობო ორგანიზაცია დეტალურად შეისწავლის. მაგრამ, ამ ეტაპზე თანხების გამიჯვნა საკმაოდ რთულია, თუნდაც იმიტომ, რომ მერია აკეთებს თავის საქმეს, ანუ იმას, რაც მას ისედაც ევალება. მერიას, სხვა საქმეებთან ერთად, გზისა და სანიაღვრე სისტემის მოწესრიგება ევალება. გასაგებია, რომ მერია ამით ამომრჩევლის გულს იგებს, მაგრამ ვერავინ იტყვის, რომ ეს ხარჯები მერიის მიერ არ არის გასაწევი. ნებისმიერ ქვეყანაში ხელისუფალი თანამდებობრივ მდგომარეობას თავის სასარგებლოდ იყენებს და ეს პრობლემაა.
სინამდვილეში, არამიზნობრივად რამდენი საბიუჯეტო თანხები დაიხარჯა არჩევნებთან დაკავშირებით, ამაზე სპეციალური კვლევა მაშინ ჩატარდება, როცა არჩევნები დასრულდება და პარტიები საარჩევნო ადმინისტრაციას არჩევნებზე გაწეულ ხარჯებს წარუდგენენ. მხოლოდ ამის შემდეგ იმუშავებენ ამ მასალებზე მონიტორინგის ჯგუფები.
_ ხელისუფლების გარდა, ოპოზიციური პარტიებიდან ფინანსების ხარჯვით რომელი პარტია გამოიჩევა? თქვენ კი თქვით, რომ არჩევნების შემდეგ შეისწავლიან ამ საკითხებსო, მაგრამ მერე გვიანი ხომ არ იქნება? და აქვე, თქვენი აზრით, რამდენად გამჭირვალეა საარჩევნო კამპანიისას ფინანსების ხარჯვა და კანონმდებლობით რამდენად საკმარისად რეგულირდება საარჩევნო ხარჯების გამჭირვალობა?
_ კანონმდებლობით, იმისთვის, რომ ყველაფერი საჯარო იყოს, პარტიებს საარჩევნო პროცესში მიღებული და დახარჯული ყველა თანხების შესახებ მოეთხოვებათ ცესკო-სათვის ანგარიშის მიწოდება. რაც შეეხება იმას, ხელისუფლების გარდა რომელი პარტიის ხარჯებია თვალშისაცემი, - ყველა იმ პარტიის, რომელთაც საკმაოდ დიდი ხნის წინ გამოაკრეს ძვირადღირებული ბილბორდები. ეს ის პარტიებია, რომელთა წევრები საზოგადოებამ არც კი იცის, ვინ არიან, არც ისტორია არ გააჩნიათ პოლიტიკური და ვერც დიდი პროფესიონალიზმით დაიტრაბახებდნენ, მაგრამ თბილისის პრესტიჟულ უბნებში საკმაოდ ბევრი ბილბორდები აქვთ.
რაც შეეხება ტელევიზიებში სარეკლამო ფასების ზრდას, არჩევნების დროს ტელევიზიები ცდილობენ, რეკლამით შემოსავალი ჰქონდეთ. ეს ბუნებრივია, ვინაიდან არჩევნებზე ტელევიზიები ცდილობენ თავისი ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებას. ნაციონალური არხები იმიტომ არიან ხელისუფლების მხრიდან კონტროლირებადი, რომ არა მარტო პირდაპირი მითითებებით, არამედ ირიბად, თუნდაც ეკონომიკურად შექმნან ისეთი პირობები, რომ ოპოზიციურ პარტიებს არ ჰქონდეთ ნაციონალური არხების რესურსის გამოყენების შესაძლებლობა. ნაციონალურმა არხებმა არჩევნების წინ რეკლამის ფასის მნიშვნელოვნად გაძვირებით ხელისუფლებას სრული მხარდაჭერა გამოუცხადეს.

კობა ბენდელიანი
“ინტერპრესნიუსი”


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 9 2010, 02:51 PM
Post #284


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



ოშკის აღდგენის სანაცვლოდ ბათუმში მეჩეთს ააშენებენ

[ნინო მიქიაშვილი]



თურქეთისა და საქართველოს კულტურის მინისტრები უახლოეს მომავალში ხელს მოაწერენ ხელშეკრულებას, რომლის შემდეგ მოხდება ისტორიული ტაო–კლარჯეთის ტერიტორიაზე ოშკის, ხანძთის და იშხანის აღდგენა; სანაცვლოდ ბათუმში მეჩეთი აშენდება, ხოლო ქობულეთის რაიონის სოფელ კვირიკეში ჯამეს და ახალციხეში მეჩეთის რესტავრაცია დაიწყება. ამის შესახებ პრესა.გე–სთან შეხვედრისას კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს ხელძღვანელმა, ნიკა ვაჩეიშვილმა განაცხადა.

ხვალ პრესა.გე შემოგთავაზებთ მასალას, რომლის საშუალებითაც შეიტყობთ, თუ როგორია საქართველოს ეკლესიის ოფიციალური პოზიცია, ისტორიულ ტაო–კლარჯეთში ქართული ძეგლების აღდგენის სანაცვლოდ ბათუმში მეჩეთის აშენებასა და ახალციხესა და ქობულეთში მუსულმანური სალოცავების რესტავრაციასთან დაკავშირებით.

ბატონო ნიკა, უშუალოდ ვინ არის ჩართული ოშკის აღდგენასთან დაკავშირებულ ქართულ–თურქულ მოლაპარაკებებში, როგორც ქართული, ისე თურქული მხრიდან?
ნიკა ვაჩეიშვილი: ეს მოლაპარაკებები რამდენიმე ფაზად შეიძლება დაიყოს, რომ პროცესი ჩანდეს. 2005 წლიდან მოყოლებული, თურქ კოლეგებთან ერთად, ერთობილივი სამუშაოები რამდენიმე გზის გავწიეთ. უპირველესად, ეს იყო თურქეთში ქართული და საქართველოში ოსმანური ძეგლების ინვენტარიზაცია. ამ პროცესში მონაწილეობდნენ ანკარის უნივერსიტეტების პროფესორები და საქართველოს კულტურის სამინისტროს წარმომადგენლები, ჩვენი ექსპერტები.

გარდა ამისა, ჩვენ უკვე მაშინვე ვგეგმავდით, რომ ჩვენი ძეგლების რესტავრაციის შესახებ ხელშეკრულების მომზადება აქტუალური გახდებოდა და ამიტომ, თადარიგი დავიჭირეთ – სპეციალური პროგრამით საგანგებო დოკუმენტაციის შეგროვების პროცესიც დავიწყეთ, ერთობლივი ჯგუფით, რომელშიც ქართველ სპეციალისტებთან ერთად თურქი კოლეგებიც იყვნენ; გახსნილი და კარგი სამუშაო გამოვიდა, ძალიან ტევადი და მდიდარი დოკუმენტაცია დაიდო.

ანუ ეს არის ერთის მხრივ თურქი და ქართველი პროფესიონალების, სარესტავრაციო ჯგუფების და მეორეს მხრივ, სახელმწიფო სტრუქტურების ურთიერთობა; ეს იყო საქართველოს კულტურის სამინისტრო და იქაური კულტურის სამინისტრო.

დღეს ამ საკითხზე ერთმანეთთან კულტურის მინისტრები საუბრობენ? ამ მოლაპარაკებებში ხომ საგარეო საქმეთა მინისტრი, გრიგოლ ვაშაძეცაა ჩართული?!
– ამ პროცესში თურქეთში ჩვენი საელჩო ძალიან აქტიური იყო და არის ჩართული; შესაბამისად, ასეა საქართველოში თურქეთის საელჩო. კულტურის მინისტრის თანამდებობაზე მუშაობის დროს, ამ საკითხზე თურქეთის ელჩს ბევრჯერ შევხვდი. ახლა უკვე ამ მოლაპარაკებებს ნიკა რურუა განაგრძობს; ეს საელჩოების მეშვეობით ხდება და მათივე მეშვეობით იგეგმება ხელმოწერის პროცედურა.

დოკუმენტს, რომელიც მომზადებულია და რომელშიც ძალიან დიდი შრომაა ჩადებული, ხელს აწერენ საქართველოს და თურქეთის კულტურის მინისტრები.

ამ დოკუმენტზე უკვე მოაწერეს ხელი?
– არა, ხელმოსაწერადაა გამზადებული.

შეგიძლიათ გვითხრათ, რა წერია ამ დოკუმენტში?
– რა თქმა უნდა, შემიძლია. ვფიქრობ, ძალიან კარგი დოკუმენტია, რომელიც ითვალისწინებს თურქეთში ქართული სიძველეების და საქართველოში ოსმანური სიძველეების რესტავრაციას. ეს არის გაცვლითი პროექტი – ასე ვთქვათ, სამი სამზე, მაგრამ ერთ–ერთი პუნქტი გულისხმობს, რომ ამ სამი ძეგლის აღნიშვნის მიუხედავად, სამომავლო განვითარებაზე ის მაინც ღიაა და შეიძლება გაცვლითი, პარიტეტული სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაუტარდეს დავუშვათ, მეოთხე ძეგლსაც, ანუ სხვა ძეგლებსაც, რადგან ასეთი ძალიან ბევრია, განსაკუთრებით ჩვენი სიძველეები. მოგეხსენებათ, ეს სიძველეები არის პირველხარისხოვანი, ზოგადსაკაცობრიო ღირებულების მქონე და ისინი ამ დოკუმენტში განხილულია, როგორც კულტურის ძეგლები.

ზემოხსენებული დოკუმენტის საგანგებო პუნქტი აღნიშნავს, რომ ეს ძეგლები არ განიხილება მათი თავდაპირველი, რელიგიური ფუნქციით, რესტავრაციის შემდეგ წირვა–ლოცვისთვის, ან მუსულმანური ღვთისმსახურებისთვის. იქ პირდაპირ წერია, რომ ეს არის სხვა შესაძლო ხელშეკრულების საგანი, რომელიც შეიძლება აქტუალური გახდეს, მაგრამ კიდევ ერთხელ ვიმეორებ – ამ ხელშეკრულებაში მხოლოდ კულტურის ძეგლების გადარჩენაზე და აღდგენაზეა საუბარი; ანუ ეს ხელშეკრულება ფუნქციის აღდგენას არ ითვალისწინებს.

კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების მუზეუმის ფუნქციით აღდგენას ხომ არ ითვალისწინებს, ეს ხელშეკრულება?
– იცით როგორ არის?! ხელშეკრულებაში ეს არ წერია. მთავარია ისინი აღდგეს, როგორც არქიტექტურის ძეგლები. იქ ახლა კულტურის ცენტრი გაკეთდება, უფუნქციოდ დარჩება, თუ რა მოხდება, ეს არის სხვა მოლაპარაკების საგანი; ეს ამ ფარგლებს სცილდება.

ამ მოლაპარაკების პროცესში რაიმენაირი ფორმით არის თუ არა ჩართული საპატრიარქო?
– საპატრიარქო ამ პროცესში ძალიან აქტიურად იყო ჩართული, მით უფრო, რომ ამ ძეგლების თავდაპირველი ფუნქცია რელიგიურია. ამიტომ ჩვენ ვთვლიდით, რომ საპატრიარქოს პოზიცია ძალიან მკაფიოდ გამოხატული უნდა ყოფილიყო. ხანძთა სწორედ ამ მოლაპარაკებების დროს, მოუვლელობის გამო ჩამოინგრა.

მაშინ, როცა მოლაპარაკებების პირველი ეტაპი აქტიურად მიდიოდა?
– დიახ. ხელშეკრულებას 2008–ში ხელს ვაწერდით და შემდეგ ხელმოწერა გადაიდო, საპატრიარქომ კიდევ ითხოვა დრო შეჯერებულიყო, იმ სამი მუსულმანური მეჩეთის აღდგენის საკითხზე, რომელიც ხელშეკრულებაში იყო.

ამ მოლაპარაკების პროცესში საპატრიარქოს ოფიციალური სტატუსი ჰქონდა?
– ოფიციალური სტატუსით ისინი ხელშეკრულებას ხელს არ აწერდნენ, მაგრამ საკითხის მნიშვნელობიდან გამომდინარე, ვთვლიდი, რომ მათი აზრი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. ამიტომ, ფაქტიურად, საპატრიარქოს გამო ხელმოწერა შეჩერდა, რადგან ვიმეორებ, მათი როლი, თუნდაც არაიურიდული, მაგრამ მაინც, არსობრივი როლი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო – არ შეიძლებოდა მხოლოდ ერთი უწყების პატრიოტულ სულისკვეთებაზე ყოფილიყო დამოკიდებული ოშკის, ხანძთის და იშხნის გადარჩენის საკითხი; ამ შემთხვევაში ფართო საზოგადოებრივი და გნებავთ მორწმუნეთა ნების დადასტრურებაც უნდა ყოფილიყო და რადგან ხელშეკრულებას საპატრიარქო არ დაეთანხმა და დრო ითხოვა, მაშინ ხელშეკრულების ხელმოწერა გადაიდო.

ახლა როგორი პოზიცია აქვს საპატრიარქოს?
– ეს უკვე კულტურის სამინისტროსა და საპატრიარქოს მოლაპარაკების საგანია. ვფიქრობ, ხელშეკრულება ხელმოწერილი იქნება, რადგან საპატრიარქო მთლიანად აცნობიერებს ამ საკითხის მნიშვნელოვანებას, ამ სიძველეების გადარჩენის პასუხისმგებლობას. ვფიქრობ, ფორმა მოიძებნება, რომ ეს იყოს ერთიანი, კონსოლიდირებული გადაწყვეტილება. ეს შეიძლება არ იყოს საპატრიარქოს კურთხევა, რომელიმე მეჩეთის განახლებაზე, მაგრამ ასეთი ფართო, არსობრივი თანხმობა, ამ უნიკალური სიძველეების გადარჩენაზე, მათი არჩევანიც არის.

რამდენად ახლოსაა სიმართლესთან ის, რომ თურქული მხარე ოშკის აღდგენის სანაცვლოდ ითხოვს ქობულეთში, სოფელ კვირიკეში ხის ჯამეს რესტავრაციას, ბათუმში აზიზიეს მეჩეთის აშენებას და ახალციხეში მედრესეს გარემონტებას?
– დიახ, ეს სრული სიმართლეა. სამივე ეს ძეგლი არის კულტურის ძეგლი, ოღონდ ერთი შენიშვნა – ახალციხის მეჩეთის და არა მედრესეს რესტავრაციაზეა საუბარი.

ისინი თურქული კულტურის ძეგლებია, თუ ქართულ კულტურულ მემკვიდრეობას წარმოადგენენ?
– მაგალითად, სოფელ კვირიკეს ჯამე იმდენად კარგია, ქვითხუროობის ისეთი მნიშვნელოვანი ძეგლია, რომ მხოლოდ თურქულზე საუბარი არ შეიძლება; ეს არის ლაზურ–კოლხურ–დასავლეთ ქართული კულტურის გამოხატულებაც, ისევე, როგორც ახალციხის მეჩეთი, რომელშიც ახლა არის ეროვნული მუზეუმის ლაპიდარიუმი (ქვის ფონდია გამოფენილი, სადაც არის ქართული ასომთავრული წარწერები, რელიეფები, ხატები, სომხური საფლავის ქვები) და ის იქ დარჩება. კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, რომ ხელშეკრულებაში ფუნქციის ცვლილებაზე საუბარი არ არის.

ახალციხის მეჩეთი ქართველი მუსულმანების აშენებულია, თუ თურქების?
– თურქების აშენებულია, წელიც კი ცნობილია.

კონკრეტულად სად ითხოვენ აზიზიეს მეჩეთის აშენებას?
– აზიზიეს მეჩეთი გასული საუკუნის 50–იან წლებში დაიწვა და მერე იქ აშენდა ეგრეთ წოდებული ხრუშჩოვკა, საცხოვრებელი სახლი. ამიტომ ის ადგილი ახლა სხვა ფუნქციითაა დატვირთული – იქ საცხოვრებელი რაიონია. ფოტოები გადარჩენილია და ამიტომ ხელშეკრულებაში ჩაიწერა, რომ აზიზიეს მეჩეთი აღდგეს კულტურული ძეგლის რეპლიკის სახით, იმ ფოტოებზე და მასალებზე დაყრდნობით, რომელიც არის. ეს არის ორსართულიანი ხის ნაგებობა.

ხელშეკრულების მეორე ეტაპი ითვალისწინებდა, ქართულ მხარეს ეზრუნა შესაბამისი ტერიტორიის გამოყოფაზე. რომელი ტერიტორია იქნებოდა, ცნობილი არ იყო. ეს შეიძლება ყოფილიყო ბათუმის შემოგარენი, ეს შეიძლება ყოფილიყო ახალი უბანი, ისევე, როგორც მისი ფუნქციაც არარელიგიური, არამედ რაღაც სხვა იყო განსასაზღვრი, უკვე შემდგომ ეტაპზე.

შეიძლება თუ არა სხვა მოთხოვნების ჩადება, ხელშეკრულების კორექტირება, თუ მის ამჟამინდელ პირობებს ქართული საზოგადოების უარყოფითი რეაქცია მოჰყვება?
– მაგაზე მეტი სხვა რაღა უნდა მოვითხოვოთ?!

მაგალითად, უთხრათ, რომ იმას კი ნუ ააშენებთ, აი, ეს გააკეთეთ?!
– საფუძველს ვერ ვხედავ, რომ რამე სხვა შევთავაზოთ. ახალციხის რაიონშიც არის ბევრი მეჩეთი, ისევე, როგორც აჭარაში და შეიძლება შევთავაზოთ, მაგრამ ხელშეკრულებაში ეს გამორჩეული კულტურის ძეგლებია შეტანილი. შეიძლება სხვაც მოიძებნოს, მაგრამ მაშინ ვარჩიოთ და ვიყოთ – ის ძეგლები იღუპება და ჩვენ ვიქნებით.

რამდენად გაითვალისწინებთ იგივე ბათუმის საზოგადოების აზრს, თუ ის უარყოფითი იქნება?
– საზოგადოებრივი აზრი ერთის მხრივ გადამწყვეტი უნდა იყოს, მაგრამ მეორეს მხრივ, გადაწყვეტილების მიმღებებმაც უნდა იცოდნენ, რომ საზოგადოებრივი აზრი უკვე არის ძალიან დადებითი.

რის საფუძველზე ამბობთ ამას?
– სოციოლოგიური გამოკითხვები არ ყოფილა, მაგრამ ვისაც უნახავს ოშკი, ხანძთა და იშხანი, მათი გადარჩენა, რომ გადაუდებელია და ეს არის საშვილიშვილო კი არა, საშვილთაშვილო საქმე, დამეთანხმება.

და ის რომ ეს სამი მეჩეთი, რომელიც ფუნქციონირებს, უფრო სწორად, აქედან ორი არსებობს და მათაც შეიძლება რესტავრაცია ჩაუტარდეს, ესეც არაფერი გამონაკლისი არ არის. ასე რომ საერთოდ ვერ ვხედავ საფუძველს, ეს ხელშეკრულება რაიმე მხრივ დაწუნებული რატომ უნდა იყოს.

ერთი ასაშენებელია და ხომ შეიძლება საზოგადოება წინააღმდეგი წავიდეს?
– საზოგადეობა თუ კარგად ჩაიხედავს, არა მგონია წინააღმდეგი წავიდეს, რადგან შენდება მთელ ქვემო ქართლშიც, აჭარაშიც; ორასზე მეტი მეჩეთი ფუნქციონირებს და როცა შიშზე ვსაუბრობთ, აქ არაფერი სიახლე არ არის. არსებობს მეჩეთი, არსებობს მუსულმანური მოსახლეობა, მათ თავიანთი მეჩეთები აქვთ და ერთი დამწვარი ძეგლის უფუნქციოდ აღდგენა, მგონი სრულებით არაა საშიში მოვლენა.

რომ დავაზუსტოთ – ხელშეკრულება ითვალისწინებს თუ არა იმას, რომ რესტავრაციის დასრულების შემდეგ, წელიწადში ორჯერ ქართულ ტაძრებში წირვა–ლოცვა აღევლინება და იგივე მოხდება აზიზიეს მეჩეთშიც?
– ხელშეკრულებაში ამის ხსენება სრულებით არ არის; როგორც გითხარით, წერია რომ მათი ნებისმიერი სახით ფუნქციონირების საკითხი არის სხვა შესაძლო ხელშეკრულების საგანი.

როდის მოეწერება ხელი ამ ხელშეკრულებას?
– არ ვიცი, ეს უკვე სამინისტროს უნდა ვკითხოთ. ვფიქრობ, უახლოეს მომავალში, რადგან ძეგლები მძიმე მდგომარეობაშია და ოშკის დაკარგვა ნიშნავს იმას, რომ დაგეწვას “ვეფხისტყაოსანი“ და აღარ დაგრჩეს, არც ერთი ეგზემპლიარი. ასე რომ ეს ყველამ უნდა გავითვალისწინოთ.

ვინ გაიღებს ძეგლების სარესტავრაციო თანხას?
– ეს ჩვენ მაშინაც გვედო ბიუჯეტში – დაფინანსება სახელმწიფო ბიუჯეტიდან უნდა მომხდარიყო. ახლაც ვფიქრობ, რომ კულუტრის სამინისტრო ამის რესურსებს გამოაჩენს, მაგრამ არ არის გამორიცხული, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტს სხვა კერძო წყაროებიც შემოუერთდნენ, რაც ძალიან კარგი იქნება. მთავარია ეს პოლიტიკურად გადაწყდეს, რომ დაფინანსების წყაროებიც გაიხსნას.

ანუ ქართული მხარე რას დააფინანსებს და თურქული რას?
– გაცვლითია – ისინი დააფინანსებენ თავიანთ ძეგლებს და ჩვენ დავაფინანსებთ ჩვენს ძეგლებს.

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10736
21:02 08.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 09:34 AM
Post #285


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



ილია მეორე: “აღნიშნული სახით ხელშეკრულების დადება გაუმართლებელია“

[ნინო მიქიაშვილი]


თურქეთის ტერიტორიაზე, ისტორიულ ტაო-კლარჯეთში არსებული სამი ქართული ტაძრის - ოშკის, ხანძთის და იშხანის აღდგენის სანაცვლოდ, თურქული მხარე მოითხოვს: ბათუმში აზიზიეს მეჩეთის აშენებას; ქობულეთის რაიონის სოფელ კვირიკეში, ჯამეს და ახალციხეში არსებული მეჩეთის რესტავრაციას. ეს ინფორმაცია 8 მაისს, პრესა.გე-სთვის მოცემულ ინტერვიუში (ოშკის აღდგენის სანაცვლოდ ბათუმში მეჩეთს ააშენებენ) კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს ხელმძღვანელმა, ნიკა ვაჩეიშვილმა დაადასტურა. მისივე განმარტებით, ხელშეკრულება უკვე მომზადებულია და უახლოეს მომავალში, მასზე თურქეთისა და საქართველოს კულტურის მინისტრები ხელს მოაწერენ.

ჩვენ დავინტერესდით როგორია საქართველოს ეკლესიის ოფიციალური პოზიცია, ორმხრივი მოლაპარაკების პირობებთან დაკავშირებით;

საპატრიარქოში პრესა.გე-ს გადმოსცეს სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესის, ილია მეორის წერილი, რომელიც 2008 წლის 20 ივნისითაა დათარიღებული და რომელსაც უცვლელად გთავაზობთ:

მის აღმატებულებას, საქართველოს პრემიერ-მინისტრს,
ბატონ ვლადიმერ გურგენიძეს

ბატონო ვლადიმერ,
ცნობილია, რომ მიმდინარეობს მოლაპარაკება საქართველოსა და თურქეთის კულტურის სამინისტროებს შორის, საქართველოში სამი მეჩეთის და თურქეთში სამი ქართული ტაძრის აღდგენის შესახებ და ამის თაობაზე წინასწარგანზრახულობითი აქტიც დაიდო.

მიგვაჩნია, რომ მაშინ, როდესაც საქართველოში ფუნქციონირებს 240-ზე მეტი ჯამე და მეჩეთი (მათგან 140 აჭარის ტერიტორიაზე), 8 მედრესე, აღარაფერს ვამბობთ საერო სასწავლებლებზე, ხოლო თურქეთში ერთი ქართული ტაძარიც არ მოქმედებს, აღნიშნული სახით ხელშეკრულების დადება გაუმართლებელია.

შევნიშნავთ იმასაც, რომ საქართველოში უკვე არსებული მუსლიმური საკულტო ნაგებობების და თეოლოგიური სასწავლებლების რაოდენობა გაცილებით აჭარბებს ქვეყნის მუსლიმი მოსახლეობის რელიგიურ მოთხოვნილებებს.

რაც შეეხება თურქული მხარის მოთხოვნებს – ცნობილია, რომ ბათუმის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი მართლმადიდებელი ქრისტიანია. მიუხედავად ამისა, ბათუმში უკვე ფუნქციონირებს საკმაოდ დიდი მეჩეთი, რომელიც შეესაბამება მუსლიმური მრევლის რაოდენობას და ამასთან, გამოხატავს სახელმწიფოს კეთილგანწყობას, თავისი მუსლიმი მოსახლეობის რელიგიური, კულტურული და ტრადიციული მემკვიდრეობის მიმართ.

ყოფილი “აზიზიეს მეჩეთის“ ადგილზე დღეს საცხოვრებელი კორპუსებია აშენებული და მათი დანგრევა ვერ მოხერხდება, ხოლო ბათუმის სხვა უბანში, ტერიტორიის გამოყოფა და იქ აღნიშნული მეჩეთის ასლის აგება, ფაქტიურად ახალი მეჩეთის აშენებას ნიშნავს, რაც ადგილობრივი მოსახლეობის დიდ პროტესტს გამოიწვევს. ჩვენ თავს ვალდებულად ვთვლით ამის შესახებ გაგაფრთხილოთ.

ქობულეთშიც ფაქტიურად ახალი მეჩეთის მშენებლობაა დაგეგმილი, რაც ზემოთქმულის ფონზე სრულიად გაუგებარია.

ახალციხის მეჩეთი კი, რომელიც აშენებულია ადგილობრივი ქართველი გამუსულმანებული თავადის მიერ, არ წარმოადგენს თურქული კულტურის ძეგლს, არამედ არის ქართული მუსლიმანური მემკვიდრეობის ნიმუში და მათზე ჩვენმა სახელმწიფომ უნდა იზრუნოს. ამასთან, მეფის რუსეთის დროს ამ მეჩეთზე მიშენდა მართლმადიდებლური ტაძრის საკურთხეველი და იქ წლების მანძილზე აღევლინებოდა წირვა-ლოცვა. ამდენად, ამ მეჩეთის აღდგენა თავდაპირველი სახით, როგორც ხელშეკრულების პროექტშია აღნიშნული, ფაქტიურად ტაძრის დანგრევას ნიშნავს, რაც ასევე დიდ პრობლემებს შექმნას.

ზემოთქმულიდან გამომდინარე მიგვაჩნია, რომ დადებული წინასწარგანზრახულობითი აქტი უნდა შეჩერდეს, პროექტზე გაგრძელდეს მსჯელობა და პოზიციები თავიდან, ერთობლივად შეჯერდეს.
ღმერთმა დაგლოცოთ და გაგახაროთ.

ამასთან გვინდა თქვენი ყურადღება მეორე თემაზეც შევაჩეროთ: - მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში მუსლიმი მოსახლეობისთვის ყველა პირობაა შექმნილი, მათი რელიგიური თავისუფლებისა და თვითგამოხატვისთვის, აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მცხოვრებ ქართველ ქრისტიანებს (ინგილოებს), სერიოზული პრობლემები ექმნებათ, ეთნიკური და რელიგიური თვითიდენტიფიკაციის გამო - ჯერ-ჯერობით ისევ გადაუჭრელი რჩება ქურმუხის წმიდა გიორგის სახელობის ეკლესიის ფუნქციონირებისა და მასში ღვთისმსახურების შეუზღუდავად განხორციელების საკითხი.

ვფიქრობთ, ჩვენს სახელმწიფოს სრული უფლება აქვს თურქეთთან და აზერბაიჯანთან მსგავსი საკითხების განხილვისას ჰქონდეს პრინციპული პოზიცია და არგუმენტირებული შემხვედრი პრეტენზიებიც.

პატივისცემით
სრულიად საქართველოს
კათოლიკოს-პატრიარქი ილია მეორე


ქართულ და თურქულ მხარეებს შორის მოლაპარაკებები 2006 წელს დაიწყო , 2008-ში შეჩერდა და ახლა კვლავ განახლდა. ხელისუფლების კონკრეტული წარმომადგენლები ვითარების იმგვარად წარმოჩენას ცდილობენ, რომ თავად ყველაფერს აკეთებენ, ქართული ტაძრების გადასარჩენად, მაგრამ საქმის კეთილად დაგვირგვინებაში ხელს ეკლესია უშლით - “საპატრიარქო ამ პროცესში ძალიან აქტიურად იყო ჩართული, მით უფრო, რომ ამ ძეგლების თავდაპირველი ფუნქცია რელიგიურია.

ამიტომ ჩვენ ვთვლიდით, რომ საპატრიარქოს პოზიცია ძალიან მკაფიოდ გამოხატული უნდა ყოფილიყო. ხანძთა სწორედ ამ მოლაპარაკებების დროს, მოუვლელობის გამო ჩამოინგრა. ხელშეკრულებას 2008–ში ხელს ვაწერდით და შემდეგ ხელმოწერა გადაიდო, საპატრიარქომ კიდევ ითხოვა დრო შეჯერებულიყო, იმ სამი მუსულმანური მეჩეთის აღდგენის საკითხზე, რომელიც ხელშეკრულებაში იყო“, - ესაა ამონარიდი ნიკა ვაჩეიშვილთან ჩაწერილი ინტერვიუდან, რომელიც თანხვედრილი არ არის, პატრიარქის წერილის შინაარსთან;

მასში არ წერია, რომ ეკლესია ითხოვს დროს პოზიციების შესაჯერებლად; მისი უწმინდესობა საქართველოს ხელისუფლებას სთხოვს პოზიციების თავიდან, ერთობლივად შეჯერებას და თურქულ მხარესთან მოლაპარაკების დროს, პრინციპული პოზიციის გამოჩენასა და არგუმენტირებული შემხვედრი პრეტენზიების დაყენებას.

შეგახსენებთ, რომ 2007 წლის აპრილში, სწორედ თურქეთთან მიმდინარე მოლაპარაკების დროს, საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლებმა, მძიმე ტექნიკის გამოყენებით დაანგრიეს ფერიის მთაზე მშენებარე ეკლესია, ხოლო ქობულეთსა და ხაშურში, ცენტრალური ტრასიდან დიდი რკინის ჯვრები აიღეს, რომლებიც თურმე თურქ მძღოლებს აღიზიანებდა. მაშინ საზოგადოებაში ამ ფაქტებით გამოწვეულ მღელვარებას, კიდევ უფრო გაამძაფრებდა იმის თქმა, რომ ბათუმში მეჩეთი შეიძლებოდა აშენებულიყო.

ამიტომ, ხელისუფლებამ “საუკეთესო“ გამოსავალი მონახა - ხელი ეკლესიას შეაწმინდა, მოლაპარაკებები ჩაშალესო და იმის ნაცვლად, რომ თურქული მხარისთვის რაიმე სხვა შეთავაზება გაეკეთებინა, მათ მოთხოვნებს თავი მორჩილად დაუკრა - “საფუძველს ვერ ვხედავ, რომ რამე სხვა შევთავაზოთ. ახალციხის რაიონშიც არის ბევრი მეჩეთი, ისევე, როგორც აჭარაში და შეიძლება შევთავაზოთ, მაგრამ ხელშეკრულებაში ეს გამორჩეული კულტურის ძეგლებია შეტანილი. შეიძლება სხვაც მოიძებნოს, მაგრამ მაშინ ვარჩიოთ და ვიყოთ – ის ძეგლები იღუპება და ჩვენ ვიქნებით“, - ესაა კიდევ ერთი ამონარიდი ნიკა ვაჩეიშვილთან ჩაწერილი ინტერვიუდან.

მეოთხე წელია ორმხრივი მოლაპარაკებები მიმდინარეობს და ამ ხნის მანძილზე, თურქული მხარის მიერ წამოყენებული პირობები უცვლელია და ბუნებრივია, ასევე დარჩება, თუ ქართული მხარე მასში კორექტივების შეტანას არ შეეცდება. ახლა ამ პროცესში კულტურის მინისტრებთან ერთად, საგარეო საქმეთა მინისტრებიც ჩაერთვნენ. როგორც კულტურის სამინისტროდან პრესა.გე-ს აცნობეს, “2010 წლის 27 აპრილს გაიმართა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის, გრიგოლ ვაშაძის ოფიციალური ვიზიტი თურქეთის რესპუბლიკაში.

ვიზიტის ფარგლებში მინისტრი შეხვდა თურქეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტს, აბდულა გიულს და საგარეო საქმეთა მინისტრს, აჰმეთ დავითოღლუს. მხარეებმა განიხილეს საქართველოსა და თურქეთს შორის ორმხრივი და მრავალმხრივი ურთიერთობების აქტუალური საკითხები, მათ შორის ოშკის ტაძრის აღდგენის საკითხიც.“

ვიმოდოვნებთ, დიპლომატების ჩარევა, უკანა პლანზე გადაწევს პოზიციას - “მაშინ ვარჩიოთ და ვიყოთ“ და ამ ორმხრივი მოლაპარაკების პროცესს ლოგიკურ ფინალამდე მიიყვანს, რა დროსაც ქართული მხარე მაქსიმალურად გააცნობიერებს იმ შესაძლო უარყოფით შედეგს, რაც უპრინციპობამ შეიძლება გამოიწვიოს.


http://presa.ge/index.php?text=news&i=10752
20:19 09.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 09:38 AM
Post #286


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები 2010 - მედია-მონიტორინგი

2010 წლის 30 მაისს საქართველოში ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების მორიგი არჩევნები იმართება. არჩევნებამდე დარჩენილ პერიოდში არჩევნებში მონაწილე პოლიტიკური სუბიექტები აქტიურად იყენებენ მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებს, როგორც ამომრჩევლებთან ურთიერთობის ერთ–ერთ ყველაზე ეფექტურ ფორმას.

ამასთანავე, აქტიურდება თავად მედია. ბეჭდური მედიის ფურცლებზე სულ უფრო აქტიურად მიმდინარეობს როგორც წინასაარჩევნო, აგრეთვე – არჩევნების შემდგომი პერიოდის გაშუქება. პრესის ყურადღების ქვეშ ექცევა არა მხოლოდ საარჩევნო სუბიექტებისა და ამომრჩეველთა აქტიურობა, არამედ საარჩევნო ადმინისტრაციების საქმიანობა.

ერთის მხრივ, დამოუკიდებელი ბეჭდური მედია თავად წყვეტს, რომელ მოვლენას ან პოლიტიკურ სუბიექტს რა ადგილი დაუთმოს საკუთარი გაზეთის ფურცლებზე. თუმცა, ამავე დროს, არსებობს ზოგადი კრიტერიუმები, რომელთა დაცვაც მედიისთვის აუცილებელია პოლიტიკურ მოვლენათა ობიექტური გამშუქებლის ფუნქციის შესასრულებლად.

არასამთავრობო ორგანიზაცია „სამოქალაქო საზოგადოება – ევროპული არჩევანი“ აგრძელებს მედია–კვლევას, რომლის მიზანია, არჩევნების პერიოდში მედია–მონიტორინგის გზით, განისზღვროს, რამდენად იცავს პრესა ობიექტურობის პრინციპს და პროექტში მონაწილე ექსპერტების დახმარებით, შემუშავდეს დასკვნა აღნიშნულ თემატიკასთან დაკავშირებით, შეიქმნას ზოგადი სურათი მედიასაშუალებების აქტიურობისა არჩევნების პერიოდში.

მიღებული შედეგები:

წინამდებარე კვლევა მოიცავს პერიოდს 3 მაისდან 9 მაისის ჩათვლით. გაანალიზდა ასოცთდათხუთმეტამდე სტატია, რომელიც არჩევნების თემატიკას და ქვეყანაში წინასაარჩევნოდ შექმნილ ფონს ეძღვნებოდა. სტატიები გამოქვეყნდა შემდეგ გაზეთებში: „ალია“, „ვერსია“, „რეზონანსი“, „ახალი თაობა“, „24 საათი“, „კვირის პალიტრა“, „ქრონიკა“, „ჯორჯიან თაიმსი“, „ასავალ–დასავალი“ „პრაიმ–ტაიმი“.

ყოველკვირეული გაზეთები:

„ქრონიკამ“ საარჩევნო თემატიკას და პარტიების აქტივობას 6 პუბლიკაცია მიუძღვნა. მათ შორის 2 ნეგატიური ხასიათის იყო, ერთი – პოზიტიურის და სამი – ნეიტრალური.

„კვირის პალიტრამ“ საარჩევნო თემატიკაზე 14 პუბლიკაცია გამოაქვეყნა. მათ შორის: ათი ნეიტრალური ხასიათის იყო, ოთხი – ნეგატიური.

„პრაიმ–თაიმი“: 16 პუბლიკაცია. მათ შორის: ცხრა – ნეიტრალური ხასიათის, შვიდი – ნეგატიური.

„ასავალ–დასავალი“: 5 პუბლიკაცია: ოთხი – ნეგატიური ხასიათის, ერთი – ნეიტრალური.

„ჯორჯიან თაიმსი“: 4 პულიკაცია: ორი – ნეგატიური ხასიათის, 2 – ნეიტრალური.

საერთო სახალხო კრება, როგორც ქვეყნის გადამრჩენელი ერთიანი გონი, არჩევნების გაყალბების გარდუვალობა, მიხეილ სააკაშვილისა და გიგი უგულავას მისამართით რესპოდენტებისა და ჟურნალისტების აგდებული დამოკიდებულება ერთის მხრივ (”ჯორჯიან თაიმსი, ”ასავალ–დასავალი, ”ქრონიკა”) და ანალოგიური მიდგომა ოპოზიციის ლიდერებისადმი მეორე მხრივ (”პრაიმტაიმი) წინასაარჩევნო პერიოდში ყოველკვირეული გაზეთების სავიზიტო ბარათად იქცა.

გაზეთების უმრავლესობამ გასულ კვირასაც უპირატესობა კვლავ ინტერვიუებს მინიჭა. ყველაზე ხშირად ამ გაზეთების ფურცლებზე გაჟღერდა შემდეგი პოლიტიკოსების მოსაზრებები: ირაკლი ალასანია, თემურ შაშიაშვილი, კობა დავითაშვილი, ნინო ბურჯანაძე.

საკმაოდ დიდი ყურადღება დაიმასახურა ექვსი მაისის პოლიციის დღედ გამოცხადებამ, ასევე ეროვნული საბჭოს ლიდერების პეტერბურგულმა ვოიაჟმა და იმის გარკვევამ, აიღეს თუ არა დავითაშვილმა და კუკავამ ებრალიძისაგან.

ამავე დროს, ”ჯორჯიან თაიმსმა” საკმაო ყურადღება დაუთმო სტალინის ფიგურას, სამამულო ომში მის როლსა და მნიშვნელობას. საკმაოდ ბევრი იყო პუბლიკაციები ექსპრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას გარდაცვალების შესახებ.

გასულ კვირას კვლავ საკმაოდ მწირი იყო ინფორმაციები ყველა დონის საარჩევნო ადმინისტრაების საქმიანობის შესახებ. ”პრაიმტაიმმა” ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარეს ზურაბ ხარატიშვილს ერთი პუბლიკაცია მიუძღვნა, და ისიც იმიტომ, რომ ზურაბ ნოღაიდელმა იგი თავისი მტრების სამეულში მოიხსენია მიხეილ სააკაშვილისა და ვანო მერაბიშვილის შემდეგ.

გაზეთებმა მკითხველები არც რეგიონული ნიუსებით გაანებივრეს. გამონაკლისი ”ქრონიკა” აღმოჩნდა, რომლის ქუთაისელმა კორესპოდენტმა ვრცელი რეპორტაჟი მიუძღვნა ორმაისობის დღესასწაულს, ქალაქში მთავრობის წევრთა ჩასვლით გამოწვეულ უარყოფით დამოკიდებულებას და ადგილობრივი ჩინოვნიკების უპატივცემულო დამოკიდებულებას ჟურნალისტებისადმი.

ამავე დროს, გახშირდა ოპოზიციურ კანდიდატთა შორის უთანხმოებისა და ურთიერთკრიტიკის აფიშირება („პრაიმ ტაიმი“), ჟურნალისტთა პროგნოზი, თუ ვინ გაიმარჯვებს მერის არჩევნებში. ასევე, იმატა იმ ინფორმაციათა რიცხვმა, რომლებიც მომავალ პოლიტიკურ დებატებს შეეხება.

კიდევ ერთხელ დავძენთ, რომ გასულ კვირას ყოველკვირეული გაზეთების ფურცლებზე, ფაქტობრივად, არ გაშუქებულა რეგიონებში შექმნილი წინასაარჩევნო სიტუაცია.

ყოველდღიური გაზეთები:

24 საათი – 11 პუბლიკაცია; „ახალი თაობა“ – 27 პუბლიკაცია; „ალია“ – 9 პუბლიკაცია; „რეზონანსი“ – 35 პუბლიკაცია; „ვერსია“ – 8 პუბლიკაცია;

ამჯერად ყოველდღიურ გაზეთებში საკმაო ადგილი დაიკავა ნეიტრალური ხასიათის პუბლიკაციებმა.

ყოველდღიური გაზეთების უდავო ფავორიტი გიგი უგულავა გახდა – მისმა დასახელებამ მერობის კანდიდატად ჟურნალისტებს და რესპოდენტებს პროგნოზების და მისი საქმიანობის შეფასების საკმაო საფუძველი მისცა. არანაკლები ყურადღება მიექცა ირაკლი ალასანიას, ქრისტიან–დემოკრატებს, ეროვნულ საბჭოს. აშკარად გამოიკვეთა ალასანიასა და ქრისტიან–დემორატებს შორის კონკურნეციის გამწვავების თემა.

გაზეთებმა ცენტრალური საარჩევნო კომისიის საქმიანობსაც დაუთმეს გარკვეული ადგილი. თუმცა განსაკუთრებული ყურადღება მაინც მედიამონიტორინგის ჯგუფის შექმნას მიექცა და არა ქვედა დონეზე საარჩევნო ადმინისტრაციების საქმიანობას. კვლავ აქტუალური იყო მსჯელობები თემაზე: გაყალბდება თუ არა არჩევნები.

რაც შეეხება რეგიონებს. ყველაზე მეტი ინფორმაცია ”რეზონანსში” გამოქვეყნდა. არ მიექცა ყურადღება პარტიების წინასაარჩევნო პროგრამებსაც. გაზეთებმა მკითხველს იგივე ინფორმაციები შესთავაზეს, რასაც პარტიები თავის სარეკლამო რგოლებში ატრიალებენ. თითქმის არ ყოფილა კვალიფიციურ ექსპერტთა ანალიზი, რომელიც ამა თუ იმ პარტიის წინასაარჩევნო პროგრამის რეალურობას შეეხებოდა.

საერთო ტენდენციები

საინტერესოა, რომ გასულ კვირას არჩევნებისადმი მიძღვნილი პუბლიკაციების რიცხვმა აშკარად იკლო – არადა, მოლოდინი საპირისპირო იყო. პარტიათა და კანდიდატთა საქმიანობამ, მათ წინასაარჩევნო აქტიურობამ აშკარად ”ვერ აჯობა” ექვსი მაისის მოვლენებს, ტელეკომპანია „კავკასიის“ სტუდიაში დატრიალებულ სკანდალს, ზოგად მსჯელობებს ქვეყნის ყოფნა–არყოფნის თაობაზე. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ ერთი კონკრეტული წიგნი (”საიდუმლო სირობა”) თავისი აქტუალურობით გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მომავალი არჩევნები. ხდება ყურადღების გადატანა გაცილებით უმნიშვნელო თემებზე.

ამავე დროს, უკვე ოთხი კვირაა, ქართულ ბეჭდურ მედიაში საკმაოდ ადგილი ეთმობა ერთ კონრეტულ პოლოტოლოგს – რამაზ კლიმიაშვილს, რომელიც კვირიდან კვირამდე საქართველოში გარდაუვალ არეულობას, ვანო მერაბიშვილის პრორუსულობას და მიხეილ სააკაშვილის არაადექვატურობას უმტკიცებს მკითხველს. ამავე დროს, პერიოდულად ჩნდება ინტერვიუები სხვა ცნობილ ადამიანებთან, რომლებიც ამ მოსაზრებებს საკუთარი სიტყვებით ”ამაგრებენ” (მაგალითად, თამაზ წივწივაძე). საგულისხმოა, რომ თავად რამაზ კლიმიაშვილის მამხილებელი პუბლიკაცია ”პრაიმტამში” გამოჩნდა, რომელმაც, ”ფეისბუკზე” გამოჩენილ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, კლიმიაშვილი რუსეთის სპეცსამსახურებთან დააკავშირა. თუმცა, აქვე დავძენთ, რომ გაზეთი ეცადა აგრერიგად რეკლამირებული პოლიტოლოგისაგან კომენტარის აღებას, მაგრამ უშედეგოდ.

მთლიანობაში კი, შეიძლება ითქვას, რომ ქართული ბეჭდური მედია საერთოდ უგულველყოფს თვითმმართველობას, როგორც სახელმწიფო მოწყობის ერთ–ერთ უმნიშვნელოვანეს რგოლს, არ უხსნის თავის მკითხველს, რა ფუნქციები აქვს საკრებულოს და რატომ არის მნიშვნელოვანი თითოეული მოქალაქისთვის 30 მაისის არჩევნები. კენჭისყრის დღე კვლავ და კვლავ ასოცირდება ”გადამწყვეტ ბრძოლასთან საქართველოსთვის”.

ეროტიკული „ხატები“ წინასაარჩევნო საინფორმაციო სივრცეში

[ალექსანდრე რუსეცკი - სამხრეთ კავკასიის რეგიონული უსაფრთხოების ინსტიტუტის დირექტორი]
ადგილობრივი არჩევნების პროცესი თავისი მნიშვნელობით უახლოვდება საპარლამენტო არჩევნებებსაც კი. ბრძოლა მიდის სიღრმისეული. „გულაშვილების“ მართლმადიდებლობას უპირისპირდება „ვაჩეიშვილების“ მართლმადიდებლობა.

რა თქმა უნდა, ხდება საინფორმაციო სივრცის დაბინძურება ისეთი გამონათქვამებით, რომლებიც საფრთხეს უქმნიან ადამიანს და მის გარემოს.

პოლიტიკურ ოპონენტებზე დარტყმის მიყენების ერთ–ერთი გამოცდილი ელემენტია მათი გენდერული ან სექსუალური დამცირება. ეს მეთოდი მდგომარეობს იმაში, რომ საზოგადოებაში შეიქმნას ოპონენტის უარყოფითი ისეთი ეროტიკული ან სექსუალური წარმოდგენა - „ხატი”, - რომელიც არ არის თავსებადი მოსახლეობის უმრავლესობის ფასეულობებთან. ასეთი ქმედება შეიძლება იყოს გამიზნული და წინასწარ დაგეგმილი პოლიტტექნოლოგების მიერ, როგორც მოხდა მაგალითად ზურაბ ჟვანიას ან ნუგზარ საჯაიას გაურკვეველ ვითარებაში გარდაცვალების შემდეგ, ან ეფუძნება მხოლოდ და მხოლოდ გაშიშვლებულ საარჩევნო გრძნობებს და ისახავს მიზნად ემოციური ფონის გაძლიერებას და ფართო მასების ყურადღების მიპყრობას.

არ არის გამორიცხული, რომ ასეთი ქმედება გამომდინარეობდეს სხვადასხვა ტიპის ფსიქოლოგიური პრობლემებიდან, რომლებიც გამოწვეულია ან კავშირშია არანორმალურ და უმართავ სექსუალურ ვნებებთან, რაც ექვემდებარება ფსიქოტერაპიულ კორექციას.

ამ კვირის შემოტევების მთავარი მსხვერპლი აღმოჩნდა გიგი უგულავა და ირაკლი ალასანია. აი როგორ აღიქვავენ მათ მათი პირობითი ოპონენტები და მომხრეები.

მაგალითად, ირინა სარიშვილი გაზეთ “ახალი თაობის” ჟურნალისტ ნონა ცაბაძესთან ერთად ქმნის მასალას, რომელშიც რედაქცია წარმოადგენს ირინა სარიშვილის რომანტიულ კითხვა-სურვილს - „მაინტერესებს, როდის დადგება უგულავა ცირკთან“.

დაახლოებით ასეთი ვულგარული გრძნობები ჩნდება მწერალ თამაზ წივწივაძესა და ჟურნალისტ დიტო ჩუბინიძის ერთობლივ შემოქმედებაში და ქვეყნდება „ქრონიკაში”.

თამაზ წივწივაძის თქმით, არჩევნების შემდეგ უმუშევრად დარჩენილი უგულავა მან უნდა აიყვანოს „დამლაგებელ ქალად“ „ლიტერატურულ საქართველოს“ ახლადდაბრუნებულ ოფისში, ხოლო შემდეგ ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის, რომ ეს ქალივით ლამაზი კაცი, მასზე უზომოდ განაწყენებულმა რედაქციის თანამშრომლებმა ან არ გაკოჭონ, ან არ გააუპატიურონ“.

რა თქმა უნდა, ეს მასალა ჩვენი მომავალი თაობისთვის „მისაბაძი და უნიკალური მაგალითია”, თუ როგორ უნდა ჩამოყალიბდეს გამოჩენილი მწერლის და ჟურნალისტის „მაღალზნეობრივი” შინაარსის ურთიერთობები. უფრო სწორედ, ეს სრულიად ახალი პროდუქტია ქართულ ჟურნალისტიკაში...

არც საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი ტოვებს ყურადღების გარეშე ამ სენსიტიურ თემას. „კვირის პალიტრის“ სტატიაში „მაინტერესებს ვინ გაიმარჯვებს“ ქვეყნდება მასალა, სადაც იგი ყურადღებას ამახვილებს პოლიტიკური ოპონენტების ტუჩებზე.

„…მიხეილ სააკაშვილმა… მოიხსენია მერობის სხვა კანდიდატები: არიან კანდიდატები, რომლებიც დაბერავენ ლამაზად ტუჩებს და გაიძახიან, შემხედეთ, რა ლამაზი ვარ, რა კარგი შესახედი და როგორ შეიძლება ასეთ ბიჭს არ მისცე ხმაო. ამით რომ ქვეყანა შენდებოდეს, სილამაზით, მაშინ მერად ნანკა კალატოზიშვილი უნდა ავირჩიოთ”.

არ არის გამორიცხული, ამ ციტატაში ფემინისტებმა დაინახონ სექსიზმის ელემენტები და მოსთხოვონ ქვეყნის პრეზიდენტს შესაბამისი პასუხი.

საუბრის ასეთი სტილი იწვევს შესაბამის რეაქციას პოლიტიკური ოპონენტებისაგანაც.

„ჯორჯიან ტაიმსის” ჟურნალისტი დალი ბჟალავა ალასანიასთან ინტერვიუში „სააკაშვილს არ უნდა ქვეყნის მართვა და გაურბის პრობლემებს” აფიქსირებს სააკაშვილის ირონიული განცხადებას – „თბილისი მერს იმიტომ არ აირჩევს, რომ სიპატიურიაო”, და ალასანიას საპასუხო ფრაზას – „სააკაშვილს აღზრდა აკლია”...

არანაკლებ საინტერესოა ამ კონტექსტში როგორ არის წარმოდგენილი ირაკლი ალასანიასა და ჟურნალისტების ურთიერთობები გასული კვირის პრესაში. მაგალითად „პრაიმ ტაიმის” მესამე გვერდზე წარმოდგენილია მასალა - „როგორ ეპრანჭება ალასანია ჟურნალისტებს?”

„ირაკლი ალასანია სულ გაღიმებული და თვალის პაჭუნით იძლევა ინტერვიუებს, თუ, რა თქმა უნდა, პრესსამსახურმა მისცა ინტერვიუს უფლება. ჩვენს ფოტოობიექტივსაც არაერთხელ დაუფიქსირებია მისი მეგობრული ჟესტი ჟურნალისტების მიმართ. თვალის პაჭუნით, რა თქმა უნდა, მანდილოსნების მიმართ გამოირჩევა (მადლობა ღმერთს). მაგალითად, ჟურნალისტი ნინო კომახიძე არაერთხელ გამხდარა ალასანიას ჰოლივუდური ღიმილის „მსხვერპლი“. ამ ყველაფერს ის იუმორით უდგება და რა თქმა უნდა, მსგავს დამოკიდებულებაში პრობლემას ვერ ხედავს. ცხადია, ჩვენც ვეთანხმებით... გაჩეჩილიძისეულ აგრესიას ისევ თვალისპაჭუნი ჯობია. თუნდაც ეს ფამილარულად აღიქმებოდეს“.

„ასავალ-დასავალის” მეათე გვერდზე სექსუალურ უმცირესობებზე და სექსუალურ პათოლოგიებზე წარმოდგენილია ჟურნალისტ გიორგი გიგაურის ინტერვიუ ელიზბარ ჯაველიძესთან.

რესპოდენტი ამტკიცებს, რომ სანკტ–პეტერბურგში შეკრებილი ქართველები ქვეყნის გადარჩენისთვის იბრძვიან. სააკაშვილის ბანდა საქართველოს თავზე დაასვა მასონურმა ძალამ, რომელსაც გარდა იმისა, რომ გლობალური იმპერიის შექმნა სურს, ჩვენი ქვეყნის შვიდ და მეტ ნაწილად გახლეჩა აქვს განზრახული. ამ ძალას გადაწყვეტილი აქვს მოკლას ეროვნულობა... სააკაშვილის მმართველობის შედეგად საქართველოში დაკანონდება პედერასტობა, ლესბოსელობა, ერთსქესიანთა ქორწინება. ამათი მიზანია, რომ შეგვაჩვიონ და რეაქცია აღარ გვქონდეს ბიჭის – დედასთან და გოგოს – მამასთან სექსუალურ ურთიერთობაზე... მერე სააკაშვილსაც გამოცვლიან. შეიძლება ეს იყოს ალასანია, თავისუფლების ინსტიტუტის ჭაობში გამოზრდილი რომელიმე ბაყაყი შეარჩიონ. ქვეყანა თავზე გვექცევა, ეს ოპოზიცია კი ადგილობრივ არჩევნებში მონაწილეობაზე ხარჯავს დროს. გიგი უგულავას ჯიბეში უდევს გამარჯვება. ამ საარჩევნო სისტემით ოპოზიცია ვერ გაიმარჯვებს. ისე, სააკაშვილი უკვე გადაყენებულია. მიშას თავის „პამპერსის ხიდზე“ გადაატარებენ და გაუშვებენ. ხელისუფლების შიგნით სასტიკი ბრძოლა მიმდინარობს. ყველამ ერთად უნდა მოვითხოვოთ ვადამდელი საპრალამენტო და საპრეზიდენტო არჩევნები“.

მკითხველმა იცის, რომ დედის გინებაც წარმოადგენს სახეობას სექსუალური შეურახყოფისა და ფსიქოლოგიური ძალადობისა.

ალბათ, მადლობა უნდა გადაუხადოთ ზვიად ძიძიგურს, რომ ის არ წამოეგო პროვოკაციაზე და შემოიფარგლა ფრაზით „დედას ვუტირებ” და ჰაერში რამოდენიმე გასროლით. („ვინც სახლში შემომივარდება ყველას დედას ვუტირებ“, „ახალი თაობა”, თეა მარხვაიძე).

სამწუხაროდ, უნდა ვივარაუდოთ, რომ მომავალ კვირას პოლიტიკური ოპონენტი როგორც სექსუალური ლტოლვის და ეროტიკული ინტერესის ობიექტი, კვლავ არანაკლებად იქნება წარმოდგენილი ჩვენს საინფორმაციო სივრცეში. რაც უფრო გვიახლოვდება არჩევნები, მით უფრო იზრდება ემოციური ფონიც, ხოლო პოლიტიკური კულტურის და ეთიკის დონე კი 20 წლის განმავლობაში სტაბილურად ვარდება.

მედიანათელმხილველობა

[მშვიდობის, დემოკრატიის და განვითარების კავკასიური ინსტიტუტის კავკასიის ჟურნალისტთა ქსელის კოორდინატორი, რადიო “უცნობის”, გადაცემა “უცნობი კავკასიის” წამყვანი]
“რეგიონის არჩევანი” გაზეთ “რეზონანსის” ყოველკვირეული დამატებაა, რომელსაც ამზადებს ჟურნალისტური კვლევის ცენტრი USAID-ის მხარდაჭერით. ეს გამოცემა ერთ-ერთი იმ მცირე მედიასაშუალებათაგანია, რომელიც მკითხველს აწვდის ინფორმაციას რეალურად საარჩევნო პროცესის მსვლელობაზე. გაზეთს ამზადებენ რეგიონული ჟურნალისტები. ამ 4-გვერდიან დამატებაში მკითხველი უფრო მეტს შეიტყობს, თუ რა ხდება საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში წინასაარჩევნო კამპანიის მსვლელობისას, ვიდრე თბილისში გამომავალ საერთო-ეროვნულ გაზეთებში ერთობლივად.

გასული ხუთშაბათის “რეგიონის არჩევანიდან” შევიტყვე, თუ როგორ იყენებს ადმინისტრაციულ რესურსს სამცხე-ჯავახეთის რაიონების ადგილობრივი ხელისუფლება; რა წინასაარჩევნო “სპეცოპერაცია” მოეწყო მესტიაში; როგორ აღმოჩნდა გორში ნაციონალების საარჩევნო სიაში 21 მაჟორიტარიდან 18 უპარტიო მოქალაქე; რატომ “გადაისროლეს” წინასაარჩევნოდ ხარაგაულის საკრებულოს თავმჯდომარე გურიაში და ისიც, თუ როგორ მოედო კახეთის რაიონულ გამგეობებს “საშვებულებო ეპიდემია”.

ეს თემები ქმნის სწორედ წინასაარჩევნო გარემოს, თუმცა მათზე იშვიათად ნახავთ სტატიებს ცენტრალურ გაზეთებში და სიუჟეტებს საერთო-ეროვნულ მაუწყებლებში. წინასაარჩევნო თემატიკის გაშუქებისას უმთავრესად ჭარბობს მასალები პოლიტიკური პარტიების ლიდერებზე (გაზეთებში, უფრო მეტად, მათთან ინტერვიუები გვხვდება, ტელევიზიებით კი, პროპაგანდისტული სიუჟეტები: ოპოზიციის კანდიდატებზე – მაკომპრომეტირებელი, ხელისუფლების კანდიდატზე – მაამებელი).

მაგალითად, გასულ კვირას “პრაიმ-თაიმში” გამოქვეყნდა სტატია “როგორ ეპრანჭება ალასანია ჟურნალისტებს?” რთული სათქმელია, რა ინფორმაციას აწვდის მკითხველს ჟურნალისტი ამ ციტატით: “ირაკლი ალასანია სულ გაღიმებული და თვალის პაჭუნით იძლევა ინტერვიუებს, თუ რა თქმა უნდა, პრესსამსახურმა მისცა ინტერვიუს უფლება. ჩვენს ფოტოობიექტივსაც არაერთხელ დაუფიქსირებია მისი მეგობრული ჟესტი ჟურნალისტების მიმართ. თვალის პაჭუნით, რა თქმა უნდა, მანდილოსნების მიმართ გამოირჩევა (მადლობა ღმერთს). მაგალითად, ჟურნალისტი ნინო კომახიძე არაერთხელ გამხდარა ალასანიას ჰოლივუდური ღიმილის “მსხვერპლი”.

თუკი იმასაც გავითვალისწინებთ, რომ ამავე გაზეთის ამავე ნომერში საუბარია იმის შესახებ, თუ “ალიანსი” როგორ აწყობს “მოდელირებულ სასამართლოს მოდელირებულ ქრონიკაზე”, ან როგორ შეხვდნენ კრიტიკით პროფესორები ალასანიას საარჩევნო პროგრამას და მას კი “კრიტიკის მოსმენა გაღიმებული სახით უწევდა”, ან როგორ არის გადასარჩენი “ალიანსის” ერთობა სოზარ სუბარის გადაწყვეტილების შემდგომ, შესაძლოა, დავასკვნათ, რომ წინასაარჩევნო კამპანიის დროს ალასანიას მხოლოდ “თვალის პაჭუნიღა” შესძლებია. “პრაიმ-თაიმი” არჩეულ ტაქტიკას არ ღალატობს: გაზეთში უმთავრესად ოპოზიციონერი პოლიტოკოსები ჭარბობენ და თან არცთუ პოზიტიურ კონტექსტში, გიგი უგულავა კი ისევ არ გვხვდება გაზეთის ფურცლებზე.

გაზეთი “ჯორჯიან თაიმსი” აქვეყნებს ინტერვიუს ირაკლი ალასანაიასთან, თუმცა იქვეა სტატია “თბილისის მერობის კანდიდატები და მათი შანსები”. ავტორი ჩამოთვლის სავარაუდო ფავორიტებს (გიგი უგულავა, გია ჭანტურია, ირაკლი ალასანია), გიგი უგულავას კანონის დარღვევით წარმოებულ საარჩევნო კამპანიაში ადანაშაულებს, საუბრობს გოგი თოფაძესა და საავტორო უფლებების დარღვევაზე “თბილისოს” გამოყენების გამო, თუმცა ბოლოში აკეთებს დასკვნას: “გამარჯვების ყველაზე ნაკლები შანსი მაინც ირაკლი ალასანიას აქვს”. ძნელი სათქმელია, რას ეფუძნება ჟურნალისტის დასკვნა.

ხშირად მსმენია ჩემი კოლეგებისგან, რომელთაგან ნათქვამი ასეთი წინასწარმეტყველური მსჯელობა წამიკითხავს – აი ნახე, თუ არ ახდეს ჩემი ნათქვამიო. და თუ ოდნავ მართლა დაემთხვა მათ პროგნოზს რეალობა, აქეთ მეხმიანებიან, ხომ ხედავ, რომ სიმართლეს ვამბობდიო. ასეთი ნათელმხილველური მოსაზრებები უფრო და უფრო მძლავრდება, რაც ახლოვდება არჩევნები, ან რაც უფრო იძაბება საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ვითარება.

ძლიერ უმართლებს ჟურნალისტს, თუკი რესპოდენტიც ასეთი ნათელმხილველური ინტერესებითაა დამუხტული. მართალია, ჟურნალისტ გელა ზედელაშვილის საუბარი პოლიტოპოგ რამაზ კლიმიაშვილთან გაზეთ “კვირის ქრონიკაში” უშუალოდ საარჩევნო თემატიკას არ შეეხება, მაგრამ იგი აღწერს ზოგად ვითარებას, რომელმაც, შესაძლოა, იმოქმედოს საარჩევნო პროცესზე: “ამერიკული ბანკეტის შემდეგ მაგრად გალეშილი სააკაშვილი დამჯდარა მანქანის საჭესთან, რასაკვირველია, არც მართვის მოწმობა ჰქონდა და სადღაც ტრასაზე დაიმტვრა... წაიყვანეს პოლიციის განყოფილებაში და წაუყენეს ორი ბრალდება: არ აქვს მართვის მოწმობა და არის მთვრალი... კი ყვიროდა, თურმე, პრეზიდენტი ვარო. მერე ჩაერივნენ სახელმწიფო დეპარტამენტის წარმომადგენლები, ყველაფერი გაასაიდუმლოეს, რომ ამერიკულ პრესას არ გაეგო...”

თავისთავად, დაუჯერებელი არაფერია, მაგრამ ყველა ფაქტს სჭირდება გადამოწმება და დაზუსტება. ხშირად გვხვდება ქართულ გაზეთებში ამგვარი კონცეფციის მქონე სტატიები: მე იმას კი არ გეუბნები, რაც მოხდა, არამედ იმას, რაც მსურს რომ მოხდეს.

გასულ კვირასაც აღმოვაჩინე მსგავსი “სიახლეები”: მაგალითად, კოკა გუნცაძემ დატოვა “ალიანსი” (ალიანსელები ამას უარყოფენ, თავად გუნცაძე ჟურნალისტებმა ვერ ჩაწერეს), ძმებმა გაჩეჩილაძეებმა რესტორან “ნაცნობში” ერთმანეთს სცემეს (ეს ინფორმაცია თავიდან გაუვრცელებია “droni.ge”-ს, შემდეგ კი – “რეალ-TV”-ს. “ალიამ” სცადა ამის გადამოწმება გოგა ხაინდრავასთან, მაგრამ მან ინფორმაცია არ დაადასტურა).

ოპოზიციის ნაწილი დარწმუნებული იყო, რომ ნაციონალების მერობის კანდიდატი სხვა ვინმე იქნებოდა, ყველაზე მეტად კი ამის „ალიანსს“ სჯეროდა (“ახალი თაობისთვის” მთავარი წყარო არის “ბოროტი ხმები”, “დამაჯერებელი ჭორები” და “კულუარული ინფორმაციები”), „ნინო ბურჯანაძე მხარს უჭერს “ეროვნულ საბჭოს” (სააგენტოების მიერ გავრცელებული და გადაუმოწმებელი ინფორმაცია მთელი დღე ვრცელდებოდა, მხოლოდ მეორე დღეს საგაზეთო ინტერვიუებში არ დაადასტურა ეს ინფორმაცია თავად ბურჯანაძემ).

სასურველის რეალურად წარმოჩენის საუკეთესო ნიმუშად გამოდგება ორი ინტერვიუ, რომელიც გაზეთმა “ახალმა თაობამ” გამოაქვეყნა 4 და 5 მაისს. 4 მაისის ნომერში სოზარ სუბართან მომზადებულ ინტერვიუს ჰქვია “სააკაშვილი უგულავას სიცოცხლეს გაუმწარებს”, ხოლო 5 მაისს რამაზ კლიმიაშვილთან მომზადებულ ინტერვიუს – “სააკაშვილს არ უნდა, რომ თბილისში გიგი უგულავამ გაიმარჯოს”.

სააკაშვილსა და უგულავას შორის არსებულ დაპირისპირებაზე ზოგადად ბევრს წერს ბეჭდური მედია, თუმცა ვარაუდის საფუძველი მედიაში აუცილებლად ფაქტი უნდა იყოს.

ინფორმაციებით ასეთი მანიპულირება უკვე ქართული მედიის ცხოვრების წესად იქცა. ფაქტების გადამოწმებისა და დაზუსტების აუცილებელ წესზე წინა მიმოხილვებშიც ბევრი ვისაუბრე და ვეჭვობ, რომ ამ პრინციპზე ძნელად თუ ვინმე კოლეგათაგანი შემომედავება.


http://presa.ge/index.php?text=news&i=10753
00:34 10.05.2010
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 09:42 AM
Post #287


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



თბილისს ასეულობით მილიონის მოხმარების არაფერი ეტყობა

[ნიკა ასლანიძე]



თბილისის მუნიციპალური ბიუჯეტიდან სხვადასხვა სამსახურებისთვის გამოყოფილი თანხები წლიდან წლამდე იზრდება. ათეულ მილიონობით ლარი ხმარდება ქალაქის კეთილმოწყობას, დასუფთავებას, ლიფტებისა თუ კორპუსის სახურავების გაკეთებას. მოსახლეობა კი მაინც უკმაყოფილოა. მათი აზრით, ამდენი მილიონის დახარჯვისა ქალაქს არაფერში ეტყობა.

დედაქალაქის მერიის პროექტის „თბილისის კორპუსის“ დაფინანსება წლეულს, შარშანდელთან შედარებით, გაორმაგდა და თითქმის 29.5 მილიონ ლარს მიაღწია. ამის მიზეზად კი მერიაში მოსახლეობის მიმართვიანობის გაზრდას ასახელებენ.

წელს პროგრამას დაემატა სადარბაზოს შიდა რემონტი და ამორტიზებული ლიფტების კაპიტალური აღდგენა. ამ შემთხვევაში მერია გასცემს ამხანაგობის თანამონაწილეობის წილს 30%-ს სესხის სახით 4 წლის განმავლობაში.

ამხანაგობის მიერ მერიაში შეტანილი განცხადების საფუძველზე ჩატარებული სამუშაოები მერიისა და ამხანაგობის წევრთა ერთობლივი თანხებით ფინანსდება, თუმცა ამხანაგობის წილი მაქსიმუმ 30%-ს შეადგენს, თანხის დანარჩენ ნაწილს კი მერია ფარავს. „თბილისის კორპუსი“ 2004 წლიდან მოქმედებს.

ასევე უზარმაზარი თანხაა გამოყოფილი დედაქალაქის დასუფთავებაზე. სხვათა შორის, დასუფთავების სამსახურის დაფინანსება წლიდან წლამდე მატულობს, მაგრამ პრობლემა თბილისის ქუჩებში ისევ არის.

იმის მიუხედავად, რომ დედაქალაქის წლევანდელ ბიუჯეტში დასუფთავების მიზნით 43 მილიონი ლარია გამოყოფილი, ქუჩებში მაინც მტვრის ბუღი დგას. მართალია, თბილისის ქუჩები საყოფაცხოვრებო ნარჩენებისგან გათავისუფლდა, თუმცა მტვრის პრობლემის მოგვარება ჯერაც ვერ მოხერხდა.

ამ ფონზე კი დასუფთავების საქალაქო სამსახურში ამტკიცებენ, რომ დედაქალაქის ქუჩები ირეცხება და ამ მიზნით თბილისს 16 სპეციალური მანქანა ემსახურება. სამსახურის ცნობით, ქუჩები მხოლოდ წვიმიან დღეებში არ ირეცხება, სხვა დროს კი ეს პროცესი შეუფერხებლად მიმდინარეობს.

დასუფთავების სამსახურის ინფორმაციით, მორეცხვის გარდა, დედაქალაქში ქუჩების დასუფთავებას 3 ათასამდე მეეზოვე ემსახურება.

მეეზოვებზე არაფერი ითქმის. მართლაც, ნარინჯისფერ ტანსაცმელში გამოწყობილი ადამიანები დღე-ღამის ნებისმიერ დროს გადაადგილდებიან დედაქალაქის ქუჩებში და დროულად აცარიელებენ ბუნკერებს. რაც შეეხება, ქუჩების მორეცხვას, ასეთი რამ თითქმის არსად ხდება, ხოლო თუ ხდება, მხოლოდ ქალაქის ცენტრში და ისიც ძალზე იშვიათად.

მტვრისგან შეწუხებულმა მოქალაქეები უკვე მედიასაშუალებებში რეკავენ და პრობლემის მოგვარებას ითხოვენ. მათი მტკიცებით, დედაქალაქში ქუჩები არ ირეცხება და ყველაფერი მტვრითაა დაბინძურებული. ეს კი მოქალაქეებს სერიოზულ პრობლემებს უქმნის.

დასუფთავების საქალაქო სამსახურში კი ამ ბრალდებას კატეგორიულად უარყოფენ. მათი მტკიცებით, თბილისის ქუჩები მხოლოდ წვიმიან დღეებში არ ირეცხება, სხვა დროს კი ეს პროცესი შეუფერხებლად მიმდინარეობს.

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10755
00:47 10.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 10:18 AM
Post #288


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



"დღევანდელ ტელევიზიებს არ უნდა უყურო, თვარა სახლს ვერ მიაგნებ"
”ვანო შემხვდა ამას წინათ, რას შვები-მეთქი - ვკითხე. - ვიჭერო. - არ იცი შენ ვინ უნდა დეიჭირო-მეთქი, ერთი ხუთი შენობა ვიცი, წამოდი და გადაადგი იმ შენობებს გალიები, ე, მაშინ იქნები კარგი დამჭერი-მეთქი. - გაეცინა, ჩემი შენობაც ხო არ შედის მაგაშიო...”

"კვირის პალიტრა" საზოგადოებისთვის ცნობილ ადამიანებს უთმობს გვერდს, სადაც მოწვეულ რედაქტორს საშუალება ეძლევა, რედაქციის ჩარევის გარეშე გამოთქვას თავისი მოსაზრება ნებისმიერ თემაზე.
ნომრის სტუმარია მწერალი ოტია იოსელიანი

არ მიწყინოთ ახლა, უნდა ვიჩხუბო ამ გვერდზე და ჩხუბი ჩემს კილოზე გამომდის მხოლოდ, ამიტომ წერითაც ისე დავწერ, როგორც ვლაპარაკობ.

გვერდის რედაქტორისაგან:

ეროვნული გამოთაყვანება

ჩემო ქართველებო, მართალია დალხინებული არასოდეს ვყოფილვართ, მაგრამ ვიცოდით, რაც გვჭირდა და რაც შეგვეძლო ვებრძოდით, ახლა არ ვიცით, რა გვჭირს და რას ვებრძოლოთ? ეროვნული გამოთაყვანება დაგვემართა. ამ ბოლო დროს აღარ ვაკეთებ განცხადებებს, იმიტომ, რომ არავითარი აზრი არა აქვს. მე რა მინდა შენგან? ქვეყანას ნუ დააქცევ, შვილო, შენთვის გელაპარაკები ამას, მინდა საუკეთესო იყო და ქვეყანა იყოს კარგად, თუ ვხედავ შენს სიგლახეს და თვალს ვხუჭავ, მე ვცოდავ მაშინ. მოგიწოდებ გონიერებისკენ, გაფრთხილებ, არ გესმის თუ არ გინდა გეიგო? რომ გამოდიხარ და მეუბნები, ვაშენებ ქვეყანასო, კი მაგრამ მე ისეთი შტერი ვარ, ვერ დევინახე ეს აშენებული ქვეყანა? ამაზე მეტი შეურაცხყოფა რაღა გინდა?

ახლა ამას რომ ვწერ, ვიცი, მაინც არ ექნება შედეგი, კაცი უდაბნოში რომ მოხვდება, ყვირის, მიშველეთო, კი იცის ვერავინ რომ ვერ უშველის, მაგრამ მაინც ყვირის, დაღუპვის შიში აყვირებს, სწორედ ასე ვარ ახლა მეც, კი ვიცი, ამათ რომ არ ეყურებათ, მაგრამ მაინც ვყვირი, ქვეყნის დაღუპვის შიში მაყვირებს, ზოგიერთი ჩემი კოლეგა გაზეთის ფურცლებიდან პირდაპირ დედას აგინებს ხელისუფლებას, არც ამაზე აქვთ რეაქცია, გავგიჟდი კაცი. თუ ქვეყანას უზნეობა დაემართა, რაც უნდა ბევრი ტვინი გქონდეს, უზნეოდ გამოიყენებ მაინც, მოდით შევთანხმდეთ, რომ ჩვენ ვერ ვაზროვნებთ, გამოდის ჩემისთანა გამოთაყვანებული მოხუცი ტელევიზიით და მადლობას იხდის, რა მიუგდე ასეთი? დიდ ცოდვას სჩადიხართ ამით იცოდე. იმის იმედიღა დამრჩა, რომ ამ გაზეთს ასიათასობით კაცი კითხულობს და იქნება ამ ეროვნულ გამოთაყვანებას ბრძოლა მაინც დავუწყოთ.


ეკლესია...

თუ გადავხედავთ ჩვენს ისტორიას, ქართველს რწმენის გარეშე არასოდეს უცხოვრია, გარდა იმ 70 წელიწადისა. ახლა უფრო ძნელი მოსაქცევი ვართ, ვიდრე პირველ საუკუნეში ვიყავით. კერპი რომ გვყავდა, ის კერპი ჩვენი ღმერთი იყო, ერთი ღმერთიდან მეორეზე გადასვლა ადვილი არ არის, მაგრამ ქართველმა ეს შეძლო, იმიტომ, რომ ქრისტიანობა საკუთრად მიიღო. განმანათლებლები ცეცხლითა და მახვილით კი არ შემოსულან საქადაგოდ, მხოლოდ წიგნი ეჭირათ ხელში. ახლა რაც ხდება, დიდად საგანგაშოდ არ მიმაჩნია, კომუნისტების დროს მოიძებნა ეკლესიების დამანგრევლები და რა გასაკვირია, თუთბერიძეებისნაირები ახლაც მოიძებნონ. ღმერთმა კარგად მიმყოფოს პატრიარქი, მაგი ერთი კაცია, რო წვალობს რაცხას, ჰოდა, ვერ იტანს აგენი, ქვეყნიზა სხვა რომ წვალობს, ამიტომაა მასზე შეტევა, მეშინია, არ მომიკლან!

სოფლის მეურნეობა

პარლამენტში რომ გამევიდა აი თქვენი პრეზიდენტი, თუ ახსენა საერთოდ სოფლის მეურნეობა, არადა ეს დარგი იყო შენი გადამრჩენი, ვიღაცის პურით გვინდა ვიარსებოთ? ავსტრიაში ვიყავი აგერ ახლა სამკურნალოდ, აშენდა იმ კაცის ოჯახი, ვინცხამ გამიშვა (აკრძალული მაქ მისი ხსენება), თვარა მეტი არაა ჩემი მტერი, ეს დამეწერა. რო გადევიანგარიშე ჩვენ ფულზე, ათი ლარი ღირდა პური. კაკალაშვილი რომაა, ბიზნესმენი, მიშაიე რომ კითხულობს მის ლექსებს, იმას ვკითხე:

- კაცო, ავსტრიაში 10 ლარს აძლევ პურში და აქანა ლარად ყიდი? რომელ ყულაბაში ყრი ფულს, მაჩვენე? ეგ, ბატონო ოტია, ჩვენი ჯადოსნური საიდუმლოაო. კი ვიცი, რაცხა ჯადოსნური საიდუმლოა, რას ვჭამთ და რას ვსვამთ, კაციშვილმა არ იცის. გლეხი იყო მუდამ შემქმნელი "პური არსობისას", ეს გლეხი ჯერ კოლექტივმა მოსპო, მერე ამგენმა მიადგა.

გლეხის აკადემია არის მიწა, იმ მიწას რომ წაართმევ, მერე აღარაა ის გლეხი. სცადეთ აბა და გადით კვირკობის თვეში მზეზე, დაგარტყამს იმწუთას, გლეხი კი თოხს უბაყუნებდა იმ მზეში, უყვარდა მიწა და იმიტომ, ტრაქტორიზაციაო რომ თქვა, სადაა მერე? მიეცი გლეხს? თუ საჩვენებლად გინდა მხოლოდ? ახლა გაზაფხულია, არჩევნებზე კი არა, იმაზე უნდა ვიმტვრევდეთ თავს, რა ჩავთესოთ. სოფლის მეურნეობის პროდუქტს რომ თურქეთიდან შემოიტან, არ ხარ ამ მიწის ღირსი შენ! მინდა ამ გაზეთის ფურცლებიდან ვკითხო სოფლის მეურნეობის მინისტრს, კი ამბობენ, ახალგაზრდააო, მაგრამ მე არ დევეძებ მაგას, ტვინი თუ არ გაქ, 70 წლის რომ გახდები, არც მაშინ გექნება. ბაკურა, ბიძია, გამაგებინე რას უპირებ სოფლის მეურნეობას, შარშანდელზე ნაკლები მიწები დეიხვნება წელსო, რეიზა ხდება ასე, ამიხსენი...

ოპოზიცია

ნორმალურ ქვეყანაში ოპოზიცია მთავრობას აკვალიანებს, მარა იქ ოპოზიციას აქვს ხალხის ნდობა. ალასანიამ დამირეკა ამას წინათ, თბილისში დამპატიჟა, ნაოპერაციები ვარ-მეთქი. მაშინ მე ჩამოვალო. მე საერთოდ პოლიტიკოსებს სახლში არ ვუშვებ და ვუთხარი კიდეც, შენ მიმართ უნდობლობა მაქვს-მეთქი. რას მერჩიო, გაუკვირდა. რო ჩამოდი ამერიკიდან და მიშაიას ათი დღის ვადა მიეცი, ვიფიქრე, რაცხა ძაან დიდი ძალითაა ჩამოსული-მეთქი და მემეცა იმედი. გევიდა 10 დღე, რა ქენი მერე? შენს სიტყვას ხო დაუკარგე ფასი? რომ მოგიშვა ჩემთან, ხო მეტყვი რაცხას? გონია, დაგიჯერებ? იმ ოპოზიციაში მე სიტყვის კაცი ვერ დავინახე. მახსოვს, წინა საპრეზიდენტო არჩევნებზე თორთლაძემ დამირეკა, მაშინ არ იყო ასე წყალწაღებული, მოვდივარ შენთანო. მთამსვლელი კაცია და ვაფასებ მე მთამსვლელობას. მოვიდა და მოჰყვა ხიდაშელის ქალი და გაჩეჩილაძე. სად დაწანწალობთ-მეთქი, ვკითხე.

ხალხში დავდივართო. ვაი თქვენს პატრონს-მეთქი, ვუთხარი, მაგ თქვენს ნაგროვებ ხმებს მოუყრის ერთად თავს მიშაიე და ჩეიყრის ყუთში. გაჩეჩილაძეს ვუთხარი მაშინ, რაის პრეზიდენტობა გინდა, ბიჭო, შენ-მეთქი. არაო, პრეზიდენტის პოსტი მინდა გავაუქმოო. მაგი მართლა კი არის გასაუქმებელი, არ გვყავს ჩვენ საპრეზიდენტო კაცი. ახლა კიდე ნოღაიდელიო, გაიძახის ყველა არხი.

რომელი ნოღაიდელია მაგი, ხომ ვერ მეტყვი, ბატონო პრეზიდენტო? მე რომ მეთქვა, მილიონები იშოვაო, მეტყოდი, დამტკიცება უნდა მაგასო, შენი პირით რომ თქვი, ჩემი პრეზიდენტობის დროს იშოვა მილიონებიო, რას მივაწეროთ მაგი? ამ დაქცეულ ქვეყანაში კაცმა მაგდენი იშოვა და რო გოუშვი, სად გოუშვი? ან ის უნდა დაგეჭირა, ან შენი თავი! გამოწველილ თხასავით რო იყურება და მოსკოვში რო დადის, ეტყობა, ის ანდაზა ახსოვს, "დათვი რომ მოგერევა, ბაბაია დაუძახეო", მე მაგ ანდაზას ჩემებურად დავუმატებ: "დათვი რომ მოგერევა, ბაბაია დაუძახე, მარა მამად არ გაიხადო".

პრეზიდენტი და პარლამენტი

გიჟები ბევრი ყოფილა და ბევრიც იქნება კიდევ, მაგრამ სათავეში კი არ უნდა დასვა ხელშეუხებლად? რომ გამოდიხარ, ხალხს უნდა ჰკითხო, როგორაა საქმე, ჩემო ხალხო, ვქენი რამე სასარგებლო თქვენთვის? ხო არ შემეშალა რამე? თარგამაძემ რომ მიახალა ცხვირ-პირში რაც სათქმელი იყო და სწორი კითხვები დოუსვა, გეეცი პასუხი? ამან, თარგამაძე აბაშიძესთან იდგაო, შენ ვისთან არ იდექი, მითხარი ერთი?!

რო მეუბნები, ეკონომიკა წინ მიდისო, მე აგერ ვხედავ, ბაზარში, რაცხა წინ მიდის ეკონომიკა, 70-თეთრიანი შაქარი 3 ლარი გახდა, რაფერ ფიქრობ, ვერ ვხვდები განსხვავებას 70 თეთრსა და 3 ლარს შორის?

ოკუპანტია რუსეთიო, გადეირია რუსი, კაცო, რაც გავჩნდი, მას მერე მეტი არაფერი მიკეთებია და ახლა მიხვდი შენო? რუსი შტერია თუ ჭკვიანი, დამპყრობლის ინსტინქტი მოჰყვება მაინც. გამოსავალი რა იქნება, ის მითხარი, თვარა რუსი რაცხაა, ვერ მასწავლი. დასავლეთი დემეხმარება ომშიო, ჩამიწყვიტა ანგელოზივით საჯიშე ბიჭები, დეგეხმარა? თუმცა კი დეგეხმარა, პუტინს უთხრა, არ ქნა მაგიო, პუტინმა თქვა - არა, უნდა ვქნაო. თუ უნდა ქნა, კაი მაშინ, მე ხელებში ხო არ გეცემიო. მოთავდა ამით შენი დასავლეთი.

ეუთოა თუ რაცხა ტატყანა ორგანიზაცია, საწყლად თხოვა, შემომიშვი ოსეთშიო, იმან არაო, კაი მაშინო, დეიხურა ქუდი და წევიდა სახლში. ბარსელონაში მიმიწვია იქაურმა ქართველებმა, დიდებული დახვედრა მომიწყვეს, 20 ათასი ქართველი ჩაწერილია იქ უკვე. ეკლესიას ვაშენებთო, გამახარეს, სალოცავიც ექნებათ მალე და რაფერ ფიქრობ, დაბრუნდება იგენი სახლში? რომ მომიწოდებ ქუდზე კაციო, სადაა ქუდზე კაცი? აქ ვინც დარჩა, ვიზები არ აქვთ, თორემ ესენიც გეიქცევა. ამნაირი პარლამენტი რო გყავს, არ გრცხვენია? დამტკიცებულია, ნორმალური ორი კაციც კი არ აზროვნებს ერთნაირად და ამ 150 კაცს რაფერ აქ ერთნაირი აზროვნება, ამიხსენით ვინმემ? რომ აწევ და დაწევ ხელს, არ უნდა თქვა, რატომ შვები ამას?!

დასავლეთი ჩვენ გვთვლის განვითარებად ქვეყნად. ეს რას ნიშნავს? გამოდის, არ ვართ განვითარებული. ახლა რომ ამბობ, შეცდომა იყო განათლების რეფორმაო, ვინც გიკარნახა ეგ რეფორმა, იმას თუ უთხარი მაგი? ვერ ხვდები, სხვანაირად რომ გვიყურებს უცხოელი? ჩვევები უნდა გასწავლოთო და გვასწავლის: ქვა არ უნდა ვისროლოთ და გამოსაჩენ ადგილას გინება არ უნდა ატეხოთო, ესაა ადამიანური ჩვევები და ამას მასწავლი? უმად ჭამდი შენ ნადირის ხორცს, მე რომ ვიცოდი მაგი ჩვევები.

არჩევნები

ცნობიერება რომ ვახსენე ზემოთ, მაგი ცნობიერება არჩევნებშია მთავარი. "ქართული აკადემია" იყო ჩემთან მოსული, მიმიწვიეს, ვეუბნები, ჯერ ცნობიერება უნდა დავამკვიდროთ ხალხში. ცნობიერება რომ არ გვაქვს, იმიტომაცაა, ის კაცი იმარჯვებს, ვინც შაქარს, ფქვილს და ზეთს არიგებს. ჩერჩილი ამბობდა: კი ვიცი არჩევნები რაცხა უბედურებაა, მაგრამ უკეთესი ჯერ არ მოუგონებიათო. დედაბერი რომ შევა არჩევნებზე და იკითხავს, სად ჩავაგდო, დია, აი ქაღალდიო, ასე გინდა კარგი არჩევნების ჩატარება?

შინაგან საქმეთა სამინისტროზე ცოდვას ვერ ვიტყვი, მართლა კი მუშაობს სხვაზე მეტად, მარა მაინც მაქ სასაყვედურო. ვანო შემხვდა ამას წინათ, რას შვები-მეთქი, ვკითხე. ვიჭერო. არ იცი შენ, ვინ უნდა დეიჭირო-მეთქი. ერთი ხუთი შენობა ვიცი, წამოდი და გადაადგი იმ შენობებს გალიები, ე, მაშინ იქნები კარგი დამჭერი-მეთქი. - გაეცინა, ჩემი შენობაც ხო არ შედის მაგაშიო.

ცუდ დღეშია ახალგაზრდობა, წიგნი არ უნდა არავის, ესაა ყველაზე დიდი საშინელება, კაცობრიობა რაც გაჩნდა, მას შემდეგ ფიქრობს, ტანი რაფერ შეიმოსოს, აგენმა ახლა დეიწყეს გახდა!

ფეხბურთი

მხოლოდ იმას გავყვირით მთელი 20 წელია, რა ეშველება ქართულ ფეხბურთსო. ვერ მიხვდით, რომ არაფერი ეშველება? 15 წლის ფეხბურთელი რომ იყიდება აზერბაიჯანში და რუსეთში, რაის ფეხბურთელს აღზრდი შენ? არის ქვეყნები, სადაც აკრძალეს 25 წლამდე ფეხბურთელის გაყიდვა, შენ რატო არ აკეთებ ასე? ამას წინათ დამპატიჟეს თბილისში, არველაძის გაცილებაა და წამობრძანდითო. სად თამაშობდა-მეთქი, ვიკითხე. ჰოლანდიაშიო. კი ყოფილა აბა გაცილებული და მეტი რაღა გაცილება უნდა-მეთქი.

"მოდელირებული იმედი"

მაგენისგან ყოველგვარ სისულელეს ველოდი, მაგრამ ამნაირს არა. გადარიეს ხალხი, კაცო. მაგი შეიძლებოდა ვინმეს პრეზიდენტის გარეშე გაეშვა ეთერში? ჯერ ერთი, ჟურნალისტი ვერ ისულელებდა მაგდენს, მიშაიეს ტვინი ურევია მაგაში, ამდენი ხანია ვფიქრობ, რატო გააკეთეს და ვერ მივხვდი, ანდა რაფერ მივხვდები, ჭკვიანი რომ აკეთებს რამეს, შემიძლია რაცხა დასკვნა გავაკეთო და ვიფიქრო: ჭკვიანია და შეიძლება ასე იფიქრა და ასე უნდა თქვას შეფარვითო, მაგრამ გიჟი რას აკეთებს, რაფერ გინდა გეიგო?! ნაპოლეონი რო იბრძოდა, ყველაზე მეტად ეშინოდა სულელი სარდლების, ჭკვიანის ნაფიქრს გამოვთვლი, სულელი კი რას იზამს, რა ვიცი მეო და არ უპირისპირდებოდა ის კაცი. დღევანდელ ტელევიზიებს არ უნდა უყურო, თვარა სახლს ვერ მიაგნებ.

დამიფარა ღმერთმა და მე არ მიყურებია მაგ სისულელისთვის. რას ერჩიან ამ გასაცოდავებულ ხალხს? ვინც მაგი გააკეთა, ტელევიზიაში უნდა ამუშავო კი არა, ტელევიზორს არ უნდა აყურებიო. ნოღაიდელი და ბურჯანაძე რას იზამს, რა ჩემი საქმეა? ეგ თქვენ გაარკვიეთ ჩუმად, მე რას მზაფრავ? ხომ ვამბობ ზევით, დაღუპულები და განწირულები ვართ, გიჟები კი არიან აგერ ხონში, მაგრამ არავის არაფერს უშავებენ, აგენი გვღუპავს და კაცი არაა პატრონი. გამევიდა ვინცხა უცხოელი და გვირჩია, ფსიქოლოგები მიიყვანეთ ხელისუფლებაშიო, რად მინდა მაგის რჩევა, მე არ ვიცი რა მჭირს? ფსიქოლოგი კი არაა მაგენთან მისაყვანი, მაგენია ფსიქიატრიულში მისაყვანი.

პატივისცემით, გვერდის რედაქტორი
ოტია იოსელიანი


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 11:18 AM
Post #289


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



10-05-2010
რატომ ჩამოვიდა საქართველოში FBI-ის შეფი

"დაცვის სამსახურის მიზანმიმართული დასუსტების გამო სააკაშვილს საფრთხე ემუქრება!"

ამერიკის ფედერალური საგამოძიებო ბიუროს ხელმძღვანელის, რობერტ მიულერის ჩამოსვლამ საქართველოში დიდი ინტერესი გამოიწვია. მისმა კონფიდენციალურმა შეხვედრებმა ქართველ მაღალჩინოსნებთან დახურულ ვითარებაში ჩაიარა, მაგრამ "საიდუმლო" ინფორმაციამ კულუარებიდან მაინც გამოჟონა. "კვირის პალიტრას" მიხეილ სააკაშვილის დაცვის უფროსის ყოფილმა მოადგილემ, ვასილ გიგოლაშვილმა სკანდალური ინფორმაცია მიაწოდა.
ჩვენს რესპონდენტს სადაზვერვო განათლება აშშ-ში აქვს მიღებული, ის აშშ-ის საიდუმლო სამსახურის სკოლის კურსდამთავრებულია:

- ეჭვი არ მეპარება, რომ მიულერს ყველაზე საინტერესო შეხვედრა სწორედ ვანო მერაბიშვილთან ჰქონდა, სადაც მეტად მნიშვნელოვან პრობლემატურ საკითხებზე ისაუბრებდნენ. სავსებით შესაძლებელია, საქართველოში მისი ვიზიტი აშშ-ში იარაღის უკანონო შესყიდვებთან მიმდინარე გამოძიებას უკავშირდებოდა. ჯერ კიდევ 2005 წელს, როცა მე სახელმწიფო დაცვის სამსახურში მნიშვნელოვანი პოსტი მებარა, ჩემი ამერიკელი მეგობრებისგან ასეთი ინფორმაცია მივიღე:

"იარაღით ვაჭრობასთან დაკავშირებული სკანდალი მწიფდება და მასში საქართველოს მაღალჩინოსნები არიან გარეული". მაშინ ერთ-ერთმა ქართველმა ჟურნალისტმაც გაიგო ეს ამბავი და მშვენივრადაც გააანალიზა ყველაფერი. სასწრაფოდ ვთხოვე, თემა დაეკონსერვებინა და მან პირობა შეასრულა. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ აშშ-ში ეს ინფორმაცია არ გახმაურებულა,…ეგ იყო, იმხანად საქართველოში ამ თემაზე საჯაროდ არავინ ლაპარაკობდა. დაინტერესებულ პირს ამერიკულ საიტებზე ახლაც შეუძლია იპოვოს სკანდალური მასალა, რომელიც ჩვენთვის სასიამოვნო ნამდვილად არ არის.

გავითვალისწინოთ ისიც, რომ იმ პერიოდში საქართველო აშშ-ის ადმინისტრაციის ძლიერი მხარდაჭერით სარგებლობდა და ქართული მხარის დიდი ძალისხმევით "უხერხული ვითარება" როგორღაც დარეგულირდა. მოგვიანებით იყო იარაღით სავსე გემის აღმოჩენის გამო ატეხილი სკანდალიც, სადაც ასევე ქართველები იყვნენ გარეული. შესაძლოა, მას შემდეგ ამ ყველაფერს ახალი ფაქტებიც დაემატა, მაგრამ ჩემთვის ეს უცნობია და ვერ ვისაუბრებ.

მსოფლიოში გეოპოლიტიკური ვითარება შეიცვალა, აშშ-ს ჰყავს ბუშისაგან განსხვავებული პრეზიდენტი, რომელმაც რუსეთთან გადატვირთვის პოლიტიკა დაიწყო. ფაქტია ისიც, რომ გავლენის სფეროების ხელახალ გადანაწილებაში ევროპაც და აშშ-ც რუსეთს ანგარიშს უწევენ. ასე რომ, შესაძლებელია, იარაღთან დაკავშირებული სკანდალი, რაც ადრე ოფიციალურმა თბილისმა საგულდაგულოდ მიჩქმალა, ძიების დროს ისევ წამოტივტივდეს.

- თქვენ სააკაშვილის დაცვის უფროსის მოადგილე იყავით. რომელიმე შემთხვევას ხომ ვერ გაიხსენებთ, როცა მის უსაფრთხოებას საფრთხე შეექმნა?
- დიახ, მე ვხელმძღვანელობდი სააკაშვილის დაცვით ღონისძიებებს. ბუშის საქართველოში ჩამოსვლის წინ ამერიკელებმა მოითხოვეს, აშშ-ის საიდუმლო სამსახურის თანამშრომლებთან ერთად მომემზადებინა პერიმეტრი, სადაც უნდა ჩატარებულიყო ღონისძიება. მას შემდეგ დაიწყო ჩემი კონფლიქტი ხელისუფლების ზოგიერთ წარმომადგენელთან, რომლებიც დავალების შესრულებისას, ნებსით თუ უნებლიეთ, ხელს მიშლიდნენ. მაგალითად, როცა მერიის ძველი შენობა გავაკონტროლეთ და დასალუქად მოვამზადეთ, გიორგი არველაძემ, რომელიც მაშინ პრეზიდენტის ადმინისტრაციის სამსახურის უფროსი და პარლამენტარიც იყო, შენობაში სტუდენტები შემოიყვანა.

ამის გამო წავკამათდით კიდეც. შემდეგ აბსოლუტურად იზოლირებული მქონდა მერიის მიმდებარე ტერიტორია და სამი დღე-ღამის განმავლობაში არ დამიტოვებია. სწორედ იმ ადგილიდან, სადაც ადრე შადრევანი იყო და ახლა წმინდა გიორგის სკულპტურა დგას, ვხელმძღვანელობდი ყველაფერს. იმ დღეებშივე მომივიდა შეხლა-შემოხლა შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლებსა და დაცვის სამსახურის უფროსთანაც, რომელიც თანახმა იყო, პოლიცია შემოსულიყო უსაფრთხოების პირველ და მეორე წრეებში და დაცვის სამსახურთან ერთად გაეკონტროლებინა პერიმეტრი.

მე წინააღმდეგი ვიყავი, რადგან როდესაც ორ სხვადასხვა სტრუქტურას ევალება უსაფრთხოების გაკონტროლება, გაუგებრობები გარდაუვალია. განსაკუთრებით კუდ-ისა და სოდ-ის წარმომადგენლები აქტიურობდნენ პერიმეტრზე შემოსასვლელად. ბოლოს სპეციალური დაცვის სამსახურის უფროსმა მითხრა, რომ პოლიციამ ჩემი გათავისუფლება მოითხოვა და მე აღარ მევალებოდა პრეზიდენტების უსაფრთხოების გაკონტროლება. მაშინვე ვთქვი, თუ რამე მოხდება, პასუხს მე არ ვაგებ-მეთქი. როცა საქართველოს პრეზიდენტის გამოსვლა იწყებოდა თავისუფლების მოედანზე, სწორედ მაშინ გამათავისუფლეს მოვალეობისგან.

მერე იპოვეს რუსული ტიპის ხელყუმბარა, რომელიც თითქოს ისროლეს და არ აფეთქდა და ა.შ. თუმცა მანამდე უსაფრთხოების ისეთი ღონისძიებები იყო გატარებული, არ შეიძლებოდა, ეს მომხდარიყო...

- მაშ რა მოხდა სინამდვილეში?
- გეტყვით იმას, რაშიც აბსოლუტურად დარწმუნებული ვარ. საიდანაც პოლონელმა ჟურნალისტმა გადაუღო არუთინიანს ფოტო, სწორედ იმ ადგილას ვიჯექი. ჩემ გვერდით ისხდნენ აშშ-ის საიდუმლო სამსახურის ხელმძღვანელი და სხვა ამერიკელი მაღალჩინოსნები, ე. ი. მთელი "ამერიკული მანქანა" და გამორიცხული იყო, ჩვენ ცხვირწინ რამე მომხდარიყო. მეტიც, ამერიკული ფარული კამერები იღებდა ყველაფერს და ყველაფერზე ამომწურავი, დეტალური ინფორმაცია იყო.
მერწმუნეთ, რასაც ახლა ვამბობ, სკანდალურიც კი არის. ამერიკელებმა მთხოვეს, საიდუმლოდ დარჩენილიყო და ამიტომაც ვიდეომასალის შინაარსს ვერ გავახმაურებ. შესაძლოა, დადგეს დრო, როცა თავად გაამჟღავნებენ ყველაფერს.

- პოლონელმა ჟურნალისტმა ხომ გადასცა თავისი გადაღებული მასალა ხელისუფლებას, იქ არ იყო ხელყუმბარის სროლის ფაქტი?
- პოლონელმა ჟურნალისტმა მხოლოდ არუთინიანის ფოტო გადასცა. ეს იყო და ეს. თქვენ სწორად მიხვდით, ფაქტია, რომ ხელყუმბარის სროლის ამსახველი მასალა არავის გამოუქვეყნებია(!).

სხვათა შორის, იმის გამო, რაც მოხდა, ჩემთვის არავის უსაყვედურია. შესაძლოა, მათ, ვისაც ღონისძიების ჩატარებისას დავუპირისპირდი, მაშინვე უნდოდათ ჩემი გათავისუფლება, მაგრამ ბოლო მომენტამდე ვერ მოახერხეს. ალბათ, იმიტომ, რომ ღონისძიების მერე აშშ-ის საელჩოს წარმომადგენლებმა საიდუმლო სამსახურის საპატიო თანამშრომლის წოდება გადმომცეს.

თანამდებობიდან ოფიციალურად მოგვიანებით, 2006 წელს გამათავისუფლეს, უმიზეზოდ. მხოლოდ მითხრეს, შენს თანამდებობაზე სხვა დაინიშნაო.

- დღეს რამდენად არის პრეზიდენტ სააკაშვილის უსაფრთხოება დაცული?
- პრეზიდენტი საკმაოდ ხშირად ცვლის დაცვის წევრებს. ბოლო ორ თვეში პრეზიდენტმა 5 თუ 6 დაცვის უფროსი ერთიმეორის მიყოლებით გამოცვალა. დაცვის წევრების ხშირი ცვლა პრეზიდენტის უსაფრთხოებისთვის კარგი არ არის. 2000 წლამდე პრეზიდენტს დაცვის ძლიერი სამსახური ჰყავდა, ამერიკული პრინციპით, ნაძვის ხესავით იყო აწყობილი. შემდეგ ეს სისტემა თანდათან დაიშალა, ღერძი გამოეცალა...

დაცვის სამსახურში პრობლემა პირველად მაშინ გაჩნდა, როდესაც ჟვანია გარდაიცვალა. ამან მიგვანიშნა, რომ შიგნით უკვე ცუდად იყო საქმე.

როგორც წესი, დაცვა პოლიტიკური ნიშნით ან შეხედულებისამებრ არ უნდა შეირჩეს. ალბათ, გახსოვთ, შევარდნაძეს თავის დაცვაზე ზემოქმედება არ შეეძლო, ახლა კი დაცვის მუშაობაში ყველა ერევა, იქნება პრეზიდენტის ადმინისტრაცია თუ პოლიცია.

დასასრულ, დაცვის სამსახურის მიზანმიმართულად დასუსტების გამო საქართველოს პრეზიდენტის უსაფრთხოებასაც ბევრი რისკის შემცველი ფაქტორი ემუქრება. მათ შორის ერთ-ერთი, შესაAძლოა, არჩევნების შემდეგ შექმნილი ვითარება გახდეს. როგორც ვიცი, აშშ-ის ფედერალური გამოძიების ბიუროს განსჯის საგანი ესეც იყო.

ვანო მერაბიშვილისა და რობერტ მიულერის შეხვედრაზე "კვირის პალიტრას" ექსპერტი კავკასიის საკითხებში მამუკა არეშიძეც ესაუბრა:

- ის, რომ სამხრეთ კავკასიაში ყველაფერი რიგზე არ არის და ესკალაცია ყოველწლიურად ხდება, ძველი ამბავია, მაგრამ ახლა ვფიქრობ, რომ აშშ-ის ფედერალური საგამოძიებო ბიუროს წარმომადგენლისა და შს მინისტრის საუბრის თემა ესეც უნდა ყოფილიყო.

სხვათა შორის, ძალიან მენიშნა იულია ლატინინას სიტყვები, რომ თქვა, შარშან ობამამ ომს გადაარჩინა საქართველოო. მე არ ვიცი, რას გულისხმობდა ლატინინა, მაგრამ რუსეთი რომ ყოველი გაზაფხულის მოახლოებისთანავე კონფლიქტის ესკალაციას ცდილობს, ფაქტია. შარშან, როგორც ჩანს, მან მიზეზი ვერ იპოვა - წელს კი კარგი მიზეზი აქვს, - გამოიყენოს ის პოლიტიკური დაპირისპირება, რომელიც ჩვენს ქვეყანაში არჩევნების შემდეგ იქნება.

რუსეთის მიზანი საქართველოზე საბოლოოდ გავლენის დამყარებით აზერბაიჯანის ენერგომატარებლებზე კონტროლის მოპოვებაა. მას უნდა ევროპის მთავარი მომმარაგებელი იყოს, აშშ-ს კი უნდა, ამას ხელი შეუშალოს. სწორედ ეს იქნებოდა ერთ-ერთი სალაპარაკო თემა. ამასთან, საუბარი უნდა ყოფილიყო იარაღის კონტრაბანდაზეც, რის გამოც 20 კაცზე მეტია დაკავებული აშშ-ში. მათ შორის არის რამდენიმე ძალიან მაღალი რანგის ჩინოვნიკი და სავსებით შესაძლებელია, კვალი საქართველოსკენაც მოდიოდეს. რამდენადაც ვიცი, ქართველებიც არიან ჩართული იარაღის კონტრაბანდაში.

შეხვედრისას აუცილებლად იქნებოდა ლაპარაკი იმაზეც, რომ ომის შემდეგ დიდძალი იარაღი გავიდა სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიიდან ჩრდილო კავკასიისკენ, მაგრამ რუსებმა ამ კონტრაბანდის მარშრუტი გადაკეტეს. მოსკოვის ტერაქტების მერე ეს თემა გახმაურდა კიდეც აზერბაიჯანის მედიაში. ასე რომ, ასეთი ტიპის კონტრაბანდაზეც იქნებოდა ლაპარაკი და ისეთზეც, რომელიც საერთაშორისო ტრასებზე ხდება.

ეკა ასათიანი


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
civil.ge
post May 10 2010, 03:28 PM
Post #290





Guests



მონიშნულის ციტატაში ჩასმა




საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა პირდაპირ ეთერში მერობის ხუთ ძირითად კანდიდატს შორის დებატებს 8 მაისს უმასპინძლა.

View the full article
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 04:52 PM
Post #291


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



„საყოველთაო ნაციონალური მოლხენა“ ნაცმოძრაობის და დიდუბის საარჩევნო ადმინისტრაციის მოხელეთა მონაწილეობით

„ეროვნულმა ფორუმმა“ ნაცმოძრაობის მიერ ადმინისტრაციული რესურსის გამოყენების მორიგი ფაქტი გამოავლინა. ამჯერად საქმე საარჩევნო კომისიების წევრთა მოსყიდვას ეხება. ნორმალურ ქვეყანაში ამას დიდი სკანდალი და შესაბამისი რეაგირებაც მოყვებოდა, მაგრამ საქართველოში ადმინისტრაციული რესურსის გამოყენებაზე დეკლარაციებს მხოლოდ ფორმალურად, საერთაშორისო ორგანიზაციების თვალის ასახვევად რომ იღებენ, ამას ყველა ის ფაქტი მოწმობს, რომელიც დღემდე დაფიქსირდა და რეაგირების გარეშეც დარჩა.

ახლა კი იმ „ნაციონალური თავყრილობის“ შესახებ მოგითხრობთ, რომლის გადაღებაც ჩვენი პარტიის წევრებმა შეძლეს.

ა.წ. 29 აპრილის საღამოს მივიღეთ ინფორმაცია, რომ ნაციონალური მოძრაობის დიდუბის მაჟორიტარი კანდიდატის, გიორგი ჩაჩანიძის ინიციატივით, ამ რაიონის ნაცმოძრაობას საოლქო და საუბნო კომისიების თავმჯდომარეები, მოადგილეები, მდივნები და რიგითი წევრები კულტურულ ღონისძიებაზე - კონსერვატორიაში ანსამბლ „ფესვების“ ერთდღიან კონცერტზე ჰყავდა დაპატიჟებული. ჩვენი გადამღები ჯგუფი იქ იმ დროს მივიდა, როცა კომისიის წევრები კონსერვატორიაში შედიოდნენ. იქვე, შენობის გვერდით შესასვლელთან ჩამწკრივებულიყო ყვითელი ავტობუსები.სწორედ ამ ავტობუსების მეშვეობით უნდა გადაეყვანათ კომისიის წევრები ე.წ. მეორე განყოფილებაზე - ბანკეტზე, რომელიც, მიღებული ინფორმაციის თანახმად, დიღომში, ელიაშვილის ქუჩაზე მდებარე რესტორან „თბილისში“ უნდა გამართულიყო.

კონსერვატორიაში შესვლა გამკაცრებული იყო - იქ მხოლოდ მოსაწვევიან სტუმრებს უშვებდნენ, თუმცა, ჩვენმა წარმომადგენელმა დარბაზში შეღწევა რამდენიმე მცდელობის შემდეგ მაინც შეძლო. დარბაზი გადაჭედილი დაგვხვდა, „ფესვების“ კონცერტი „ანშლაგით“ მიდიოდა. ლოჟაში საპატიო სტუმრებსაც მოვკარით თვალი, მათ შორის, თბილისის ვიცე-მერი და ამჟამად ნაცმოძრაობის მაჟორიტარი კანდიდატი მთაწმინდის რაიონში მამუკა ახვლედიანიც იყო.
აღმოჩნდა, რომ კონცერტზე მხოლოდ „ფესვები“ არ მღეროდა (თუმცა, აფიშაზე მხოლოდ ის იყო მითითებული). სცენაზე ახალგაზრდა ვოკალისტი კონცერტის წამყვანმა ასე წარადგინა: სხვათა შორის, ის გიგი უგულავას გაზრდილიაო. ამ განცხადებას დარბაზში მქოხარე ოვაცია და ტაშისცემა მოჰყვა.

კონცერტის დასრულების შემდეგ ამ ადამიანებმა რესტორან „თბილისში“ გადაინაცვლეს და კარგადაც მოილხინეს. რესტორანში, რომლის დარბაზიც „ნაცმოძრაობას“ და მის მეგობარ საარჩევნო ადმინისტრაციების წარმომადგენლებს დახურული ჰქონდათ, მალევე მიბრძანდა სახელმწიფო მინისტრი გიორგი ბარამიძე, რომელიც პარლამენტის წევრობისას სწორედ დიდუბის მაჟორიტარი დეპუტატი იყო.

ახლა კი იმ ადამიანებს გაგაცნობთ, რომელთა იდენტიფიკაციაც ჩანაწერის მეშვეობით შევძელით და რომლებიც, საარჩევნო კოდექსის თანახმად, დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდნენ თანამდებობიდან: ივანე ბურდული - დიდუბის საოლქო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე, გიორგი ლასხიშვილი - დიდუბის საოლქო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე, თინა ნათენაძე - დიდუბის საოლქო საარჩევნო კომისიის მდივანი, ნესტან ფორაქიშვილი - დიდუბის საოლქო საარჩევნო კომისიის წევრი, სოფიო ბაღდავაძე - დიდუბის საოლქო საარჩევნო კომისიის წევრი, ლალი გეფერიძე - დიდუბის საოლქო საარჩევნო კომისიის წევრი, ნაზი ნადირაძე - დიდუბის მე-4 საუბნო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე, ირმა კურატიშვილი - დიდუბის 48-ე საუბნო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე, მურმან გამისონია - დიდუბის 28-ე საუბნო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე.

ეს ადამიანები საარჩევნო კომისიებში ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ დანიშნა. ისინი საჯარო მოხელეები არიან. საარჩევნო კოდექსით, ამგვარი ქმედება პირდაპირ ნიშნავს არჩევნებში მონაწილე სუბიექტის, ამ შემთხვევაში, ნაციონალური მოძრაობის მხირდან კომისიის წევრების მოსყიდვას, ხოლო საჯარო სამსახურის შესახებ კანონით, საოლქო და საუბნო კომისიის წევრებს ეკრძალებათ ისეთი შეთავაზების, სარგებლის ან მომსახურების მიღება, რამაც, შესაძლოა, გავლენა იქონიოს მათ სამსახურებრივ საქმიანობაზე.

ორივე დარღვევა სახეზეა და იმას, რომ ამ თავყრილობაში მონაწილეობას იღებდნენ, თავად საარჩევნო ადმინისტრაციის წევრებიც არ უარყოფენ. ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ, თუ მას მართლაც აქვს პრეტენზია, რომ თავისუფალი არჩევნების გარანტია ქვეყანაში, მინიმუმ საკუთარი ადმინისტრაციის წევრთა პასუხისმგებლობის საკითხი მაინც უნდა დააყენოს და საოლქო და საუბნო საარჩევნო კომისიების ყველა ის წევრი უნდა მოხსნას, ვინც „საყოვლეთაო ნაციონალურ მოლხენაში“ მიიღო მონაწილეობა. იქვე, იმავე ცესკომ, უნდა განიხილოს ნაცმოძრაობის მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატების - გიორგი ჩაჩანიძისა და მამუკა ახვლედიანის საარჩევნო რეგისტრაციიდან მოხსნის საკითხიც. ნორმალურ და დემოკრატიულ სახელმწიფოში კი თავად კანონდამრღვევ საარჩევნო სუბიექტსაც ზედ მიაყოლებდნენ.

რაც შეეხება თავყრილობის კიდევ ერთ მონაწილეს, გიორგი ბარამიძეს. ალბათ, გახსოვთ, გასულ კვირას პრემიერ-მინისტრი გილაური კატეგორიულად აფრთხილებდა თავისი კაბინეტის წევრებს, ხელი არაფერზე წაგიცდეთო, მანამდე პარლამენტის თავმჯდომარე ბაქრაძეც დაიქადნა, ადმინისტრაციული რესურსის გამოყენებისთვის ყველა ჩინოვნიკს დავსჯითო. ჰოდა, საინტერესოა, რა ზომებს მიიღებენ ბატონი ბარამიძის მიმართ, რომელმაც „კვირის რეპორტაჟის“ ჟურნალისტთან საუბარში არ უარყო, რომ ამ სუფრას მასთან ერთად საარჩევნო ადმინისტრაციის მოხელეებიც ესწრებოდნენ.

დააჭირეთ აქ და ნახეთ სიუჟეტი.


http://forumi.ge/index.php?option=com_cont...&Itemid=177


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 10 2010, 10:47 PM
Post #292


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



დიტო გელოვანი: ცეცხლი 10 თეთრი, ნავთი 5 თეთრი, გინება უფასო

[დიტო გელოვანი. ის, რაც ხდებოდა წინა კვირაში,

„ვერსია“]


„რატომ არ დავლიეთ დილით, რატომ არ დავურტყით პატარა“ - იყვირა უცებ დაბალმა და მაღალს მუცელში ატაკა თავი. მაღალმა ცალი ხელი ქეჩოში ჩასჭიდა, მეორე ხელი კი მოუქნია და ლოყაში ხეთქა. მერე ისევ დაარტყა და ამ დროს ვიღაც გამწარებული დაეძგერა - „ვის ურტყამ, ვის ურტყამ, შე...“ ჩხუბის ეშხში შესულმა მაღალმა არტუროსაც გაულაწუნა და მაშინვე, საშინელი ყვირილით - „მამი, მარჩენალო, მამი!“ - ნორჩი ჯანჯაკომო ქამოქანდა. არეულობით ყველამ ისარგებლა და ვისაც ვისი ჯავრი ჰქონდა, ერთმანეთს დაერივნენ და დიდი, მასობრივი, გრანდიოზული ჩხუბი გაიმართა... მერე ყველაფერი აირია, დიდი უცნაური ამბავი მოხდა – თითოეული მათგანი ყველა დანარჩენის წინააღმდეგ ჩხუბობდა, განურჩევლად ყველას სცემდნენ...
(გურამ დოჩანაშვილი, „სამოსელი პირველი“)

ერთმა სირმა დაჯღაბნა რაღაც სირობა და მივიდა მეორე სირთან – დამიბეჭდეო. დაუბეჭდა – ამ ქვეყანაში ყველაზე დიდი ფული სირობებში კეთდება. მესამე სირმა გაუკეთა პრეზენტაცია. რამდენიმე სირმა ეს სირობა წაიკითხა და ჩათვალა, რომ სწორედ ეს არის თავისუფლება, სხვა სირებმა გაიგეს ეს ამბავი და მიუვარდნენ. ატყდა ჩხუბი და ერთმანეთს სულ სირები ეძახეს, რაშიც ორივე მხარე მართალი იყო. მერე, გაიმართა პირდაპირი ეთერი. სირები იქაც მივარდნენ და მორიგი სირობა მოაწყვეს. დაიწერა უამრავი სირული რეპორტაჟი. არადა, ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ ერთმა სირმა რაღაც დაჯღაბნა, მეორემ დაბეჭდა, მესამემ კი პრეზენტაცია მოუწყო.

შეიძლება ითქვას, რომ სირებმა მიზანს მიაღწიეს. მჯღაბნელ სირს დაერქვა „ახალგაზრდა, სკანდალური მწერალი“; მბეჭდავმა ორი კაპიკით მეტი მოიპოვა; მესამემ კი დასვა კითხვა - „თავისუფლება სირობაა, თუ სირობაა თავისუფლება“. ზოგი ამბობს, თავისუფლება არის სირობაო, ზოგი იძახის, თუ სირი არ ხარ, თავისუფალი ვერ იქნებიო. ანუ, იმ მესამე სირმა – პრეზენტატორმა – წამოიწყო აკადემიური დისკუსია, რაც მის კანტორას მეტ წონას შემატებს პინგვინებისა და მათი მშობლების თვალში.

ყველაფერი იმით დაიწყო-მეთქი, მაგრამ არც მთლად მასეა საქმე. ყველაფერი მოდელირებული „ქრონიკით“ დაიწყო. სამი კვირა ეგ ეყოთ სალაპარაკოდ – ვინ გააკეთა, რატომ გააკეთა, როგორ გააკეთა... რას, სად და როგორ იმსახურებს... ავი ზრახვით მოუვიდათ, თუ – სირობით... საქართველოს ისტორია ორ ნაწილად გაიყო – მოდელირებულ „ქრონიკამდე“ და მოდელირებული „ქრონიკის“ შემდეგ. ეს იყო გასულ კვირამდე. გასულ კვირაში ჩვენი ისტორია კიდევ უფრო დანაწევრდა – ფარნავაზიდან მოდელირებულ „ქრონიკამდე“, მოდელირებული „ქრონიკიდან“ „საიდუმლო სირობამდე“ და „საიდუმლო სირობიდან“ დღემდე, ხვალამდე და, როგორც მინიმუმ, 30 მაისამდე, ანუ არჩევნებამდე. ჰო, კიდევ, იყო დისკუსიები იმის შესახებ, უნდა გამოცხადდეს თუ არა 6 მაისი პოლიციის დღედ.

ასეა თუ ისე, ის ადამიანები, რომლებიც საკუთარ თავს პოლიტიკოსებს და პოლიტიკურ ოპოზიციას უწოდებენ, საუბრობენ ყველაფერზე - პოლიტიკის გარდა, ყველაფერზე - არჩევნების გარდა. „კავკასიაში“ მომხდარი სირობა კიდევ რამდენიმე დღე ეყოფათ სალაპარაკოდ და შემდეგ სხვა თემებზე გადაერთვებიან. თემები ბევრია – ამ ქვეყანაში უამრავი სირობა ხდება.

ყოველ შემთხვევაში, ერთი რამ დანამდვილებით შეიძლება ითქვას. ის ბიჭი, სირობის ავტორი, მიზანმიმართულად და მეთოდურად ახორციელებს თავის გეგმას – მოიპოვოს დევნილის სტატუსი და იცხოვროს ლაღად, ბედნიერად და მუქთად რომელიმე ისეთ ქვეყანაში, სადაც ყველა გამოკითხვებით ბრიტნი სპირსი პირველ ადგილზეა, ხოლო ჯენის ჯოპლინი ასეულშიც არ შედის.

და, მაინც, ვფიქრობ, რომ კითხვა - „თავისუფლება სირობაა, თუ სირობაა თავისუფლება?“ - არის ლეგიტიმური კითხვა, რადგან ჩვენში თავისუფალი მხოლო ის არის, ვინც ხელისუფლებაშია ან ხელისუფლებასთან არის დაახლოებული. 20-წლიანი გამოცდილება გვიჩვენებს, რომ ხელისუფლებაში მხოლოდ სირობით მოდიან. არა მხოლოდ საკუთარი სირობით. გადამწყვეტი მნიშვნელობა, საბოლოო ჯამში, მაინც ამომრჩევლის სირობას ენიჭება. სირობას, ვირობას...

გასულ კვირაში ხმა გავრცელდა, ძმებმა გაჩეჩილაძეებმა რესტორანში იჩხუბესო. ეს ხმები მაშინვე უარყო გოგა ხაინდრავამ – რა ჩხუბი, რის ჩხუბი?! მაგრად ვიქეიფეთ, სერიოზული დრო გავატარეთ, ვიცინეთ, ვიხითხითეთ, ვილაღობეთ და ვიგალობეთო. მოკლედო, ეგეთი დრო კარგა ხანია არ მიტარებიაო. ამას იმიტომ ვყვები, რომ იმ დროს, როცა გოგა ხაინდრავა ბადექონში შემწვარ ღვიძლს მიირთმევდა, საქართველოს მოქალაქეები ქვეშ ისვრიდნენ. რამდენიმე დღის შემდეგ, როდესაც სააკაძის მოედნიდან პოლიციის მთავარი სამმართველოსკენ დაგეგმილი მსვლელობა ხალხის სიმცირის გამო ჩაიშალა, როგორც მითხრეს, ხაინდრავამ სულ „ჩასვრილები“ ეძახა იმ ხალხს, ვინც სააკაძის მოედანზე არ მივიდა.

იმ ღამეს ზვიად ძიძიგური სახლში მთვრალი დაბრუნდა და საფიქრებელია, რომ ბოღმიან ვახტანგურებს ხაინდრავასთან ერთად მიირთმევდა. ღვინოს, რა თქმა უნდა, ცვრიან მწვადებს აყოლებდნენ. ანუ: ერთმა ჩასვრილმა სუფრა გაუწყო, მეორე ჩასვრილმა ღვინო ჩამოუსხა, მესამე ჩასვრილმა მწვადი შეწვა, მეოთხე ჩასვრილმა ყანწები შემოუტანა... სკამებზე იდგნენ და ისე ამბობდნენ ჩაუსვრელების, ანუ საკუთარ სადღეგრძელოს. შემდეგ, ჩასვრილმა დამლაგებლებმა სუფრა აალაგეს, ხოლო ჩასვრილმა ტაქსისტებმა ჩაუსვრელი კლიენტები სახლებში ჩამოარიგეს. სუნი იდგა, მაგრამ მაინც მაგარი დრო გაატარეს. დილიდან დაღლილები იყვნენ...

აქცია დილიდან დაიწყო. ვანო მერაბიშვილს პოლიციის აღლუმს არ ჩავატარებინებთო. იქით აღლუმი ტარდებოდა, აქეთ ქვებს ისროდნენ. აღლუმი ჩატარდა, დადგა ჟამი ქვათა შეკრებისა.

კითხვა: რა სარგებლობა მოაქვს მოდელირებულ „ქრონიკას“, პოლიციის აღლუმს და „საიდუმლო სირობას“?
პასუხი: პოლიტიკოსებს აძლევს საშუალებას, ისაუბრონ ყველაფერზე პოლიტიკის გარდა.

კითხვა: რა სარგებლობა მოაქვს მამალს?
პასუხი: ჩინჩლავს.

კითხვა: რა სარგებლობა მოაქვს მიშას?
ნიუს-პასუხი: «საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი კოსტა-რიკაში, სან-ხოსეში კოსტა რიკის პრეზიდენტის ლაურა ჩინჩილა მირანდას ინაუგურაციას დაესწრო. მიხეილ სააკაშვილი იყო ერთადერთი პრეზიდენტი, სამხრეთ ამერიკის ქვეყნების პრეზიდენტების გარდა, ვინც ინაუგურაციაზე იყო მიწვეული. საქართველოს პრეზიდენტი კოსტა რიკის ახალ პრეზიდენტთან, ჰონდურასისა და გვატემალას პრეზიდენტებთან და სხვა სახელმწიფო მეთაურებთან საქმიან ვახშამზე იყო მიწვეული. შეხვედრებისას პრეზიდენტებს შორის საუბარი ესპანურ ენაზე მიმდინარეობდა. გვატემალას პრეზიდენტი ახლახან იმყოფებოდა მოსკოვში, სადაც მას სამხრეთ-ოსეთისა და აფხაზეთის აღიარება სთხოვეს. ქართული დელეგაცია ასევე იმყოფებოდა სამხრეთ ამერიკის რეგიონში დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების მიზნით. როგორც ცნობილი გახდა, საქართველოს საელჩოები ბრაზილიასა და მექსიკაში გაიხსნება“.

ახლავე დანამდვილებით შეიძლება ითქვას, რომ საელჩოები აუცილებლად გაიხსნება. საელჩოები ყველგან გაიხსნება, სადაც კარგად ჭამენ და კარგად ჩინჩლაობენ. საელჩოებს გახსნის მიშა და შემოწმების მიზნით ხშირ-ხშირადაც ჩააკითხავს. არ ვიცი, როგორ გამოიყურება ლაურა ჩინჩილა მირანდა. როცა ვნახავ, მაშინ გეტყვით, გაიხსნება თუ არა საქართველოს საელჩო კოსტა რიკაში და მხოლოდ ამის შემდეგ შევძლებთ გავცეთ პასუხი კითხვას - „რა სარგებლობა მოაქვს ჩინჩილას“.

კოსტა რიკამდე მიშა ვატიკანში იმყოფებოდა. კაცმა რომ თქვას, მიშას სულაც არ ეხატება გულზე ანაფორიანი ხალხი, მაგრამ ბენზინი უთავდებოდა და სადმე ხომ უნდა დამჯდარიყო? თან, ვინ მიიღებდა სასულიერო პირის გარდა? ბენედიქტე რომელიღაცა მიშას მამაშვილურად არიგებდა, ხოლო მიშა, როგორც სჩვევია, ჩუმად ქირქილებდა, წირვაზე როგორ დაგეძინაო. ეგეთია მიშა – მაკვარანცხი.

ერთი მაკვარანცხული ამბავი ცენტრალურ საარჩევნო კომისიას შეეხება. 30 მაისის არჩევნებში ამომრჩევლების მარკირება ინდური სითხით მოხდება. როგორც ცესკოში აცხადებენ, სითხე იქნება ჯანმრთელობისთვის უსაფრთხო. აი, თურმე, რატომ გვაჭმევდნენ ამდენ ხანს ინდურ ხორცს. ახლა, როცა მსოფლიო ჩემპიონატი ახლოვდება, უკვე ვხვდები, რატომ გვაჭმევდნენ ბრაზილიურ ხორცს – ბრაზილიას რომ ვუქომაგოთ. საელჩოსაც იმიტომ ხსნიან. თუმცა ჩემზე ეგეთი რამეები არ მოქმედებს. ჰოდა, ეგეთი რაღაცეები რომ არ მოქმედებს, ე.ი. ინდურმა სითხემ შეიძლება რაღაც საზიზღრობა შემყაროს და ახლა ვზივარ და ვფიქრობ, წავიდე არჩევნებზე თუ არ წავიდე. ინდური სითხე, თორემ სხვა მხრივ ყველაფერი წესრიგშია – იდეოლოგიურად გამართული პოლიტიკური ორგანიზაციები, პოლიტიკურად გაწონასწორებული ლიდერები, ერისა და ქვეყნის სიყვარულით გაჟღენთილი საარჩევნო პროგრამები, სიყვარული, ურთიერთპატივისცემა, სისუფთავე და სიმეტრია. კინაღამ გამომრჩა წარსულის პატივისცემა და ასაკოვანი ხალხის დაფასება.

ასაკოვანი ხალხის დაფასების მაგალითი თარგამაძის დაჯგუფებამ მოგვცა, რომელმაც ვანის რაიონში დეპუტატობის კანდიდატად 95 წლის მოხუცი, მიხეილ ხარძეიშვილი დაასახელა. ბატონი მიხეილ ხარძეიშვილი ბატონ გიორგი თარგამაძის ძველი და ერთგული თანამებრძოლია. მისი საარჩევნო ლოზუნგია „გაზი 10 თეთრი, დენი 5 თეთრი, წყალი უფასო“. ასევე, ბატონი მიხეილ ხარძეიშვილი ვანელებს პირდება ვანიდან ევროკავშირის წევრ ერთ-ერთ ქვეყანაში გატაცებული ოქროს საწმისის დაბრუნებას. „როდესაც იაზონი თავისი „არგოთი“ ვანს მოადგა, უკვე კარგად შეღერებული ჭაბუკი ვიყავი, მაგრამ უფროს-უმცროსობის კოლხური წესი უფლებას არ მაძლევდა ჩავრეულიყავი. ეს რომ არა, ოქროს საწმისი დღემდე ვანში იქნებოდა“ - ამბობს 95 წლის ბ-ნი ხარძეიშვილი, რომელიც სათუთად ინახავს ორფეოსის მიერ მისთვის ნაჩუქარ „გიბსონის“ ფირმის ელექტროგიტარას.

ეგეთ რამეებს რომ ვუსმენ და ვკითხულობ, თავში ასეთი აზრი მომდის: „ცეცხლი 10 თეთრი, ნავთი 5 თეთრი, გინება უფასო“.

რამდენიმე დღის განმავლობაში თბილისში იმყოფებოდნენ „ეძინაია რასიას“ წევრები, რომლებიც სასტუმრო „ვეძისში“ კონსპირაციის ყველა წესის დაცვით ცხოვრობდნენ. კონსპირაცია მხოლოდ ერთხელ დაარღვიეს – ოკუპაციის მუზეუმის კედელზე ოკრობოკრო ასოებით დააწერეს „ვოვა+ზურაბ“. მათი თბილისში ყოფნაც მხოლოდ ამის შემდეგ გამომჟღავნდა. ტურისტები ვართო – ირწმუნებოდნენ, მაგრამ რომელ რუს ტურისტს ჩამოაქვს ვეტერანებისთვის 500 საჩუქარი და 40 მედალი?

ისე, თავიდან 41 მედლის წამოღება ჰქონდათ გადაწყვეტილი, მაგრამ შემდეგ გაირკვა, რომ ბ-ნი მიხეილ ხარძეიშვილი კახეთის 1812 წლის აჯანყებაში მონაწილეობდა და 41-ე მედალი აღარ წამოიღეს. რუსების ჯგუფს ელიზავეტა აგამანიანი ხელმძღვანელობდა. ესეც შენი სომხური ლობი.

სამაგიეროდ, ქართველების დელეგაციას მოსკოვში ხელმძღვანელობდა ნინო ბურჯანაძე და ეს სულაც არ არის შემთხვევითი. როგორც ამბობენ, ენკავედეს აგენტი, ანზორ ბურჯანაძე ფაშისტ დამპყრობლებს ფქვილით ამარაგებდა, ჰიტლერელები იმ ფქვილისგან გამომცხვარ პურს ჭამდნენ და ვერმახტში მასობრივად იყო გავრცელებული კოლიტი, გასტრიტი, ფაღარათი, ყაბზობა, ჭიები (იმიტომ იყო გერინგი გამხდარ-გაჩხიკინებული). ყოველივე ამან დამპყრობლებში ჩაკლა მებრძოლი სული. ქანთარიამ რაიხსტაგზე დროშა რომ აღმართა, ეს მერე იყო - სულ ბოლოს.

მოსკოვში ნოღაიდელიც იყო. დაღლილი ჩავიდა და დასვენებული დაბრუნდა. სააკაშვილი ამერიკიდან დაღლილი დაბრუნდა და კოსტა რიკაში დასასვენებლად გაემგზავრა. თუმცა, როგორც ზემოთ აღვნიშნე, კოსტა რიკამდე იყო ვატიკანი, ვატიკანამდე ბათუმი, ბათუმამდე ქუთაისი და ქუთაისამდე მისაქციელი. ქუთაისში საცურაო აუზი გახსნა, მაგრამ არ გახსნა ონკანი. მაგას დამსახურება უნდაო. მისაქციელში ინდივიდუალური მრიცხველების დაყენებას დაესწრო. მიშამ თქვა, კომუნალური მრიცხველი მეზობლებში დავას იწვევდაო. სხვათა შორის, ნაციონალურ მოძრაობას და ოპოზიციის ერთ ნაწილს დღემდე საერთო მრიცხველი აქვთ. ამაზეა, რომ დავობენ, თორემ გასაყოფი არც არაფერი აქვთ. მოკლედ, მიშამ მრიცხველი გახსნა, მაგრამ რუბილნიკი ისევ ჩამოწეული დატოვა. დამსახურება უნდაო – დაუბარა.

თინა ხიდაშელმა დაიმსახურა და კონსერვატორებმა მის სასარგებლოდ თავისი კანდიდატურა მოხსნეს. ხიდაშელის რეაქცია უცნობია. სავარაუდოდ, მისი რეაქცია ასეთი იქნებოდა: „კანდიდატი, თორემ, ბებიამაგათისამ...“ კუკავა ამაყი იყო: „ეს „ეროვნული საბჭოს“ ცალმხრივი პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა, რომელიც იმ მოტივით იქნა მიღებული, რომოპოზიცია არ დაზარალდეს და ერთმანეთს კონკურენტუნარიანი კანდიდატურები არ დაუპირისპირონ“. კუკავას ამ განცხადებაზე ხიდაშელის რეაქცია უცნობია. სავარაუდოდ რეაქცია იქნებოდა ასეთი:„კონკურენტუნარიანი, თორემ, ბებიამაგათისამ...“

როგორც გასულ კვირაში გაირკვა, არჩევნებში მონაწილეობას უმისამართო ამომრჩევლებიც მიიღებენ. უმისამართო ამომრჩევლის რაოდენობა სულ 12 ათასს შედგენს. 2000 – რეგიონებში, 10 ათასი – თბილისში.

მინდა გითხრათ, რომ არჩევნებში მონაწილეობას მიიღებენ უსინდისოებიც და უტვინოებიც, უსულგულოები და უნამუსოები, უენოები... უუუუუუუ!!!

უუუუუუუუ-ზე გამახსენდა. მელაანს და ჭანდარს მგლები შეესივნენ. „მტაცებლები პირდაპირ ეზოებში შემოდიან. რამდენიმე დღის წინ ხბო შეჭამეს, შალვა აკოფაშვილს ქათმები შეუჭამეს“ - აცხადებს მელაანის მკვიდრი ზინა ირომაშვილი. „ვიცით ამ პრობლემის შესახებ“ - ამბობს გურჯაანელი ჩინოვნიკი შალვა პეტრუზაშვილი. თუ მელაანში მგლებმა აკოფაშვილის ქათმები შეჭამეს, ჭანდარში არ დაინდეს სარქისაშვილების 21 (აჩკო) ცხვარი. ერთადერთი, რაც მოსახლეობას ამშვიდებს, არის ის, რომ შალვა პეტრუზაშვილმა ყველაფერი იცის.

მე ის ვიცი, რომ მგლები მელაანს მას შემდეგ გაუთამამდნენ, რაც თბილისში მელაანის ქუჩას ჯორჯ დაბლიუ ბუშის სახელი ეწოდა. ჯერ სად ხართ – მალე მგლები სახლებში შემოგვივარდებიან, ხუთიანი შემოხაზეთო.

არა, არა... ამის ატანა უკვე შეუძლებელია. კიდევ კარგი, საქართველოში ჯერ კიდევ ჩქეფს კულტურული ცხოვრება. გასულ კვირაში თბილისში მოდის კვირეული მოეწყო. მონაწილეობდნენ დიზაინერები მოდის ისეთი კანონმდებელი ქვეყნებიდან, როგორებიცაა ყაზახეთი, სომხეთი, აზერბაიჯანი და უკრაინა. განსაკუთრებული მოწონება დაიმსახურა ქართველი დიზაინერების მიერ შექმნილმა მოსირმულმა ტანსაცმელმა. მოდის სამყაროში ყველამ იცის, რომ ქართველები სირმების სპეციალისტები ვართ. მთავრობა, პარლამენტი და ოპოზიცია სულ მოსირმულები არიან.

ჰოდა, ამის მერე რა გასაკვირია, რომ შემოდგომისთვის დაგეგმილ მუსიკალურ ფესტივალს „სირინოზი 2010“ ჰქვია!

სტატისტიკის დეპარტამენტს ერთ დროს ვინმე ბროლაძე ხელმძღვანელობდა და ბროლის ნაკეთობებს ითვლიდა. მან წარმატებით შეასრულა მასზე დაკისრებული მოვალეობა. მის ნაცვლად დანიშნეს ვინმე სირაძე. მას სირების რაოდენობა უნდა დაეთვალა. „არა, ძმაო, მაგდენი თვლა მე არ ვიცი“ - უთქვამს სირაძეს და გზისთვის ბარაქა დაუყრია. ახლა ვინ ხელმძღვანელობს სტატისტიკის დეპარტამენტს, არ ვიცი, მაგრამ წესით და რიგით, პრობლემატიკიდან გამომდინარე მისი გვარი ან ჭუჭულაშვილი იქნება, ან შაყულაშვილი.

მოკლედ, ეგეთი კვირა იყო. ცუდი კვირა. ტრადიციულად.

რ.დ.ა.(რამ დაგასირათ, ადამიანებო) - რამ გაგაგიჟათ, ადამიანებო, - ისევ ყვიროდა ალექსანდრო, - ბოლოსდაბოლოს, თქვენ ხომ აქ გასართობად მოხვედით, ადამიანებო!
(გურამ დოჩანაშვილი, „სამოსელი პირველი“)

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10765
12:25 10.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
tavisupleba
post May 12 2010, 10:32 AM
Post #293





Guests



მონიშნულის ციტატაში ჩასმა




12 მაისს რადიო თავისუფლების დილის გადაცემის სტუმარი იყო ნინა ხატისკაცი, ”საერთაშორისო გამჭვირვალეობა - საქართველოს” პროგრამების დირექტორი.

View the full article
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 12 2010, 11:50 AM
Post #294


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



ვაჟა ადამია: “მიხეილ სააკაშვილმა შეხვედრა მთხოვა“

[ნინო მიქიაშვილი]


ოთხწელიწადნახევრიანი პატიმრობის შემდეგ, “მერაბ კოსტავას საზოგადოების“ თავმჯდომარემ ვაჟა ადამიამ პირველი ინტერვიუ პრესა.გე–ს მისცა, რომელშიც იგი საპყრობილეში გატარებულ პერიოდზე; 2007 წლის 25 დეკემბერს, “მერაბ კოსტავას საზოგადოების“ მიერ გავრცელებული, ხელისუფლების მხარდამჭერი, სკანდალური განცხადების მიზეზებზე საუბრობს და იმ ფაქტებსაც ასახელებს, რის გამოც თავს პოლიტპატიმრად მიიჩნევდა.

რას აპირებთ, როგორ გააგრძელებთ ცხოვრებას?
ვაჟა ადამია: - რაღაც ახალს არ ვაპირებ, ვინაიდან პოლიტიკური ცხოვრებისა და მოღვაწეობისთვის თავი არ დამინებებია. თავისუფლებაშეზღუდული გახლდით, თორემ, შრომის შესაძლებლობა მქონდა და ვშრომობდი – ვთანამშრომლობდი გაზეთ “სარანგთან“; თვალ–ყურს ვადევნებდი ქვეყანაში შექმნილ პოლიტიკურ ვითარებას; ვმუშაობდი წიგნზე – “ერის სინდისი“, რომელიც გასული წლის 26 მაისს, მერაბ კოსტავას 70 წლის იუბილეს მივუძღვენით; ვეცნობოდი პრესას; “მერაბ კოსტავას საზოგადოების“ ხელმძღვანელ ორგანოს - გამგეობას ჩემს თვალსაზრისს ვუზიარებდი და ეს ყველაფერი ჩემი ადვოკატის, მაკა გოგოხიას მეშვეობით ხდებოდა, რომელიც ამავდროულად ჩვენი საზოგადოების წევრია, მას კვირაში ორჯერ ვხვდებოდი.

ოთხწელიწადნახევრიდან საკანში მარტო რამდენ ხანს იყავით?
– პატიმრობის ბოლო 2 წელი მარტოობაში გავატარე.

რა იყო თქვენი წამების ყველაზე მწვავე ფორმა? “მერაბ კოსტვას საზოგადოება“ თქვენი წამების ირგვლივ ინფორმაციას დროდადრო ავრცელებდა.
– 2009 წლის აგვისტოდან კედლებზე კაკუნი და საკანში წყლის ჩამოშვება დაიწყეს, რაც პატიმრობის ბოლომდე გაგრძელდა. წარმოიდგინეთ, 24–საათიანი კაკუნი, რითაც დღე და ღამე ძილისა და ლიტერატურასთან მუშაობის საშუალებას გისპობენ. მანამდე პროვოკაციები მომიწყვეს და ხულიგნობის მუხლით საქმეც კი აღძრეს – ამათმა (ხელისუფლების პრესა.გე) ერთ–ერთმა მსტოვარმა, ჩემი მისამართით ხანგრძლივად იბილწსიტყვავა, შემდეგ კედელს თავი მიარტყა, წაიქცა. აი, ამის გამო აღძრეს საქმე, რომელიც შემდეგ შეწყვიტეს.

ვიდრე რუსთავში გადამიყვანდნენ, ორთაჭალის მეხუთე იზოლატორში გახლდით, სადაც ჩემი სიცოცხლის ხელყოფის მცდელობა იყო – ადმინისტრაციასთან მოთანამშრომლე პატიმრებმა გამაკავეს და ჯორკოთი სცადეს ჩემი მოკვლა. იმდენი მოვახერხე, რომ ჩემი მოსახვედრი ერთ–ერთ იმათთაგანს ბეჭებში ისეთი ძალით მოხვდა, რომ ფეხზე 1 კვირა ვერ ადგა. ამ ინცინდენტის შემდეგ პროვოკატორი საკნიდან გაიქცა, რაც იმის მიმანიშნებელია, რომ დავალებას ასრულებდა.

მსგავსი ფაქტი მანამდეც მოხდა, მაგრამ ვერაფერი მომიხერხეს, რადგან ღმერთმა მიშველა და ფიზიკურადაც მოვახერხე წინააღმდეგობის გაწევა, ისე, რომ დიდი ტრამვები არ მიმიღია. ინცინდენტის გამეორების შემდეგ რუსთავში გადამიყვანეს.

რადგან ძალადობით საწადელს ვერ მიაღწიეს, რუსთავში სხვა სახის პროვოკაციებს მიმართეს, საქმე ხულიგნობის მუხლით აღძრეს, რათა ხალხს დაეჯერებინა, რომ 2005 წელს, ხულიგნობის მუხლით შემთხვევით არ ვიყავი გასამართლებული. თავს იმითღა ვიმშვიდებდი, რომ მერაბ კოსტავაც ხულიგნობის მუხლით იყო გასამართლებული.

დაწვრილებით აღარ მოვყვები წამების იმ ფორმაზე, რომელიც გამოიხატა სასჯელის შეუსაბამო პირობებში მოხდით; საქართველოს სასჯელაღსრულების სისტემაში დღეს 4 რეჟიმი არსებობს. მე განმისაზღვრეს ყველაზე მსუბუქი - საერთო რეჟიმი, ამის მიუხედავად, კანონის სრული იგნორირებით, პატიმრობის ბოლო 3 წელი გავატარე საპყრობილის ყველაზე მკაცრ პირობებში – ბაგურ კვებაზე, გასასუქებლად დაყენებული პირუტყვის პირობებში ვიყავით რუსთავის N6 მკაცრი რეჟიმის საპყრობილეში მყოფნი.

თავს თვლით პოლიტპატიმრად და თქვენი საზოგადოებაც ასე მიიჩნევს, ხომ?!
– რასაკვირველია და ალბათ ამის მიზეზიც გაინტერესებთ. მიხეილ სააკაშვილი პრეზიდენტად (პირველი ვადით) ახალი არჩეული იყო, როცა განაცხადა: – “ის არაკაცები, ვინც ცხინვალში იბრძოდნენ, ყველანი უნდა დავაპატიმროთ. მე კონტროლზე ამყავს ეს საქმე.“ ამ განცხადების შემდეგ პროცედურა მეორე დღესვე დაიწყო – ჯერ პროკურორი მეწვია, შემდეგ გორის პროკურატურაში დამიბარეს.

კონკრეტულად რა აინტერესებდა პროკურატურას?
– პროკურატურა ერთი ეპიზოდით დაინტერესდა, რის გამოც შევარდნაძის მხარე “მერაბ კოსტავას საზოგადოებისკენ“ ქვას და ტალახს ისროდა – ეს ეხებოდა.

ქალაქ ორჯონიკიძიდან ცხინვალისკენ მომავალ, 40 ოსი მეომრის დაღუპვას, რის გამოც შევარდნაძისტმა დეპუტატებმა სახე დაიხოკეს. მათ არ შეუცხადებიათ, ოსებმა რვა ქართველი რომ წამებით მოკლეს, რომელთა ცხედრები გორის პროზექტურაში მივასვენეთ. სწორედ ქართველების წამების ამ კონკრეტულ ფაქტს მოჰყვა, ის, რითაც რამდენიმე წლის შემდეგ, საქართველოს პროკურატურა დაინტერესდა.

“მერაბ კოსტავას საზოგადოებამ“ დიპლომატიურ კორპუსს სპეციალური განცხადებით მიმართა, იმის შესახებ, რომ უმიზეზოდ გვერჩოდნენ, რის შემდეგაც გამოძიების პროცესი შეფერხდა და შემდეგ საერთოდ დაგვანებეს თავი, მაგრამ მოგვიანებით ჩემს ეზოში მომიწყვეს ის პროვოკაცია, რომლის შედეგადაც ციხეში ოთხწელიწადნახევარი გავატარე.

ცოტა უკან დავბრუნდები – მიხეილ სააკაშვილის საჯარო განცხადებას წინ უძღვოდა ჩემთან მიმართებაში გაკეთებული კონკრეტული შეთავაზებები, ასევე კონკრეტული პირებისგან. როდესაც ეს ბიჭები შევარდნაძეს ოპოზიციაში ჩაუდგნენ, ზურაბ ჟვანიამ, რომელიც იმჟამად პარლამენტის თავმჯდომარე იყო, ერთ–ერთი დეპუტატი გამოგზავნა, რომელიც დღესაც აქტიურ პოლიტიკაშია და რომლის ვინაობის საგაზეთოდ დასახელებისგან თავს ვიკავებ.

ზურაბ ჟვანიამ მისი პირით შემომითვალა: “ასე გაფხეკილები რომ ხართ, “მერაბ კოსტავას საზოგადოებას“ ერთი გროშიც რომ არ გაბადიათ, ვაჟამ ერთი დამირეკოს და ყველაფერი იქნება“. როგორც მომიტანეს ამბავი, სიტყვა–სიტყვით იმას ვამბობ და ამაზე საჯაროდ პირველად ვყვები. ზურაბ ჟვანია ძალიან გამოცდილი პოლიტიკოსი იყო; მას არ დავურეკე, რადგან გამოუცდელი, არც მე ვარ და ჩემი სატელეფონო ზარი შემოთავაზებულზე თანხმობა იქნებოდა.

ზურაბ ჟვანიამ იგივე ადამიანი მეორედ გამოგზავნა – “ სიორიძეს და ჩხარტიშვილს ყველაფერი მზად აქვთ, ვაჟას რა მოუვიდა, რომ ერთს არ დამირეკავსო?!“

არც გიცდიათ გარკვევა, რა უნდოდა, რას გთავაზობდათ და სანაცვლოდ რას მოიტხოვდა?
– რასაკვირველია, არა. მოგვიანებით მიხეილ სააკაშვილმა, ჩვენი საზოგადოების წევრის მეშვეობით (რომელიც ერთ–ერთი ქალაქის გამგებელი იყო), შეხვედრა მთხოვა. იძულებული გავხდი მიხეილ სააკაშვილთან შეხვედრაზე უარი მეთქვა.

ეს როდის ხდებოდა?
– მაშინ, როცა შევარდნაძის წინააღმდეგ საპროტესტო აქციების ტალღა თითქმის პიკს აღწევდა. ზურაბ ჟვანიამ ორჯერ ფაქტიურად ფული შემომთავაზა და მიხეილ სააკაშვილთან შეხვედრას ამიტომ არ დავთანხმდი.

და რას გთავაზობდათ სააკაშვილი?
– არაფერს არ მთავაზობდა, მხოლოდ შეხვედრას მთხოვდა. ეს იყო ძალიან დაჟინებული თხოვნა. არ შევხვდი, რადგან დამრჩა შთაბეჭდილება, რომ ის ზურაბ ჟვანიას ერთგული თანამებრძოლი, მასთან დაახლოებული პირი იყო. მიხეილ სააკაშვილს მანამდე ერთხელ, ზურაბ ჟვანიას კაბინეტში შევხვდი, როდესაც მე და ირაკლი წერეთელი ცალკე ვაპირებდით ნატო-ს იუბილეს აღნიშვნას; ზურაბ ჟვანიას უნდოდა ეს ღონისძიება პარლამენტში მათთან ერთად ჩაგვეტარებინა, რადგან თავად ამას დამოუკიდებლად ვერ გააკეთებდნენ, თუნდაც თავიანთი პოლიტიკური შეხედულებების გამო. ჩვენთან უნდოდათ შემოერთება – დომინანტი ჩვენ ვიქნებოდით და ისინი – ასე ვთქვათ, მოტმასნილები.

სწორედ ამ შეხვედრისას დატოვა მიხეილ სააკაშვილმა ჩემზე ისეთი შთაბეჭდილება, რომ ის იყო ზურაბ ჟვანიას ძალიან ახლო და ერთგული თანამებრძოლი. ამიტომ არ შევხვდი, ვიფიქრე, რომ ეს შესაძლოა, ზურაბ ჟვანიას შემოთავაზებების გაგრძელება იყო; ფაქტია, რომ ზურაბ ჟვანიას მიერ ფულის შემოთავაზებას მოჰყვა მიხეილ სააკაშვილის დაჟინებული თხოვნა, შეხვედრის თაობაზე.

ასე ვთქვათ, თაფლაკვერზე, რომ უარი ვთქვი, მათრახი გადმოგვკრეს – პარალელური სტრუქტურა შექმნეს და თან, საპროტესტო აქციებზე აცხადებდნენ, რომ “მერაბ კოსტავას საზოგადიება“ მათთანაა. თუ იმ დროის მიტინგების ჩანაწერებს ნახავთ, ყოველ აქციაზე გაიძახიან – “მერაბ კოსტავას საზოგადოება“ ჩვენთან არისო“. ჩვენი საზოგადოებიდან 15 წლის წინ გარიცხული წევრები ერთი–ორჯერ სიტყვითაც კი გამოიყვანეს, რათა შთაბეჭდილება შეექმნათ, თითქოს ჩვენ მათ გვერდში ვედექით.

რას იტყვით ინცინდენტზე, რომლის შემდეგ საპყრობილეში იჯექით?
– თელასის თანამშრომლებმა უსაფუძვლოდ შეადგინეს აქტი და გამოწერეს 500–ლარიანი ჯარიმა, ჩემს ძმას განუცხადეს – “ჩვენ აქტს დავწერთ და მერე თქვენ იმართლეთ თავიო“. ამაზე შელაპარაკება მოუხდათ და ჩემი ძმა 6–მა თელასელმა სასტიკად სცემა. დამირეკეს და ვითარების გასარკევად მივედი. ჩემს ეზოში 16 თელასელი დამხვდა. სად გაგონილა 16 თელასელი მიდიოდეს ერთ აბონენტთან?! რომ ვკითხე რა ხდება–მეთქი, შენ ვინ ხარო, ძალიან უხეშად მომმართეს და ცემა დამიწყეს, რასაც ერთ–ერთი მათგანი ასეთი მითითებებით ხელმძღვანელობდა – “ჩაკალით, მოკალით, ჩაქოლეთ!“ ამ პროცესს პედაგოგიკის ინსტიტუტის თანამშრომლები გაოგნებულები უყურებდნენ – ასეთი საშინელი გინება ცხოვრებაში არ გაგვიგიაო.

იძულებული გავხდი ტაბელური იარაღი ამომეღო. ერთი გავისროლე ჰაერში, მაგრამ ამან ისინი ვერ შეაჩერა – “მაგ მსროლელი არ არის, მოკალითო“ და იარაღის წართმევა დამიპირეს. ამიტომ, იძულებული გავხდი პროვოკაციის ხელმძღვანელი ფეხში მსუბუქად დამეჭრა. რომ წაიქცა, მერე გაჩერდნენ. პოლიციას თავად გამოუძახეს, მათ განყოფილებაში გავყევი, საიდანაც ქალაქის მთავარი სამმართველოს წინასწარი დაკავების იზოლატორში გადამიყვანეს, სადაც აშკარად გამოჩნდა, რომ ამ მიზანმიმართულ პროვოკაციაში ხელისუფლება იყო ჩარეული – მერაბიშვილი მოდისო და ყირაზე დადგა მთელი სამმართველო...

აგვიხსენით სად არის ლოგიკა იმაში, რომ ერთის მხრივ ამბობდით პოლიტპატიმარი ვარ, ციხეში მაწამებდნენო და მეორეს მხრივ, ხელისუფლებას მხარდაჭერას უცხადებდით? იმ საჯარო განცხადებას ვგულისხმობ, რომლითაც 7 ნოემბრიდან 1 თვის თავზე “მერაბ კოსტავას საზოგადოებამ“ მხარდაჭერა ხელისუფლებას გამოუცხადა.
– ლოგიკა არის ჩვენს განცხადებაში და თუ იმ განცხადბას ადამიანი ყურადღებით გადაიკითხავს, ამაში ადვილად დარწმუნდება. ”მერაბ კოსტავას საზოგადოება“ კონიუნქტურას არ ჰყვება. ჩვენ მაშინ, ისევე, როგორც ყოველთვის, არა პარტიული, არამედ მხოლოდ და მხოლოდ ქვეყნის ინტერესებიდან გამომდინარე ვმოქმედებდით.

იმ განცხადებაში არ უარგვიყვია ყოველივე ის, რაშიც ერი ხელისუფლებასა და პრეზიდენტს ადანაშაულებდა. მაგრამ აი, ამ დესტრუქციული ოპოზიციის შესახებ, რომელსაც რატომღაც ერი, ბერი და მედიასაშუალებები რადიკალურ ოპოზიციას უწოდებთ, იმ განცხადებაში ჩვენ ვამბობთ, რომ ისინი უარესი დამნაშევეები არიან და რომ ხელისუფლების სათავეში მათი მოსვლა, ქვეყანას განუზომლად უფრო დიდ ტრაგედიას მოუტანს.

რა დააშავა ისეთი ოპოზიციამ, რომ ხელისუფლების მიერ ჩადენილ დანაშაულს უთანაბრებთ?
– პოლიტიკოსი იმიტომ გქვია, რომ ანალიზის გაკეთება შეძლო, რათა წინ გაიხედო. მაშინ ისე აძაგებდნენ ხელისუფლებას, რომ ჩვენი პოზიცია ბევრისთვის ძნელად აღსაქმელი აღმოჩნდა, მაგრამ, ორწელიწადნახევარი გავიდა და აღმოჩნდა, რომ ჩვენ არ შევმცდარვართ – რადიკალურად მიჩნეული ოპოზიციის წარმომადგენლებმა პუტინის კარი იმდენად აატალახეს, რომ ჟირინოვსკის ათქმევინეს – “რატომ ჩამოდიან აქ, ამით ხომ არცხვენენ ქართველ ერსო?!“ ამასაც ვაჟა ადამია ხომ არ ამბობს?! დღეს ყველა თვალნათლივ ხედავს, რომ რადიკალურ ოპოზიციად მიჩნეულნი, ჩვენი ქვეყნისთვის ხელისუფლებაზე განუზომლად მეტ საფრთხეს წარმოადგენენ.

ჩვენ მხარი ხელისუფლებას იმიტომ დავუჭირეთ, რომ ამით ხალხისთვის ხაზგასმით გვეთქვა – ხელისუფლება, რომელსაც ერისა და ქვეყნის წინაშე ამდენი ცოდვა აქვს ჩადენილი, განუზომლად ნაკლები უბედურებაა, ვიდრე ეს ოპოზიცია! აი, ეს ეწერა იმ განცხადებაში და დღეს ფაქტი სახეზეა, რომ ჩვენ არ შევმცდარვართ!

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10823
19:26 11.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 12 2010, 11:52 AM
Post #295


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



სააკაშვილის პროგრამა პირველკლასელების ფსიქიკაზე ნეგატიურად იმოქმედებს

[video]

[თემურ დოლიძე]



სააკაშვილისა და შაშკინის საგანმანათლებლო ინიციატივებს მოწინააღმდეგეები მრავლად გამოუჩნდნენ. განსაკუთრებით კრიტიკას იმსახურებს სკოლების კომპიუტერიზაციის პროგრამა, რომელიც ფსიქოლოგების აზრით, ბავშვის ფსიქიკას კარგს არაფერს უქადის.

1-ლი სექტემბრიდან საქართველოს ყველა სკოლაში იმუშავებს ინგლისურის მასწავლებელი, რომელიც ინგლისურენოვანი ქვეყნიდან ჩამოიყვანენ. თავდაპირველად ვრცელდებოდა ინფორმაცია, რომ ამ პედაგოგებს ბიუჯეტიდან ხელფასს არ დაუფინანსებდნენ, მაგრამ როგორც შემდგომში გაირკვა, მათ სახელმწიფო ქართველ კოლეგებზე მეტს გადაუხდიან. უცხოელი მასწავლებლები ბიუჯეტიდან 500-500 ლარს მიიღებენ.

ახალი სასწავლო წლიდან სკოლებში ინგლისურის სწავლება მეხუთე კლასის ნაცვლად, პირველი კლასიდან დაიწყება. ნებისმიერი საგნის პედაგოგს, რომელმაც იცის ინგლისური ენა და კომპიუტერი, ხელფასზე დანამატი დაერიცხება.

ყველა პირველკლასელს ახალი სასწავლო წლიდან საჩუქრად გადასცემენ საბავშვო კომპიუტერს, რომელიც სპეციალურად საქართველოს სკოლებისთვის დამზადდა და მასში ჩატვირთულია ახალი სასწავლო წლის მთლიანი პროგრამა.

პრეზიდენტმა სააკაშვილმა მოულოდნელი ინიციატივები სულ რაღაც ერთი თვის წინ „ისროლა“ და განათლების სამინისტრომ ელვის უსწრაფესად „დაიჭირა“. სექტემბრიადნ შაშკინი და მისი რაზმი კომპიუტერიზაციის ახალი პროექტის პილოტირებას იწყებს, რომელიც თავდაპირველად ბათუმის, ზუგდიდისა და წეროვანის ყველა, ასევე თბილისისა და ქუთაისის სამ-სამ სკოლაში განხორციელდება.

საპილოტე სკოლების ყველა პირველკლასელს სექტემბერში წიგნებთან ერთად, XO მინი ნეტ-ბუქები დაურიგდებათ, რომელშიც სპეციალური სასწავლო პროგრამები და სახელმძღვანელოები იქნება ჩატვირთული.

„რაც შეეხება დაფინანსებას, პროექტი დამუშავების პროცესშია და შესაბამისად, ბიუჯეტი საბოლოოდ დაზუსტებული არ არის, თუმცა სავარაუდოდ, პროექტის ბიუჯეტი რამდენიმე მილიონ ლარს შეადგენს. ჯამში პილოტირებისთვის 2500 კომპიუტერის შეძენა იგეგმება“, - აცხადებენ სამინისტროში.

სააგენტო „პირველის“ მიერ მოძიებული ინფორმაციის თანახმად, XO მინი-ს ტიპის კომპიუტერის საბაზრო ფასი 199 აშშ დოლარს შეადგენს, ეს კი იმას ნიშნავს, რომ საქართველოს ხელისუფლებას ამ პროექტის პილოტირებისთვის მხოლოდ კომპიუტერების ჩამოსატანად 497 500 აშშ დოლარი დასჭირდება.

თბილისის 51-ე საჯარო სკოლაში ასევე მიაჩნიათ, რომ სწავლებაში კომპიუტერის მინიმალური დოზით ჩართვა ძალიან კარგია, მაგრამ თუ კომპიუტერების მოხმარება სკოლებში ინტენსიურად დაიწყება, ეს ბავშვების ფსიქიკასა და ჯანმრთელობაზე უარყოფითად იმოქმედებს.

„დღეს სკოლა არის ადგილი, სადაც ბავშვები კომპიუტერისაგან, ასე ვთქვათ, ისვენებენ. აქ ისინი მთლიანად სწავლაზე არიან გადართულები. საჭიროა, ბავშვებმა ჯერ წიგნთან მუშაობა ისწავლონ. წიგნი და რვეული აუცილებელია წერა-კითხვის შესასწავლად. ბავშვმა რვეულში უნდა ისწავლოს თითოეული ასოს წერა. რა თქმა უნდა, კომპიუტერი კარგია, მაგრამ მისი წილი მინიმალური უნდა იყოს, განსაკუთრებით - დაწყებით კლასებში“, - აცხადებს 51-ე საჯარო სკოლის დაწყებითი კლასების სასწავლო ნაწილის გამგე ნანა გიორგობიანი.

სკოლების კომპიუტერიზაციის პროგრამას უარყოფითად აფასებენ ფსიქოლოგებიც. „ამ საკითხს კომენტარი არ სჭირდება, რადგან ბავშვისთვის პირველი კლასიდანვე კომპიუტერის მუდმივი გამოყენება ყოვლად დაუშვებელია. როგორც არ შეიძლება, 10 წლის ბავშვმა შვილი გააჩინოს, ისე პირველი კლასიდანვე კომპიუტერის მუდმივი გამოყენება დაუშვებელია, რადგან ეს ბავშვის ფსიქიკაზე ნეგატიურად მოქმედებს. 6-7 წლის ასაკში, როდესაც ბავშვი პირველ კლასში შედის, მისი ცნობიერება ბოლომდე ჩამოყალიბებული არ არის და ამიტომ ამ ასაკში ბავშვი ზედმეტი ინფორმაციით არ უნდა გადაიტვირთოს“, - განაცხადა ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორმა ლია სვანიძემ.

მისივე თქმით, უფრო მაღალ კლასებშიც ამ სიახლის დანერგვის მიზანშეწონილობას და შესაძლო შედეგებს ღრმა და საფუძვლიანი ანალიზი სჭირება, რადგან „მნიშვნელოვანია, სწავლება ეროვნულ ფასეულობებზე დაყრდნობით წარიმართოს“.
P.S. პრესა.გე–ს რედაქციამ ამ სტატიას შემთხვევით არ შეურჩია როკ–ჯგუფ AC/DC-ს სურათი და ვიდეო, რადგან ამ ჯგუფის გიტარისტმა იმიჯისთვის „შეშლილი მოსწავლის“ სახე აირჩია...


http://presa.ge/print.php?i=10820


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 12 2010, 03:07 PM
Post #296


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



Presa.ge
“თავისუფლების ინსტიტუტი” უგულავას გაპრეზიდენტებისთვის ღია ბრძოლას იწყებს?

[რუსიკო მუმლაძე]


ამერიკელებმა გამოკითხვები ჩატარეს, სადაც სააკაშვილზე მაღალი რეიტინგი უგულავას აქვს. თბილისის მერობის კანდიდატის “ზუსტი” რეიტინგი თბილისელების კი არა, მთელი საქართველოს გამოკითხვით დაადგინეს. გაარკვია, თუ არა ამ რეიტინგმა საქართველოს მომავალი პრეზიდენტის ვინაობა და დაიწყო, თუ არა ღია ბრძოლა ამ პოსტისთვის “თავისუფლების ინსტიტუტმა”?

“მხიარული გამოკვლევაა. ეს გამოკვლევა ასეთი სერიოზული განსახილველი არ არის, მაგრამ ერთადერთი გულდასაწყვეტი ისაა, რატომ არ ზრუნავენ ამერიკელები იმაზე, რომ საქართველოში მათ ქვეყანას პატივს სცემდნენ?”, – აცხადებს პრესა.გე-სთან ინტერვიუში პოლიტოლოგი რამაზ საყვარელიძე NDI –ის გახმაურებულ გამოკვლევებთან დაკავშირებით.

გთავაზობთ მასთან ინტერვიუს, სადაც საუბარია იმაზე, ის კვლევები, სადაც უგულავას სააკაშვილზე მაღალი რეიტინგი აქვს და რომლებსაც ამერიკის განვითარების საერთაშორისო ცენტრი ატარებს, ხომ არ მიანიშნებს, რომ ამერიკისთვის უკვე გამოიკვეთა ახალი საპრეზიდენტო კანდიდატი და “ნაციონალებში” მართლაც განხეთქილებაა.

პოლიტოლოგი საყვარელიძე პრესა.გე-თან პირველად ყვება ისტორიას, თუ როგორ შეაჩერა თავის დროზე “თავისუფლების ინსტიტუტმა” თავისი არჩევანი მიხეილ სააკაშვილზე, როგორც მომავალ პრეზიდენტზე. ეს მოხდა 1996-98 წლებში. ექსპერტი: “არ გამიკვირდება, თუ “თავისუფლების ინსტიტუტმა” ჩათვალა, რომ ცვლილებების დროა, თავად გახდეს ამ ცვლილებების ავტორი”.

პრესა.გე: არის, თუ არა საქართველოში ჩატარებული სოციოლოგიური კვლევა სანდო, იმ თვალსაზრისით, რომ მოსახლეობა ხმამაღლა და გულწრფელად იტყოდა - მოსწონს უგულავა, აღიარებდა, რომ ალასანიას უჭერს მხარს, ან ძიძიგურია მისთვის მისაღები კანდიდატი?
რამაზ საყვარელიძე: გეთანხმებით, გულწრფელობის პრობლემა სოციოლოგიას ყოველთვის უდგება იმ ქვეყანაში, სადაც მოქალქეს თავისი აზრის გამოთქმის ეშინია. აქვს, თუ არა ქართულ საზოგადოებას შიშის განცდა?

თუკი არჩევნებმა რეიტინგისგან განსხვავებული შედეგი გვაჩვენა და დიდი ეჭვი მაქვს, რომ ამ გამოკითხვებისგან განსხვავებული შედეგი გვექნება არჩევნებში, მაშინ ეს განსხვავება შიშს უნდა დავაბრალოთ - ანუ როცა საზოგადოება შიშის გამო, სოციალური გამოკვლევის დროს არ ამბობს სიმართლეს, მაგრამ არჩევნებში თავის სურვილისამებრ აკეთებს არჩევანს.

თუმცა, არის მეორე ვარიანტიც: საბჭოთა პერიოდში რაღაც ათეისტურ თემებზე იყო ხოლმე განხილვები, აკეთებდნენ გამოკითხვას. აზერბაიჯანულ რეგიონებში ყველამ, გამონაკლისის გარდა, თქვა, რომ ღმერთი არ არსებობს. იმიტომ, რომ ამ საზოგადოებამ იცოდა, რა უნდა ეპასუხა.

ვიღაც უცხო მივიდა, ჰკითხა და მათაც უპასუხეს. შიშის მომენტი კი არ იყო აქ, იცოდნენ, რა უნდა ეპასუხათ. ანუ იცოდნენ, რა პასუხი სურდა სახელმწიფოს და იძლეოდნენ იმ პასუხს, რაც მათთვის უსაფრთხო იყო.

ეს გამოკითხვები, საინტერესოა იმითაც, რომ ამერიკის განვითარების საერთაშორისო ცენტრის მიერ იყო შეკვეთილი და ამ ორგანიზაციის სახელი ნახევარმა საქართველომ არ იცის.. საერთოდ კი, წინასაარჩევნოდ გამოკითხვებზე ძალიან აქტიურად დადიან “ნაციონალები”, რომლებსაც, როგორც წესი, მოსახლეობა გულწრფელად არ პასუხობს, თუ მომხრე არ არის.
-თუკი სიტყვა “ამერიკას” ახსენებდნენ ამ გამოკითხვების დროს და დამკვეთი ორგანიზაციის სახელს გაშიფრავდნენ გამოკითხვების ჩამტარებლები, გამოკითხული მოსახლეობის 90% ავტომატურად იფიქრებდა, რომ ისინი “ნაციონალების” წარმომადგენლები არიან.

გამოკითხვების ობიექტურობაზე ვერ ვიდავებთ და არც გვაქვს უფლება, მაგრამ არ გამოვრიცხავ, რომ მოხდა გაყალბება. ანუPპროცედურულად კი არ ყოფილა გაყალბება, არამედ შინაგანი ცენზის გამო მიღებული შედეგი არ ასახავს რეალობას. ჟურნალისტებმა კარგად იცით სიტყვა - ცენზი, მოქალაქეებსაც გვაქვს ეს შინაგანი ცენზურა. ეს ცენზი განსაკუთრებით მაღალია რეგიონებში.

ასეთი შინაგანი ცენზისა, თუ შიშის პირობებში ყველაზე მაღალი რეიტინგი აქვს პატრიარქს, თანაც არამარტო ამ, სხვა გამოკითხვების მიხედვითაც.. ანუ საზოგადოებისთვის ყველაზე ადვილად დასასახელებელი ფიგურა პატრიარქია?
-კი და აქ დასამალი არაფერია. თან სოციოლოგიაში სხვადსხვა გამოკვლევებს შორის ყოველთვის კეთდება ხოლმე შედარებები. ახალს უდარებენ წინა გამოკვლევას. შედარებას ის აზრი აქვს, თუკი შედეგია განსხვავებული, მაგრამ რეალობა დიდად განსხვავებული არ იყო ამ ორი გამოკითხვის პერიოდში, ახალი შედეგი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგება ხოლმე.

როცა, თქვენი თქმისა არ იყოს, ძალიან დიდია ნახტომი რეიტინგში იგივე სააკაშვილთან და უგულავასთან მიმართებაში, აქ კითხვის ნიშანი ჩნდება. პატრიარქთან მიმართებაში კითხვის ნიშნები ნამდვილად არ ჩნდება, რადგან რეიტინგი თითქმის, ყოველთვის ერთნაირია და თანაც მაღალი.

საინტერსოა ისიც, რომ ეს კვლევები NDI -მ დაუკვეთა კავკასიის კვლევითი რესურსების ცენტრს და გამოკითხვა ჩატარდა მთელი საქართველოს მასშტაბით. რა შუაშია უგულავა დანარჩენ საქართველოსთან? გორში კი ამბობენ, უგულავას ვირჩევთო, მაგრამ ეს ადამიანი თბილისის მერობის კანდიდატია.
-თუ გორში არის ეს ცნობიერება, რომ უგულავას ირჩევენ, ამაში ეჭვიც არ მეპარება. 90-იანი წლების რომელიღაც არჩევნების დროს ჟურნალისტი რაიონში იყო ჩასული. მოხუც ქალთან მივიდა და ჰკითხა, არჩევნებია დეიდა და მონაწილეობას იღებთო? კიო. ვის ირჩევთო. ქალი მოუტრიალდა და უთხრა: როგორ თუ ვის ვირჩევთ, მეფეს ვირჩევთო.

ტელევიზორს ხომ უყურებს ეს გამოკითხული? იმან, იცის, რომ ხელისუფლების კანდიდატი უგულავაა. სად არის კანდიდატი ხაშურშია, თბილისშია, კასპშია მისთვის სულერთია.

საქართველოს მასშტაბით რომ გამოიკითხეს ხალხი იმის გასაგებად, თბილისის მერი ვინ უნდა იყოს და მარტო თბილისელებს არ ჰკითხეს ეს, რაშია საქმე, თან მერ უგულავას პრეზიდენტ სააკაშვილზე მეტი რეიტინგი აქვს საქართველოს მასშტაბით.
-თბილისელებისთვის რომ ეკითხათ მარტო, მაინც არ იქნებოდა დამაჯერებელი უგულავას რეიტინგი. წინა რეიტინგებში მას 30%-ზე ცოტა მეტი ჰქონდა. ახლა, უცბად, 60% რომ გახდა ეს რეიტინგი და თითქმის - 30%-ით მოიმატა, რბილად რომ ვთქვათ, ეს რეიტინგი თბილისის დონეზეა ძალიან გაუგებარი, საქართველოს მასშტაბით კი - ღიმილის მომგვრელია.

ერთი პარადოქსია. რაღაცას მეტისმეტად რომ მოინდომებ კაცი, ხდება ისეთი რამ, რაც შენს სურვილებს შეეწინააღმდეგება. ხელისუფლებამ მეტისმეტად მოინდომა, რომ საქართველოს ცნობიერება სამ ტელეარხზე ყოფილიყო მიბმული და მოსახლეობას რეალობა არ ცოდნოდა. მან კი, იმდენად აღარ იცის რეალობა, რომ არც ის იცის, ვის და რაზე ირჩევს. თვითმმართველობა რა არის საერთოდ არ იციან და საბოლოო ჯამში მივიღეთ, რომ ამ პროპაგანდის შედეგად სააკაშვილზე მეტი ხმა უგულავამ დააგროვა.

მალე, კონტროლირებულმა მედიამ შეიძლება, თავად ხელისუფლებას შესთავაზოს საინტერესო სიურპრიზი, ანუ შესაძლოა, მოსახლეობაში გაცილებით ძლიერი ფიგურა გახდეს უგულავა, ვიდრე სააკაშვილია. 2%-იანი განსხვავება არაფერია, სოციოლოგია იტანს ამ პროცენტულ ცდომილებას, მაგრამ თანაბარი რომც იყოს რეიტინგი, მაინც ოდიოზური შედეგია.

რაც მთავარია, სახიფათოა უგულავასთვის. რატომ იცით? ლუდოვიკომ თავისი კარის ფავორიტი ციხეში ჩასვა, მეფეზე მეტი ფული არ შეიძლება, გქონდესო.

“ნაციონალები” შიდა განხეთქილებას” ძალიან მალავენ და გარეთ, ფაქტების სახით, არ გამოდის. თუმცა, ის ფაქტი, რომ სააქართველოს მასშტაბით, თვითმმართველობის არჩევნების წინ კეთდება რეიტინგები, სადაც უგულავას სააკაშვილზე მაღალი რეიტინგი აქვს, თანაც ამ კვლევას ამერიკის განვითარების საერთაშორისო ცენტრი ატარებს, ხომ არ მიანიშნებს იმაზე, რომ ამერიკისთვის უკვე გამოიკვეთა ახალი საპრეზიდენტო კანდიდატი და “ნაციონალებში” მართლაც განხეთქილებაა?
-მე არ გამოვრიცხავ, რომ ეს პროცესი ძალიან ჩახლართული იყოს ისეთი ნაქსოვით, რომელზეც ჩვენ დღეს წარმოდგენა არ გვაქვს და ამ ნაქსოვის ერთ-ერთი რგოლი სწორედ, ეს გამოკითხვა იყოს. თქვენ ახლა ახსენეთ, ვის უჭერს მხარს ამერიკა, ახსენეთ დაპირისპირება – ორივეზე პასუხი შეიძლება, სწორედ ამ რეიტინგში დევს. დაპირისპირების არსებობის შემთხვევაში, ლოგიკურია, რომ ეს რეიტინგი აუცილებლად ვიღაცეების გაღიზიანებას გამოიწვევს.

ამერიკის შემთხვევაში იძებნება ის ლოგიკა, რომ ამერიკამ, რომელმაც ზომიერი ალტერნატივა ვერ იპოვნა ოპოზიციაში, ხომ არ იპოვნა მან სააკაშვილის გუნდში მისი შემცვლელი, ზუსტად ისევე, როგორც შევარდნაძის დროს იპოვნა ეს შემცვლელი ჟვანია-სააკაშვილის სახით. ამ ყველაფერზე მიუთითებს ეს გამოკვლევა.

სხვათაშორის, უგულავას მეცნიერები აქამდე რომ არ გახსენებია, დღეს ძალიან საინტერესო განაცხადი გააკეთა - მეცნიერების განვითარების საკითხი უფრო მწვავედ უნდა დავსვათ და ილია ჭავჭავაძის უნივერსიტეტში შეგვიძლია, სამეცნიერო პროგრამები დავაფინანსოთო. ეს ის უნივერსიტეტია, რომელსაც სკანდალი აქვს ტელეკომპანია “კავკასიასთან” და რომლის რექტორი გიგი თევზაძე უგულავასთან ერთად “თავისუფლების ინსტიტუტის” კადრად მოიაზრება. მას არ უხსენებია სხვა უნივერსიტეტი. იბრძვის, თუ არა ეს ინსტიტუტი, რომ მომავალი პრეზიდენტად თავისი კადრი გაიყვანოს.
-“კავკასიასთან” ინციდენტი სხვა ამბავია, მაგრამ რაღაცეები ამანაც გამოავლინა. უცებ რომ გამოავლენენ ფორმულას - მეცნიერებაა განსავითარებელიო, რა თქმა უნდა, მისასალმებელია, მაგრამ ეს მერის საქმე არაა. უგულავას ასეთი გამოსვლა “ნატოში” შესვლა-არშესვლის საკითხთზეც ჰქონდა. ესეც საპრეზიდენტო თემაა. მერის ფარგლებს აშკარად სცილდება უგულავას თვალსაწიერი და სტრატეგიაც უფრო ფართომასშტაბისაა.

“თავისუფლების ინსტიტუტს” რაც შეეხება, ერთ ისტორიას მოგიყვებით, რასაც თქვენთან პირველად ვამბობ. იმ დროის ამბავი უნდა გავიხსენო, როცა “თავისუფლების ინსტიტუტი” ჩამოყალიბდა და ძალებს იკრებდა. 1996-98 წლები იყო. ერთ-ერთ ეტაპზე, “თავისუფლების ინსტიტუტის” ერთ-ერთ მნიშვნელოვან წევრთან მქონდა ლაპარაკი.

ეს იყო მაშინ, როცა ამ ინსტიტუტმა მიხეილ სააკაშვილს “წლის პოლიტიკოსი” უწოდა და საიდანაც, ფაქტობრივად, დაიწყო სააკაშვილის პოლიტიკური აღზევება. ამ თემაზე ვსაუბრობდით. მაშინ მას ვკითხე, რა ჩანაფიქრი გაქვთ-თქო. ძალიან ღიად მიპასუხა ამ ადამიანმა, ვეცდებით, რომ ლობირება გავუწიოთ მის, რაც შეიძლება, მაღალ საფეხურზე აყვანასო.

ვკითხე: კი, მაგრამ თქვენი და მისი პოზიციები ერთმანეთს ემთხვევა-მეთქი? მიპასუხა: ჯერჯერობით, ემთხვევა, როცა არ დაემთხვევა, მოვაშორებთ მას და ახალ ფიგურას ვიპოვითო. არ ვიცი, მოვედით, თუ არა აქამდე, რომ სააკაშვილი უნდა მოაშორონ, მაგრამ ყოველშემთხვევაში, მაშინ ასე მითხრეს.

სააკაშვილს “წლის პოლიტიკოსი” რომ უწოდეს, მაშინ პარლამენტის თავმჯდომარე ზურაბ ჟვანია იყო. ჟვანია ცოტა გულდაწყვეტილიც გახლდათ, კაცმა პარლამენტი გააკეთა და წლის პოლიტიკოსად სააკაშვილი დაასახელეს. სააკაშვილი უკვე იკვეთებოდა, როგორც ხელისუფლების მიმართ კრიტიკული ფიგურა. კორუფციის თემა მის გამოსვლებში უკვე გამოჩნდა.

მაგრამ მის მიმართ “თავისუფლების ინსტიტუტს” რომანტიული სიყვარული არ ჰქონია. პრაგმატული სიყვარული ჰქონდათ, სანამ გამოგვადგება, ხელს მივაშველებთო. აქედან გამომდინარე, არ გამიკვირდება, თუ “თავისუფლების ინსტიტუტმა” ჩათვალა, რომ ცვლილებების დროა, ის თავად გახდეს ამ ცვლილებების ავტორი.

ამ რეიტინგებშიც ჩნდება ახალი სახელები. მაგალითად, გიორგი თარგამაძე -57%, გრიგოლია - 46%, სოზარ სუბარი – 42%, ირაკლი ალასანია – 40%. ჩნდება დავით ბაქრაძეც, რომელსაც 37% აქვს და პრესა.გე-ს სარწმუნო წყაროები მასზე ამბობენ, რომ მერაბიშვილი ამზადებს პრეზიდენტადო.
-და ნათელაშვილს საერთოდ თავი აქვს მოსაკლავი, 31%-ზე ჩამოიყვანეს. ასეთი სურათი, არცერთ ადრინდელ გამოკვლევაში არ იყო. როცა, უცბად, წინა გამოკვლევებისგან ამდენად განსხვავებულ სურათს იღებ, მაიკოვსკის ციტირებაა საჭირო, თუ ვარსკვლავები ინთებიან, ე.ი. ეს ვიღაცას სჭირდება. გამოდის, რომ ასეთი სურათი ვიღაცას სჭირდება.

NDI –ს და იმ ჯგუფს, რომელთა ხელებითაც გაკეთდა ეს გამოკვლევა, ვერ ვაკადრებ, რომ დაკვეთით გაკეთებული გამოკვლევაა, მაგრამ შეიძლება, პარადოქსული შედეგი მივიღოთ. ამ გამოკვლევამ, შეიძლება იმისთანა ქარიშხალი და არეულობა გამოიწვიოს სახელისუფლებო გუნდში, რომელიც ხელისუფლებას თავადაც არ უნდოდა. თანაც, ამ სურათს ხელისუფლებას საზოგადოება დიალოგში უდებს, რადგან სოციოლოგია დიალოგია.

რა სიხშირითაც ტელევიზორში ჩნდებიან ეს ფიგურები, იმ სიხშირით ჩასვა საზოგადოებამ ისინი რეიტინგებში, მაგრამ როგორ მოიქცევა საარჩევნო ყუთთან, ეს უკვე მისის პირადი საქმეა.

ძალიან საინტერესოა ისიც, რომ თბილისს გარეთაც ჩატარებულ გამოკვლევებით, უგულავას თბილისის მერობის პოსტზე მხარს უჭერს მოსახლეობის 57%, ხოლო ალასანიას - 7%. რას ნიშნავს ასეთი სხვაობა?
-ვის ჰკითხეს? თბილისელებს? თქვენ რომ შეგეკითხონ ახლა, მოსკოვის მერი ვინ იქნებაო, დაახლოებით ეგეთი ვარიანტია. ტელევიზორს ხომ უყურებენ, ვისაც თვალს მოკრავენ, იმაზე ლაპარაკობენ. 57%-ის 7%-თან შეფადება ასე შეიძლება, რომ აიხსნას: ბინებში დაიწყეს სიარული ქალებმა, ასეთი კითხვით - ვის აძლევთ ხმას? ბევრი მეუბნებოდა, ამ ქალებს ვუპასუხე, უგულავას ვაძლევ ხმას, მაგათთვის ავიტკივებდი ახლა თავსო.

ამავე კვლევაში დასმულია კითხვა: “რომელი პარტიის ლიდერს, ან რომელ პოლიტიკოსს დაუჭერდით მხარს მომდევნო საპრეზიდენტო არჩევნებზე?”. “ნაციონალების” უჩინმაჩინი კანდიდატი იღებს 36%-ს, ირაკლი ალასანია და გიორგი თარგამაძე 8-8%-ს, ნათელაშვილი 3%-ს, გუბაზ სანიკიძე და ირაკლი ოქრუაშვილი თანაბარ 2%-ს, ნოღაიდელი, ბურჯანაძე და გაჩეჩილაძე – 1%-ს.
-ე.ი. 36%, ანუ ამომრჩევლთა 1/3-ზე მეტი მუდმივად არსებობს, რომელიც “ნაციონალებს” აძლევს ხმას. ეს არის გაუგებრობა, რადგან წინა გამოკვლევებით, “ნაციონალების” მხარდამჭერების რაოდენობა არ იყო ამხელა და ახლა რა ქნეს “ნაციონალებმა” ისეთი, რომ ასეთი პატივისცემა დაიმსახურეს? ასეთი მოვლენა რაღაც არ მახსენდება.

ახალი სახელების გაჩენას რაც შეეხება, საეჭვოა იმიტომ, რომ საერთოდ, სახელისუფლებო ტელევიზიები გვკარნახობენ ყველაფერს, მაგრამ ისეთ სახეებზეა აქ საუბარი, რომლებიც ამ არხებზე არ ჩნდებიან. გუბაზ სანიკიძე რომ გამოჩნდა მაგ ჩამონათვალში, ესეც საკვირველია. ეს პოლიტიკოსი დიდ ტელევიზიებში არ ფიგურირებს, მოსახლეობა კი - პირველ არხს, “იმედს” და “რუსთავი-2”-ს უყურებს. გაჩეჩილაძე, ნოღაიდელი და ბურჯანაძე თანაბარ პროცენტს აგროვებენ, მაშინ, როცა საერთოდ განსხვავებული პოლიტიკური სტილი აქვთ.

ძალიან მხიარული გამოკითხვაა. ეს გამოკვლევა ასეთი სერიოზული განსახილველი არ არის, მაგრამ ერთადერთი გულდასაწყვეტი ისაა, რატომ არ ზრუნავენ ამერიკელები, რომ საქართველოში მათ ქვეყანას პატივს სცემდნენ?

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10832
12:46 12.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 18 2010, 06:12 AM
Post #297


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



აშშ რუსეთის მეზობლებზე უარს ამბობს

[დევიდ კრამერი, The Washington Post]


დაახლოებით თოთხმეტი თვის წინ, ამ გაზეთის ფურცლებზე მე ყველას ვაფრთხილებდი აშშ-ს და რუსეთს შორის „დიდი გარიგების“ შესახებ, რომლის მიღწევაც ობამას ადმინისტრაციას „გადატვირთვის“ ფარგლებში სურს. სტატიას ერქვა – „გარიგება, მაგრამ არა დიდი“. მაგალითად, მე მაწუხებდა ის, რომ ობამას ადმინისტრაცია პრინციპის „რუსეთი უპირველეს ყოვლისა“ გამო, მოსკოვის მეზობლების საზიანოდ იმოქმედებდა, მაგრამ აღმოჩნდა რომ ყველაფერი კიდევ უფრო უარესადაა: ახლა ისინი მოქმედებენ პრინციპით „რუსეთი და მხოლოდ რუსეთი“ და ავიწყდებათ და მეტიც, ბედის ანაბარა სტოვებენ რეგიონის დანარჩენ ქვეყნებს.

ამის ყველაზე ცხადი მაგალითი ამ კვირაში გაჩნდა. თეთრმა სახლმა კონგრესში განმეორებით შეიტანა რუსეთთან ბირთვულ საკითხზე შეთანხმების პროექტი და თან დაურთო ცნობა იმის შესახებ, რომ საქართველოს სიტუაცია „ამიერიდან აღარ უნდა განიხილებოდეს როგორც ბარიერი“ კონგრესის მიერ ამ შეთანხმების განხილვის გზაზე. ბუშის ადმინისტრაციამ ამ დოკუმენტს, რომელსაც „შეთანხმება – 123“ უწოდა, ჯერ კიდევ 2008 წლის მაისში მოაწერა ხელი, მაგრამ იმავე წლის აგვისტოში რუსეთის საქართველოში ინტერვენციის გამო, მასზე უარი სთქვა. რუსეთის არმიას დღემდე ოკუპირებული აქვს სეპარატისტების მიერ დაპყრობილი ქართული რეგიონები – აფხაზეთი და სამხრეთ-ოსეთი, რითაც ღიად არღვევს ქვეყნებს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების პირობებს. ასევე ორივე რეგიონში, რომლებიც მოსკოვმა დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარა ბაზების მშენებლობაა გაჩაღებული. სიტუაცია კვლავ დაძაბულია და ნებისმიერ მომენტში შეიძლება ხელახლა აფეთქდეს.

სხვა საქმეა კონგრესში „შეთანხმება – 123“-ის ხელახლა შეტანა იმის აღნიშვნით, რომ აშშ-ს რუსეთთან საქართველოსთან დაკავშირებით სერიოზული უთანხმოება აქვს. ამის ნაცვლად „პირდაპირ“ ითქვა, რომ საქართველოს სიტუაცია ამიერიდან რუსულ-ამერიკული ურთიერთობების განვითარების გზაზე დაბრკოლებას აღარ წარმოადგენს და ამით ადმინისტრაციამ ქართველები ფაქტობრივად ბედის ანაბარა მიატოვა, ხოლო რუსეთს საზღვრისპირა რაიონებში მომდევნო პროვოკაციებისთვის „მწვანე შუქი“ აუნთო.

ანალოგიურ შეშფოთებას იწვევს, ობამას ადმინისტრაციის დაინტერესება ევროპაში ჩვეულებრივი შეიარაღების შემცირებაზე შეთანხმების (CFE) რესტავრაციით, რომლის მხარდაჭერაზეც 2007 წლის ბოლოს რუსეთმა უარი განაცხადა. ბუშის ადმინისტრაციის ყველა ძალისხმევის მიუხედავად, რათა დაერწმუნებინა ალიანსის მოკავშირეები და ზემოთ ხსენებული შეთანხმების მონაწილეები დაეკმაყოფილებინათ რუსეთის ინტერესები, მოსკოვმა უარი სთქვა საქართველოდან და მოლდავეთიდან ჯარების გაყვანის შესახებ 1999 წელს აღებული ვალდებულების შესრულებაზე. არც ერთ ამ ქვეყანას საკუთარი ტერიტორიების ოკუპაციაზე რუსეთისთვის თანხმობა არ მიუცია, მაგრამ მას შემდეგ რაც რუსეთი საქართველოს თავს დაესხა, ყველაფერი გაუარესდა. მანამდე რუსეთს გაუქმებას დაქვემდებარებული მხოლოდ ერთი ბაზა გააჩნდა გუდაუთაში, ახლა კი საქართველოს ტერიტორიაზე მას გაცილებით მეტი სამხედრო და საბრძოლო მასალა აქვს (ხოლო მოლდავეთიდან რუსეთის არმია აშკარად არსად წასვლას არ აპირებს).

მოსკოვთან გამაღიზიანებელი ფაქტორებისგან გათავისუფლების სურვილით, ობამას ადმინისტრაცია ჩააბარებს საქართველოს და მოლდავეთს, შეწყვეტს რა ამ ქვეყნებიდან რუსეთის საოკუპაციო ჯარების გაყვანის მოთხოვნას, თუ სწორ გადაწყვეტილებას მიიღებს და ურღვევ პრინციპად იმის მიჩნევით, რომ ოკუპირებული ქვეყნის მთავრობასთან შეთახმება აუცილებელია, განიარაღებაზე შეთანხმების რეჟიმის აღდგენის მცდელობას სწორედ რუსეთის დარწმუნებისთვის გამოიყენებს დატოვოს თუ არა საქართველო და მოლდავეთი?

როგორც ობამას, ასევე აშშ-ს სხვა მაღალჩინოსნებს არაერთხელ განუცხადებიათ, რომ არ აღიარებენ რუსეთის „გავლენის სფეროს“ უფლებას, მაგრამ ქმედებები (ისევე როგორც უმოქმედობა) განცხადებებზე მეტს მეტყველებენ. არსებობს მოსაზრება, რომ ობამა მის „მეგობარსა და პარტნიორს“ დიმიტრი მედვედევს ნებისმიერი სხვა ქვეყნის მეთაურზე ბევრჯერ შეხვდა და მასთან ხშირად კონტაქტობს, ბოლოს ეს ამ ხუთშაბათს მოხდა. ობამამ უნდა გამოიყენოს ეს უამრავი შესაძლებლობა, რათა მკაფიო სიგნალები გასცეს: რუსეთის აგრესია მისი მეზობლების მიმართ და მათი ტერიტორიების ოკუპაცია მიუღებელია. ასევე მან „მეგობრები და პარტნიორები“ რეგიონის სხვა ქვეყნებშიც უნდა გაიჩინოს. ზოგიერთ იქაურ ლიდერთან, შესაძლოა მოლაპარაკება არც ისე იოლია, იმავდროულად დემოკრატიის იდეალებისა და ადამიანის უფლებების მხრივ ისინი იდეალურები არ არიან, მაგრამ ამ მხრივ იდეალური არც მედვედევია და არც რუსეთის პრემიერ-მინისტრი ვლადიმერ პუტინი.
[foreignpress.ge]

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10908
17:39 17.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 18 2010, 06:14 AM
Post #298


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



გამგებლების “შვებულებაში“ გაშვებას მმართველ პარტიაში ადასტურებენ

[ნინო მიქიაშვილი]


“ნაცმოძრაობის” ბათუმის ორგანიზაციის თავმჯდომარემ, გიორგი კირთაძემ, რომელიც ამავდროულად ბათუმის საკრებულოს თავმჯდომარე და 30 მაისს დაგეგმილ არჩევნებზე მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატია, პრესა.გე–ს დაუდასტურა ის ფაქტი, რომ გამგებლებს თანამდებობები დატოვებული აქვთ.

გიორგი კირთაძესთან ინტერვიუ მას შემდეგ ჩავწერეთ, რაც ბათუმის საკრებულოს ლეიბორისტმა დეპუტატმა, დავით რობაქიძემ, პრესა.გე–სთვის მოცემულ ინტერვიუში (სათაურით – “ბათუმის საკრებულოში 18–20 მანდატს “ნაციონალები“ აიღებენ, ორს თარგამაძეს მისცემენ, ერთს – თორთლაძის პარტიას“) განაცხადა, რომ აჭარაში ყველა ქალაქის, რაიონისა და სოფლის გამგებელი თანამდებობიდან გადამდგარია და იქ, სადაც “ნაცმოძრაობის“ მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატი არჩევნებს წააგებს, გამგებელი თანამდებობაზე ვეღარ დაბრუნდება.

რამდენი პროცენტის აღების იმედი გაქვთ, ბათუმში, ზოგადად აჭარაში?
გიორგი კირთაძე: კომენტარს ვერ გავაკეთებ, პროცენტებზე წინასწარ საუბარი არასერიოზული იქნება, არჩევნებამდე ჯერ კიდევ ბევრი დრო დარჩა. რამდენ პროცენტს ავიღებთ იმაზე იქნება დამოკიდებული, რამდენად კარგად ვიმუშავებთ, რამდენად კარგად ჩავატარებთ საარჩევნო კამპანიას და რამდენად ზუსტად მივიტანთ ჩვენს მესიჯებს მოსახლეობამდე.

როგორი შედეგი გაქვთ სოციოლოგიური გამოკითხვებით?
– ბათუმში ყველა პარტიაზე უკეთესი რეიტინგი გვაქვს. ამ გამოკითხვებში მაჟორიტარებიც ლიდერობენ.

ვინ ხელმძღვანელობს აჭარაში “ნაცმოძრაობის“ საარჩევნო კამპანიას?
– აჭარაში საარჩევნო კამპანიას რაიონებისა და ქალაქების მიხედვით ჰყავს ხელმძღვანელები. მე პარტიაში ბათუმის რაიონული ორგანიზაციის ხელმძღვანელი გახლავართ და საარჩევნო კამპანიას სხვებთან ერთად ვხელმძღვანელობ. ბუნებრივია, საარჩევნო შტაბს პარტიის სხვა წევრებიც ხელმძღვანელობენ.

თქვენი ოპონენტების თქმით, “ნაცმოძრაობის“ საარჩევნო შტაბს გურამ ჩალაგაშვილი ხელმძღვანელობს.
– საარჩევნო შტაბს გურამ ჩალაგაშვილი არ ხელმძღვანელობს; ამას ვადასტურებ, ნამდვილად.

დაახლოებით რამდენი მანდატი შეიძლება აიღოს “ნაცმოძრაობამ“, საუკეთესო შემთხვევაში, ბათუმის საკრებულოში?
ხომ გითხარით, რომ დეტალებში ვერ ვისაუბრებ?! უბრალოდ, ჩვენი კვლევების (და როგორც ვიცი, სხვა კვლევების) მიხედვით, ჩვენ ვთვლით, რომ “ნაციონალური მოძრაობა“ ბათუმში ბევრად ლიდერობს, სხვა ოპოზიციურ პარტიებთან შედარებით, მაგრამ არჩევნებამდე ჯერ კიდევ დიდი დროა, 16 დღე ნამდვილად არ არის ცოტა. ასე რომ მუშაობაა საჭირო. 30–ში გვიან საღამოს ალბათ, გვეცოდინება ვინ რამდენი მანდატი მიიღო.

რას იტყვით თქვენი ოპონენტების განცხადებაზე, რომ 2 მანდატს თარგამაძის ქრისტიან–დემოკრატებს აძლევთ და ერთს თორთლაძის პარტიას?
– ასეთ აბსურდულ განცხადებებზე კომენტარის გაკეთება არასერიოზულად მიმაჩნია. არჩევნები გამჭირვალედ ჩატარდება და ამგვარი განცხადებების აბსურდულობაში ყველა დარწმუნდება.

ბათუმის მიკრორაიონის გამგებლებს თანამდებობები მართლა დატოვებული აქვთ?
– იმ გამგებლებმა, რომლებიც საარჩევნო პროცესში მონაწილეობენ, შვებულებაში გასვლაზე განცხადება დაწერეს; მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ უფლება აქვთ საარჩევნო კამპანიაში მონაწილეობა მიიღონ, იმიტომ რომ ისინი უკვე აღარ არიან გამგებლის მოვალეობის შემსრულებლები.

მთელ აჭარაში ასეა?
– მე კონკრეტულად ბათუმის მაგალითზე ვისაუბრებ – არა მარტო გამგებლებს, არამედ, გამგეობის თანამშრომლებს, საჯარო სამსახურების თანამშრომლების ნაწილს (ეს ალბათ არ არის დიდი ციფრი) შვებულებაში გასვლის შესახებ განცხადება აქვთ დაწერილი. მათი ნაწილი ალბათ, მართლა შვებულებაშია, მაგრამ ნაწილი ჩვენთან ერთად, საარჩევო კამპანიაშია ჩართული, კანონმდებლობის სრული დაცვით. ანუ, იმ ადამიანებმა, რომლებიც “ნაცმოძრაობის“ საარჩევნო კამპანიაში მონაწილეობენ და ამავდროულად, საჯარო სამსახურებში მუშაობენ, განცხადება დაწერეს, შვებულებაში გასვლაზე, ან თანამდებობრივი უფლებამოსილების შეჩერებაზე.

თქვენი ოპონენტების განმარტებით, გამგებლებზე ზეწოლა ხორციელდება – ვინც საჭირო რაიოდენობის ხმებს ვერ მოაგროვებს, თანამდებობაზე ვეღარ დაბრუნდება.
– ჩვენი ოპონენტები უფრო დიდ აბსურდებსაც ამბობენ. ზეწოლასთან დაკავშირებით კომენტარი ალბათ, ზედმეტია. ჩვენს ქალაქში მსგავსი რამ არ ხდება და სხვები არ ვიცი.

მმართველი პარტია ბათუმში “საეჭვო“ ამომრჩევლზე განსხვავებული ფორმის საწერ–კალმების დარიგებით, ფსიქოლოგიური ზეწოლის განხორციელებას გეგმავს – “თუ ამ საწერ–კალმით 5–იანს არ მოხაზავთ, ჩვენ გავიგებთ და პრობლემები შეგექმნებათო“ – ესეც თქვენი ოპონენტების მიერ გაკეთებული ერთ–ერთი განცხადებაა – ეს მეთოდი საპარლამენტო არჩევნებზე გამოიყენეს და ახლაც იგივე გამეორებას აპირებენო.
– და თქვენ ეს სერიოზულად მიგაჩნიათ? მართლა გულწრფელად ვამბობ – ჩვენი ოპონენტებისგან მსგავსი ტიპის სისულელე არასდროს მომისმენია. არასერიოზულ თემებზე ვსაუბრობთ. სხვა კითხვები თუ გაქვთ, გიპასუხებთ.

როდის განიხილავთ დავით რობაქიძის განაცხადს, რომელიც მერის ვაკანტური თანამდებობის დაკავებას ეხება?
– მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, ნებისმიერ მსრუველს ორი კვირის ვადაში უფლება ჰქონდა ქალაქ ბათუმის მერობაზე განცხადება შემოეტანა. ამჟამად ერთადერთი დავით რობაქიძის განცხადებაა შემოტანილი, რომელსაც ბიურო კანონით დადგენილ ვადაში განიხილავს და თუ დავით რობაქიძე ბიუროს გაცდება, მის კანდიდატურაზე საკრებულოც იმსჯელებს.

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10911
01:56 18.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 18 2010, 10:23 PM
Post #299


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



„დაბრუნება საქართველოში“ თუ კიდევ ერთხელ გაქცევა?!

[თემურ დოლიძე]


ხელისუფლებამ საქართველოში წლების წინ გაქცეული ემიგრანტები ვერაფრით ჩამოიტყუა და ახლა უცხოეთში მოღვაწე ქართველ ბიზნესმენებს მიადგა. პრინციპში, მთავრობას ბიზნესმენები ურჩევნია - ისინი ცოტანი არიან, ფული კი უფრო მეტი აქვთ, ვიდრე ყველა ემიგრანტს ერთად.

30-მდე ბიზნესმენი თბილისში ეკონომიკური განვითარების სამინისტროსა და დიასპორის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ერთობლივი პროექტის - „დაბრუნება საქართველოში“ - ფარგლებში ჩამოვიდა.

უცხოეთში მცხოვრები ქართველი ბიზნესმენები საქართველოს საინვესტიციო და ბიზნეს–კლიმატს ეცნობიან. ჩამოსვლისთანავე ბიზნეს-დიასპორის წარმომადგენლები სვანეთში გაემგზავრნენ.

მესტიიდან ბიზნეს-დიასპორის წარმომადგენლები ბათუმში ჩავლენ, სადაც საქართველოს პრეზიდენტს მიხეილ სააკაშვილს შეხვდებიან.

„საქართველოში არსებული ვითარება შეიცვლა და იგი მკვეთრად განსხვავდება იმ პერიოდისგან, როდესაც ამ ადამიანებმა ქვეყანა დატოვეს. მნიშვნელოვანია საზღვარგარეთ მცხოვრებმა ქართველმა ბიზნესმენებმა ადგილზე გაიცნონ ის ბიზნეს და საინვესტიციო კლიმატი, რომელიც საქართველოში ჩამოყალიბდა“, - განაცხადა ეკონომიკური განვითარების მინისტრმა, ზურაბ პოლოლიკაშვილმა იმ ფორუმის დასრულების შემდეგ, რომელიც სპეციალურად «დაბრუნებული ბიზნესმენებისათვის» გაიმართა.

ბიზნეს-ფორუმს უცხოეთში მოღვაწე 25-მდე ქართველი ბიზნესმენი ესწრებოდა. მათი მოღვაწეობის არეალი საკმაოდ დიდია. ქართველი ბიზნესმენები თურქეთში, კვიპროსში, აშშ-ში, კანადაში, ტაჯიკეთში, ჩეხეთში, სლოვაკეთში, ისრაელში, ბელგიაში, ესპანეთსა და უკრაინაში აწარმოებენ საკუთარ ბიზნესს.

პოლოლიკაშვილის განცხადებით, თბილისში მყოფი ბიზნესმენების საქმიანობის სფერო განსხვავებულია. ბიზნესმენებს შორის არიან ტურიზმის, ჯანდაცვისა და სხვა სექტორის წარმომადგენლები.

მინისტრმა უცხოეთში მოღვაწე ქართველ ბიზნესმენებს საქართველოში ინვესტიციების ჩადებისკენ მოუწოდა. „დაბრუნება საქართველოში“ პირველი ექსპერიმენტული პროექტია, რომელიც ამ მიმართულებით ტარდება. პროექტის მიზანია, უცხოეთში მოღვაწე წარმატებულმა ქართველმა ბიზნესმენებმა კაპიტალი საქართველოშიც დააბანდონ და ქვეყნის ეკონომიკურ განვითარებაში საკუთარი წვლილი შეიტანონ.

ბიზნესმენები საქართველოში სამი დღე დარჩებიან და საინვესტიციო გარემოს გაცნობის შემდეგ, ვფიქრობთ, კონკრეტულ გადაწყვეტილებებსაც მიიღებენ“, - განაცხადა პოლოლიკაშვილმა.

აღნიშნული პროექტის მნიშვნელობაზე ისაუბრა დიასპორის საკითხებში მინისტრმა პაპუნა დავითაიამაც. „მსგავსი ბიზნეს-ფორუმების ჩატარება ძალზე მნიშვნელოვანია, რათა ის ხელსაყრელი საინვესტიციო გარემო, რომელიც ბოლო წლებში ქვეყანაში შეიქმნა, მხოლოდ უცხოელი ინვესტორებისთვის არ იყოს ხელმისაწვდომი“, - აღნიშნა დავითაიამ.

მინისტრებს მხარი საგანმათლებლო სფეროს მუშაკებმაც აუბეს. ილიას უნივერსიტეტის რექტორმა გიგი თევზაძემ უცხოეთში მოღვაწე ქართველ ბიზნესმენებს განათლების სფეროში ინვესტიციების ჩადებისკენ მოუწოდა.

როგორც თევზაძემ ბიზნეს-ფორუმზე განაცხადა, განათლება ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სფეროა, სადაც ინვესტიციის ჩადება სასარგებლოა და იმ შემთხვევაში, თუ შესაბამისი ინფრასტრუქტურა იქნება, საქართველო შეიძლება, შავი ზღვის და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში ცოდნის კარიბჭე გახდეს, როგორც ეს შუა საუკუნეებში იყო.

ხელისუფლთა პათოსს ნაკლებად ან სულაც არ იზიარებენ ქართველი ექსპერტები. „ამ ბიზნესმენებს ხელისუფლებამ რაც არ უნდა უმტკიცოს, რომ ჩვენთან ყველაფერი გამოსწორდა, ყველაფერი კარგადაა, მათ აქვთ ალტერნატიული ინფორმაციის წყარო, ჰყავთ აქ ოჯახის წევრები და მეგობრები და იციან თუ რა ხდება რეალურად. მათ კარგად უწყიან რა ამბები ტრიალებს აქ, რა ვითარებაშია ქართული ბიზნესი და ა.შ. ამიტომ მიმაჩნია, რომ ეს შეხვედრაც იქნება მხოლოდ შეხვედრა და ის უშედეგოდ დასრულდება. თუ ვინმე ჩამოსვლას გადაწყვეტს, ცხადია, რომ ეს უპირობოდ არ მოხდება“, - განაცხადა ეკონომიკის ექსპერტმა გია ხუხაშვილმა.

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10913
10:35 18.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kote-1962
post May 18 2010, 10:23 PM
Post #300


საპატიო წევრი
*******

Group: Root Admin
Posts: 13,876
Joined: 23-August 08
ნიკის ჩასმა პოსტში
მონიშნულის ციტატაში ჩასმა
From: თბილისი
Member No.: 442



Presa.ge
ამერიკელი ექსპერტის ვარაუდით, ობამას ადმინისტრაციამ შესაძლოა, საქართველო და მოლდოვა რუსეთს "მიჰყიდოს"

[ინტერპრესნიუსი]


ობამას ადმინისტრაციამ შესაძლოა, საქართველო და მოლდოვა რუსეთს მიჰყიდოს. როგორც გამოცემა “The Washington Post” წერს, ამგვარი ვარაუდი ამერიკელმა ექსპერტმა, German Marshall Fund of the United States უფროსმა მეცნიერ-თანამშრომელმა დევიდ კრამერმა გამოთქვა.

გამოცემის 15 მაისის ნომრის სტატიაში - აშშ რუსეთის მეზობლებზე უარს ამბობსკრამერი წერს, რომ ამგვარ ნაბიჯზე აშშ შესაძლოა, რუსეთთან კარგი ურთიერთობის შესანარჩუნებლად წავიდეს. ამ მოსაზრების გასამყარებლად სტატიის ავტორი საქართველოში არსებული მდგომარეობის შესახებ ბარაქ ობამას განცხადებას ასახელებს.

ობამამ გასულ კვირას კონგრესისადმი მიმართვაში განაცხადა, რომ საქართველოში არსებული მდგომარეობა რუსეთთან ბირთვული თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმების გასაფორმებლად დაბრკოლებად აღარ მიაჩნია. ობამამ მიმართვაში დაწვრილებით დაასაბუთა შეთანხმება 1 2 3-ის მხარდაჭერა. პრეზიდენტს მიაჩნია, რომ აღნიშნული შეთანხმება აშშ-ს უსაფრთხოებას და თავდაცვისუნარიანობას გაამყარებს.

კრამერი იხსენებს, რომ შეთანხმება კონგრესიდან რუსეთ-საქართველოს ომის დროს გაიწვიეს. იგი ამასთან დაკავშირებით აღნიშნავს, რომ რუსეთის ჯარებს საქართველოს სეპარატისტეული რეგიონები – აფხაზეთი და ცხინვალის რეგიონი ამ დრომდე აქვთ ოკუპირებული და იქ სამხედრო ბაზებს აშენებენ. კრამერის შეფასებით, ამ რეგიონებში ვითარება კვლავ ფეთქებადსაშიშია.

ექსპერტის აზრით, ამ ფონზე ობამას განცხადება - საქართველოში არსებული მდგომარეობა შეთანხმების დაბრკოლებად აღარ მიიჩნევა, ნიშნავს, რომ აშშ საქართველოს ტოვებს და რუსეთს პროვოკაციების გაგრძელებაზე მწვანე შუქს უნთებს.

ობამა და სხვა ამერიკელი მაღალჩინოსნები აცხადებენ, რომ რუსეთის გავლენთა სფეროებს არ აღიარებენ, მაგრამ მათი მოქმედება, თუ უმოქმედობა სიტყვებზე უფრო ხმამაღლა ლაპარაკობს, - წერს კრამერი.

ამერიკელი ექსპერტი აღნიშნავს, რომ ობამა მსოფლიო ლიდერებიდან ყველაზე მეტჯერ რუსეთის პრეზიდენტ დიმიტრი მედვედევს შეხვდა. კრამერს მიაჩნია, რომ აშშ პრეზიდენტმა ამგვარი შეხვედრები იმის მკვეთრად დასაფიქსირებლად უნდა გამოიყენოს, რომ რუსეთის აგრესიის გაგრძელება და მეზობლების ოკუპირება დაუშვებელია.

http://presa.ge/index.php?text=news&i=10905
15:17 17.05.2010


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post

54 Pages V  « < 13 14 15 16 17 > » 
Reply to this topicStart new topic
1 User(s) are reading this topic (1 Guests and 0 Anonymous Users)
0 Members:

 



Lo-Fi Version Time is now: 18th April 2014 - 17:13
erekleII raindebi